Legislator Case Law & Legislation
III AUz 57/19 AI generated

Appeal court overturns suspension of police pension case due to Constitutional Court delay and procedural timing issues.

Case Number III AUz 57/19
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Allowed / Granted

Legislator summary

AI generated

The appeal court overturned the lower court's decision to suspend the pension case pending a Constitutional Court ruling. The appellant argued that the statutory time limits for changing the pension decision had expired and that his dismissal was based on religious convictions. The court found the suspension premature because the Constitutional Court had not yet ruled, and the suspension was discretionary and unnecessary given the ongoing proceedings.

Legislator headnote

AI generated

Art. 177 § 1 pkt 3 1 k.p.c.; Art. 386 § 4 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c.: A suspension of proceedings is discretionary and may be lifted if the suspension is premature or if the delay in a constitutional review prevents the timely resolution of the main case.

Keywords

AI generated
suspension of proceedings Constitutional Court delay police pension adjustment procedural timing discretionary suspension unjustified delay statutory time limits

Cited Legislation

AI generated
Art. 177 § 1 pkt 3 1 k.p.c.
wydanym na podstawie art. 177 § 1 pkt 3 1 k.p.c. zawiesił postępowanie w sprawie z odwołania M.
Art. 386 § 4 k.p.c.
Biorąc pod uwagę powyższe, trzeba stwierdzić, że zaskarżone postanowienie jest co najmniej przedwczesne, dlatego z mocy art. 386 § 4 k.p.c. w zw.
Art. 397 § 2 k.p.c.
z art. 397 § 2 k.p.c. podlegało ono uchyleniu.
Art. 45 ust. 1 Konstytucji RP
Może również dojść do naruszenia art. 45 ust.
Art. 13b ustawy z 18 lutego 1994 r.
można zakwalifikować jako służbę na rzecz totalitarnego państwa, o której mowa w art. 13b ustawy z 18 lutego 1994 r., a w konsekwencji, czy istnieją podstawy do obniżenia świadczeń emerytalno-rentowych odwołującej w oparciu o treść art.
Art. 15c ustawy z 18 lutego 1994 r.
akt XIII 1 U 326/18 zwrócił się do Trybunału Konstytucyjnego z pytaniem prawnym, czy art. 15c, art.
Art. 22a w zw. z art. 32 ust. 1 pkt 1 ustawy z 18 lutego 1994 r.
na podstawie art. 22a w związku z art.
Art. 33 ust. 4 ustawy z 18 lutego 1994 r.
Odwołujący wskazał, że w art. 33 ust.
art. 31 ust. 3 Konstytucji RP
1 w związku z art. 31 ust.
art. 45 ust. 1 Konstytucji
Może również dojść do naruszenia art. 45 ust. 1 Konstytucji, w myśl którego każdy ma prawo do sprawiedliwego i jawnego rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki przez właściwy, niezależny, bezstronny i niezawisły Sąd.

Cited Case Law

AI generated
sygn. akt XIII 1 U 326/18
wydanym w sprawie o sygn. akt XIII 1 U 326/18, sąd ten zwrócił się do Trybunału Konstytucyjnego z pytaniem prawnym o stwierdzenie zgodności zaskarżonych przepisów z Konstytucją RP.
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt III AUz 57/19 POSTANOWIENIE Dnia 7 czerwca 2019 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych na posiedzeniu niejawnym w składzie: Przewodniczący SSA Dorota Elżbieta Zarzecka (spr.) Sędziowie SA Alicja Sołowińska SA Marek Szymanowski po rozpoznaniu w dniu 7 czerwca 2019 r. w Białymstoku sprawy z odwołania M. R. przeciwko Dyrektorowi Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji w W. o wysokość policyjnej renty inwalidzkiej na skutek zażalenia M. R. na postanowienie Sądu Okręgowego w Białymstoku V Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 13 maja 2019 r. w sprawie o sygn. akt V U 385/19 postanowił: uchylić zaskarżone postanowienie. SSA Alicja Sołowińska SSA Dorota Elżbieta Zarzecka SSA Marek Szymanowski Sygn. akt III AUz 57/19

UZASADNIENIE

Sąd Okręgowy w Białymstoku postanowieniem z dnia 13 maja 2019 r. wydanym na podstawie art. 177 § 1 pkt 3 1 k.p.c. zawiesił postępowanie w sprawie z odwołania M. R. od decyzji Dyrektora Zakładu Emerytalno–Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji w W. z dnia 7 czerwca 2017 r. o ponownym ustaleniu wysokości renty inwalidzkiej. Zawieszenie postępowania Sąd uzasadnił tym, że analogiczne sprawy są rozpoznawane przez Sąd Okręgowy w Warszawie XIII Wydział Ubezpieczeń Społecznych Sekcję ds. odwołań od decyzji zmniejszających wysokość emerytur i rent byłym funkcjonariuszom pełniącym służbę na rzecz totalitarnego państwa.

Postanowieniem z dnia 24 stycznia 2018 r. wydanym w sprawie o sygn. akt XIII 1 U 326/18, sąd ten zwrócił się do Trybunału Konstytucyjnego z pytaniem prawnym o stwierdzenie zgodności zaskarżonych przepisów z Konstytucją RP. W ocenie Sądu I instancji rozstrzygnięcie tego zagadnienia prawnego będzie miało wpływ na wydanie orzeczenia w sprawie niniejszej. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł M. R.. W uzasadnieniu wskazał, że w swoim odwołaniu od decyzji z 7 sierpnia 2017 r. Dyrektora Zakładu Emerytalno–Rentowego MSWiA w W. podniósł oprócz zarzutów niekonstytucyjności przepisów ustawy, zarzut naruszenia samej ustawy.

Odwołujący wskazał, że w art. 33 ust. 4 ustawy z 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji (…) ustawodawca w sposób wyraźny i jednoznaczny stwierdził, że decyzja nie może ulec zmianie lub uchyleniu, jeśli od momentu jej wydania minęło więcej niż 10 lat – jeśli emeryturę lub rentę przyznano w wyniku przestępstwa, a w innych przypadkach okres ten wynosi od 3 do 5 lat. Odwołujący wskazał ponadto, że nie bez znaczenia powinien zostać fakt, że 1982 r. został usunięty ze służby za przekonania religijne, a następnie przywrócony do służby po zmianie ustroju.

Wskazując na powyższe zarzuty odwołujący wniósł o uchylenie postanowienia o zawieszeniu postepowania i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia.

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:

Zażalenie jest zasadne. Zaskarżoną w sprawie decyzją z 7 sierpnia 2017 r. na podstawie art. 22a w związku z art. 32 ust. 1 pkt 1 ustawy z 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Służby Ochrony Państwa, Państwowej Straży Pożarnej, (...)Skarbowej i Służby Więziennej oraz ich rodzin, Dyrektor Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji w W. ponownie ustalił M.

R. wysokość renty inwalidzkiej. Postanowieniem z dnia 24 stycznia 2018 r., Sąd Okręgowy w Warszawie w sprawie o sygn. akt XIII 1 U 326/18 zwrócił się do Trybunału Konstytucyjnego z pytaniem prawnym, czy art. 15c, art. 22a oraz art. 13 ust.1 pkt 1c w związku z art. 13b ustawy z 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Służby Ochrony Państwa, Państwowej Straży Pożarnej, (...)Skarbowej i Służby Więziennej oraz ich rodzin /t.j.

Dz.U. 2016. poz. 708/ w brzmieniu nadanym przez art.1 ustawy z dnia 16 grudnia 2016 r. o zmianie ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji (…) /Dz.U. z 2016 r. poz. 2270/ w związku z art. 2 ustawy zmieniającej, są zgodne z art. 2, art. 30, art. 32 ust. 1 i ust. 2 oraz art. 67 ust. 1 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji RP – z uwagi na ukształtowanie regulacji ustawowej w sposób ograniczający wysokość emerytury i renty policyjnej, mimo odpowiedniego okresu służby, w zakresie w jakim dokonano tą regulacją naruszenia zasady ochrony praw nabytych, zaufania obywatela do państwa i stanowionego prawa, niedziałania prawa wstecz, powodującego nierówne traktowanie części funkcjonariuszy w porównaniu z tymi, którzy rozpoczęli służbę pierwszy raz po 11 września 1989 r., skutkując ich dyskryminacją, oraz czy art. 1 i 2 ustawy zmieniającej, są zgodne z art. 2, art. 7, art. 95 ust.1, art. 96 ust. 1, art. 104, art. 106, art. 109 ust.1, art. 119, art.120 oraz art. 61 ust. 1 i ust. 2 Konstytucji RP – z uwagi na sposób i tryb uchwalenia zaskarżonych przepisów oraz wątpliwości, czy spełnione zostały merytoryczne przesłanki do ich uchwalenia.

Aktualnie postępowanie przed Trybunałem Konstytucyjnym toczy się pod sygn. akt: P4/18. Sąd pierwszej instancji uznał, iż rozstrzygnięcie tego zagadnienia prawnego będzie miało istotny wpływ na wynik niniejszej sprawy i na podstawie art. 177 § 1 pkt 3 1 k.p.c. zawiesił postępowania w sprawie. Zgodnie z tym przepisem sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku postępowania toczącego się przed Trybunałem Konstytucyjnym albo Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Wprowadzając regulację zawartą w tym przepisie, intencją ustawodawcy było dopuszczenie możliwości zawieszenia postępowania cywilnego w sytuacji, w której rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku postępowania toczącego się przed Trybunałem Konstytucyjnym.

Powyższa podstawa zawieszenia obejmuje zarówno przypadek, w którym to sąd orzekający zwrócił się z pytaniem prawnym do Trybunału Konstytucyjnego co do zgodności aktu normatywnego z Konstytucją, jak i przypadek, gdy z pytaniem takim wystąpił inny sąd, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku postępowania toczącego się przed Trybunałem. Rozpoznając przedmiotowe zażalenie należy zwrócić uwagę na fakt, iż M. R. w odwołaniu od zaskarżonej decyzji zarzucił nie tylko niekonstytucyjność przepisów ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji (…), ale również naruszenie przepisów samej ustawy tj. art. 33 ust. 4 poprzez wydanie decyzji zmieniającej wysokość policyjnej renty inwalidzkiej, pomimo upływu terminów wskazanych w tym przepisie oraz przywołanie błędnej podstawy prawnej wydania decyzji o ponownym ustaleniu wysokości renty inwalidzkiej (art. 22a w zw. z 32 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy).

Odwołujący podniósł, że decyzja ma charakter deklaratoryjny i może podlegać zmianie, jednakże warunki tej zmiany są ściśle określone, a także ograniczone ramami czasowymi, o czym stanowi art. 33 tej ustawy. Wyjaśnił, iż w jego przypadku nie zachodziły przesłanki do zamiany decyzji określone w art. 33, a w szczególności nie zostały przedstawione nowe dowody lub ujawnione nowe okoliczności faktyczne, które miałyby wpływ na wysokość świadczenia rentowego. Należy podkreślić, iż niewyznaczenie dotychczas przez Trybunał Konstytucyjny terminu rozpoznania pytania prawnego w sprawie P 4/18 prowadzi do faktycznego uniemożliwienia tysiącom osób uprawnionych do świadczeń z Zakładu Emerytalno-Rentowego MSWiA dostępu do Sądu i rozpoznania sprawy o wysokość świadczenia w rozsądnym terminie, bez nieuzasadnionej zwłoki.

Mogą stąd wynikać konsekwencje przewidziane w przepisach ustawy z 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz.U. z 2016 r. poz. 1259 ze zm.). Może również dojść do naruszenia art. 45 ust. 1 Konstytucji, w myśl którego każdy ma prawo do sprawiedliwego i jawnego rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki przez właściwy, niezależny, bezstronny i niezawisły Sąd.

W pierwszej kolejności należy więc ustalić, czy okres służby M. R. można zakwalifikować jako służbę na rzecz totalitarnego państwa, o której mowa w art. 13b ustawy z 18 lutego 1994 r., a w konsekwencji, czy istnieją podstawy do obniżenia świadczeń emerytalno-rentowych odwołującej w oparciu o treść art. 15c cytowanej ustawy. Dopiero po dokonaniu oceny tej kwestii, w szczególności gdy Sąd dojdzie do przekonania, że do odwołującego mają zastosowanie przepisy powołanej ustawy, rozważeniu będzie podlegać, czy zasadny jest wniosek organu rentowego o zawieszenie postępowania w sprawie.

Przed podjęciem takiej decyzji, Sąd powinien ustalić, czy Trybunał Konstytucyjny wydał orzeczenie w sprawie P 4/18, bądź na jakim etapie znajduje się ta sprawa. Analizując przesłanki do zawieszenia postępowania należy również mieć na uwadze, że z mocy art. 177 § 1 pkt 3 1 k.p.c. ma ono charakter fakultatywny, zaś przedmiotowa sprawa toczy się od lipca 2017 r. Biorąc pod uwagę powyższe, trzeba stwierdzić, że zaskarżone postanowienie jest co najmniej przedwczesne, dlatego z mocy art. 386 § 4 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. podlegało ono uchyleniu.

SSA Alicja Sołowińska SSA Dorota Elżbieta Zarzecka SSA Marek Szymanowski ZARZĄDZENIE (...): - (...) - (...) (...) (...)