Legislator Case Law & Legislation
IV U 180/19 AI generated

Social Security Court allows sickness benefit for work accident when arrears are covered by a payment plan.

Case Number IV U 180/19
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Allowed / Granted

Legislator summary

AI generated

The Social Security Court reversed the Social Security Agency's decision to deny work accident sickness benefits to the plaintiff. While the Agency argued that existing social security arrears barred the benefit, the Court found the plaintiff was not in arrears because a 2018 payment plan covered the debt. The Court ruled that since the Agency itself acknowledged the payment plan's validity, the statutory bar on benefits did not apply.

Legislator headnote

AI generated

Art. 6 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych; The existence of a payment plan for social security arrears exempts the insured from the statutory bar on work accident benefits, as the debt is not considered unpaid.

Keywords

AI generated
work accident insurance social security arrears payment plan agreement sickness benefit entitlement Social Security Agency insured status benefit denial

Cited Legislation

AI generated
art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 października 2002 roku o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych
Zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 października 2002 roku o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych (tj.
art. 6 ust. 2 pkt 1 i 2 tejże ustawy
1, nie przysługują w razie wystąpienia w dniu wypadku lub w dniu złożenia wniosku o przyznanie świadczeń z tytułu choroby zawodowej zadłużenia z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne na kwotę przekraczającą 6,60 zł do czasu spłaty całości zadłużenia (art. 6 ust. 2 pkt 1 i 2 tejże ustawy).
art. 477 14 § 2 k.p.c.
Mając powyższe na uwadze, Sąd uznał, iż brak było materialnej podstawy do odmowy powodowi prawa do zasiłku chorobowego z ubezpieczenia wypadkowego za wskazany okres i na podstawie art. 477 14 § 2 k.p.c. zmienił zaskarżoną decyzję.
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IV U 180/19

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 8 października 2019 roku Sąd Rejonowy w Świdnicy IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie : Przewodniczący: SSR Maja Snopczyńska Protokolant : Agnieszka Ząbkiewicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 października 2019 roku w Ś. sprawy z odwołania Z. S. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w W. w sprawie (...) o zasiłek chorobowy z ubezpieczenia wypadkowego zmienia zaskarżoną decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w W. w sprawie (...) z dnia 22.03.2019 roku w ten sposób, iż przyznaje powodowi Z. S. prawo do zasiłku chorobowego z ubezpieczenia wypadkowego za okres wskazany w decyzji.

UZASADNIENIE

Powód Z. S. wniósł odwołanie od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w W. z 22 marca 2019 roku przyznającej prawo do zasiłku chorobowego z ubezpieczenia chorobowego a nie wypadkowego. W uzasadnieniu wskazał, że nie zgadza się ze stanowiskiem ZUS że nie przysługuje mu prawo do zasiłku chorobowego z ubezpieczenia wypadkowego gdyż sprawa zadłużenia została uregulowana w umowie o rozłożenie na raty należności z tytułu składek. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w W. wniósł o oddalenie odwołania. W uzasadnieniu wskazał, że przepisu ustawy o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadku przy pracy jednoznacznie określają, że istnienie zadłużenia wyklucza przyznanie prawa do świadczeń z tej ustawy.

W toku postępowania Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 2 lutego 2019 roku powód uległ wypadkowi przy pracy, w związku z czym przy czym w okresie był niezdolny do pracy od 4 lutego 2019 roku do 31 marca 2019 roku. Decyzją z dnia 22 marca 2019 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w W. odmówił powodowi prawa do zasiłku chorobowego z ubezpieczenia wypadkowego za okres od 4 lutego 2019 roku do 31 marca 2019 roku i przyznał prawo do zasiłku chorobowego za okres od 4 lutego 2019 roku do 31 marca 2019 roku w wysokości 80% podstawy wymiaru.

W uzasadnieniu wskazano, że zdarzenie z dnia 2 lutego 2019 roku zostało uznane za wypadek, jednak zasiłek chorobowy z ubezpieczenia wypadkowego nie przysługuje bo powód zalega ze składkami na ubezpieczenia społeczne. W dniu 15 maja 2018 roku strony zawarły umowę o rozłożeniu na raty należności z tytułu składek za lata 2011-2015; termin spłaty ostatniej raty przypada na 10 maja 2023 roku. Powód terminowo wywiązuje się z umowy i na dzień 2 lutego 2019 roku nie zalegał z zapłatą zobowiązań, ponieważ zadłużenie objęte było umową ratalną nr R- (...) zawartą 15 maja 2018 roku.

DOWÓD: akta ZUS- w załączeniu pismo ZUS z 16 IX 2019r k. 15-17 zeznania powoda k. 12, płyta CD k. 13 W tak ustalonym stanie faktycznym Sąd zważył: Odwołanie zasługiwało na uwzględnienie. Zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 października 2002 roku o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych (tj. Dz.U. 2019/1205) z tytułu wypadku przy pracy lub choroby zawodowej ubezpieczonemu, którego niezdolność do pracy spowodowana została wypadkiem przy pracy lub chorobą zawodową przysługuje zasiłek chorobowy.

Natomiast osobom prowadzącym pozarolniczą działalność i osobom z nimi współpracującym, duchownym będącym płatnikami składek na własne ubezpieczenia oraz członkom ich rodzin świadczenia, o których mowa w ust. 1, nie przysługują w razie wystąpienia w dniu wypadku lub w dniu złożenia wniosku o przyznanie świadczeń z tytułu choroby zawodowej zadłużenia z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne na kwotę przekraczającą 6,60 zł do czasu spłaty całości zadłużenia (art. 6 ust. 2 pkt 1 i 2 tejże ustawy). ZUS nie kwestionował okoliczności, że powód objęty jest ubezpieczeniem społecznym ani że zdarzenie powodujące niezdolność do pracy spowodowane było wypadkiem przy pracy; podnosił jedynie, że powód zalega ze składkami na ubezpieczenia społeczne.

Powód nie kwestionował istniejącego zadłużenia, lecz podnosił, że zawarł z ZUS-em umowę rozłożeniu zadłużenia na raty. Jak wynika z materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy, w szczególności z pisma strony pozwanej z dnia 16 września 2019 roku, powód na dzień 2 lutego 2019 roku nie zalegał z zapłatą zobowiązań, ponieważ zadłużenie objęte było umową ratalną nr R- (...) zawartą 15 maja 2018 roku. Podkreślenia wymaga, że z treści tego pisma wynika jednoznacznie, że sam ZUS (Wydział Rozliczeń Kont Płatników Składek 1) stoi na stanowisku, że zawarcie umowy o rozłożenie na raty powoduje, że ubezpieczony jest traktowany jako osoba nie zalegająca ze spłatą zobowiązań.

Tym samym – skoro powód wywiązuje się z zawartej umowy – nie można uznać, że zalega z płatnością składek, skoro sam ZUS stoi na stanowisku, że z taką płatnością na dzień zdarzenia nie zalega. Interpretacja art. 6 ust. 2 powołanej ustawy wskazuje, że przepis ten obejmuje przypadki zalegania z płatnościami składek, które nie zostały w żaden sposób uregulowane – ubezpieczony nie podjął żadnych czynności mających na celu spłatę czy umorzenie zaległości. Ponadto wskazać należy, że zadłużenie powoda dotyczy okresu dużo wcześniejszego – do roku 2012, zaś niezdolność do pracy spowodowana była wypadkiem przy pracy w dniu 2 lutego 2019 roku.

Ponadto wskazać należy, że ZUS decydując się na zawarcie umowy ratalnej zmienił tym samym daty wymagalności płatności składek, co nakazuje uznać, że zaległość w ich zapłacie powstanie dopiero w chwili uchybienia terminowi płatności raty. Mając powyższe na uwadze, Sąd uznał, iż brak było materialnej podstawy do odmowy powodowi prawa do zasiłku chorobowego z ubezpieczenia wypadkowego za wskazany okres i na podstawie art. 477 14 § 2 k.p.c. zmienił zaskarżoną decyzję.