Legislator Case Law & Legislation
VIII U 2643/18 AI generated

Social court grants early pension by finding special working conditions met despite missing official certificate.

Case Number VIII U 2643/18
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Allowed / Granted

Legislator summary

AI generated

The social court reversed the Social Insurance Office's denial of an early pension, granting the claimant the right to begin receiving benefits from August 11, 2018. The claimant argued he worked in special conditions as a shoemaker, while the insurer rejected this due to a lack of a specific employment certificate. The court ruled that the absence of a certificate did not preclude recognition of special working conditions, as the claimant successfully proved his duties and the hazardous environment through witness testimony and other evidence.

Legislator headnote

AI generated

Art. 184 ust. 1; § 4 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7.02.1983 r.: The court may establish facts regarding special working conditions using all means of evidence permitted in civil proceedings, even in the absence of a specific employment certificate, provided the work was performed continuously and in full capacity.

Keywords

AI generated
early pension entitlement special working conditions employment certificate requirement social insurance office civil procedure evidence

Cited Legislation

AI generated
Art. 184 ust. 1 of the Act on Pensions and Allowances from the Social Insurance Fund
prawa do emerytury w niższym wieku w oparciu o art. 184 i 32 z dnia 17.12.1998 r.
§ 4 of the Council of Ministers Regulation of 7 February 1983
Art. 477 § 2 of the Code of Civil Procedure
W konsekwencji, Sąd na podstawie art. 477 14 § 2 k.p.c., zmienił zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznał ubezpieczonemu prawo do emerytury poczynając od dnia (...) O kosztach postępowania Sąd orzekł na zasadzie art.
Art. 98 of the Code of Civil Procedure
477 14 § 2 k.p.c., zmienił zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznał ubezpieczonemu prawo do emerytury poczynając od dnia (...) O kosztach postępowania Sąd orzekł na zasadzie art. 98 k.p.c., zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik postępowania.
Regulation of the Minister of Justice of 22 October 2015 on fees for legal activities
art. 98 k.p.c
477 14 § 2 k.p.c., zmienił zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznał ubezpieczonemu prawo do emerytury poczynając od dnia (...) O kosztach postępowania Sąd orzekł na zasadzie art. 98 k.p.c., zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik postępowania.

Cited Case Law

AI generated
Supreme Court Ruling of 10 March 1984, III UZP 6/84
Supreme Court Ruling of 21 September 1984, III UZP 48/84
Supreme Court Ruling of 7 December 2006, I UK 179/06
I UK 179/06
Supreme Court dismisses social security appeal, ruling court proceedings allow witness testimony unlike administrative limits.
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt VIII U 2643/18

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 20 lutego 2019 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSO Grażyna Łazowska Protokolant: Anna Krzyszkowska po rozpoznaniu w dniu 20 lutego 2019 r. w Gliwicach sprawy G. O. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. o prawo do emerytury na skutek odwołania G. O. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. z dnia 31 lipca 2018 r. nr (...) 1. zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznaje ubezpieczonemu prawo do emerytury poczynając od 11 sierpnia 2018 roku;

2. zasądza od organu rentowego na rzecz ubezpieczonego kwotę 180 zł (sto osiemdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. (-) SSO Grażyna Łazowska Sygn. akt VIII U 2643/18

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 31.07.2018r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. odmówił ubezpieczonemu G. O. prawa do emerytury w niższym wieku w oparciu o art. 184 i 32 z dnia 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych w związku z § 4 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7.02.1983 r. ( Dz. U. z 1983 r. Nr 8, poz. 43 ze zm.), ponieważ nie udowodnił on 15 – letniego okresu zatrudnienia w szczególnych warunkach stale i w pełnym charakterze. W odwołaniu ubezpieczony wniósł o przyznanie prawa do emerytury, wskazując że w okresie od 16 października 1976 r. do 31 lipca 1994 r. pracował w warunkach szczególnych na stanowisku obuwnika w oddziale opracowania elementów spodowych.

Organ rentowy wniósł o oddalenie odwołania, podtrzymując stanowisko zawarte w skarżonej decyzji. Organ rentowy wskazał, że do pracy wykonywanej w warunkach szczególnych nie zaliczył ubezpieczonemu okresu zatrudnienia od 16.10.1976 r. do 31.07.1994 r. ponieważ odwołujący nie przedstawił na tę okoliczność świadectwa pracy wykonywanej w warunkach szczególnych, wystawionego przez pracodawcę. Sąd ustalił, co następuje: G. O. ukończył 60 rok życia w dniu (...) Nie jest członkiem otwartego funduszu emerytalnego. Na dzień 1.1.1999 ubezpieczony legitymuje się okresem składkowym i nieskładkowym w wymiarze 25 lat 2 miesięcy i 7 dni.

Wniosek o emeryturę ubezpieczony złożył 17 lipca 2018 roku i w jego rozpoznaniu organ wydał decyzję skarżoną. (okoliczności bezsporne) W okresie od 16.10.1976r. do 31.07.1994r. ubezpieczony był zatrudniony w B. (...) Spółdzielni pracy (...) B. na stanowisku obuwnika montażysty. Ubezpieczony zajmował się opracowywaniem elementów spodowych. Do jego obowiązków należało wykrawanie spodów do obuwia przy użyciu maszyny tzw. sztanc z styrogumu lub ze skóry, następnie ich ścieraniem użyciu draparki oraz klejeniem elementów podpodeszwy przy użyciu różnego rodzaju klejów np.

Butapren. (dowód: zeznania świadka M. M. (1) k. 38-39; M. G. k. 37-38; R. G. k. 37; zeznania ubezpieczonego G. O. k. 39, akta sprawy XI U 3890/01, akta osobowe G. O.) Na podobnych stanowiskach swoją pracę wykonywali także inni pracownicy B. (...) Spółdzielni pracy (...), w tym R. G., któremu na mocy wyroku Sądu Okręgowego w Katowicach z dnia 27 września 2002 r. sygn. akt XI U 3890/01 przyznano prawo do emerytury z tytułu pracy w warunkach szczególnych. Zdaniem specjalisty z zakresu BHP M. Z. (1) R. G., zatrudniony na stanowisku cholewkarza-obuwnik,wykonywał pracę w warunkach szczególnych tj. przy klejeniu klejem B. i B..

Stanowisko R. G. podlegało warunkom szkodliwym, dlatego też pracownik otrzymywał mleko oraz wypłacano mu dodatek za pracę szkodliwą. (dowód: zeznania świadka R. G. k. 37 a ponadto akta sprawy XI U 3890/01-w tym protokół przesłuchania świadka M. Z. (2) k. 28, protokół przesłuchania świadka R. G. k. 29, wyrok SO w Katowicach k. 30). Sąd ustalił stan faktyczny w oparciu o okoliczności bezsporne, akta osobowe G. O., a także w oparciu o zeznania świadków tj. R. G., M. G., M. M. (2), które znalazły potwierdzenie w zeznaniach ubezpieczonego oraz w aktach sprawy XI U 3890/01.Sąd ocenił zebrany materiał dowodowy jako kompletny i spójny, a przez to mogący stanowić podstawę ustaleń faktycznych w przedmiotowej sprawie.

Zeznania świadków i ubezpieczonego na temat charakteru wykonywanych przez niego prac w spornym okresie zasługująco do zasady na uwzględnienie i znajdują potwierdzenie w zgromadzonej dokumentacji osobowej. Sąd odmówił wiarygodności zeznaniom M. G. jedynie w takim zakresie w jakim twierdziła ona, że G. O. zajmował się smarowaniem spodów jedynie na zastępstwie i że powyższe czynności odbywały się na innej hali. Powyższe oświadczenia nie znajdują potwierdzenia zarówno w zeznaniach samego odwołującego się, jak i M. M. (2), która sprawowała funkcję kierownika produkcji.

Brak spójności w tym zakresie w zeznaniach M. G. z zeznaniami innych osób należy jednak uznać za konsekwencję upływu czasu od momentu wykonywania pracy przez odwołującego się do składania zeznań w sprawie przez świadka. Za naturalne należy uznać po okresie 25 lat zatarcie w pamięci pewnych szczegółów. Sąd zważył, co następuje. Odwołanie ubezpieczonego zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 184 ust. 1 i 2 w zw. z art. 32 ust. 1 i 2 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych [Dz. U. z 2004r. Nr 39, poz 353 ze zm.] prawo do emerytury ma ubezpieczony urodzony po 31 grudnia 1948 roku, który: - ukończył 60 lat, - udokumentował do dnia 31.12.1998r. 25 lat okresów składkowych i nieskładkowych, w tym co najmniej 15 lat zatrudnienia przy pracach wymienionych w wykazie A Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7.02.1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz.

U. Nr 8 poz.43 ze zm.), - nie przystąpił do OFE albo złożył wniosek o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w OFE za pośrednictwem ZUS, na dochody budżetu państwa, Po myśli § 2 ust. 1 i 2 w/w rozporządzenia, okresami pracy uzasadniającymi prawo do świadczeń na zasadach określonych w tym akcie prawnym są okresy, w których praca w szczególnych warunkach jest wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku pracy. Okresy pracy, o których mowa w ust. 1, stwierdza zakład pracy, na podstawie posiadanej dokumentacji, w świadectwie wykonywania prac w szczególnych warunkach, wystawionym według wzoru stanowiącego załącznik do przepisów wydanych na podstawie § 1 ust. 2 rozporządzenia, lub w świadectwie Ubezpieczony w dniu (...) ukończył 60 rok życia.

Nie jest członkiem otwartego funduszu emerytalnego. Na dzień 1.1.1999 ubezpieczony legitymuje się także okresem składkowym i nieskładkowym w wymiarze 25 lat 2 miesięcy i 7 dni. W niniejszej sprawie jedyną sporną okolicznością pozostawała okoliczność czy ubezpieczony przepracował co najmniej 15 lat w szczególnych warunkach. W stanowiącym załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983 roku Wykazie A, (...), obejmujący prace w przemyśle lekkim, pod pozycją 12 wymienione są prace przy produkcji spodów obuwniczych ze skóry, gumy i tworzyw sztucznych oraz klejenie i powlekanie tkanin obuwniczych.

W ocenie Sądu, przeprowadzone postępowanie wykazało, że ubezpieczony w okresie od 16.10.1976r. do 31.07.1994r. jako obuwnik wykonywał stale i w pełnym wymiarze pracę w warunkach szczególnych tj. przy opracowywaniu elementów spodowych obuwia. Do zakresu obowiązków ubezpieczonego należało wykrawanie elementów spodowych z styrogumu lub ze skóry, a następnie drasowanie spodów oraz klejenie elementów podpodeszwy. Z zeznań świadków, w tym M. M. (2) k. 38 wynika, że odwołujący się codziennie wykonywał powyższe czynności w zakładzie pracy.

Z przeprowadzonego w sprawie postępowania dowodowego wynika także, że G. O. wykonywał swoją pracę stale w szczególnych warunkach tj. w pomieszczeniu zapylonym i zakurzonym, w którym zmuszony był wdychać opary kleju. Dodatkowo pracę w szczególnych warunkach powoda potwierdzają okoliczności wskazane w postępowaniu toczącym się przed Sądem Okręgowym w Katowicach (sygn. akt XI U 3890/01), Bez znaczenia pozostaje fakt, że ubezpieczony nie posiadał właściwego świadectwa pracy w szczególnych warunkach za sporny okres pracy. Okoliczność, że świadczył pracę w warunkach szczególnych została bowiem wykazana w postępowaniu sądowym za pomocą innych dowodów.

W postępowaniu odwoławczym przed Sądem, nie obowiązują ograniczenia dowodowe jakie występują w postępowaniu o świadczenia emerytalno-rentowe przed organem rentowym, a Sąd może ustalić okoliczności mające wpływ na prawo do świadczeń lub ich wysokość jak: okresy zatrudnienia, w tym wykonywanie pracy w warunkach szczególnych, za pomocą wszelkich środków dowodowych, przewidzianych w kodeksie postępowania cywilnego (por. uchwała Sądu Najwyższego z 10 marca 1984r. III UZP 6/84, uchwała Sądu Najwyższego z 21 września 1984r.

III UZP 48/84, wyrok Sądu Najwyższego z 7 grudnia 2006r., I UK 179/06, LEX nr 342283). Mając na uwadze, że ubezpieczony pracował w B. (...) Spółdzielni pracy (...) B. na stanowisku obuwnika niecałe 18 lat i w ocenie Sądu była to praca w warunkach szczególnych, uznać należy, że ubezpieczony legitymuje się na dzień 1.01.1999r. 15 - letnim okresem takiej pracy. W konsekwencji, Sąd na podstawie art. 477 14 § 2 k.p.c., zmienił zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznał ubezpieczonemu prawo do emerytury poczynając od dnia (...) O kosztach postępowania Sąd orzekł na zasadzie art. 98 k.p.c., zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik postępowania.

Na koszty odwołującego się składały się koszty zastępstwa procesowego w wysokości 180 złotych (par. 9 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie). (-) SSO Grażyna Łazowska