Social Security Court grants disability pension to applicant who failed prior claim due to insufficient contribution period.
Legislator summary
AI generatedThe Social Security Court granted the applicant a partial disability pension, overturning the Social Security Office's previous denial. The applicant had previously failed to meet the five-year contribution requirement within the ten years preceding her disability onset, but the court found the medical evidence sufficient to establish her partial incapacity. Consequently, the court modified the decision to award benefits from February 2019 to August 2020, recognizing that the statutory contribution period was not satisfied at the time of the initial claim.
Legislator headnote
AI generatedArt. 57 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych; Art. 12 ust. 1 i 3 ustawy emerytalnej; Art. 107 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych: The court may grant a disability pension if the applicant is partially incapacitated, even if the specific contribution period requirements were not met at the time of the initial application, provided the medical evidence supports the current state of incapacity.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt IV U 913/19
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 15 stycznia 2020 r. Sąd Okręgowy w Rzeszowie IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSO Anna Guniewska Protokolant: st. sekr. sądowy Magdalena Rykała-Płodzień po rozpoznaniu w dniu 15 stycznia 2020 r. w Rzeszowie sprawy z wniosku B. O. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. o rentę na skutek odwołania B. O. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. z dnia 08/05/2019r. znak (...) zmienia zaskarżoną decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. z dnia 08/05/2019r. znak: (...)w ten sposób, że przyznaje wnioskodawczyni B. O. prawo do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy poczynając od dnia 2 lutego 2019r. do dnia 5 sierpnia 2020r. Sygn. akt: IV U 913/19
UZASADNIENIE
wyroku z dnia 15 stycznia 2020r. Decyzją z dnia 08.05.2019r. znak:(...) Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. po rozpatrzeniu wniosku B. O. odmówił przyznania prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy, ponieważ pomimo orzeczonej częściowej niezdolności do pracy nie spełniła pozostałych warunków, tj. nie udowodniła wymaganego 5-letniego okresu składkowego i nieskładkowego przypadającego w ostatnim 10-leciu przed datą zgłoszenia wniosku o rentę tj. przed 28.12.2018r. jak i przed dniem powstania niezdolności do pracy tj. przed dniem 09.08.2017r.
Od powyższej decyzji odwołanie złożyła wnioskodawczyni T. O. podnosząc, że w dalszym ciągu się leczy i jest niezdolna do pracy . Organ rentowy w odpowiedzi na odwołanie wniósł o jego oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny: B. O. w dniu 28.12.2018r. złożyła wniosek w sprawie ustalenia prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy przyznawanej na podstawie przepisów ustawy z dnia 17.XII.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. (Dz.
U. z 2018r. poz. 1270 ze zm.). Lekarz orzecznik ZUS w dniu 12.04.2019r. ustalił, że wnioskodawczyni jest częściowo niezdolna do pracy okresowo do dnia 29.02.2020r. i niezdolność ta powstała w dniu 09.08.2017r. Wnioskodawczyni zgodziła się z treścią tego orzeczenia. Badając pozostałe przesłanki do nabycia tego świadczenia organ rentowy ustalił, że wnioskodawczyni nie udowodniła wymaganego stażu pracy: - w 10 leciu przed powstaniem niezdolności do pracy nie udowodniła wymaganego okresu 5 lat, a jedynie 4 lata 4 miesiące i 18 dni, natomiast - w 10 leciu przed dniem złożenia wniosku udowodniła jedynie 3 lata 1 miesiąc i 9 dni.
Lekarz orzecznik stwierdził jednocześnie, że niezdolność ta nie powstała przed 01.07.2015r. W tej dacie ww. spełniłaby warunek stażu pracy. W celu ustalenia stanu zdrowia wnioskodawczyni, a w szczególności, czy jest ona częściowo lub całkowicie niezdolna do pracy i czy niezdolność ta ma charakter trwały czy okresowy, oraz od kiedy powstała niezdolność do pracy czy i czy powstała przed 1.07.2015r., Sąd dopuścił i przeprowadził dowód z opinii biegłych sądowych : neurologa, reumatologa i kardiologa. Biegli sądowi z zakresu neurologii i kardiologii w opinii stwierdził, że wnioskodawczyni nie jest niezdolna do pracy.
Biegły z zakresu reumatologii na podstawie dokumentacji medycznej oraz wyników aktualnie przeprowadzonego badania stanu zdrowia w opinii z dnia 5.08. 2019r. i 21.11.2019r. stwierdził, że wnioskodawczyni była niezdolna do pracy przed 1.07.2015r. Biegły rozpoznał u badanej zmiany zwyrodnieniowo – dyskopatyczne kręgosłupa w odcinku lędźwiowym. Zmiany zwyrodnieniowe kręgosłupa w odcinku szyjnym z niewielkim kręgozmykiem C3, - chorobę zwyrodnieniową stawów, - nadciśnienie tętnicze. W rozumieniu biegłego wnioskodawczyni B. O. z przyczyn reumatologicznych jest częściowo niezdolna do pracy zgodnej z poziomem posiadanych kwalifikacji.
Niezdolność częściowa do pracy jest czasowa do 5.08.2020r. Według biegłego wnioskodawczyni B. O. od 2008r. jest leczona w Poradni Reumatologicznej z powodu zapalenia stawów i choroby zwyrodnieniowej stawów i kręgosłupa. W leczeniu otrzymywała leki modyfikujące przebieg choroby: S., M., oraz objawowe : (...), chondro protekcyjne, korzystała również z rehabilitacji ambulatoryjnej, sanatoryjnej w ramach prewencji ZUS i szpitalnej. Postępujące zapalenie stawów i zmiany zwyrodnieniowe doprowadziły do znacznych zniekształceń stawów rąk, ograniczenia ruchomości i niewydolności chwytnej dłoni.
Przewlekły ból i sztywność poranna utrudniają funkcjonowanie pacjentki. Powyższe zmiany w obecnym stopniu zaawansowania ograniczają sprawność organizmu w stopniu powodującym częściową niezdolność do zatrudnienia wnioskodawczyni zgodnego z poziomem posiadanych kwalifikacji. Sąd Okręgowy ustalił powyższy stan faktyczny w oparciu o wskazane dowody z dokumentów, które jako sporządzone w przepisanej formie, przez powołane do tego organy, uznano za w pełni wiarygodne. W ocenie Sądu, walorem wiarygodności można obdarzyć wszystkie opinie biegłych.
Wspomniane opinie zawierają wszystkie konieczne elementy opiniowania, a więc wywiad uzyskany od wnioskodawcy i z zapisu dokumentacji medycznej, rezultaty własnych badań, wskazanie dokumentacji medycznej będącej przedmiotem analizy, rozpoznanie lekarskie i wniosek końcowy dotyczący niezdolności do pracy, w tym odnosi się również do dokumentacji lekarskiej zgromadzonej w sprawie. Merytoryczna analiza również pozwala na przyznanie opiniom biegłych waloru wiarygodności. Sąd podzielił zatem powyższe opinie i wnioski końcowe przedstawione przez biegłych, uznając je za spójne i logiczne.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Stosownie do treści art. 57 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z FUS – renta z tytułu niezdolności do pracy przysługuje ubezpieczonemu, który spełnił łącznie warunki:
1) jest niezdolny do pracy;
2) ma wymagany okres składkowy i nieskładkowy;
3) niezdolność do pracy powstała w okresach, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1 i 2, pkt 3 lit. b, pkt 4, 6, 7 i 9, ust. 2 pkt 1, 3-8 i 9 lit. a, pkt 10 lit. a, pkt 11-12, 13 lit. a, pkt 14 lit. a i pkt 15-17 oraz art. 7 pkt 1-4, 5 lit. a, pkt 6 i 12, albo nie później niż w ciągu 18 miesięcy od ustania tych okresów. Zgodnie z art. 12 ust. 1 i 3 ustawy emerytalnej, niezdolną do pracy jest osoba, która całkowicie lub częściowo utraciła zdolność do pracy zarobkowej z powodu naruszenia sprawności organizmu i nie rokuje odzyskania zdolności do pracy po przekwalifikowaniu, przy czym częściowo niezdolną do pracy jest osoba, która w znacznym stopniu utraciła zdolność do pracy zgodnie z poziomem posiadanych kwalifikacji.
Przy ocenie stopnia i trwałości niezdolności do pracy oraz rokowania co do odzyskania zdolności do pracy uwzględnia się z jednej strony stopień naruszenia sprawności organizmu oraz możliwości przywrócenia niezbędnej sprawności w drodze leczenia i rehabilitacji, z drugiej zaś możliwość wykonywania dotychczasowej pracy lub podjęcia innej pracy oraz celowość przekwalifikowania zawodowego, biorąc pod uwagę rodzaj i charakter dotychczas wykonywanej pracy, poziom wykształcenia, wiek i predyspozycje psychofizyczne. Zgodnie z przepisem art. 107 cytowanej ustawy prawo do świadczeń uzależnionych od niezdolności do pracy oraz wysokość tych świadczeń ulega zmianie, jeżeli w wyniku badania następnego ponownego na wniosek lub z urzędu ustalono zmianę stopnia niezdolności do pracy, brak tej niezdolności lub ponowne powstanie.
Z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika, że wnioskodawczyni jest osobą częściowo niezdolną do pracy. Biegły reumatolog w sporządzonej opinii jednoznacznie wskazał, że obecny stan zdrowia wnioskodawczyni uzasadnia orzeczenie wobec niej częściowej niezdolności do pracy. Materiał zebrany w sprawie w postaci opinii biegłego reumatologa oraz zebrany w aktach organu rentowego jest wystarczający do uznania, iż wnioskodawczyni jest częściowo okresowo niezdolna do pracy zgodnie z poziomem swoich kwalifikacji. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 47714 § 2 k.p.c. zmienił zaskarżoną decyzję i przyznał wnioskodawczyni prawo do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy od daty zaprzestania pobierania świadczenia rehabilitacyjnego, tj. od 2.02.2015r. do 5.08.2020r.