Court dismissed appeal against URE's refusal to cancel renewable energy certificates due to missed deadline.
Legislator summary
AI generatedThe Court of Appeal dismissed the bankruptcy administrator's appeal against the President of the Energy Regulatory Office's decision to refuse cancellation of renewable energy certificates. The administrator argued that the administrative act violated the Renewable Energy Law by incorrectly applying transitional provisions regarding submission deadlines. The court ruled that the President correctly interpreted the intertemporal rules, noting that the administrator had already published the correct deadline information in August 2015.
Legislator headnote
AI generatedArt. 186 ust. 2 o.z.e.; Art. 188 ust. 1 o.z.e.; Art. 9e ust. 14 p.e.: The court established that when interpreting transitional provisions, the deadline for submitting a request to cancel certificates for the period before the new law's entry into force is determined by the old law's rules, provided the authority issued clear guidance on the deadline.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt XVII AmE 163/16
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 6 grudnia 2018 r. Sąd Okręgowy w Warszawie, XVII Wydział Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów w składzie: Przewodniczący – SSO Anna Maria Kowalik Protokolant – St. sekr. sąd. Joanna Preizner po rozpoznaniu 6 grudnia 2018 r. w Warszawie na rozprawie sprawy z powództwa Syndyka Masy Upadłości (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w W. w upadłości likwidacyjnej przeciwko Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki o umorzenie świadectw pochodzenia na skutek odwołania Syndyka Masy Upadłości (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w W. w upadłości likwidacyjnej od decyzji Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki z 5 września 2016 roku Nr (...) 1. oddala odwołanie;
2. zasądza od Syndyka Masy Upadłości (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w W. w upadłości likwidacyjnej na rzecz Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki kwotę 1 440,00 zł (jeden tysiąc czterysta czterdzieści złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. SSO Anna Maria Kowalik Sygn. akt XVII AmE 163/16
UZASADNIENIE
Decyzją z 5 września 2016 roku nr (...) Prezes Urzędu Regulacji Energetyki ( dalej Prezes URE), na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 z późn. zm) w związku z art. 9a ust. 1 pkt1, art. 9e ust.13 i 14 ustawy z 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne (Dz. U. z 2012 r. poz. 1059 w brzmieniu obowiązującym do 3 kwietnia 2015 roku) ( dalej p.e.) oraz w związku z art. 186 ust 2 ustawy o odnawialnych źródłach energii (Dz.U. z 2015 r. poz. 478 z zm.) (dalej o.z.e.) po rozpatrzeniu wniosku z 13 czerwca 2016 roku Syndyka Masy Upadłości (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w upadłości likwidacyjnej ( dalej Syndyk, powód) o umorzenie świadectw pochodzenia energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii, zwanych dalej „świadectwami pochodzenia”, w celu realizacji obowiązku, o którym mowa w art. 9a ust. 1 p.e., za okres od 1 stycznia 2015 roku do 3 kwietnia 2015 roku postanowił odmówić wydania Syndykowi umorzenia świadectw pochodzenia nr (...) na ilość energii elektrycznej 260,806 MWh oraz nr (...) na ilość energii elektrycznej 264,665 MWh (łączenie 525,471 MWh), w celu realizacji obowiązku, o którym mowa w art. 9a ust. 1 p.e. w brzmieniu obowiązującym do 3 kwietnia 2015 roku, za okres od 1 stycznia 2015 roku do 3 kwietnia 2015 roku.
Od powyższej decyzji Syndyk złożył odwołanie, w którym wniósł o zamianę decyzji i umorzenie świadectw wskazanych w piśmie z 13 czerwca 2016 roku. Zaskarżonej Decyzji zarzucił:
1. naruszenie art. 188 ust. 1 pkt 1 ustawy z 20 lutego 2015 roku o odnawialnych źródłach energii poprzez niezastosowanie się do dyspozycji normy w nim zawartej i uznanie, że wniosek o umorzenie świadectw pochodzenia powinien zostać złożony do 31 marca 2016 roku, w sytuacji gdy wskazany przepis o charakterze intertemporalnym stanowi, że wnioski o umorzenie świadectw pochodzenia za 2015 rok winny być złożone do 30 czerwca 2016 roku, w sytuacji gdy wniosek Syndyka został złożony za pośrednictwem poczty 13 czerwca 2016 roku;
2. naruszenie art. 8 k.p.a. poprzez naruszenie dyspozycji normy w nim zawartej, polegające na zobowiązaniu Syndyka do podzielenia wniosku o umorzenie świadectw pochodzenia za 2015 rok na dwa okresy – od 1 stycznia do 3 kwietnia 2015 roku i od 4 kwietnia do 31 grudnia 2015 roku, bez podania informacji o tym, że zastosowanie się do wskazanej procedury może spowodować przekroczenie terminu, w którym powinno być złożone do umorzenia świadectwo pochodzenia, i w konsekwencji może prowadzić do naliczenia Syndykowi dodatkowych opłat. Pozwany Prezes Urzędu Regulacji Energetyki złożył odpowiedź na odwołanie, w której wniósł o oddalenie odwołania oraz zasądzenie od powódki na rzecz Prezesa URE zwrotu kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
Rozpoznając odwołanie Sąd Okręgowy w Warszawie – Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów ustalił następujący stan faktyczny: (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w upadłości likwidacyjnej z siedzibą w W. jest przedsiębiorcą prowadzącym działalność gospodarczą w zakresie wytwarzania, dystrybucji, i przesyłania energii elektrycznej ( okoliczność bezsporna). 4 sierpnia 2015 roku Prezes URE umieścił na stronie internetowej Urzędu informację nr 29/2015 o terminach realizacji obowiązku umarzania świadectw pochodzenia lub świadectw pochodzenia biogazu rolniczego lub uiszczenia opłaty zastępczej za rok 2015 (Informacja wraz z załącznikami k. 5-7, wydruk ze strony k.4).
Następnie 16 września 2015 roku na stronie internetowej Urzędu pojawiła się informacja o dwóch terminach umarzania świadectw pochodzenia lub świadectw pochodzenia biogazu rolniczego lub uiszczenia opłaty zastępczej za rok 2015 w związku z wejściem w życie ustawy o odnawialnych źródłach energii oraz nowelizacją ustawy prawo energetyczne (wydruk ze stronyk.8). Pismem z 13 czerwca 2016 roku, które wpłynęło do Urzędu Regulacji Energetyki 21 czerwca 2016 roku, Syndyk Masy Upadłości (...) sp. z o.o. w upadłości likwidacyjnej wniósł o umorzenie praw majątkowych wynikających ze świadectw pochodzenia potwierdzających wytworzenie energii elektrycznej z odnawialnych źródeł w łącznej ilości 525,471 MWh w celu realizacji obowiązku, o którym mowa w art. 9a ust. 1 p.e. (w brzmieniu obowiązującym do 3 kwietnia 2015 roku) za okres od 1 stycznia do 3 kwietnia 2015 roku (wniosek k.1).
Do wniosku dołączono dokument wystawiony przez (...) S.A. z 7 czerwca 2016 roku potwierdzający, że powód posiada 525 471 Praw Majątkowych wynikających z w/w świadectw pochodzenia (dokument potwierdzający prawa majątkowe wynikające ze świadectw pochodzenia k.2). 5 września 2016 roku Prezes URE wydał zaskarżoną decyzję (decyzja k.9-11). Powyżej opisany stan faktyczny nie był między stronami sporny i został ustalony w oparciu o wyżej przywołane dowody, zgromadzone w toku postępowania administracyjnego. Dowody te nie były kwestionowane przez strony, a Sąd nie znalazł podstaw, by odmówić im wiarygodności.
Sąd Okręgowy w Warszawie –
Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 9e ust. 13 ustawy - Prawo energetyczne (w brzmieniu obowiązującym do 3 kwietnia 2015 r.) Prezes Urzędu Regulacji Energetyki na wniosek przedsiębiorstwa energetycznego, odbiorcy końcowego oraz towarowego domu maklerskiego lub domu maklerskiego, o których mowa w art. 9a ust. la ustawy - Prawo energetyczne, którym przysługują prawa majątkowe wynikające ze świadectw pochodzenia umarza, w drodze decyzji, te świadectwa w całości lub części. Ponadto w myśl art. 9e ust. 14 tej ustawy (w brzmieniu obowiązującym do dnia 3 kwietnia 2015 r.) świadectwo pochodzenia umorzone do 31 marca danego roku kalendarzowego jest uwzględniane przy rozliczeniu wykonania obowiązku określonego w art. 9a ust. 1 w poprzednim roku kalendarzowym.
Jak wynika z powołanego art. 9e ust. 14 ustawy – p.e. (w brzmieniu obowiązującym do dnia 3 kwietnia 2015 r.) decyzja w przedmiocie umorzenia praw majątkowych za ww. okres, musi zostać wydana w terminie do 31 marca 2016 r. Należy w tym miejscu podkreślić, że wprawdzie przepisy ustawy - Prawo energetyczne nie określały terminu złożenia wniosku o umorzenie świadectw pochodzenia, niemniej jednak w świetle art. 9e ust. 14 p.e. (w brzmieniu obowiązującym do dnia 3 kwietnia 2015 r.), w związku z art. 186 ust. 2 o.z.e., aby świadectwa pochodzenia mogły zostać uwzględnione na poczet realizacji obowiązku, o którym mowa w art. 9a ust. 1 p.e. (w brzmieniu obowiązującym do dnia 3 kwietnia 2015 r.) za okres od 1 stycznia 2015 r. do 3 kwietnia 2015 r., Prezes URE obowiązany był je umorzyć w terminie do 31 marca danego roku kalendarzowego.
Zgodnie bowiem z art. 9e ust. 14 p.e. (w brzmieniu obowiązującym do dnia 3 kwietnia 2015 r.) jedynie świadectwo pochodzenia umorzone do 31 marca danego roku kalendarzowego jest uwzględniane przy rozliczeniu wykonania obowiązku określonego w art. 9a ust. 1 p.e. w poprzednim roku kalendarzowym. Termin ten jest terminem prawa materialnego skierowanym do organu administracji publicznej i reguluje kwestie materialne związane z wykonaniem obowiązku określonego w art. 9a ust. 1 p.e., przy czym brzmienie tego przepisu wskazuje, że regulowane nim kwestie odnoszą się do obowiązków Prezesa URE w zakresie umarzania świadectw pochodzenia, nie zaś procesowych gwarancji strony postępowania administracyjnego.
Takie stanowisko w przedmiocie interpretacji art. 9e ust. 14 ustawy - Prawo energetyczne (w brzmieniu obowiązującym do dnia 3 kwietnia 2015 r.), zostało zaaprobowane przez Sąd Apelacyjny w uzasadnieniu do wyroku z 6 września 2012 roku (sygn. akt VI ACa 442/12). Jednakże w rozpoznawanej sprawie powyższy pogląd nie był źródłem sporu, a interpretacja i zastosowanie przepisów intertemporalnych związanych z wejściem w życie ustawy o odnawialnych źródłach energii i wprowadzoną tą ustawą nowelizacją przepisów ustawy prawo energetyczne.
Stosownie do przepisu art. 186 ust 2 o.z.e. „Do wykonania i rozliczenia obowiązku, o którym mowa w art. 9a ust. 1 i 8 ustawy zmienianej w art. 179 (prawo energetyczne – dopisek własny), za okres przed dniem wejścia w życie art. 189 pkt 5 (art. 9a p.e. w nowym brzmieniu – dopisek własny), oraz w zakresie kar pieniężnych za nieprzestrzeganie tego obowiązku w tym okresie stosuje się przepisy dotychczasowe.”. Z kolei art. 187 o.z.e zawierał następującą treść „Przepisy dotyczące obowiązku, o którym mowa w art. 9a ust. 1 ustawy zmienianej w art. 179, w brzmieniu nadanym niniejsza ustawą, stosuje się w terminie do 30 czerwca 2019r.”.
Zgodnie zaś z art. 188 ust. 1 o.z.e. „Za 2015 r. odbiorca przesyłowy, przedsiębiorstwo energetyczne, odbiorca końcowy oraz towarowy dom maklerski, o których mowa w ust. 2 pkt 1-5, w zakresie określonym w ust. 17, są zobowiązani:
1) uzyskać i przedstawić do umorzenia Prezesowi URE świadectwo pochodzenia lub świadectwo pochodzenia biogazu rolniczego wydane odpowiednio dla energii elektrycznej lub biogazu rolniczego, wytworzonych w instalacjach odnawialnego źródła energii znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub zlokalizowanych w wyłącznej strefie ekonomicznej lub 2) uiścić opłatę zastępczą, obliczoną w sposób określony w ust. 16 - do dnia 30 czerwca 2016 r.”. Mając na uwadze treść wspomnianego przepisu powód stał na stanowisku, że wniosek z 13 czerwca 2016 roku, który wpłynął do Prezesa URE 21 czerwca 2016 roku, o umorzenie świadectw pochodzenia za okres od 1 stycznia do 3 kwietnia 2015 roku został złożony w terminie.
Tymczasem Prezes URE stał na stanowisku, że wniosek został złożony po terminie, gdyż zgodnie z przepisami przejściowymi wniosek powinien być złożony najpóźniej do 31 marca 2016 roku (szczegółowe stanowisko Prezes zawarł w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji). Ważąc stanowiska obu stron i dokonując własnej interpretacji przepisów Sąd uznał, że stanowisko Prezesa URE jest słuszne i znajduje odzwierciedlenie w przepisach ustawy prawo energetyczne i ustawy o odnawialnych źródłach energii. Zgodnie z przepisem art. 188 ust. 1 o.z.e. przedsiębiorstwo energetyczne, w niniejszej sprawie powód, było zobowiązane do przedstawienia do umorzenia świadectw pochodzenia za 2015 rok do 30 czerwca 2016 roku.
Jednocześnie zgodnie z art. 186 ust. 2 o.z.e. do wykonania i rozliczenia obowiązku przedstawienia do umorzenia świadectw pochodzenia za okres przed dniem wejścia w życie art. 9a p.e. w nowym brzmieniu tj. 4 kwietnia 2015 roku stosuje się przepisy dotychczasowe czyli, o czym była już mowa we wcześniejszym fragmencie uzasadnienia, te zgodnie z którymi świadectwo pochodzenia umorzone do dnia 31 marca danego roku kalendarzowego jest uwzględniane przy rozliczeniu wykonania obowiązku określonego w art. 9a ust. 1 w poprzednim roku kalendarzowym.
Zatem, czytając oba przepisy przejściowe tj. art. 186 ust. 2 o.z.e. i art. 188 ust. 1 o.z.e. łącznie, należy stwierdzić, że wniosek o umorzenie świadectw pochodzenia za okres od 1 stycznia 2015 r. do dnia 3 kwietnia 2015 r. powinien wpłynąć do Urzędu Regulacji Energetyki do 31 marca 2016 roku. Natomiast za okres od 4 kwietnia do 31 grudnia 2015 roku do 30 czerwca 2016 roku. W tym stanie rzeczy Prezes URE słusznie odmówił umorzenia świadectw pochodzenia za okres od 1 stycznia do 3 kwietnia 2015 roku, skoro wniosek przedsiębiorstwa energetycznego wpłynął dopiero 21 czerwca 2016 r., a więc w terminie, który z uwagi na brzmienie art. 9e ust. 14 ustawy - Prawo energetyczne (w brzmieniu obowiązującym do dnia 3 kwietnia 2015 r.) - uniemożliwił Prezesowi URE wydanie decyzji zgodnej z wnioskiem do 31 marca 2016 roku.
Na marginesie należy dodać, że Prezes URE umorzył powodowi świadectwa pochodzenia za okres od 4 kwietnia do 31 grudnia 2015 roku, ponieważ wniosek za ten okres został złożony w terminie ustawowym tj. przed 30 czerwca 2016 roku. Sąd pragnie również podkreślić, że powód dokonując odmiennej interpretacji przepisów intertemporalnych ustawy o odnawialnych źródłach energii działał na własne ryzyko, bowiem już 4 sierpnia 2015 roku ukazała się na stronach internetowych Urzędu informacja Prezesa URE odnośnie sposobu obliczania terminów do składania wniosków o umorzenie świadectw pochodzenia za 2015 rok, która następnie została powtórzona i dodatkowo sprecyzowana w komunikacie z 16 września 2015 roku.
W ocenie Sądu, organ administracji zrobił wszystko co powinien, aby ewentualne niejasności w interpretacji przepisów, nie wyrządziły szkody przedsiębiorstwom energetycznym. Co więcej wnioski złożone zgodnie z uwzględnieniem w/w stanowiska zostały przez Prezesa URE uwzględnione. Reasumując, Sąd Okręgowy w Warszawie - Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów nie znajdując podstaw do jego uwzględnienia, oddalił wniesione przez powoda odwołanie na podstawie art. 479 53 § 1 kpc. O kosztach zastępstwa procesowego orzeczono na mocy art. 98 i 99 kpc zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik procesu.
Stronie pozwanej jako wygrywającej spór Sąd przyznał więc od powoda zwrot kosztów wynagrodzenia pełnomocnika procesowego w wysokości 1440 zł, ustalonego na podstawie § 14 ust. 2 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. z 2015 r., poz. 1804). SSO Anna Maria Kowalik