Civil court dismisses plaintiff's claim for telecom debt as defendant successfully proves non-signature via expert opinion.

Sygnatura akt I C 675/18

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 26 listopada 2019 r. Sąd Rejonowy w Opocznie I Wydział Cywilny w następującym składzie: Przewodniczący: SSR Mirosława Makowska Protokolant: sekr. sąd. Paulina Neyman po rozpoznaniu w dniu 26 listopada 2019 r. w Opocznie sprawy z powództwa Raport Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty z siedzibą w K. przeciwko J. G. (1) o zapłatę 1. oddala powództwo;

2. zasądza od powoda Raport Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty z siedzibą w K. na rzecz pozwanego J. G. (1) kwotę 1500,02 (jeden tysiąc pięćset 02/100) złotych tytułem zwrotu kosztów procesu. Na oryginale podpis Sędziego Sygn. akt I C 675/18

UZASADNIENIE

W pozwie z dnia 17 lipca 2018 r. powód Raport Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty z siedzibą w K. wniósł o wydanie nakazu zapłaty w postępowaniu upominawczym zasądzającego od pozwanego J. G. (1) kwoty 2.638,31 złotych wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty wraz z kosztami postępowania. W uzasadnieniu wskazano, że wierzytelność dochodzona pozwem wynika z tytułu usług telekomunikacyjnych świadczonych na rzecz pozwanego przez poprzednika prawnego powoda (pozew k. 3-5).

Nakazem zapłaty w postępowaniu upominawczym z dnia 25 lipca 2018 roku, w sprawie sygn. akt I Nc 669/18 Sąd Rejonowy w Opocznie zasądził dochodzoną pozwem kwotę wraz z odsetkami i kosztami postępowania (nakaz zapłaty k. 28). W sprzeciwie od nakazu zapłaty pozwany, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika wniósł o oddalenie powództwa podnosząc zarzut nieistnienia roszczeń dochodzonych pozwem, ewentualnie podniósł zarzut miarkowania kary umownej jako rażąco wygórowanej oraz zarzut nadużycia prawa na podstawie art. 5 k.c. (sprzeciw k. 30-33).

Sąd ustalił co następuje: Osoba posługująca się danymi personalnymi J. G. (1) zawarła umowę o świadczenie usług telekomunikacyjnych nr (...) z poprzednikiem prawnym (...) S.A. w W.. Dowód: umowa k. 55-56. W dniu 20 czerwca 2017 roku (...) S.A. w W. przelała wierzytelność wynikającą z umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych zawartą z osobą posługującą się danymi personalnymi J. G. (1) na rzecz Raport Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty z siedzibą w K.. Dowód: - umowa przelewu wierzytelności k.8-20, J.

G. (2) zaprzeczył aby zawierał umowę z poprzednikiem prawnym powoda. W Z. gdzie zawarto umowę był tylko jeden raz przejazdem. Na umowie załączonej do akt nie widnieje jego podpis. J. G. (2) złożył doniesienie na Policję (wyjaśnienia J. G. (1) k. 50). Biegły sądowy z zakresu (...) w opinii sporządzonej na potrzeby niniejszego postępowania ustaliła, że podpis na umowie o świadczenie usług nr (...) zawartą pomiędzy firmą (...) S.A. a osobą o personaliach J. G. (2) nie został nakreślony przez J. G. (1). Dowód: opinia biegłej E. B. k. 67-74.

Sąd zważył, co następuje

Powództwo jako nieudowodnione podlegało oddaleniu w całości. Roszczenie strony powodowej wywodzone jest z umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych określonej w art. 56 ustawy z dnia 16 lipca 2004 roku – prawo telekomunikacyjne ( Dz.U. z 2014 r., poz. 243 – tekst jednolity). W postępowaniu cywilnym obowiązek przedstawienia dowodów spoczywa na obu stronach procesu (art. 3 k.p.c.), a ciężar udowodnienia faktów mających dla sprawy istotne znaczenie (art. 227 k.p.c.), spoczywa na tej stronie, która z tych faktów wywodzi skutki prawne (art. 6 k.c.).

Stąd wniosek, iż powód musi udowodnić fakty tworzące jego prawo, a pozwany fakty, które przeszkodziły powstaniu prawa lub je zniweczyły (tak SN m.in. w orzeczeniach: z dnia 3 października 1969 r., II PR 313/69, OSNCP 9/70, poz. 147 oraz z dnia 20 kwietnia 1982 r., I CR 79/82, nie publ.). Zatem to na pozwanym ciążył obowiązek wykazania, iż to nie on zawarł umowę o świadczenie usług telekomunikacyjnych, że dochodzona kwota nie jest należna. Pozwany sprostał temu obowiązkowi i wykazał za pomocą opinii biegłego grafologa, iż to nie on zawarł umowę o świadczenie usług, z której strona powodowa wywodzi roszczenie.

Opinia biegłej nie była kwestionowana przez strony. W ocenie Sądu brak jest podstaw aby opinii tej odmówić rzetelności. Została ona wydana w oparciu o materiał porównawczy w postaci pisma ręcznego J. G. (1) złożonego w obecności biegłej. W tych okolicznościach należy przyjąć, iż umowa o świadczenie usług telekomunikacyjnych nie została zawarta z pozwanym. Mając powyższe na względzie Sąd orzekł jak w pkt. 1 wyroku. O kosztach procesu sąd orzekł na podstawie art. 98 § 1 i 3 k.p.c., statuującego zasadę odpowiedzialności za wynik procesu i obciążył stronę powodową – jako przegrywającą proces – obowiązkiem zwrotu na rzecz pozwanego poniesionych przez niego kosztów procesu, na które złożyły się: wynagrodzenie pełnomocnika 917 złotych, wynagrodzenie biegłego grafologa 583,02 złotych.