Court convicted defendant of animal cruelty, suspended sentence due to limited capacity, and imposed lifetime ban.

Sygn. akt II K 338/19

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 16 października 2019 roku Sąd Rejonowy w G. II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: Sędzia Tomasz Hausman Protokolant: Weronika Góralska w obecności Prokuratora: Michał Szymański po rozpoznaniu w dniach 18.09.2019r. i 16.10.2019r. r. sprawy karnej: M. A. s. K. i W. zd. Z., ur. (...) w G., pesel: (...), zam. ul. (...), (...)-(...) G., obywatelstwa polskiego, nie karanego oskarżonego o to, że: w okresie 12/13 września 2018 roku w G. przy ul. (...) znęcał się nad dziewięcioma psimi noworodkami w ten sposób, że umieścił je w plastikowym wiadrze, które wyrzucił do pojemnika na śmieci, a następnie po nakryciu ich plastikowymi torbami zamknął pojemnik na śmieci w wyniku czego psie noworodki zdechły przy czym działał on w warunkach ograniczonej w stopniu znacznym możliwości rozpoznania znaczenia czynu i pokierowania swoim postępowaniem, tj. o czyn z art. 35 ust. 1 i 1a ustawy o ochronie zwierząt z dnia 21 sierpnia 1997 roku w zw. z art. 31 § 2 kk orzekł:

I. Oskarżonego M. A. uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, tj. przestępstwa z art. 35 ust. 1a ustawy o ochronie zwierząt z dnia 21 sierpnia 1997 roku w zw. z art. 31 § 2 kk i za czyn ten na mocy art. 35 ust 1a ustawy o ochronie zwierząt skazuje go na karę 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności. II. Na mocy art. 69 § 1 kk i art. 70 § 1 kk wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesza na okres 2 (dwóch) lat próby. III. Na mocy art. 73 § 1 kk oddaje oskarżonego na czas próby pod dozór kuratora.

IV. Na mocy art. 35 ust. 3a ustawy o ochronie zwierząt orzeka wobec oskarżonego zakaz posiadania wszelkich zwierząt na okres lat 5 (pięciu). V. Na mocy art. 35 ust. 5 ustawy o ochronie zwierząt zasądza od oskarżonego na rzecz Centrum (...) nad (...)w G. przy ul. (...) nawiązkę w kwocie 1000 (tysiąca) złotych. VI. Zasądza od Skarbu Państwa Kasy Sądu Rejonowego w G. na rzecz Kancelarii Adwokackiej (...) kwotę 684 (sześćset osiemdziesiąt cztery) złote + 23 % VAT tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu.

VII. Zwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych w sprawie obciążając nimi Skarb Państwa. Sygn. akt II K 338/19 (zakres pisemnego uzasadnienia ograniczono na podstawie art. 422 § 2 KPK z uwagi na to, że wniosek o pisemne uzasadnienie dotyczy wyłącznie rozstrzygnięcia o karze i innych środkach)

UZASADNIENIE

Jako okoliczność łagodzącą Sąd potraktował niekaralność oskarżonego. Okoliczności obciążających Sąd nie dopatrzył się. Zdaniem Sądu orzeczona wobec oskarżonego kara pozbawienia wolności jest adekwatna do stopnia winy oraz społecznej szkodliwości czynu. Bierze również pod uwagę cele wychowawcze i zapobiegawcze, które ma osiągnąć wobec oskarżonego. Sąd wziął pod uwagę okoliczność, iż oskarżony działał w warunkach ograniczonej poczytalności. Miał ograniczoną w stopniu znacznym zdolność rozpoznania znaczenia czynu i pokierowania swoim postępowaniem.

Co do zasady czyn, jakiego dopuścił się oskarżony charakteryzuje się bardzo wysokim stopniem społecznej szkodliwości. W przedmiotowej sprawie należy brać jednak pod uwagę stan psychiczny oskarżonego, w tym jego upośledzenie w stopniu lekkim. Należy zauważyć, że pozostałymi zwierzętami opiekował się bez zarzutu. W ocenie Sądu uzasadnione jest przypuszczenie, że oskarżony pomimo nie wykonania kary pozbawienia wolności będzie przestrzegał porządku prawnego, a w szczególności nie popełni ponownie przestępstwa. Dlatego też wykonanie kary warunkowo zawieszono.

Sąd uznał, że będzie to wystarczające dla osiągnięcia celów kary. W celu nadzorowania przebiegu okresu próby oddano oskarżonego pod dozór kuratora. O ile stan psychiczny oskarżonego umniejszał społeczną szkodliwości czynu i jego winę, to nie daje on jednak pewności co do tego, że w przyszłości oskarżony będzie prawidłowo opiekował się zwierzętami. Dlatego też orzeczono wobec niego zakaz posiadania wszelkich zwierząt na okres 5 lat. Orzeczenie nawiązki było obligatoryjne. Jej wysokości jest adekwatna do okoliczności czynu i winy oskarżonego.