Court convicts defendant of hooliganistic assault on a minor and imposes four months of restricted liberty.
Legislator summary
AI generatedThe court convicted the defendant of hooliganistic assault on a minor and sentenced him to four months of restricted liberty. The defendant admitted to hitting a 16-year-old in a supermarket queue after a dispute over a refund, causing superficial injuries to the head and nose. The court upheld the conviction based on expert medical opinions and the defendant's aggressive behavior, rejecting arguments regarding his prior non-criminal record.
Legislator headnote
AI generatedArt. 157 § 2 k.k. w zw. z art. 57 a § 1 k.k.; The court established that intentional physical violence against a minor in a public place, characterized by hooliganism and disregard for legal order, constitutes the crime of hooliganistic assault punishable by restricted liberty.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt II K 253/19
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 29 listopada 2019 r. Sąd Rejonowy w Mrągowie, II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: Sędzia Marek Raszkiewicz Protokolant: p.o. sekr. sąd. Kamila Szarniak w obecności prokuratora Prok. Rej. Piotr Machula po rozpoznaniu dnia 23/10/2019r., 27/11/2019r. sprawy C. S. syna C. i I. z domu K., ur. (...) w M., oskarżonego o to, że: W dniu 14 maja 2019 roku w M. naruszył czynności narządu ciała trwające nie dłużej niż 7 dni, małoletniego J. S. (1) poprzez uderzanie go pięściami po całym ciele, czym spowodował u wymienionego obrażenia w postaci powierzchownego urazu głowy, powierzchniowego urazu nosa, przy czym czyn ten miał charakter chuligański, tj. o przestępstwo z art. 157 § 2 k.k. w zw. z art. 57 a § 1 k.k. O R Z E K A :
I. Oskarżonego C. S. uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu z tą zmianą w opisie, iż przed słowem ,, pięściami,, dodać słowo ,, rękoma i,, i za to na podstawie art. 157 § 2 k.k. w zw. z art. 57 a § 1 k.k. skazuje go na karę 4 (czterech) miesięcy ograniczenia wolności; II. Na podstawie art. 34 § 1 a pkt 1 k.k., art. 35 § 1 k.k., art. 72§1 pkt. 6a k.k. zobowiązuje oskarżonego do wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cel społeczny w wymiarze 20 (dwudziestu) godzin w stosunku miesięcznym, a nadto zobowiązuje go do uczestnictwa w oddziaływaniach korekcyjno edukacyjnych – programie korekcyjno edukacyjnym dla sprawców przestępstw z użyciem przemocy;
III. Na podstawie art. 57a § 2 k.k. orzeka od oskarżonego nawiązkę na rzecz pokrzywdzonego J. S. (1) w kwocie 5000 (pięciu tysięcy) złotych; IV. Na podstawie art. 627 k.p.k. zasądza od oskarżonego na rzecz oskarżycielki posiłkowej J. S. (2) kwotę 3135,20 złotych (trzy tysiące sto trzydzieści pięć złotych dwadzieścia groszy) tytułem zwrotu wydatków; V. Na podstawie art. 627 k.p.k. zasądza od oskarżonego 120 złotych tytułem opłaty i obciąża go pozostałymi kosztami procesu. Sygnatura akt II K 253/19
UZASADNIENIE
Sąd ustalił, co następuje: C. S., syn C. i I. z domu K., ur. (...) w M., w dniu 14 maja 2019 roku w M. naruszył czynności narządu ciała trwające nie dłużej niż 7 dni, małoletniego J. S. (1) poprzez uderzanie go pięściami po całym ciele, czym spowodował u wymienionego obrażenia w postaci powierzchownego urazu głowy, powierzchniowego urazu nosa, przy czym czyn ten miał charakter chuligański. Oskarżony w godzinach przedwieczornych udał się do sklepu sieci ,, biedronka ,, przy ulicy (...) w M. celem dokonania reklamacji opłaty za zakupy dokonane wcześniej przez jego córkę.
Reklamacja został uznana. W trakcie tej czynności oskarżony był pobudzony, w sposób napastliwy komentował czynności kasjera i personelu sklepu. Przy kasach sąsiadujących powstały kolejki kupujących. W kolejce do drugiej kasy znajdował się 16 letni pokrzywdzony J. S. (1). Był on w towarzystwie 2 kolegów. Gdy znajdował się przy kasie skomentował on zachowanie oskarżonego związane z przebiegiem reklamacjo i jego zachowaniem. Pokrzywdzony wyszedł ze sklepu i chwile po tym ruszył za nim oskarżony. Oskarżony energicznym krokiem zbliżył się pokrzywdzonego.
Gdy pokrzywdzony stał odwrócony do niego tyłem oraz pochylony nad rowerem wówczas oskarżony uderzył go ręką w okolice tyłu głowy. Następnie oskarżony atakując zepchnął pokrzywdzonego w okolicę szyby wystawowej i znajdował się w pozycji do zadania ciosu . Kolejno oskarżony wyprowadził cios pięścią w okolice twarzy pokrzywdzonego. Po tym doszło do wzajemnej szarpaniny. Oskarżony był odciągany przez świadka a pomiędzy niego i pokrzywdzonego wkraczał syn oskarżonego. Kolejno, Oskarżony atakując zadawał ciosy pięścią w okolice całego ciała pokrzywdzonego.
Całość zdarzenia była objęta monitoringiem tak wewnątrz sklepu jak i monitoringiem zewnętrznym. Zdarzenie pobicia obejmuje czas około 25 sekund. W wyniku pobicia nastąpiło naruszenie czynności narządu ciała pokrzywdzonego - J. S. (1) trwające nie dłużej niż 7 dni i spowodowało u wymienionego obrażenia w postaci powierzchownego urazu głowy, powierzchniowego urazu nosa. Stan faktyczny ustalony został w oparciu o zeznanie J. S. (1) k 84-86, J. S. (2) k 86-88, M. N. k 88 i 45, K. O. k 88- 90 , 39-40, P. B. k.90, J. S. k. 91, n. O. k 99 , W.
L. k 100., dowodu z oględzin dokumentu zapisu monitoringu k. 102-103 oraz dowodów wykazanych w trybie art. 405 §4 k.p.k. na k. 103. Oskarżony nie przyznał się do zarzucanego mu czynu i wyjaśniał, że interweniował po wulgarnym stwierdzeniu pokrzywdzonego i na zewnątrz sklepu musnął ręką w tył jego głowy,. Wówczas pokrzywdzony miał się na niego rzucić a oskarżony podjął czynności obrony oraz by go uspokoić . Sąd w całości nie daje wiary wyjaśnieniom oskarżonego. Wyjaśnienia te sprzeczne są, w części zdarzenia w sklepie, z zeznaniami świadków:
J. S. (1) k 84-86, K. O. k 88- 90 , 39-40, P. B. k.90, J. S. k 91, N. O. k 99 , W. L. k 100. Sąd daje wiarę w tej części tym zeznaniom. Z treści ww. wynika, że to oskarżony od samego początku zdarzenia był pobudzony i agresywny wobec pracowników sklepu i to nawet w sytuacji niespornej i uwzględnienia jego reklamacji. Z tych zeznań nie wynika by to pokrzywdzony miał wulgarnie cokolwiek stwierdzać w sytuacji komentowania zachowania oskarżonego w sklepie. Sąd daje w wiarę tym zeznaniom i zeznaniom pokrzywdzonego, że nie używał słów wulgarnych będąc w sklepie.
Dowody te są jasne i wzajemnie spójne. Natomiast sam przebieg zdarzenia przed sklepem zarejestrowany jest na filmie kamery numer 23. Trwa ono w około 25 sekund. Jest to dowód bezwpływowy i został on oceniony prze Sąd. Oskarżony w trakcie pobicia pokrzywdzonego jest agresywny , inicjujący bójkę , to on zadaje ciosy. Dowód ten w wiąże się z zeznaniami J. S. (1) k 84-86, P. B. k.90, J. S. k 91. oraz dowodem w postaci opinii lekarskiej, fotografii i protokołu oględzin. Sąd ocenia wyjaśnienia oskarżonego jako przyjętą przez niego linię obrony mającą na celu pomniejszenie jego roli w zdarzeniu oraz jego odpowiedzialności.
Zeznania świadka W. S. Sąd ocenia z ostrożnością zważywszy, że świadek ten jest synem oskarżonego. W ocenie Sądu zeznania te służą wsparciu linii obrony oskarżonego i wyjaśnień oskarżonego, którym Sąd nie dał wiary. Sąd daje wiarę dowodem obiektywnym w tym dowodom z zapisu monitoringu, dowodom z dokumentów oraz opinii biegłego. Opinia biegłego jest jasna a wiedza biegłego z zakresu medycyny nie budzi wątpliwości. Zeznania J. S. (2) k 86-88, M. N. k 88 i 45 nie wnoszą istotnych okoliczności do opisu przebiegu zdarzenia.
Są to świadkowie pośredni.
Sąd zważył, co następuje :
W tym stanie sprawy wina oskarżonego, umyślność działania oraz zamiar bezpośredni nie budzą wątpliwości Sądu. Swoim czynem wyczerpał on dyspozycję przestępstwa z art. 157 § 2 k.k. w zw. z art. 57 a § 1 k.k. Kwalifikacja z art. 157§2 kk wynika wprost z zakresu zdefiniowanych przez biegłego obrażeń ciała. Oskarżony działał chuligańsko w rozumieniu art. 57a§1kk. Umyślnego zamachu na zdrowie dokonał w miejscu publicznym, działał z oczywiście błahego powodu i okazał rażące lekceważenie porządku prawnego. Opis czynu tak zarzucanego i jak i przypisanego wyczerpuje znamiona czynu oskarżonego w kwalifikacji prawnej i opisie przyjętym przez Sąd .
Sąd orzekł : ,, I. Oskarżonego C. S. uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu z tą zmianą w opisie, iż przed słowem ,,pięściami,, dodać słowo ,,rękoma i,, i za to na podstawie art. 157 § 2 k.k. w zw. z art. 57 a § 1 k.k. skazuje go na karę 4 (czterech) miesięcy ograniczenia wolności; II. Na podstawie art. 34 § 1 a pkt 1 k.k., art. 35 § 1 k.k., art. 72§1 pkt. 6a k.k. zobowiązuje oskarżonego do wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cel społeczny w wymiarze 20 (dwudziestu) godzin w stosunku miesięcznym, a nadto zobowiązuje go do uczestnictwa w oddziaływaniach korekcyjno edukacyjnych – programie korekcyjno edukacyjnym dla sprawców przestępstw z użyciem przemocy;
III. Na podstawie art. 57a § 2 k.k. orzeka od oskarżonego nawiązkę na rzecz pokrzywdzonego J. S. (1) w kwocie 5000 (pięciu tysięcy) złotych; IV. Na podstawie art. 627 k.p.k. zasądza od oskarżonego na rzecz oskarżycielki posiłkowej J. S. (2) kwotę 3135,20 złotych (trzy tysiące sto trzydzieści pięć złotych dwadzieścia groszy) tytułem zwrotu wydatków; V. Na podstawie art. 627 k.p.k. zasądza od oskarżonego 120 złotych tytułem opłaty i obciąża go pozostałymi kosztami procesu.,, Orzeczona kara jest adekwatna do stopnia zawinienia, stopnia społecznej szkodliwości czynu jak i ujawnionych cech osobowych oskarżonego.
Sąd przyjął, pomimo wskazania w karcie karnej karalności oskarżonego, jego niekaralność. Wynika to z oceny dokumentu ujawnionego w trybie art. 495 §4kpk w sytuacji gdy grzywna orzeczona w tym wyroku wykonana była w dniu 26 06 2015 roku i brak jest orzeczonych innych kar i środków karnych . ( zob. K.
75) Sąd orzekł karę rodzajowo wolnościową- karę ograniczenia wolności. Dodatkowo jako środek probacji orzekł zobowiązania oskarżonego do uczestnictwa w oddziaływaniach korekcyjno edukacyjnych – programie korekcyjno edukacyjnym dla sprawców przestępstw z użyciem przemocy. Konstatacja ta wynika z oceny zachowania oskarżonego, tak przed samym zdarzeniem jak i jest związana z zachowaniem chuligańskim, skierowanym wobec nieletniego. W sposób oczywisty oskarżony miał problemy z powtrzymaniem zachowań agresywnych i przejawia łatwość w podejmowaniu decyzji co do użyciu przemocy. Orzeczono obligatoryjną nawiązkę adekwatna do stopnia zawinienia i stopnia społecznej szkodliwości czynu. O kosztach orzeczono jak w wyroku w pkt. IV i V.