Social security court dismissed appeal regarding miner's pension recalculation due to expired statutory provisions and lack of evidence.
Legislator summary
AI generatedThe Social Security Office refused to apply miner's recalculation factors to the claimant's work-related disability pension, citing the expiration of the relevant 1994 law. The claimant appealed, arguing for a 1.5 multiplier on underground mining periods, but the court found no evidence of underground work after 1975. The court dismissed the appeal because the old law had lost effect in 1999 and applying it would not increase the pension, which was already capped at 60% of the base.
Legislator headnote
AI generatedArt. 195 ust. 1 ustawy z dnia 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych; Art. 180 ust. 8 ustawy z dnia 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych: The application of miner's recalculation factors is barred when the specific enabling legislation has lost its binding force, and the claim fails if the proposed recalculation does not result in a higher benefit amount.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt IX U 2010/13
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 20 stycznia 2014 r. Sąd Okręgowy___________________ w Gliwicach Wydział IX Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Ośrodek Zamiejscowy w Rybniku w składzie: Przewodniczący: SSO Mariola Łącka Protokolant: Joanna Metera przy udziale: ./. po rozpoznaniu w dniu 15 stycznia 2014 r. w Rybniku sprawy z odwołania E. S. (S.) przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. o wysokość renty na skutek odwołania E. S. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. z dnia 11 października 2013 r. Znak (...)-8/10 oddala odwołanie Sędzia Sygn.akt IX U 2010/13
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 11.10.2013 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. odmówił zastosowania przeliczników górniczych do renty pobieranej przez E. S. ponieważ pobiera on rentę zgodnie z art. 17 ust. 1 ustawy wypadkowej z dnia 30.10.2002 r. i nie została ona wymieniona w art. 195 ustawy z dnia 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych a więc nie znajduje tu zastosowania art. 180 ust. 8 w/w ustawy emerytalnej. Zastosowanie przeliczników górniczych do rent wypadkowych następowało na wniosek zainteresowanych od 01.11.1994 r. do 31.12.1998 r. zgodnie z art. 4 ustawy z dnia 30.06.1994 r. o zmianie ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym górników i ich rodzin.
Ubezpieczony odwołał się od tej decyzji i wniósł o jej zmianę i zastosowanie przelicznika 1,5 do okresów pracy górniczej. Organ rentowy w odpowiedzi na odwołanie wniósł o jego oddalenie podtrzymując stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji. Dodatkowo podniósł , że na mocy art. 195 ustawy z dnia 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 01.01.1999 r. utracił moc art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 30.06.1994 r. o zmianie ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym górników i ich rodzin. Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
Ubezpieczony pobiera rentę z tytułu częściowej niezdolności do pracy w związku z wypadkiem przy pracy z dnia 20.07.1967 r. do 06.01.1970 r. z przerwą od 10.05.1975 r. do 10.07.1975 r. Obecnie renta ta jest obliczana na podstawie ustawy z dnia 30.10.2002 r. o ubezpieczeniu z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych (Dz.U. t.j. z 2009 r., Nr 167, poz. 1322 ze zm.). Na jej wysokość zaliczono ubezpieczonemu 147 miesięcy z przelicznikiem 1,3 % i 153 miesiące z przelicznikiem 0,7 % i tak obliczona renta została podwyższona do 60 % podstawy wymiaru świadczenia.
Z niespornych między stronami 147 miesięcy składkowych, 86 miesięcy są to okresy pracy górniczej wykonywanej stale i w pełnym wymiarze czasu pracy pod ziemią. Z dowodów złożonych w sprawie nie wynika by w okresie zatrudnienia od 1975 r. do 1980 r. wykonywał pracę pod ziemią jako dyspozytor. W aktach rentowych ubezpieczonego brak jest jakichkolwiek dowodów, że praca górnicza była wykonywana w przodkach lub, że ubezpieczony był członkiem drużyny ratowniczej. W dniu 08.07.2013 r. ubezpieczony złożył wniosek o ponowne obliczenie wysokości górniczej renty wypadkowej wskazując jako podstawę prawną art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 30.06.1994 r. o zmianie ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym górników i ich rodzin oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz.U.
Nr 84 poz. 385), (akta rentowe). W oparciu o powyższe
Sąd zważył, co następuje:
Odwołanie ubezpieczonego nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd podziela pogląd organu rentowego, że z dniem 01.01.1999 r. w myśl art. 195 ustawy z dnia 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (t.j. Dz.U. z 2013 r., poz. 1440) nastąpiła utrata mocy obowiązującej art. 2-4 ustawy z dnia 30.06.1994 r. o zmianie ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym górników i ich rodzin oraz o zmianie niektórych innych ustaw (D.U., Nr 84 poz. 385 oraz z 1997 r., Nr 30 poz. 164), a zatem na podstawie tych przepisów nie można było dokonać przeliczenia renty ubezpieczonego skoro wniosek o ponowne obliczenie renty na podstawie przepisów tej ustawy ubezpieczony złożył 08.07.2013 r.
Zgodnie z art. 180 ust. 8 ustawy z dnia 17.12.1998 r. do ustalenia wysokości świadczeń dla osób wymienionych w ust. 1 pkt. 1, które zgłoszą wniosek o zastosowanie przeliczników do okresów pracy górniczej stosuje się odpowiednio przepisy art. 51 lub 52. Ubezpieczony nabył rentę na podstawie ustawy z dnia 23.01.1968 r. o zmianie ustawy z dnia 28.05.1957 r. o zaopatrzeniu emerytalnym górników i ich rodzin. Potem to świadczenie było rewaloryzowane w oparciu o przepisy ustawy z dnia 01.02.1983 r. o zmianie niektórych przepisów o świadczenie z ubezpieczenia społecznego i o zaopatrzeniu emerytalnym.
Następnie jako podstawę prawną tego świadczenia wskazano ustawę z dnia 01.02.1983 r. o zaopatrzeniu emerytalnym górników i ich rodzin. W tej sytuacji można przyjąć, że świadczenie pobierane przez ubezpieczonego jest świadczeniem, o którym mowa w art. 180 ust.
8. Sąd Apelacyjny w Katowicach w wyroku z dnia 26.07.2005 r. stwierdził, że redakcja przepisu zawartego w art. 180 ust. 8 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych wskazuje, że o zastosowanie przeliczników do okresów pracy górniczej mogą się ubiegać osoby uprawnione do wszystkich świadczeń wymienionych w ust. 1 tegoż artykułu w tym rent z tytułu niezdolności do pracy. Zauważyć jednak należy, że wypłacana ubezpieczonemu renta z tytułu częściowej niezdolności do pracy w związku z wypadkiem przy pracy jest obliczana na podstawie ustawy z dnia 30.10.2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych (t.j. z 2009 r., Nr 167 poz. 1322 ze zm.) i wynosi 60 % podstawy jej wymiaru.
Zatem nawet zastosowanie przelicznika 1,5 do 84 miesięcy, zaś do 61 miesięcy przelicznik 1,3 a nawet zastosowanie przelicznika 1,5 do 147 miesięcy nie spowoduje, że tak obliczone świadczenie będzie wyższe niż dotychczas pobierane skoro renta tak obliczona jest podwyższona do 60 % podstawy jej wymiaru. Na marginesie należy stwierdzić, że w aktach rentowych ubezpieczonego brak jest jakichkolwiek dowodów, że ubezpieczony posiada okresy pracy górniczej zaliczone z przelicznikiem 1,8 % a więc ubezpieczony nie udowodnił, że posiada okresy takiej pracy.
Ubezpieczony ma krótkie przepracowane okresy składkowe i zastosowanie przeliczników górniczych zgodnie z jego wnioskiem nie spowoduje wzrostu pobieranego świadczenia i nadal tak obliczone świadczenie jest niższe niż 60 % podstawy jego wymiaru. Dlatego też Sąd na mocy art. 477 14 § 1 kpc oddalił odwołanie jako niezasadne. Sędzia: