Social security court partially allows pension increase by recalculating earnings from 1971-1976 using available records.
Legislator summary
AI generatedThe social security court partially allowed the insured's appeal, ordering a recalculation of the pension base to 152.01% based on 20 selected years. The insured argued for inclusion of earnings from 1971-1976, which the Social Security Office had excluded due to missing wage records. The court found sufficient evidence, including pay slips and benefit cards, to reconstruct earnings for those years while excluding night shift bonuses due to lack of specific work schedule data.
Legislator headnote
AI generatedUstawa o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych; ustawa Kodeks postępowania cywilnego: The court may partially amend a social security decision when new evidence allows for a more accurate reconstruction of past earnings, provided the missing data prevents a precise calculation of specific allowances.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt IX U 1411/18
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 16 października 2019 r. Sąd Okręgowy___________________ w Gliwicach Wydział IX Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Ośrodek Zamiejscowy w Rybniku w składzie: Przewodniczący: Sędzia Sądu Okręgowego Mariola Łącka Protokolant: Joanna Metera przy udziale ./. po rozpoznaniu w dniu 16 października 2019 r. w Rybniku sprawy z odwołania K. W. (W.) przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. o wysokość emerytury na skutek odwołania K. W. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. z dnia 22 sierpnia 2018 r. Znak (...) 1. zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że zobowiązuje organ rentowy do ponownego obliczenia wysokości emerytury ubezpieczonego ze wskaźnikiem wysokości podstawy jej wymiaru wynoszącym 152,01% poczynając od dnia (...) 2. oddala odwołanie w pozostałej części.
3. zasądza od organu rentowego na rzecz ubezpieczonego kwotę 180,00 zł (sto osiemdziesiąt złotych 00/100) tytułem kosztów zastępstwa procesowego. Sędzia Sygn. akt IX U 1411/18
UZASADNIENIE
Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. decyzją z dnia 22.08.2018r przeliczył ubezpieczonemu K. W. emeryturę przyjmując do obliczenia podstawy wymiaru świadczenia wynagrodzenia z kartotek zarobkowych za lata 1982,1984 i 1985, to jest w zakresie uzupełniającym brakujące lata wykazane w zaświadczeniu o zatrudnieniu i wynagrodzeniu wystawionym przez (...) w K.. Do ustalenia podstawy wymiaru emerytury przyjął podstawę wymiaru składek z 20 lat wybranych z całego okresu ubezpieczenia od 1970-2007 i tak obliczony wskaźnik wysokości podstawy wymiaru wyniósł 147,48%.
Ubezpieczony odwołał się od tej decyzji i wniósł o jej zmianę i zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu odwołania podniósł, że ubezpieczony praktycznie do 1996r pracował na delegacji za granicą i osiągał zarobki przekraczające wielokrotnie średnią krajową. Na rozprawie w dniu 28.11.2018r ubezpieczony wniósł o uwzględnienie do obliczenia emerytury zarobki z lat 1971-1976. Organ rentowy w odpowiedzi na odwołanie wniósł o jego oddalenie podtrzymując stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji. Sąd ustalił następujący stan faktyczny.
K. W. na mocy decyzji z dnia 8.09.2008r od 25.07.2008r pobiera emeryturę, która była zawieszona do 31.08.2008r z powodu kontynuowania zatrudnienia. Wskaźnik wysokości podstawy wymiaru emerytury wyniósł 136,21% i został obliczony z 20 lat wybranych z całego okresu ubezpieczenia, tj. z lat 1968, 1970, 1977-1981, 1983, 1986-1993, 2000, 2001, 2006 i 2007. Decyzją z dnia 19.10.2017r organ rentowy od 1.10.2017r przeliczył ubezpieczonemu emeryturę ze wskaźnikiem wysokości podstawy wymiaru wynoszącym 143,76% od podstawy wymiaru z lat 1968, 1970, 1977-1981, 1983, 1986-1993, 2001, 2003, 2006 i 2007.
Wyliczenia te wykonano ustalając podstawę wymiaru składek na podstawie zaświadczenia o wysokości zarobków wydane przez płatników składek, w tym zarobków pracowników zastępczych za okresy pracy za granicą. Ubezpieczony odwołał się od tej decyzji i wniósł o jej zmianę zarzucając, że ubezpieczonemu z tytułu pracy za granicą osiągał wysokie wynagrodzenie, wyższe niż średnie wynagrodzenie w kraju (akta rentowe). Tutejszy Sąd wyrokiem z dnia 7.06.2018r sygn. akt IX U 1783/17 oddalił to odwołanie i przekazał organowi rentowemu do rozpoznania nowy wniosek ubezpieczonego z dnia (...) o ponowne przeliczenie emerytury z uwzględnieniem okresu zatrudnienia w (...) w K. od 14.06.1971r do 30.09.1988r (akta tut.
Sądu IX U 1782/17). Do tego złożonego na rozprawie wniosku ubezpieczony załączył umowy o pracę, angaże i karty wynagrodzeń od 1978-1988. Organ rentowy dokonując przeliczenia emerytury w zaskarżonej decyzji przyjął do wyliczenia z kart zarobkowych podstawę wymiaru składek za lata 1982, 1984 i 1985 uzupełniając brakujące lata w zaświadczeniach o zatrudnieniu i wynagrodzeniu wystawionym przez (...) w K. (akta rentowe). W okresie spornym od 1971-1976 ubezpieczony był zatrudniony: - od 10.01.1970r do 16.05.1971r w KWK (...), - od 14.06.1971r w (...) w K..
Z okresu zatrudnienia ubezpieczonego w KWK (...) od 14.07.1967r do 19.02.1969r i od 10.01.1970r do 16.05.1971r zachowały się akta osobowe oraz kartoteka zarobkowa od VII.1967r do II.1969r oraz za okresy od I do XII.1970r. Z okresu zatrudnienia ubezpieczonego w (...) SA w K. nie zachowały się kartoteki zarobkowe za lata 1971-1976 a jedynie umowy o pracę i angaże (załączone akta osobowe). Zachowała się też z okresu powyższego zatrudnienia karta zasiłkowa ubezpieczonego (k. 26 akt sprawy). Wskaźnik wysokości podstawy wymiaru emerytury ubezpieczonego obliczony od podstawy wymiaru składek z lat 1970, 1971, 1976-1985, 1990, 1991, 1993, 2001, 2006, 2007, 2003 przy odtworzeniu zarobków ubezpieczonego za 1971 i 1976 rok przy przyjęciu, że wynagrodzenie ubezpieczonego stanowiła w 1971r pensja zasadnicza liczona jako iloczyn płacy zasadniczej dni roboczych plus dodatkowe wynagrodzenie z Karty Górnika bez dodatku za pracę w nocy w okresie zatrudnienia w KWK (...) i za okresy pracy w (...) w K. za 1971r, 1976r, pensja zasadnicza jako iloczyn stawki zasadniczej i przepracowanych dni i wykazanego wynagrodzenia w karcie zasiłkowej, wynosi 152,01% (opinia biegłej H.
P. k. 85-106 akt spr.). Sąd skorygował opinie biegłej zgodnie z zastrzeżeniami organu rentowego, że brak jest dowodu potwierdzającego wypłatę dodatku za pracę w nocy. Po odliczeniu z obliczonej przez biegłą podstawy wymiaru składek za 1971r dodatku za pracę w nocy 784,40 zł – podstawa ta wynosi 42.768 a wskaźnik wysokości podstawy wynosi 151,14% co powoduje obniżenie wskaźnika wysokości podstawy wymiaru obliczonego przez biegłą z 20 najkorzystniejszych lat z 152,15% do 152,01%. W oparciu o powyższe, Sąd zważył, co następuje.
Odwołanie ubezpieczonego w świetle art. 111 ustawy z dnia 17.12.1998r o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2018 poz. 1270) zasługuje na częściowe uwzględnienie. W oparciu o złożone przez ubezpieczonego i uzupełnione w toku postępowania dowody udało się odnaleźć kartę zarobkową za 1970 rok i kartę zasiłkową z okresu zatrudnienia w (...). W oparciu o te dokumenty oraz angaże i umowy o pracę oraz obowiązujące w górnictwie uregulowania płacowe biegła w sposób precyzyjny była w stanie odtworzyć zarobki ubezpieczonego stanowiące podstawę wymiaru.
Wobec braku ewidencji czasu pracy i harmonogramu pracy zmianowej nie było możliwe aby doliczać dodatek za pracę na zmianie nocnej. Mając powyższe na względzie Sąd na mocy art. 477 14 § 2 kpc zmienił zaskarżoną decyzję orzekając jak w pkt 1 wyroku. Dalej idące odwołanie Sąd na mocy art. 477 14 § 1 kpc oddalił jako niezasadne. Odtworzone zarobki z okresu 1972-1975 okazały się niższe niż wykazane w zaświadczeniach o wynagrodzeniu wystawionym przez zakłady pracy. Za okresy pracy za granicą pracodawcy wystawili zaświadczenie o wynagrodzeniu pracownika zastępczego a za czas urlopu dewizowego nie była odprowadzana składka na ubezpieczenie społeczne.
Sędzia: