Court dismisses request for combined sentence as defendant already sentenced once, violating Art. 85 kk conditions.
Legislator summary
AI generatedThe court dismissed the defendant's request to issue a combined sentence, ruling that the procedural conditions were not met. Although the defendant argued for a combined sentence based on full absorption, the court found he was only previously sentenced once. Consequently, the proceedings were terminated under Article 572 of the Criminal Procedure Code, and the state was ordered to pay the appointed lawyer's fees.
Legislator headnote
AI generatedArt. 85 kk; Art. 569 kpk: A combined sentence may be issued only if the perpetrator committed two or more crimes before the first judgment became final, requiring at least two final convictions.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt II K 130/13 POSTANOWIENIE Dnia 21 stycznia 2014 roku Sąd Okręgowy w Koszalinie II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSO Jacek Matejko Protokolant: sekr. sąd. Adriana Jurek przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Koszalinie Adama Niedka w sprawie T. P. z wniosku skazanego o wydanie wyroku łącznego w przedmiocie umorzenia postępowania p o s t a n a w i a 1. na podstawie art. 572 kpk umorzyć postępowanie w sprawie o wydanie wyroku łącznego, 2. na podstawie § 2 ust. 1, 2 i 3 w zw. z § 14 ust. 5, §19 pkt 1 i 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz adw.
K. K. kwotę 147,60 złotych (sto czterdzieści siedem złotych i sześćdziesiąt groszy) w tym podatek od towarów i usług tytułem wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną skazanemu z urzędu, oraz kwotę 54,20 złotych (pięćdziesiąt cztery złote i dwadzieścia groszy) tytułem zwrotu poniesionych wydatków;
3. na podstawie art. 632 pkt 2 kpk kosztami postępowania obciążyć Skarb Państwa.
UZASADNIENIE
W dniu 16 grudnia 2013 roku do Sądu Okręgowego w Koszalinie wpłynął wniosek T. P., w którym skazany wniósł o ponowne połączenie kar jednostkowych pozbawienia wolności orzeczonych w wyroku Sądu Okręgowego w Koszalinie z dnia 20 maja 2009 roku w sprawie II K 9/09, następnie zmienionym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z dnia 21 października 2009 roku w sprawie II Aka 106/09. W tym celu wniósł o wydanie wyroku łącznego i wymierzenie mu kary łącznej z zastosowaniem zasady pełnej absorpcji czyli 13 lat pozbawienia wolności. Sąd w oparciu o kartę karną ustalił, iż wobec skazanego T. P. nie zapadały żadne inne prawomocne wyroki karne poza wyrokiem ze sprawy II K 9/09.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje :
Wniosek skazanego nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 85 kk Sąd orzeka karę łączną jeżeli sprawca popełnił dwa lub więcej przestępstw, zanim zapadł pierwszy wyrok, chociażby nieprawomocny, co do któregokolwiek z tych przestępstw. Jednocześnie z treści art. 569 kpk wynika, iż instytucja wyroku łącznego ma zastosowanie tylko i wyłącznie gdy zachodzą warunki do orzeczenia kary łącznej przewidziane w art. 85 kk, w stosunku do osoby prawomocnie skazanej co najmniej dwoma wyrokami. T. P. skazany był tylko jednym wyrokiem, a tym samym brak jest spełnienia podstawowego warunku niezbędnego do wydania wyroku łącznego.
W konsekwencji postępowanie należało umorzyć na podstawie art. 572 kpk. Na marginesie wskazać należy, iż we wskazywanym wyroku Sąd Okręgowy poza orzeczeniem kar jednostkowych za każdy z przypisanych oskarżonemu czynów wydał także rozstrzygnięcie w zakresie kary łącznej. Tym samym skorzystał już z instytucji kary łącznej przewidzianej w art. 85 kk, która leży u podstaw wydawania wyroków łącznych. Z uwagi na okoliczność, że skazany reprezentowany był przez obrońcę wyznaczonego z urzędu, Sąd na podstawie § 2 ust. 1, 2 i 3 w zw. z § 14 ust. 5 i §19 pkt 1 i 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu zasądził od Skarbu Państwa na rzecz wyznaczonego adwokata wynagrodzenie wraz z obowiązującą stawką podatku od towarów i usług, a także zwrot poniesionych, należycie udokumentowanych wydatków wynikłych przy wykonywaniu obowiązku obrony wobec skazanego.
O kosztach sądowych Sąd orzekł na podstawie art. 632 pkt. 2 kpk, uznając iż skazany przebywający od wielu lat w izolacji więziennej nie jest w stanie ich pokryć. Mając na uwadze przedstawione motywy Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.