Legislator Case Law & Legislation
I C 243/19 AI generated

Bank claim dismissed for failing to prove valid loan contract termination and mandatory pre-litigation restructuring procedure.

Case Number I C 243/19
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The court dismissed the bank's claim for the full loan balance, ruling that the plaintiff failed to prove the loan contract was validly terminated. Although the defendant admitted to having a loan, she argued for restructuring and refused the bank's demand for full repayment. The court held that the bank did not demonstrate a valid termination of the contract or the completion of the mandatory pre-litigation restructuring procedure required by law.

Legislator headnote

AI generated

§ 7 ust. 3, 4 ustawy o kredycie konsolidacyjnym; art. 75 c ustawy Prawo bankowe: A bank cannot enforce the full loan balance without proving valid contract termination and completion of mandatory pre-litigation restructuring procedures.

Keywords

AI generated
loan contract termination restructuring procedure banking law obligations pre-litigation notice consolidated credit agreement

Cited Legislation

AI generated
art. 75 c ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe
§ 7 ust. 3, 4 ustawy o kredycie konsolidacyjnym
art. 207 § 3 k.p.c
W wykonaniu zobowiązania nałożonego na powoda na podstawie art. 207 § 3 k.p.c.
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IC 243/19

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 21 listopada 2019 r. Sąd Okręgowy w Świdnicy Wydział I Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Waldemar Kuś Protokolant: Justyna Malczyk po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2019 r. w Świdnicy na rozprawie sprawy z powództwa (...) Bank SA z siedzibą w W. przeciwko A. J. o zapłatę powództwo oddala. ​ Sygn. akt I C 243/19 ​ ​ ​ ​ ​

UZASADNIENIE

Powód (...) Bank SA z siedzibą w W. domagał się w pozwie w elektronicznym postępowaniu upominawczym , by pozwana A. J. zapłaciła mu kwotę 182.719,31 zł z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty , a także koszty sądowe i koszty zastępstwa procesowego wg norm przepisanych . Postanowieniem z dnia 4 lutego 2019 r. Sąd Rejonowy (...) przekazał sprawę Sądowi Okręgowemu w (...) stwierdzając brak podstaw do wydania nakazu zapłaty . Pozwana nie zgodziła się z żądaniem pozwu i zarzuciła , że nie wie o jaką pożyczkę chodzi , chociaż przyznała , że zaciągnęła jeden kredyt w 2015 lub 2016 r. i spłacała go przez co najmniej 3 lata .

W piśmie do powoda z 7 listopada 2019 r. pozwana wnosiła o rozłożenie zadłużenia na raty, a dokładnie na 9 rocznych rat po 21.000 zł , co uzasadniła swoją bardzo ciężką sytuacją finansową – brakiem dochodów . Zaznaczyła , że raty miesięczne są dla niej zbyt wysokie . Sąd ustalił następujący stan faktyczny : 21 czerwca 2018 r. strony zawarły umowę o kredyt konsolidacyjny , którą powód udzielił pozwanej kredytu w wysokości 178.019,03 zł . Kredyt miał być przeznaczony , zgodnie z § 1 umowy , w pierwszej kolejności na spłatę zobowiązań kredytobiorcy .

W § 7 umowy ustalono , że umowę rozwiązuje się z zachowaniem 30-dniowego terminu lub w każdym czasie – za porozumieniem stron . Zgodnie z ust. 3 tego paragrafu , jeżeli pożyczkobiorca spóźnia się ze spłatą zobowiązania z tytułu udzielonego kredytu , bank wzywa go do dokonania spłaty zaległości w terminie 14 dni roboczych od daty otrzymania wezwania . W sytuacji , gdy należności nie zostaną uregulowane w wyznaczonym terminie , jak również wtedy , gdy wniosek kredytobiorcy o restrukturyzację zadłużenia zostanie odrzucony , bank ma prawo wypowiedzieć umowę .

Według ust. 4 od następnego dnia po upływie okresu wypowiedzenia całe zobowiązanie z tytułu udzielonego kredytu staje się wymagalne i traktowane jest jako zadłużenie przeterminowane . ( d.: odpis umowy – k. 37-38 ) Przedsądowym wezwaniem do zapłaty z 10 stycznia 2019 r. powód wezwał pozwaną do zapłaty wymagalnego zadłużenia z tytułu umowy z 21 czerwca 2108 r. w kwocie 181.490,27 zł , zaznaczając że brak spłaty spowoduje skierowanie sprawy na drogę postępowania sądowego . ( d.: odpis wezwania – k. 39 ) W wyciągu z ksiąg bankowych powoda z 28 stycznia 2019 r. stwierdzono , że pozwana ma wymagalne zadłużenie w wysokości 182.019,31 zł z tytułu opisanej wyżej umowy . ( d.: odpis wyciągu – k. 34 )

Sąd zważył , co następuje :

Strony ustaliły w umowie , że niezbędnym warunkiem jej rozwiązania , w razie wystąpienia określonych okoliczności , jest jej wypowiedzenie . Zgodnie z § 7 umowy po bezskutecznym upływie 30-dniowego terminu wypowiedzenia całe zobowiązanie z tytułu kredytu stawało się wymagalne . Dodatkową przesłanką wypowiedzenia umowy miało być odrzucenie wniosku dłużniczki o restrukturyzację zadłużenia . W wykonaniu zobowiązania nałożonego na powoda na podstawie art. 207 § 3 k.p.c. złożył on jako dowody w sprawie odpisy umowy kredytu , wyciągu z ksiąg banku i przedsądowego wezwania do zapłaty .

W tych dwóch ostatnich dokumentach użyte zostało określenie wymagalnego zadłużenia . Strona powodowa nie wykazała stosownymi dowodami , że skutecznie wypowiedziała umowę zawartą z pozwaną i tym samym , że zobowiązanie stało się wymagalne i może być dochodzone przed sądem . Nie wykazała również wykonania w całości poprzedzającego etapu polegającego na wezwaniu do zapłaty zaległości połączonego z informacją o możliwości złożenia wniosku o restrukturyzację zadłużenia , a więc nie przeprowadziła obowiązkowej procedury wymaganej art. 75 c ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r.

Prawo bankowe . Przepis tego artykułu ma charakter bezwzględnie obowiązujący , co oznacza , że doręczeniem odpisu pozwu nie można konwalidować wypowiedzenia umowy . W ocenie Sądu , nie można potraktować oświadczenia pozwanej z 7 listopada 2019 r. jako uznania powództwa , ponieważ w rzeczywistości pozwana nie zgodziła się na zapłatę dochodzonej kwoty , lecz wyraziła wolę kontynuowania spłat rat kredytu , w innej jedynie wysokości , zwłaszcza że pozwana formalnie nie zmieniła swojego pierwotnie zajętego stanowiska w sprawie .

Mając na uwadze powyższe ustalenia , orzeczono jak w sentencji wyroku .