Mandatory mortgage entry dismissed because the underlying court order became legally ineffective before registration.

Sygn. akt III Ca 38/19

UZASADNIENIE

W dniu 25 września 2018 r. referendarz sądowy w dziale IV księgi wieczystej (...), na wniosek (...) S.A. w S. wpisał hipotekę przymusową o wysokości 9.522.590,65 zł tytułem zabezpieczenia roszczenia o zapłatę. Do wniosku o wpis dołączono postanowienie Sądu Okręgowego w Łodzi z dnia 18 czerwca 2018 r. w sprawie X GCo 110/18 o udzieleniu zabezpieczenia. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 23 października 2018 r. w sprawie Dz.Kw. 43172/18 Sąd Rejonowy dla Łodzi-Śródmieścia w Łodzi uchylił powyższy wpis i oddalił wniosek o wpis.

Sąd Rejonowy ustalił, że postanowienie o udzieleniu zabezpieczenia upadło, albowiem Sąd Apelacyjny w Łodzi postanowieniem z dnia 13 września 2018 r. w sprawie I AGz 204/18 zmienił postanowienie Sądu Okręgowego w Łodzi z dnia 18 czerwca 2018 r. sygn. akt X GCo 110/18 oddalając wniosek (...) S.A. w S. o udzielenie zabezpieczenia. Apelację od tego postanowienia złożył wnioskodawca – (...) S.A. w S. . Zarzucił Sądowi Rejonowemu obrazę prawa materialnego tj. naruszenie dyspozycji art. 110 pkt 1 ustawy o księgach wieczystych i hipotece poprzez oddalenie wniosku i uchylenie wpisu będącego wpisem dokonanym na podstawie wykonalnego postanowienia Sądu o udzieleniu zabezpieczenia, co do którego w chwili orzekania nie istniała podstawa do jego uchylenia.

W konkluzji wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia przez utrzymanie zaskarżonego wpisu w mocy , a ewentualnie o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje :

Apelacja jest bezzasadna. Jak stanowi przepis art. 110 pkt 1 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece ( Dz.U. 2018.1916 z późn. zm.) hipotekę przymusową można uzyskać także na podstawie postanowienia sądu o udzieleniu zabezpieczenia. Wbrew tezie apelacji, nie doszło do naruszenia cytowanego przepisu. Apelacja w ogóle opiera się na kilku błędnych założeniach faktograficznych. Wskazuje się w uzasadnieniu apelacji, że wpis dokonany został przez referendarza w dniu 25 czerwca 2018 r., w sytuacji gdy w rzeczywistości datą wpisu jest dzień 25 września 2018 r. ( nota bene wpis nie mógł być dokonany w dniu 25 czerwca, skoro sam wniosek o wpis pochodzi z dnia 26 czerwca).

Wskazuje się dalej, że datą wydania postanowienia przez Sąd Apelacyjny był dzień 13 października 2018 r., w sytuacji gdy Sąd Apelacyjny orzekł w tej sprawie w dniu 13 września 2018 r. Zauważyć należy, że w dniu dokonania wpisu przez referendarza sądowego ( 25 września 2018 r. ) nie istniała już podstawa do dokonania przedmiotowego wpisu, albowiem postanowienie o udzieleniu zabezpieczenia upadło w dniu 13 września 2018 r. , wtedy gdy Sąd Apelacyjny uchylił postanowienie Sądu Okręgowego i oddalił wniosek o udzielenie zabezpieczenia.

Referendarz orzekał więc w sytuacji, gdy postanowienie Sądu Okręgowego przestało być wykonalne. Przy skardze na wpis referendarza, uczestnik złożył odpis postanowienia Sądu Apelacyjnego w Łodzi opatrzony pieczęcią okrągłą z godłem państwowym. Sąd Apelacyjny orzekał w przedmiocie zabezpieczenia jako Sąd II instancji. Od jego orzeczenia nie przysługiwał żaden środek odwoławczy. Postanowienie Sądu Apelacyjnego więc, z mocy samego prawa, a to na zasadzie art. 363 § 1 k.p.c. stało się z dniem 13 września 2018 r. prawomocne.

W tym stanie rzeczy Sąd Okręgowy na podstawie art. 385 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. oddalił apelację, orzekając o kosztach postępowania apelacyjnego na podstawie art. 520 § 1 k.p.c.