Social security court dismisses sickness benefit claim due to voluntary insurance lapse from late premium payment.
Legislator summary
AI generatedThe court dismissed the plaintiff's appeal against the Social Insurance Institution's refusal of a sickness benefit for September and October 2017. The plaintiff argued that a late payment of August premiums, caused by a routine transfer error, was rectified and that the insurance coverage should be restored. The court ruled that the voluntary sickness insurance had lapsed because the full premium was not paid on time, and the subsequent correction did not retroactively restore coverage for the disputed period.
Legislator headnote
AI generatedUstawa o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa; Ustawa o postępowaniu w sprawach administracyjnych: A sickness benefit is denied when the insured fails to pay voluntary sickness insurance premiums on time, causing a lapse in coverage that is not cured by subsequent payment.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt IV U 376/17
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 22 października 2019 roku Sąd Rejonowy w Świdnicy IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie : Przewodniczący: SSR Maja Snopczyńska Protokolant : Agnieszka Ząbkiewicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 października 2019 roku w Ś. sprawy z odwołania M. S. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w W. w sprawie (...) o zasiłek chorobowy I. odwołanie oddala; II. zasądza od powódki M. S. na rzecz Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w W. kwotę 180,00 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.
UZASADNIENIE
Powódka M. S. wniosła odwołanie od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w W. z dnia 9 listopada 2017 roku odmawiającej prawa do zasiłku chorobowego za okres od 21 września 2017r. do 19 października 2017r; podnosząc, że nie zgadza się z treścią zaskarżonej decyzji, gdyż uchybienie w płatności składki za sierpień z przelania rutynowo składki jak za lipiec, powódka zauważyła swój błąd i 22 września 2017 roku uregulowała brakującą część składki i wniosła o przywrócenie terminu do zapłaty składki. Pozwany Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w W. wniósł o oddalenie odwołania i zasądzenie kosztów postępowania.
W uzasadnieniu wskazano, że podstawą odmowy prawa do zasiłku był fakt , iż powódka od 1 sierpnia 2017 roku nie posiadała dobrowolnego ubezpieczenia chorobowego gdyż składka została zapłacona w zaniżonej wysokości, zaś pozwany nie wyraził zgody na przywrócenie terminu do opłacenia składek na dobrowolne ubezpieczenie chorobowe. W toku postępowania Sąd ustalił następujący stan faktyczny : Decyzją z dnia 19 listopada 2017 roku pozwany odmówił powódce przyznania prawa do zasiłku chorobowego od 21 września do 19 października 2017 roku.
Decyzją z dnia 8 listopada 2017 roku strona pozwana stwierdziła, że powódka jako osoba prowadząca pozarolniczą działalność gospodarczą podlega dobrowolnemu ubezpieczeniu chorobowemu od dnia 1 listopada 2012 roku do 11 stycznia 2015 roku oraz od 11 stycznia 2016 do 31 lipca 2017 roku. Od decyzji tej powódka wniosła odwołanie. Wyrokiem z dnia 19 lutego 2018 roku wydanym w sprawie sygn. akt (...) oddalił odwołanie powódki od decyzji pozwanej z dnia 8 listopada 2017 roku. Na skutek apelacji powódki, wyrokiem z dnia 17 lipca 2018 2017 roku wydanym w sprawie sygn. akt (...)oddalił apelację.
Dowód: - akta ZUS – w załączeniu; - wyrok Sądu Okręgowego w (...) z dnia 19 II 2018r, wyrok Sądu Apelacyjnego we (...) z dnia 17 VII 2018 w sprawie sygn. akt VII U 1311/17 W tak ustalonym stanie faktycznym Sąd zważył: Odwołanie powódki nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 6 ust. 1 Ustawy z dnia 25 czerwca 1999 roku o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (Dz.U.2016.372 j.t.), zasiłek chorobowy przysługuje ubezpieczonemu, który stał się niezdolny do pracy z powodu choroby w czasie trwania ubezpieczenia chorobowego.
Powódka podnosiła, że uchybienie w płatności składki na dobrowolne ubezpieczenie chorobowe wynikało z płatności składki za sierpień w zaniżonej wysokości co było spowodowane przelaniem rutynowo składki jak za lipiec, powódka zauważyła swój błąd i 22 września 2017 roku uregulowała brakującą część składki i wniosła o przywrócenie terminu do zapłaty składki. Jak wynika z materiału zebranego w aktach sprawy powódka uiściła składkę za sierpień 2017 roku w zaniżonej wysokości i po terminie została ona uzupełniona.
Decyzją z dnia 8 listopada 2017 roku strona pozwana stwierdziła, że powódka jako osoba prowadząca pozarolniczą działalność gospodarczą podlega dobrowolnemu ubezpieczeniu chorobowemu od dnia 1 listopada 2012 roku do 11 stycznia 2015 roku oraz od 11 stycznia 2016 do 31 lipca 2017 roku, od decyzji tej powódka wniosła odwołanie. Wyrokiem z dnia 19 lutego 2018 roku wydanym w sprawie sygn. (...)oddalił odwołanie powódki od decyzji pozwanej z dnia 8 listopada 2017 roku. Na skutek apelacji powódki, wyrokiem z dnia 17 lipca 2018 2017 roku wydanym w sprawie sygn. akt (...)oddalił apelację.
Sąd Okręgowy w uzasadnieniu wyroku wskazał, że „uchybienie obowiązkowi opłacenia składki na dobrowolne ubezpieczenie chorobowe w terminie było wynikiem wyłącznie zaniedbania wnioskodawczyni, okoliczności zależnych od wnioskodawczyni, błędu w dokonywaniu przelewu, a co za tym idzie brak opłacenia pełnej wysokości składki w terminie powoduje ustanie dobrowolnego ubezpieczenia chorobowego z dniem 31.07.2017 r.”. Tym samym należało uznać, że powódka w spornym okresie nie była objęta ubezpieczeniem chorobowym, co skutkowało, na mocy art. 477 14 § 1 k.p.c, oddaleniem odwołania (punkt I wyroku).
O kosztach orzeczono na podstawie art. 98 §1 i § 3 k.p.c., w zw. z § 9 pkt 2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych z dnia 22 października 2015 roku (t.j. Dz. U. z 2018 roku, poz. 265, z póź. zm.) - punkt II wyroku.