Social court allows sick pay for work accident where employee's minor negligence did not cause the accident exclusively.

Sygn. akt IV U 283/19

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 28 października 2019 roku Sąd Rejonowy w Świdnicy IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie : Przewodniczący: SSR Magdalena Piątkowska Protokolant : Karolina Nowicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 października 2019 roku w Ś. sprawy z odwołania A. K. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w W. w sprawie (...) o zasiłek chorobowy zmienia zaskarżoną decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w W. w sprawie (...) z dnia 17.07.2019 roku w ten sposób, iż przyznaje powodowi A. K. prawo do zasiłku chorobowego z ubezpieczenia wypadkowego za okres od 11.12.2018 roku do 30.04.2019 roku oraz stwierdza, że płatnik składek (...) V. w W. zasadnie wypłacił powodowi tenże zasiłek .

UZASADNIENIE

Powód A. K. wniósł odwołanie od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w W. z dnia 17 lipca 2019 roku odmawiającej mu prawa do zasiłku chorobowego z ubezpieczenia wypadkowego za okres od 11.12.2018r. do 30.04.2019r. oraz stwierdzającej, iż płatnik składek (...) V. w W. bezpodstawnie wypłacił powodowi za ten okres zasiłek chorobowy z ubezpieczenia wypadkowego. W uzasadnieniu wskazał, iż protokół powypadkowy został źle sformułowany i źle oceniony przez członków komisji powypadkowej. Wskazał, iż w dniu zdarzenia miał przed podjęciem pracy odprawę, na której nie sygnalizowano uszkodzenia maszyny , zatrzymanie ubijaka nastąpiło po pewnym czasie od rozpoczęcia pracy.

Powód chciał jedynie sprawdzić, co spowodowało zatrzymanie , w tym celu przykucnął przy maszynie, doszło do nieoczekiwanego zamykania się zabezpieczenia ubijarek i pochwycenia rękawa bluzy wraz z ręką. Zabezpieczenia nie powinny się zamykać, zadziałały nieprawidłowo. W odpowiedzi na odwołanie strona pozwana Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w W. wniosła o oddalenie odwołania i zasądzenie kosztów procesu w kwocie 180 zł. W uzasadnieniu przytoczono okoliczności faktyczne i powołano jako podstawę prawną decyzji wskazując, iż do zdarzenia doszło na skutek udowodnionego naruszenia przez powoda przepisów dotyczących ochrony życia i zdrowia, spowodowane przez niego na skutek rażącego niedbalstwa, co wyłączyło prawo powoda do zasiłku chorobowego z ubezpieczenia wypadkowego.

Naruszenie to polegało na niezgłoszeniu awarii ubijarki dozorowi piecowni oraz wykonywanie czynności zabronionych przy obsłudze ubijarek. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Powód A. K. zatrudniony jest w (...) SA w W.. W dniu 11 grudnia 2018r. pracował na zmianie popołudniowej na stanowisku ubijacza wsadnicy nr 4 w oddziale piecowni. Przed objęciem zmiany, na zwyczajowej odprawie mistrz przekazał informację, że poprzednia zmiana nie wskazywała na niesprawność którejkolwiek z maszyn. Powód włączył maszynę. Cykl ubijania przebiegał normalnie do 5 warstwy.

W pewnym momencie, pomimo, iż maszyna nadal pracowała tzw. tłuk się zakopał, co było nieprawidłowością. Powód wiedział, iż awarię należy zgłosić przełożonemu, który powiadamia służby utrzymania ruchu, i podjął w tym celu czynności, w pierwszej kolejności chcąc ustalić, na jakiej wysokości i z jakiej przyczyny zakopany jest tłuk, bo od tego zależał sposób oraz sprzęt do usunięcia nieprawidłowości przez ślusarzy. W tym celu powód wsparł się, aby zajrzeć na tłuk, i w tym momencie zabezpieczenie, które według powoda nie powinno się zamknąć, pochwyciło rękaw kufajki roboczej i pociągnęło rękę powoda.

W konsekwencji doszło do urazu powodującego niezdolność do pracy. Dowód: protokół powypadkowy -akta ZUS ( w załączeniu) zeznania świadków R. L., Z. M.( częściowo) e-protokół k.20 zeznania powoda e-protokół k.20 Ze zdarzenia sporządzono protokół powypadkowy. Zespół powypadkowy składał się z R. L. (2) i Z. M. (2), którzy nie byli obeznani i nie mieli doświadczenia związanego z ubijarką na której pracował powód. Dowód: zeznania powoda e-protokół k.20 Czynnościami niedozwolonymi według instrukcji stanowiskowej było: opuszczanie stanowiska pracy w czasie ruchu urządzeń i bez powiadomienia przełożonego, dokonywanie napraw, smarowania lub dotykania ręką mechanizmów będących w ruchu, wchodzenia na konstrukcje ściany ruchomej przy pracujących ubijarkach, wykonywanie pracy nieprzewidzianymi do tego narzędziami lub przypadkowymi przedmiotami, obsadzanie komory niepełnym nabojem, ścinanie czoła nabojów węglowych, ubijanie węgla w niezamkniętej skrzyni węglowej lub z uszkodzonym mechanizmem do otwierania tej ściany, obsadzanie komory przy zamkniętej ruchomej ścianie węglowej, pracowanie przy niesprawnym oświetleniu, manipulowanie przy urządzeniach elektrycznych , wykonywanie w innej kolejności operacji zamykania, otwierania ściany ruchomej, szyldu, tarczy oporowej, niż opisano to w instrukcji, pracowanie w odzieży zniszczonej, zasmolonej, bez kasku ochronnego, ubijanie naboi węglowych na wysokości przyczółka i baterii.

Żadnej z tych czynności powód nie podjął w dniu zdarzenia. Dowód: instrukcja stanowiskowa ubijacza węgla ( w załączeniu) zeznania powoda e-protokół k.20 Ustaleń stanu faktycznego sąd dokonał w oparciu o dokumenty w aktach ZUS, w szczególności opis stanu faktycznego przebiegu zdarzenia zawarty w protokole powypadkowym i korelujące w tym zakresie zeznania powoda, częściowo zeznania przesłuchanych świadków. W zakresie czynności zabronionych sąd oparł się na dowodzie z instrukcji stanowiskowej ubijarki. Sąd nie był przy tym związany wnioskami wyciągniętymi przez pracowników stanowiących zespół powypadkowy zawartymi w protokole powypadkowym ani ich domniemaniami, które nie znalazły potwierdzenia w opisie zdarzenia zawartym w protokole i zeznaniach powoda, który w sposób logiczny i przekonujący takie domniemania obalił ( powód chciał sam naprawić, bo był elektrykiem, ręka powoda została pochwycona przez tłuk).

W tak ustalonym stanie faktycznym

Sąd zważył, co następuje:

Odwołanie podlegało uwzględnieniu. Stosownie do art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 30 października 2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych za wypadek przy pracy uważa się nagłe zdarzenie wywołane przyczyną zewnętrzną powodujące uraz(…), które nastąpiło w związku z pracą: (…) podczas lub w związku z wykonywaniem przez pracownika czynności na rzecz pracodawcy, nawet bez polecenia (…) Z tytułu wypadku przy pracy przysługuje zasiłek chorobowy - dla ubezpieczonego, którego niezdolność do pracy spowodowana została wypadkiem przy pracy (art. 6 ust. 1 pkt. 1 powołanej ustawy).

Zasiłek z ubezpieczenia wypadkowego przysługuje niezależnie od okresu podlegania ubezpieczeniu i przysługuje od pierwszego dnia niezdolności do pracy spowodowanej wypadkiem przy pracy lub chorobą zawodową z zastrzeżeniem ust. 3 (art. 8 ust 1 i 2 ). Zasiłek chorobowy z ubezpieczenia wypadkowego przysługuje w wysokości 100% podstawy wymiaru (art. 9 ust. 1). W niniejszej sprawie niesporne było, iż powód stał się niezdolny do pracy na skutek wypadku przy pracy z dnia 11 grudnia 2018r. Sporne było czy przysługuje mu zasiłek chorobowy z ubezpieczenia wypadkowego, z uwagi na podnoszone przez stronę pozwaną twierdzenia, o naruszeniu przez powoda przepisów o ochronie życia i zdrowia spowodowane rażącym niedbalstwem powoda.

Art. 21 ust. 1 ustawy wypadkowej stanowi, iż świadczenia z ubezpieczenia wypadkowego nie przysługują ubezpieczonemu, gdy wyłączną przyczyną wypadków, o których mowa w art. 3, było udowodnione naruszenie przez ubezpieczonego przepisów dotyczących ochrony życia i zdrowia, spowodowane przez niego umyślnie lub wskutek rażącego niedbalstwa. W orzecznictwie przyjmuje się, iż rażące niedbalstwo jest zachowaniem graniczącym z umyślnością, ale zarazem takim, które nie daje podstaw do przypisania pracownikowi zamiaru skierowanego na popełnienie czynu.

Przez działanie z rażącym niedbalstwem należy rozumieć między innymi sytuacje, w których poszkodowany pracownik zdaje sobie sprawę z grożącego mu niebezpieczeństwa, gdyż zwykle ono występuje w danych okolicznościach faktycznych, tak że każdy człowiek o przeciętnej przezorności ocenia je jako ewidentne – a mimo to, z naruszeniem przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy, naraża się na to niebezpieczeństwo, ignorując następstwa własnego zachowania się. Niedbalstwo pracownika jako wyłączna przyczyna wypadku przy pracy wyłącza prawo do świadczeń z ubezpieczenia wypadkowego tylko wtedy, gdy miało charakter rażący, a więc graniczyło z umyślnością (zob. wyr.

Sądu Najwyższego z dnia 4 grudnia 2008 r., II UK 106/08, LEX nr 580246). Kierując się powyższym sąd uznał, iż w niniejszej sprawie nie zachodzą przesłanki wyłączające prawo do świadczeń opisane w art. 21 ustawy wypadkowej albowiem wbrew stanowisku strony pozwanej- powód podjął czynności zmierzające do zgłoszenia awarii, przy czym nie wykonał żadnej z określonych instrukcją stanowiskową czynności zabronionych na ubijarce. Dodatkowo wskazać należy, iż powód znając zasady działania maszyny pewien był, iż czujniki ruchu uniemożliwiają zamkniecie się zabezpieczeń, lecz te zadziałały nieprawidłowo.

Choćby z tego ostatniego względu – nawet gdyby hipotetycznie przyjąć twierdzenia organu rentowego za uzasadnione stanem faktycznym- zachowanie powoda nie byłoby wyłączną przyczyną wypadku. Dlatego też, Sąd na podstawie art. 477 14 § 2 k.p.c. zmienił zaskarżoną decyzję i orzekł jak w sentencji wyroku.