Court dismisses plaintiff's claim for bank fees, ruling the contract remains valid and unchallenged.
Legislator summary
AI generatedThe court dismissed the plaintiff's lawsuit seeking payment of bank fees, finding the underlying contract valid and unchallenged. The plaintiff alleged unauthorized card issuance and fees, but the defendant proved the card was sent pursuant to a standing agreement that neither party terminated. The court ruled that the plaintiff failed to meet their burden of proof regarding the contract's invalidity or termination.
Legislator headnote
AI generatedArt. 6 k.c.; Art. 232 k.p.c.: The party asserting a claim must prove the facts supporting it; failure to present evidence results in the claim being dismissed as unsubstantiated.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygnatura akt I C 1370/19
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Konin, dnia 12-08-2019 r. Sąd Rejonowy w Koninie I Wydział Cywilny w następującym składzie: Przewodniczący:sędzia Magdalena Kuś Protokolant:stażysta Sebastian Hermanowski po rozpoznaniu w dniu 12-08-2019 r. w Koninie na rozprawie sprawy z powództwa E. B. przeciwko (...) Bank (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. o zapłatę 1. Oddala powództwo;
2. Zasądza od powoda na rzecz pozwanego kwotę 109 zł (sto dziewięć złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu; sędzia Magdalena Kuś Sygn. akt I C 1370/19
UZASADNIENIE
Powód E. B. wystąpił przeciwko pozwanemu Bankowi (...) z powództwem o zapłatę kwoty 90 zł. W uzasadnieniu pozwu powód podniósł, iż Bank (...) przysłał mu kartę bankową bez jego wiedzy, i co dalej idące bezprawnie nalicza miesięczne opłaty, wzywając do uregulowania zaległości. Pozwany wniósł o oddalenie powództwa oraz zasądzenie kosztów procesu. W uzasadnieniu wskazał, iż karta została wysłana powodowi zgodnie z postanowieniami umowy o Limit i Kartę A. M. E. oraz o świadczenie usług bankowości elektronicznej zawartej przez powoda z (...) Bank S.A. w punkcie handlowym należącym do (...) S.A. w dniu 30.11.2009 r.
Ww. umowa nie została wypowiedziana przez żadną ze stron. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 30.11.2009 r. powód (...) Bank S.A. zawarli umowę o Limit i Kartę A. M. E. oraz o świadczenie usług bankowości elektronicznej. Karta została wysłana powodowi zgodnie z postanowieniami ww. umowy. Okres obowiązywania umowy ulegał przedłużeniu zgodnie z treścią umowy. Przedmiotowa umowa nie została wypowiedziana przez żadną ze stron. /okoliczności bezsporne/ W dniu 31 grudnia 2009 r. nastąpiło transgraniczne połączenie spółki prawa francuskiego (...) S.A. prowadzącej w Polsce działalność za pośrednictwem oddziału tej spółki oraz spółki prawa polskiego (...) Bank S.A., w wyniku którego to połączenia (...) S.A. jako spółka przejmująca wstąpiła w ogół praw i obowiązków (...) Bank S.A., tym samym stając się stroną umowy o kartę.
Z dniem 3 sierpnia 2015 r. w trybie art. 42 e ust. 2 ustawy Prawo bankowe następcą prawnym S. A. w zakresie praw i obowiązków związanych z działalnością oddziału tej instytucji w Polsce stała się (...) Bank (...) S.A., stając się tym samym stroną umowy. W dnu 31 maja 2016 r. wskutek połączenia poprzez przejęcie pozwany stał się następcą prawnym (...) Bank (...) S.A. /okoliczności bezsporne/ Pozwany zawiadomił powoda o zmianie strony umowy, wysyłając zawiadomienie. /dowód: pisma pozwanego, k. 42-45/ Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie dokumentów dołączonych do akt sprawy.
Sąd uznał za wiarygodne dokumenty zgromadzone w aktach sprawy, albowiem nie zostały podważone przez żadną ze stron, a Sąd nie znalazł podstaw, aby je kwestionować z urzędu. Należy podkreślić, iż nie jest obowiązkiem Sądu poszukiwanie dowodów z urzędu. Działanie sądu z urzędu może, bowiem prowadzić do naruszenia prawa do bezstronnego sądu i odpowiadającego mu obowiązku przestrzegania zasady równego traktowania stron (por. wyrok SN z 12.12.2000 r., V CKN 175/00, OSP 2001/7-8/116 z glosą aprobującą Broniewicza OSP 2001/7-8/116, uchwała składu 7 sędziów SN z 19.05.2000 r.
III CZP 4/00, OSNC 2000/11/95). Postępowanie cywilne jest bowiem postępowaniem kontradyktoryjnym, gdzie aktywność dowodowa obciąża strony procesu. Wszelkie działania Sądu z urzędu mogłyby być poczytane jako naruszające zasadę równych praw stron gdyż w istocie rzeczy prowadziłyby do faworyzowania jednej ze stron procesu na niekorzyść drugiej. W tej kwestii należy wskazać, na art. 3 k.p.c. czy art. 232 k.p.c. Możliwość podejmowania inicjatywny dowodowej przez sąd może mieć jedynie charakter wyjątkowy w sytuacji rażącej nierównowagi procesowej stron, gdy dany dowód jest niezbędny do rozstrzygnięcia, a strona sama z przyczyn wewnętrznych nie jest w stanie przejawiać inicjatywy dowodowej.
Z taką sytuacją zdaniem Sądu nie mamy do czynienia w niniejszej sprawie. W konsekwencji obowiązek wynikający z art. 6 k.c. w procesie jest realizowany poprzez zgłaszanie stosownych wniosków dowodowych celem udowodnienia okoliczności, na które powołuję się strona procesu. Stosownie do art. 232 k.p.c. strony są obowiązane wskazywać dowody dla stwierdzenia faktów, z których wywodzą skutki prawne. Ewentualne ujemne skutki nieprzedstawienia dowodu obciążają stronę, która nie dopełniła ciążącego na niej obowiązku ( por. wyrok SN z 15.07.1999 r.
I CKN 415/99 LEX 83805 ). Tym samym w tej samej sprawie na stronach może spoczywać obowiązek udowodnienia różnych okoliczności faktycznych w zależności od tego, jakie skutki prawne z nich poszczególne strony wywodzą. Należy również podkreślić, iż samo twierdzenie strony nie jest dowodem, a twierdzenie dotyczące istotnej dla sprawy okoliczności powinno być udowodnione przez stronę to twierdzenie zgłaszającą ( por. wyrok SN z 22.11.2001 r. I PKN 660/00, Wokanda 2002/7-8/44 ).
Sąd zważył, co następuje:
Roszczenie powoda jako niezasadne nie zasługuje na uwzględnienie. Podstawę prawną roszczenia strony powodowej w zakresie należności dochodzonej pozwem stanowi umowa o Limit i Kartę A. M. E. oraz o świadczenie usług bankowości elektronicznej zawartej przez powoda z (...) Bank S.A. w punkcie handlowy należącym do (...) S.A. w dniu 30.11.2009 r. Ww. umowa nie została wypowiedziana przez żadną ze stron. W ocenie Sądu orzekającego strona powodowa nie sprostała obowiązkowi wykazania zasadności swojego roszczenia, co w świetle argumentacji strony pozwanej w pełni zasadnej prowadziła a priori do oddalenia powództwa jako nieudowodnionego. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 98 k.p.c. w zw. z at. 99 k.p.c. Na koszty procesu złożyły się koszty zastępstwa procesowego w kwocie 90 zł oraz koszty opłaty skarbowej od pełnomocnictwa w kwocie 17 zł. Sędzia Magdalena Kuś