Appeal court dismisses renewal of proceedings claim as unsupported by statutory grounds under Polish Civil Procedure Code.
Legislator summary
AI generatedThe appellant requested a renewal of proceedings in a custody dispute, citing alleged procedural errors and factual inconsistencies regarding the deceased's cremation and contract validity. The appellate court rejected the claim because the appellant failed to identify any specific statutory grounds for renewal under the Civil Procedure Code. Consequently, the court dismissed the appeal as inadmissible due to the absence of a legal basis for the requested remedy.
Legislator headnote
AI generatedArt. 401, 401 § 1, 403 k.p.c.; A claim for renewal of proceedings must be grounded in specific statutory provisions; mere dissatisfaction with the judgment or alleged errors without citing a legal basis results in dismissal.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt I IACa 94/19 POSTANOWIENIE Dnia 25 kwietnia 2019r. Sąd Apelacyjny w Katowicach I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący SSA Piotr Wójtowicz Sędziowie SA Ewa Jastrzębska (spr.) SO del. Katarzyna Żymełka po rozpoznaniu w dniu 25 kwietnia 2019 r. w Katowicach na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi powoda o wznowienie postępowanie w sprawie z powództwa T. M. przeciwko I. S. o zobowiązanie do złożenia oświadczenia woli zakończonej prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 19 października 2017r., sygn. akt IACa 434/17 p o s t a n a w i a : odrzucić skargę . SSO del. Katarzyna Żymełka SSA Piotr Wójtowicz SSA Ewa Jastrzębska Sygn. akt. IACa 94/19
UZASADNIENIE
Powód wniósł o wznowienie postępowanie w sprawie z powództwa T. M. przeciwko I. S. o zobowiązanie do złożenia oświadczenia woli, zakończonej prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 19 października 2017r., sygn. akt IACa 434/17. W uzasadnieniu skargi wskazał błędy i nieścisłości, których nie dostrzegły sądy obu instancji podczas rozpoznawania sprawy, a które w jego ocenie świadczą, iż wyrok jest wadliwy. Wezwany przez Sąd Apelacyjny do podania podstaw skargi o wznowienie postępowania wskazał, iż domaga się wznowienia postępowania albowiem w sprawie nie wyjaśniono czy pani I.
S. nie przyczyniła się do skrócenia życia I. M., brak jest też dokumentów, że I. M. zgodziła się na kremację, a urna z prochami I. M. przy najbliższej okazji zniknie z grobu, a tabliczka przyklejona na płycie samoczynnie się odklei i zostanie wyrzucona do śmieci. Podniósł też, że umowa o opiekę podpisana została w dniu 30 marca 2011r., a zawał serca pani I. S. w maju 2011r. Zawał serca nie został potwierdzony, a fakt podpisania umowy o opiekę jest sprzeczny z prawdą. Nadto nie powiadomiono go o śmierci I. M. i nie wyjaśniono dostatecznie dlaczego.
Powód w piśmie tym szczegółowo wskazywał, dlaczego nie zgadza się z wyrokiem sądu, ponownie podkreślając znajdujące się tam jego zdaniem błędy, nieścisłości i sprzeczności. Odpowiadając na pytanie sądu kiedy dowiedział się o podstawie wznowienia podnosił, iż nie udostępniano mu akt, a wgląd do odpowiedzi pozwanej uzyskał dopiero w 2016r. Powołując się na powyższe zarzuty domagał się uchylenia wyroku i ponownego rozpoznania sprawy po wyjaśnieniu wątpliwości, wnikliwym, rzetelnym, obiektywnym i profesjonalnym rozpoznaniu sprawy.
Sąd Apelacyjny zważył co następuje:
Skargę należało odrzucić jako nieopartą na ustawowej podstawie. Z mocy art. 410 § 1 k.p.c. sąd odrzuca skargę wniesiona po upływie przepisanego terminu, niedopuszczalną lub nieopartą na ustawowej podstawie. Wskazać należy, iż wstępne badanie skargi o wznowienie postępowania przez sąd na posiedzeniu niejawnym dokonywane jest, stosownie do art. 410 § 1 k.p.c., w trzech płaszczyznach: terminowości wniesienia skargi, dopuszczalności skargi i oparcia skargi na ustawowej podstawie. Niespełnienie któregokolwiek z tych wymagań prowadzi do odrzucenia skargi (por. postanowienie SN 2018.02.09, sygn. akt I CZ 5/2018 ). Podstawy skargi o wznowienie wskazane są w art. 401 k.p.c., 401 1 k.p.c., i 403 k.p.c. Zgodnie z art. 401k.p.c. można żądać wznowienia postępowania z powodu nieważności:
1) jeżeli w składzie sądu uczestniczyła osoba nieuprawniona albo jeżeli orzekał sędzia wyłączony z mocy ustawy, a strona przed uprawomocnieniem się wyroku nie mogła domagać się wyłączenia;
2) jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana bądź jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania; nie można jednak żądać wznowienia, jeżeli przed uprawomocnieniem się wyroku niemożność działania ustała lub brak reprezentacji był podniesiony w drodze zarzutu albo strona potwierdziła dokonane czynności procesowe. Na podstawie art. 401 1k.p.c. można żądać wznowienia postępowania również w wypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, ratyfikowaną umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie. Podstawą skargi o wznowienie postępowania może być także art. 403 k.p.c. Na mocy § 1 tegoż artykułu można żądać wznowienia na tej podstawie, że:
1) wyrok został oparty na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym;
2) wyrok został uzyskany za pomocą przestępstwa. Zaś na podstawie § 2 art. 403 k.p.c. można również żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia prawomocnego wyroku, dotyczącego tego samego stosunku prawnego, albo wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Można też żądać wznowienia, jeżeli na treść wyroku miało wpływ postanowienie niekończące postępowania w sprawie, wydane na podstawie aktu normatywnego uznanego przez Trybunał Konstytucyjny za niezgodny z Konstytucją, ratyfikowaną umową międzynarodową lub z ustawą, uchylone lub zmienione zgodnie z art. 416 1. (§ 4.art. 403 k.p.c.) Podkreślić jednocześnie trzeba, że zgodnie z art. 404 k.p.c. z powodu przestępstwa można żądać wznowienia jedynie wówczas, gdy czyn został ustalony prawomocnym wyrokiem skazującym, chyba że postępowanie karne nie może być wszczęte lub że zostało umorzone z innych przyczyn niż brak dowodów.
W ocenie Sądu Apelacyjnego wniesiona przez powoda skarga o wznowienie postępowania nie jest oparta na ustawowej podstawie. Powód ani w skardze o wznowienie ani w piśmie zobowiązującym go do uzupełniania braków skargi nie powołał się na żadną z wyżej wymienionych ustawowych podstaw wznowienia postępowania. Analiza zawartych w skardze twierdzeń powoda również nie daje podstaw do przyjęcia, iż mieszczą się one w granicach ustawowej podstawy skargi o wznowienie. Powód wskazuje bowiem jedynie na błędy popełnione w jego ocenie przez sąd pierwszej instancji przy rozpoznaniu sprawy, sprzeczności i nieścisłości w materiale dowodowym i wyraża swoje niezadowolenie z treści wydanego wyroku.
Podsumowując, skarga jako nieoparta na ustawowej podstawie wznowienia podlegała odrzuceniu na mocy art. 401 § 1 k.p.c. SSO del. Katarzyna Żymełka SSA Piotr Wójtowicz SSA Ewa Jastrzębska