Social Security Court allows pension recalculation when average contribution base exceeds 250% threshold.
Legislator summary
AI generatedThe Social Security Court in Gliwice granted the insured's appeal to recalculate his pension based on a higher contribution base. The insured argued that his missing earnings from 1961-1973 should be reconstructed by an expert, while the Social Security Agency contested this, citing mathematical errors in the expert's report. The court accepted the expert's opinion after verifying the calculations and found the average base for the most favorable 20 years exceeded the 250% limit, thereby legally entitling the insured to a recalculation.
Legislator headnote
AI generatedArt. 110a ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych; Art. 15 ust. 1 i 6 ustawy emerytalno-rentowej: If the average contribution base calculated over the most favorable 20 years exceeds 250%, the insured has the right to a recalculation of the pension benefit.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt VIII U 325/17
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 24 kwietnia 2018 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSO Patrycja Bogacińska-Piątek Protokolant: Iwona Sławińska po rozpoznaniu w dniu 24 kwietnia 2018 r. w Gliwicach sprawy E. K. (K.) przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. o wysokość emerytury na skutek odwołania E. K. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. z dnia 16 stycznia 2017 r. nr (...) 1. zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznaje ubezpieczonemu E. K. prawo do przeliczenia emerytury na podstawie art. 110a ustawyo emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych od 1 listopada 2016 roku;
2. zasądza od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. na rzecz ubezpieczonego E. K. kwotę 180 zł (sto osiemdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. (-) SSO Patrycja Bogacińska-Piątek Sygn. akt VIII U 325/17
UZASADNIENIE
Decyzją z 16 stycznia 2017 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. odmówił ubezpieczonemu E. K. prawa do ponownego przeliczenia podstawy wymiaru emerytury na podstawie art. 110a ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych ponieważ wskaźnik wysokości podstawy wymiaru nie przekraczał 250 %. W odwołaniu ubezpieczony domagał się zmiany zaskarżonej decyzji i przeliczenia emerytury z uwzględnieniem art. 110a ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. W uzasadnieniu wskazał, że jego brakujące zarobki z lat 1961-1973 powinny zostać odtworzona przez biegłego.
W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o oddalenie odwołania i podtrzymał stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Decyzją z 21 marca 1988 roku ZUS przyznał E. K. prawo do emerytury górniczej od (...) Do ustalenia podstawy wymiaru emerytury przyjęto dochód, który stanowił podstawę wymiaru składek z 3 lat od stycznia 1985 roku do grudnia 1987 roku, wwpw wyniósł 358,04 i został ograniczony do 250 %. Ubezpieczony był zatrudniony w KWK (...) w K. od 11 listopada 1961 roku do 2 kwietnia 1990 roku, w okresie od 5 grudnia 1992 roku do 31 grudnia 2001 roku był zatrudniony w Przedsiębiorstwie (...).I.B. w K..
Ubezpieczony przedstawił organowi rentowemu swoje rzeczywiste zarobki za lata 1974-1990 oaz 1994-2001. Na podstawie opinii biegłej z zakresu emerytur B. T., z uwzględnieniem zarzutów zgłoszonych przez ZUS w piśmie procesowym z 9 lutego 2018 roku, a dotyczących błędów rachunkowych, sąd ustalił wysokość wynagrodzeń uzyskiwanych w KWK (...). Zarobi te wynosiły: - 1962 rok – 8.676 zł, - 1963 rok – 19.921 zł, - 1964 rok – 20.888 zł, - 1965 rok – 20.932 zł, - 1966 rok – 20.932 zł, - 1967 rok – 20.857 zł, - 1968 rok – 21.901 zł, - 1969 rok – 27.085 zł, - 1970 rok – 43.538 zł, - 1971 rok – 48.631 zł. - 1972 rok – 51.295 zł - 1973 rok – 51.295 zł - od stycznia do kwietnia 1974 roku – 14.945 zł Najkorzystniejszych 20 lat to lata: 1969-1972, 1974-1989.
Wyliczony na ich podstawie wwpw wynosi 250,38%. Powyższy stan faktyczny ustalono na podstawie przeprowadzonych dowodów: akt organu rentowego, akt osobowych, opinii biegłej B. T. ( karta 24-49). Ubezpieczony nie kwestionował opinii biegłego, natomiast ZUS złożył do niej zarzuty w piśmie z 9 lutego 2018 roku. Dotyczyły one błędów matematycznych. Zarzuty te sąd uwzględnił.
Sąd zważył co następuje:
odwołanie było zasadne. zgodnie z przepisem art. 110a ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U. z 2004r. Nr 39, poz.353 ze zm.) wysokość emerytury oblicza się ponownie od podstawy wymiaru ustalonej w sposób określony w art. 15, z uwzględnieniem art. 110 ust 3, jeżeli do jej obliczenia wskazano podstawę wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne lub ubezpieczenia emerytalne i rentowe na podstawie przepisów prawa polskiego przypadającą w całości lub w części po przyznaniu świadczenia, a wskaźnik wysokości podstawy wymiaru przed zastosowaniem ograniczenia, o którym mowa w art. 15 ust. 5, jest wyższy niż 250%.
Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy emerytalno-rentowej podstawę wymiaru emerytury i renty stanowi ustalona w sposób określony w ust. 4 i 5 przeciętna podstawa wymiaru składki na ubezpieczenia emerytalne i rentowe lub na ubezpieczenie społeczne na podstawie przepisów prawa polskiego w okresie kolejnych 10 lat kalendarzowych, wybranych przez zainteresowanego z ostatnich 20 lat kalendarzowych poprzedzających bezpośrednio rok, w którym zgłoszono wniosek o emeryturę lub rentę, z uwzględnieniem ust. 6 i art. 176. Po myśli art. 15 ust. 6 ustawy na wniosek ubezpieczonego podstawę wymiaru emerytury lub renty może stanowić ustalona w sposób określony w ust. 4 i 5 przeciętna podstawa wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne lub ubezpieczenia emerytalne i rentowe w okresie 20 lat kalendarzowych przypadających przed rokiem zgłoszenia wniosku, wybranych z całego okresu podlegania ubezpieczeniu.
Zgodnie z art. 110 ust. 3 ustawy okres ostatnich 20 lat kalendarzowych, o których mowa w art. 15 ust. 1, obejmuje okres przypadający bezpośrednio przed rokiem, w którym zgłoszono wniosek o ponowne ustalenie wysokości świadczenia, z uwzględnieniem art. 176. W celu przeliczenia emerytury zgodnie z art. 110a należało ustalić wskaźnik wysokości podstawy wymiaru z 20 lat kalendarzowych, przy czym należało także uwzględnić przynajmniej 1 rok z podstawą wymiaru składki na ubezpieczenia społeczne przypadający w całości lub w części po przyznaniu świadczenia.
W przypadku ubezpieczonego najkorzystniejsze lata to : 1969-1972, 1974-1989. Wyliczony na ich podstawie wwpw wynosi 250,38%. Prawo do przeliczenia świadczenia zostało przyznane od 1 dnia miesiąca złożenia wniosku zgodnie z art. 129 ust. 1 ustawy emerytalno-rentowej. Ponieważ wwpw przekraczał 250 % odwołanie zostało uwzględnione na podstawie art. 477 14 § 2 k.p.c. O kosztach zastępstwa procesowego orzeczono na podstawie art. 98 k.p.c. w zw. z § 9 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. z 2015r., poz.1804). (-) SSO Patrycja Bogacińska Piątek