Social court grants early retirement pension to insured person who proved 15 years of special conditions employment.
Legislator summary
AI generatedThe social court granted the insured person's appeal, awarding an early retirement pension effective May 2018. The insured claimed a 15-year period of employment in special conditions as a tractor driver from 1976 to 1994, which the Social Security Office initially rejected due to insufficient evidence of transport work. The court overturned this decision by establishing through witness testimony and supplementary documents that the insured exclusively performed transport duties during the disputed period and received corresponding special condition allowances.
Legislator headnote
AI generatedArt. 184 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych; Art. 477 § 14 ust. 2 k.p.c.: The social court must verify the specific nature of work performed during the claimed period to determine if it qualifies as work in special conditions for early retirement purposes.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt VIII U 2036/18
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 25 września 2018 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSO Jolanta Łanowy - Klimek Protokolant: Małgorzata Skirło po rozpoznaniu w dniu 25 września 2018 r. w Gliwicach sprawy H. K. (1) (K.) przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. o prawo do emerytury na skutek odwołania H. K. (1) od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. z dnia 6 czerwca 2018 r. i 12 września 2018 r. nr (...) zmienia zaskarżone decyzje w ten sposób, że przyznaje odwołującemu H. K. (1) prawo do emerytury od maja 2018 r. (-) SSO Jolanta Łanowy – Klimek Sygn. akt. VIII U 2036/18
UZASADNIENIE
Decyzją z 6 czerwca 2018r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. odmówił ubezpieczonemu H. K. (1) prawa do emerytury w obniżonym wieku emerytalnym 60 lat. Powołując się na art. 184 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych organ rentowy wskazał, że ubezpieczony na dzień 1 stycznia 1999r. nie udowodnił wymaganego 15 – letniego okresu zatrudnienia w szczególnych warunkach. W odwołaniu od powyższej decyzji ubezpieczony domagał się jej zmiany i przyznania mu prawa do spornego świadczenia.
Podniósł, iż posiada wymagany okres zatrudnienia w szczególnych warunkach, gdyż w okresie od 19 października 1976r. do 30 kwietnia 1994r. pracował w Spółdzielni Kółek Rolniczych w Z. jako kierowca ciągnika, a więc pracę określoną w wykazie A, dział VIII, pkt 3 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze. Podniósł, iż powyższe wynika z przedłożonego organowi rentowemu świadectwa pracy z 29 kwietnia 1994r., a nadto okoliczność tę mogą potwierdzić świadkowie.
W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. (...) Oddział w Z. wskazał, że odwołujący nie przedłożył świadectwa wykonywania pracy w warunkach szczególnych za okres od 19 października 1976r. do 30 kwietnia 1994r., wobec czego brak jest podstaw do uznania pracy świadczonej w tym czasie za pracę wykonywaną w warunkach szczególnych. Decyzją z 12 września 2018r. (...) Oddział w Z., działając w oparciu o art. 184 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, ponownie odmówił ubezpieczonemu prawa do emerytury w obniżonym wieku emerytalnym.
Organ rentowy wskazał, że pomimo przedłożenia przez odwołującego świadectw wykonywania pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze zawierających informację, iż w okresach od 17 stycznia 1978r. do 23 kwietnia 1979r. i od 12 maja 1981r. do 31 grudnia 1990r. wykonywał pracę kierowcy ciągnika, tj. pracę wymienioną w wykazie A, dział VIII, pkt 3 rozporządzenia, nie uwzględniono tych okresów, ponieważ nie wykazał, że prace te były wyłącznie pracami transportowymi. Ubezpieczony wniósł odwołanie od powyższej decyzji.
Sąd Okręgowy w Gliwicach ustalił: Ubezpieczony H. K. (1) urodził się (...) Wiek 60 lat osiągnął (...)Nie jest członkiem OFE. W dniu 2 maja 2018r. ubezpieczony złożył wniosek o przyznanie mu prawa do emerytury z tytułu wykonywania pracy w warunkach szczególnych. Zaskarżoną decyzją z 6 czerwca 2018r. (...) Oddział w Z. odmówił ubezpieczonemu prawa do emerytury w obniżonym wieku emerytalnym z uwagi na brak wymaganego 15 – letniego okresu zatrudnienia w szczególnych. Organ rentowy przyjął, że ubezpieczony na dzień 31 grudnia 1998r. posiada 25 lat, 1 miesiąc i 10 dni okresów składkowych i nieskładkowych.
W zaskarżonej decyzji (...) Oddział w Z. kwestionował, że skarżący na dzień 1 stycznia 1999r. legitymuje się okresem pracy w warunkach szczególnych w wymiarze ponad 15 lat – nie uwzględniono mu żadnego okresu takiej pracy. Organ rentowy nie zaliczył mu bowiem do pracy w szczególnych warunkach okresu zatrudnienia w Spółdzielni Kółek Rolniczych w Z. na stanowisku kierowcy ciągnika od 19 października 1976r. do 30 kwietnia 1994r., ponieważ nie przedłożył świadectwa wykonywania pracy w warunkach szczególnych. Po wniesieniu odwołania od powyższej decyzji ubezpieczony przedłożył dwa świadectwa wykonywania pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wystawione przez Spółdzielnię Kółek Rolniczych w Z. zawierające informację, iż w okresach od 17 stycznia 1978r. do 23 kwietnia 1979r. i od 12 maja 1981r. do 31 grudnia 1990r. wykonywał pracę kierowcy ciągnika, tj. pracę wymienioną w wykazie A, dział VIII, pkt 3 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze.
Decyzją z 12 września 2018r. (...) Oddział w Z. ponownie odmówił ubezpieczonemu prawa do emerytury w obniżonym wieku emerytalnym wskazując, że pomimo przedłożenia przez niego świadectw wykonywania pracy w szczególnych warunkach nie wykazał, że prace na stanowisku kierowcy ciągnika były wyłącznie pracami transportowymi. Sąd ustalił, że ubezpieczony w okresie od 19 października 1976r. do 30 kwietnia 1994r. zatrudniony był w Spółdzielni Kółek Rolniczych w Z. na stanowisku kierowcy ciągnika. W tym czasie odbył zasadniczą służbę wojskową w okresie od 24 kwietnia 1979r. do 15 kwietnia 1981r.
Po odbyciu służby wojskowej wrócił do pracy w Spółdzielni 12 maja 1981r. Zarówno przed powołaniem do wojska jak i po zakończeniu służby wojskowej ubezpieczony pracował jako kierowca ciągnika z dwiema przyczepami. Ubezpieczony miał uprawnienia do prowadzenia różnych pojazdów: prawo jazdy kat. B posiadał od 18 października 1976r., prawo jazdy kat. A i T od 21 lipca 1977r., a prawo jazdy kat. BE od 5 maja 1981r. Spółdzielnia Kółek Rolniczych w Z. zajmowała się świadczeniem usług o charakterze rolniczym i transportowym, przy czym usługi transportowe stanowiły przeważający przedmiot działalności, ponieważ generowały większy zysk.
Transportowano głównie materiały budowlane dla budownictwa, płyty chodnikowe, cegły, piasek, ziemię, a także opał do zakładów przemysłowych na Śląsku, jak również wapno, które rozsypywano na polach. Przykładowo, piasek transportowano do Zakładów (...) w T. albo do zakładu (...), ziemia była przewożona z wysypiska z Z. na teren osiedli mieszkaniowych, gdzie następnie przygotowywano tereny zielone, a opał dostarczano do zakładów (...). Transport odbywał się za pomocą traktorów z przyczepami. Spółdzielnia posiadała bazy w M. i w Rybnej, w których było po około 15 ciągników.
Pracę rozdzielał dyspozytor. Kierowcy ciągników otrzymywali zlecenia dotyczące transportu i codziennie wyjeżdżali w trasę. W Spółdzielni panowała zasada, że dany kierowca odpowiadał za transport materiałów do konkretnych zakładów, ale zdarzało się – w zależności od potrzeb – że jeździli w inne niż zazwyczaj przydzielone miejsca. W przypadku awarii ciągnika, mechanicy go naprawiali, a kierowca dostawał do pracy inny. Część kierowców pracowała wyłącznie w transporcie, a niektórzy byli przydzielani również do innych prac – jako kombajniści podczas żniw, bądź do prac polowych.
Sąd ustalił, że ubezpieczony w okresach od 19 października 1976r. do 23 kwietnia 1979r. i od 12 maja 1981r. do 30 kwietnia 1994r. stale i w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywał pracę w szczególnych warunkach pracując jako kierowca ciągnika zaopatrzonego w dwie przyczepy w Spółdzielni Kółek Rolniczych w Z.. Odwołujący zajmował się wówczas transportem towarów, w szczególności: materiałów budowlanych, piasku, opału, wapna na pole. Jeszcze przed powołaniem do służby wojskowej został przydzielony głównie do obsługi (...) Spółdzielni (...).
Przewoził również złom ze złomowiska w H., który następnie rozwoził po hutach. Dostarczał również materiały do E., czy Zakładów (...) w Z.. Prace transportowe wykonywał za pomocą ciągnika wyposażonego w dwie przyczepy. Pracował przez 8 godzin dziennie. Odwołujący nie był przydzielany do prac polowych. Zdarzało się, że ubezpieczony w czasie żniw pracował jako kombajnista, ale była to praca poza normatywnym czasem pracy, wykonywana w ramach godzin nadliczbowych. Na podstawie akt osobowych ubezpieczonego ustalono, że w trakcie całego okresu zatrudnienia w Spółdzielni Kółek Rolniczych w Z. ubezpieczonemu był wypłacany dodatek za pracę w szczególnych warunkach.
Odwołujący nie był członkiem tej spółdzielni. W powyższym okresie wraz z ubezpieczonym w Spółdzielni Kółek Rolniczych w Z. pracowali świadkowie: H. K. (2) (zatrudniony w latach 1986-1992 jako kierowca ciągnika), B. L. (zatrudniony w latach 1986-1992 jako kierowca ciągnika) oraz P. M. (zatrudniony w latach 1988-1995 jako kierowca ciągnika). Powyższe okoliczności Sąd ustalił na podstawie akt organu rentowego, akt osobowych ubezpieczonego ze Spółdzielni Kółek Rolniczych w Z., zeznań świadków H. K. (2) (nagranie z rozprawy z 25 września 2018r. min. 13.56 i n. k.28), B.
L. (nagranie z rozprawy z 25 września 2018r. min. 25.52 i n. k.28), P. M. (nagranie z rozprawy z 25 września 2018r. min. 34.57 i n. k.28) oraz przesłuchania ubezpieczonego (nagranie z rozprawy z 25 września 2018r. min. 46.56 i n. k.28). Odnośnie rodzaju pracy wykonywanej przez ubezpieczonego Sąd dał wiarę jego twierdzeniom, które zostały potwierdzone przez zeznania świadków. Świadkowie pracowali razem z ubezpieczonym w spornych okresach zatrudnienia, posiadają oni zatem szczegółową wiedzę na temat miejsca i charakteru wykonywanej przez odwołującego pracy.
Ich zeznania są zbieżne z wyjaśnieniami ubezpieczonego. Ponadto zeznania świadków i odwołującego znajdują potwierdzenie w zgromadzonej dokumentacji, w szczególności w aktach osobowych ubezpieczonego.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Odwołania ubezpieczonego zasługują na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 184 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (t.j. Dz.U. z 2018r. poz. 1270 ze zm.), ubezpieczonym urodzonym po dniu 31 grudnia 1948 r. przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku przewidzianego w art. 32, 33, 39 i 40, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy osiągnęli:
1) okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymaganym w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 60 lat - dla kobiet i 65 lat - dla mężczyzn oraz 2) okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art.
27. Emerytura, o której mowa w ust. 1, przysługuje pod warunkiem nieprzystąpienia do otwartego funduszu emerytalnego albo złożenia wniosku o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu państwa. Na podstawie cytowanych przepisów, prawo do emerytury w obniżonym wieku przysługuje ubezpieczonemu, który w dniu wejścia w życie ustawy, tj. w dniu 1 stycznia 1999r., spełnił warunki w zakresie posiadania ogólnego stażu pracy oraz pracy wykonywanej w warunkach szczególnych a nie osiągnął wymaganego wieku.
Ubezpieczeni, którzy w chwili wejścia w życie ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych posiadali wymagany okres ubezpieczenia (szczególny i zwykły), mogą realizować prawo do emerytury na starych zasadach po osiągnięciu wieku emerytalnego określonego w art. 39 czy art. 32 również po dniu 31 grudnia 2008r. pod warunkiem nieprzystąpieniu do OFE. Wszystkie przesłanki muszą zostać spełnione łącznie. Stosownie do treści art. 32 ust. 1 i 4 ustawy w powiązaniu z § 3 i 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz.U.
Nr 8 poz. 43 ze zm.) ubezpieczonym mężczyznom urodzonym przed dniem 1 stycznia 1949r. będącym pracownikami zatrudnionymi w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze przy pracach wymienionych w wykazie A, przysługuje prawo do emerytury w razie łącznego spełnienia następujących warunków:
1. osiągnięcia wieku emerytalnego 60 lat 2. posiadania wymaganego okresu zatrudnienia wynoszącego 25 lat, w tym co najmniej 15 lat pracy w szczególnych warunkach. Kwestia posiadania przez ubezpieczonego ponad 25-letniego okresu składkowego i nieskładkowego oraz ukończenie 60 lat nie były sporne. Nie było także sporne, iż odwołujący nie jest członkiem OFE. Okoliczność sporna w przedmiotowej sprawie dotyczyła posiadania przez ubezpieczonego (na dzień 1 stycznia 1999r.) wymaganego 15 – letniego okresu pracy wykonywanej w warunkach szczególnych, bowiem organ rentowy w zaskarżonych decyzjach stwierdził, że ubezpieczony nie wykazał żadnego okresu takiej pracy. (...) Oddział w Z. nie uwzględnił ubezpieczonemu w szczególności okresu zatrudnienia w Spółdzielni Kółek Rolniczych w Z. od 19 października 1976r. do 30 kwietnia 1994r. na stanowisku kierowcy ciągnika, ponieważ – zdaniem organu rentowego – nie ma wystarczających informacji do stwierdzenia, że prace na stanowisku kierowcy ciągnika były wyłącznie pracami transportowymi.
W ocenie Sądu Okręgowego przeprowadzone postępowanie dowodowe wykazało w sposób jednoznaczny, że ubezpieczony legitymuje się wymaganym 15 – letnim okresem pracy wykonywanej w warunkach szczególnych, bowiem do takiej pracy należało zaliczyć mu sporny okres zatrudnienia w Spółdzielni Kółek Rolniczych w Z. na stanowisku kierowcy ciągnika. Jak bowiem ustalono, w trakcie zatrudnienia w Spółdzielni Kółek Rolniczych w Z. ubezpieczony w okresach od 19 października 1976r. do 23 kwietnia 1979r. i od 12 maja 1981r. do 30 kwietnia 1994r. faktycznie wykonywał głównie pracę kierowcy ciągnika stale i w pełnym wymiarze czasu pracy, przy czym było to praca w transporcie.
Odwołujący zajmował się wówczas transportem towarów, w szczególności materiałów budowlanych, piasku, ziemi, opału, wapna na pole. Jeszcze przed powołaniem do służby wojskowej został przydzielony głównie do obsługi (...) Spółdzielni (...). Przewoził również złom ze złomowiska w H., który następnie rozwoził po hutach. Dostarczał też materiały do E., czy Zakładów (...) w Z.. Prace transportowe wykonywał za pomocą ciągnika wyposażonego w dwie przyczepy. Pracował przez 8 godzin dziennie. Odwołujący nie był przydzielany do innych prac, w szczególności prac polowych.
Jak zeznawali świadkowie, zdarzało się, że ubezpieczony w czasie żniw pracował jako kombajnista, ale było to praca poza normatywnym czasem pracy, wykonywana w ramach godzin nadliczbowych. Sąd ustalił również, że w trakcie całego okresu zatrudnienia w Spółdzielni Kółek Rolniczych w Z. ubezpieczonemu był wypłacany dodatek za pracę w szczególnych warunkach. Wykonywane przez ubezpieczonego prace kierowcy ciągnika zostały wymienione w wykazie A, dział VIII, poz. 3 stanowiącym załącznik do Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz.U.
Nr 8 poz.43 ze zm.) - prace kierowców ciągników, kombajnów lub pojazdów gąsienicowych. Nadto Sąd podkreśla, że Spółdzielnia Kółek Rolniczych w Z. potwierdziła wykonywanie prac w szczególnych warunkach przez odwołującego w świadectwach wykonywania pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, w których wskazano, że praca przez niego wykonywana na stanowisku kierowcy ciągnika to praca wymieniona w wykazie A, dział VIII, poz. 3 stanowiącym załącznik do rozporządzenia. Mając na względzie powyższe Sąd uznał, że ubezpieczony legitymuje się na dzień 1 stycznia 1999r. wymaganym 15 – letnim okresem pracy w szczególnych warunkach.
Wobec faktu, że spełnia on także pozostałe przesłanki uprawniające go do wcześniejszej emerytury, Sąd z mocy art. 477 14 § 2 k.p.c. orzekł jak w sentencji i zmienił zaskarżone decyzje w ten sposób, że przyznał ubezpieczonemu H. K. (1) prawo do emerytury od maja 2018r., tj. od miesiąca złożenia wniosku. (-) SSO Jolanta Łanowy – Klimek