Legislator Case Law & Legislation
III RC 175/18 AI generated

Alimony jurisdiction dismissed because defendant did not initiate proceedings, violating EU Regulation Art. 5. The court rejected the claim due to lack of jurisdiction. The court ruled the case inadmissible due to lack of jurisdiction under EU Regulation Art. 5. The court dismissed the claim because the defendant did not initiate proceedings, violating EU Regulation Art. 5. The court rejected the claim due to lack of jurisdiction under EU Regulation Art. 5. The court dismissed the claim because the defendant did not initiate proceedings, violating EU Regulation Art. 5.

Case Number III RC 175/18
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The court rejected the plaintiff's claim for termination of the alimony obligation, ruling that the Regional Court in Tczew lacked jurisdiction. The defendant, the creditor, resides in a different country and has not filed a counterclaim or appeared in court to initiate proceedings. Consequently, the court applied the EU Regulation on jurisdiction in maintenance cases, which grants jurisdiction only if the defendant initiates the dispute, a condition not met here.

Legislator headnote

AI generated

Rozporządzenie Rady (WE) nr 4/2009, art. 3 ust. 1; art. 5 ust. 2: Jurysdykcja w sprawach alimentacyjnych przysługuje sądom, jeśli pozwany wda się w spór, chyba że celowo podnosi się zarzut braku jurysdykcji.

Keywords

AI generated
jurisdiction in maintenance EU Regulation 4/2009 alimony obligation defendant initiates dispute lack of jurisdiction regional court Tczew civil procedure code

Cited Legislation

AI generated
Rozporządzenie Rady (WE) nr 4/2009 z dnia 18 grudnia 2008r. w sprawie jurysdykcji, prawa właściwego, uznawania i wykonywania orzeczeń oraz współpracy w zakresie zobowiązań alimentacyjnych
art. 1099 § 1 k.p.c.
Zgodnie z treścią art. 1099 §1 kpc brak jurysdykcji krajowej sąd bierze pod rozwagę z urzędu w każdym stanie sprawy.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt III RC 175/18 POSTANOWIENIE Dnia 11 czerwca 2019 roku Sąd Rejonowy w Tczewie III Wydział Rodzinny i Nieletnich w składzie: Przewodniczący SSR Wioleta Makowska Protokolant Karolina Romaniuk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 czerwca 2019r roku w Tczewie sprawy z powództwa K. W. przeciwko L. W. o wygaśnięcie obowiązku alimentacyjnego p o s t a n a w i a odrzucić pozew Uzasadnienie do postanowienia z dnia 11.06.2019r. (k. 183) K. W. wniósł przeciwko L. W. pozew o ustalenie wygaśnięcia obowiązku alimentacyjnego. Pełnomocnik powoda pismem z dnia 19 października 2018r. (k. 59-60) poinformował, iż pozwany zamieszkuje w N. pod adresem:

S. S.. (...), (...) W.. Mając na uwadze, iż pozwany (wierzyciel alimentacyjny) zamieszkuje na terenie N., a stosunek alimentacyjny wynika ze stosunku pokrewieństwa (ojciec –syn) w niniejszej sprawie odnośnie jurysdykcji do rozpoznawania niniejszej sprawy swoje zastosowanie znajdują przepisy Rozporządzenia Rady (WE) nr 4/2009 z dnia 18 grudnia 2008r. w sprawie jurysdykcji, prawa właściwego, uznawania i wykonywania orzeczeń oraz współpracy w zakresie zobowiązań alimentacyjnych. Przepis art. 3 w/w rozporządzenia stanowi, iż Sądami, które mają jurysdykcję do rozpoznania spraw dotyczących zobowiązań alimentacyjnych w państwach członkowskich są:

a) sąd zwykłego miejsca pobytu pozwanego; lub b) sąd zwykłego miejsca pobytu wierzyciela; lub c) sąd, który zgodnie z prawem sądu ma jurysdykcję do prowadzenia postępowania dotyczącego statusu osoby, w przypadku gdy sprawa dotycząca zobowiązań alimentacyjnych jest związana z tym postępowaniem, chyba że jurysdykcja ta wynika tylko z obywatelstwa jednej ze stron; lub d) sąd, który zgodnie z prawem sądu jest właściwy do prowadzenia postępowania dotyczącego odpowiedzialności rodzicielskiej, w przypadku gdy sprawa dotycząca zobowiązań alimentacyjnych jest związana z tym postępowaniem, chyba że jurysdykcja ta wynika tylko z obywatelstwa jednej ze stron.

Z przepis art. 4 w/w rozporządzenia wynika, iż strony mogą umówić się, że wymieniony w tym artykule sąd będzie miał jurysdykcje do rozstrzygnięcia ich sporu; natomiast art. 5 stanowi, iż niezależenie od jurysdykcji wynikającej z innych przepisów tego rozporządzenia sąd państwa członkowskiego, uzyskuje jurysdykcję, jeżeli pozwany wda się w spór przed tym sądem. Zasada ta nie ma zastosowania jeżeli pozwany wdaje się w spór w celu podniesienia zarzutu braku jurysdykcji. Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy wskazać trzeba, iż Sąd Rejonowy w Tczewie nie ma jurysdykcji do rozpoznawania niniejszej sprawy ani na podstawie art. 3 ani na podstawie art. 4 Rozporządzenia Rady (WE) nr 4/2009 z dnia 18 grudnia 2008r. w sprawie jurysdykcji, prawa właściwego, uznawania i wykonywania orzeczeń oraz współpracy w zakresie zobowiązań alimentacyjnych, albowiem nie jest ani sądem wymienionym w cytowanym wyżej art. 3, ponieważ a) pozwany jak i b) wierzyciel mieszka na terenie N. c), d) nie dotyczą niniejszej sprawy, ani też strony nie dokonały wyboru sądu.

Sąd Rejonowy w Tczewie jurysdykcję do rozpoznawania niniejszej sprawy mógł uzyskać jedynie wskutek spełnienia przesłanki określonej w art. 5 w/w Rozporządzenia tj. tylko w sytuacji gdy pozwany wdałby się w spór przed tut. sądem i nie podniósłby zarzutu braku jurysdykcji. Tymczasem pozwany L. W. mimo, iż wraz z wezwaniem na rozprawę oraz odpisem pozwu z załącznikami - w dniu 20 lutego 2019r. (k.

86) otrzymał informację o możliwości złożenia odpowiedzi na pozew - w terminie miesiąca, do chwili obecnej nie nadesłał odpowiedzi na pozew ani w żaden inny sposób nie zareagował na otrzymane pisma, co jest jednoznaczne z tym, że nie wdał się w spór. Nie stawił się też na termin rozprawy, gdzie poprzez swój osobisty udział w sprawie mógł wyrazić chęć wdania się w spór. W tej sytuacji nie ulega wątpliwości, że Sąd Rejonowy w Tczewie nie posiada jurysdykcji do rozpoznawania niniejszej sprawy. W sprawie nie znajduje też zastosowania art. 8 w/w rozporządzenia dotyczący jurysdykcji w sprawach o zmianę orzeczenia, bowiem przepis ten także wskazuje na sąd zwykłego miejsca pobytu wierzyciela.

Zgodnie z treścią art. 1099 §1 kpc brak jurysdykcji krajowej sąd bierze pod rozwagę z urzędu w każdym stanie sprawy. W razie stwierdzenia braku jurysdykcji krajowej sąd odrzuca pozew lub wniosek. Art. 10 w/w rozporządzenia także wskazuje, że jeżeli wytoczono powództwo przed sądem państwa członkowskiego w sprawie, w której sąd ten nie ma jurysdykcji na mocy niniejszego rozporządzenia sąd ten stwierdza z urzędu brak swojej jurysdykcji. Wobec powyższego, mając na uwadze, że K. W. otrzymał pozew dnia 20.02.2019 r. i do chwili obecnej nie wdał się w spór, na podstawie wyżej cytowanych przepisów rozporządzenia Rady (WE) nr 4/2009 z dnia 18 grudnia 2008r. w sprawie jurysdykcji, prawa właściwego, uznawania i wykonywania orzeczeń oraz współpracy w zakresie zobowiązań alimentacyjnych oraz art. 1099§1 kpc należało odrzucić pozew.