Appeal dismissed because the court's order dismissing the debtor's complaint against the bailiff did not end the execution proceedings.
Legislator summary
AI generatedThe District Court in Racibórz rejected the debtor's appeal against its order dismissing the complaint regarding the bailiff's seizure of the claim. The debtor argued the decision was unlawful, but the District Court upheld the rejection. The court ruled that the order did not terminate the execution proceedings and therefore did not meet the statutory requirements for an appealable decision.
Legislator headnote
AI generatedArt. 370 k.p.c.; Art. 397 § 2 k.p.c.; Art. 767 § 4 k.p.c.; Art. 13 § 2 k.p.c.; Art. 385 k.p.c.: An appeal is admissible only if the court's decision concludes the execution proceedings; a decision dismissing a complaint against a bailiff's actions does not qualify unless it definitively ends the execution process.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt III Cz 25/17 POSTANOWIENIE Dnia 28 lutego 2017 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach III Wydział Cywilny Odwoławczy w następującym składzie: Przewodniczący-Sędzia: SO Arkadia Wyraz - Wieczorek Sędziowie: SO Magdalena Balion - Hajduk (spr.) SO Marcin Rak po rozpoznaniu w na posiedzeniu niejawnym dniu 28 lutego 2017 r. w G. sprawy egzekucyjnej z wniosku wierzyciela Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego Oddziału (...) w C. przeciwko dłużnikowi A. Z. o świadczenie pieniężne w przedmiocie skargi dłużnika na czynności Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Raciborzu R. M. w sprawie sygn. akt Km 279/12 na skutek zażalenia dłużnika na postanowienie Sądu Rejonowego w Raciborzu z dnia 1 sierpnia 2016 r., sygn. akt I Co 1639/15 postanawia: oddalić zażalenie. SSO Marcin Rak SSO Arkadia Wyraz – Wieczorek SSO Magdalena Balion - Hajduk Sygn. akt III Cz 25/17
UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem z 1 sierpnia 2016r. Sąd Rejonowy w Raciborzu odrzucił zażalenie dłużnika z dnia 21 lipca 2016r. na postanowienie z dnia 27 czerwca 2016r. W uzasadnieniu powołując się na art. 370 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. oraz art. 767 4 § 1 k.p.c. wskazał, że przepisy prawa nie dopuszczają możliwości wniesienia zażalenia na postanowienie sądu rozstrzygające skargę dłużnika na czynności komornika w postaci zajęć wierzytelności a także wszczęcia i prowadzenia egzekucji. Tego rodzaju postanowienie nie jest postanowieniem kończącym postępowanie egzekucyjne. Zażalenie na powyższe rozstrzygnięcie złożył dłużnik, domagając się jego uchylenia. W ocenie skarżącego, zostało ono wydane z naruszeniem prawa, zaś działania komornika były bezprawne.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Zażalenie dłużnika nie zasługiwało na uwzględnienie. Sąd pierwszej instancji prawidłowo ustalił podstawę faktyczną i prawną, którą Sąd odwoławczy przyjmuje za własną, uznając, że nie ma potrzeby ich ponownego, szczegółowego przytaczania. Zgodnie z art. 767 4§1 k.p.c., zażalenie na postanowienie sądu przysługuje w wypadkach przewidzianych w ustawie. Z kolei Sąd Najwyższy w uchwale podjętej dnia 28 listopada 1969r. w sprawie o sygn. III CZP 83/69 wskazał, iż zażalenie przysługuje na postanowienie sądu rejonowego oddalające skargę na czynności komornika i kończące postępowanie egzekucyjne.
Mając na uwadze powyższe winno się zauważyć, iż rozumienie pojęcia „orzeczenie kończące postępowanie w sprawie” wymaga w postępowaniu egzekucyjnym uwzględnienia specyfiki i charakteru tego postępowania – iż w sprawie egzekucyjnej orzeczeniem kończącym postępowanie jest zarówno postanowienie sądu definitywnie zamykające samodzielną, zasadniczą część postępowania egzekucyjnego, jak i orzeczenie kończące postępowanie jako całość (zob. A. Zieliński, Zażalenie w postępowaniu cywilnym. Komentarz praktyczny z orzecznictwem, Warszawa 2015r., s. 198.).
Ponadto możliwość wniesienia zażalenia na postanowienie sądu w przedmiocie skargi na czynności komornika determinują dwa czynniki: po pierwsze – konieczne jest wydanie postanowienia oddalającego takową skargę, a po drugie – orzeczenie to winno kończyć postępowanie egzekucyjne. W konsekwencji, elementów tych nie sposób traktować rozłącznie. Należy mieć również na względzie, iż zgodnie z regulacją zawartą w art. 397 § 2 k.p.c. w zw. z art. 370 k.p.c., Sąd pierwszej instancji zobligowany jest do odrzucenia zażalenia wniesionego po upływie przepisanego terminu, nieopłaconego lub z innych przyczyn niedopuszczalnego, jak również zażalenia, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Bez wątpienia, postanowienie Sądu Rejonowego z dnia 27 czerwca 2016r. o oddaleniu skarg dłużnika na czynności komornika polegających na zajęciu wierzytelności oraz wszczęciu i prowadzeniu postępowania egzekucyjnego w sprawie o sygn. Km 279/12 nie jest zarówno orzeczeniem kończącym postępowanie w sprawie, jak również definitywnie zamykającym samodzielną część postępowania egzekucyjnego – a co za tym idzie – nie podlega zaskarżeniu. Ponadto, zgodnie z postanowieniem Sądu Najwyższego z 19 stycznia 2007r. w sprawie o sygn.
III CZP 135/06, postanowienie wydane na skutek rozpoznania skargi na czynności komornika podlega zaskarżeniu, jeżeli kończy bądź zmierza do zakończenia postępowania egzekucyjnego. Nie ulega wątpliwości, iż wydane w przedmiotowej sprawie postanowienie z 27 czerwca 2016r. o oddaleniu skarg, takowego charakteru nie miało, gdyż odnosiło się do czynności Komornika podjętych w związku z wszczęciem egzekucji. Sąd Rejonowy prawidłowo zatem uznał, iż zażalenie dłużnika należy odrzucić. Mając powyższe na uwadze, w oparciu o art. 385 k.p.c. w związku z art. 397 § 1 i 2 k.p.c. oraz art. 13 § 2 k.p.c., zażalenie jako bezzasadne należało oddalić.
SSO Marcin Rak SSO Arkadia Wyraz – Wieczorek SSO Magdalena Balion – Hajduk