Legislator Case Law & Legislation
IX U 515/19 AI generated

Social security court dismissed bridge pension appeal due to lack of employment contract termination proof.

Case Number IX U 515/19
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The social security court dismissed the insured's appeal against the Social Insurance Institution's refusal to grant a bridge pension. The insured claimed over 20 years of special conditions work but failed to prove the termination of their employment contract, which is a mandatory statutory requirement. The court ruled that since the insured remained employed, the lack of contract termination alone was sufficient to deny the pension, rendering further examination of special work conditions unnecessary.

Legislator headnote

AI generated

Ustawa z dnia 19 grudnia 2008 r. o emeryturach pomostowych; Art. 4 ust. 1 pkt 7: The court must dismiss a bridge pension claim if the insured fails to prove the termination of the employment contract, as this is a mandatory condition for the right to the benefit.

Keywords

AI generated
bridge pension entitlement employment contract termination special work conditions social security appeal mandatory statutory conditions dismissal of appeal social insurance law

Cited Legislation

AI generated
Ustawa z dnia 19 grudnia 2008 r. o emeryturach pomostowych
Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych
art. 4 ust. 1 pkt 7
Zgodnie z treścią art. 4 i art.
art. 49 ust. 2
z art. 49 ustawy z 19 grudnia 2008r.
art. 477 § 14 pkt 1 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IX U 515/19

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 6 sierpnia 2019 r. Sąd Okręgowy___________________ w Gliwicach Wydział IX Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Ośrodek Zamiejscowy w Rybniku w składzie: Przewodniczący: Sędzia Sądu Rejonowego del. Renata Stańczak Protokolant: Gabriela Jokiel przy udziale ./. po rozpoznaniu w dniu 6 sierpnia 2019 r. w Rybniku sprawy z odwołania B. K. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. o emeryturę pomostową na skutek odwołania B. K. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. z dnia 28 marca 2019r. nr (...) oddala odwołanie. Sędzia 1.Sygn. akt IX U 515/19

UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z 28 marca 2019r. organ rentowy Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R., na podstawie przepisów ustawy z 19 grudnia 2008r. o emeryturach pomostowych oraz ustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, odmówił ubezpieczonemu B. K. prawa do emerytury pomostowej, gdyż ubezpieczony: - nie udowodnił okresu pracy w szczególnych warunkach wynoszącego co najmniej 15 lat, - nie udowodnił, że po dniu 31.12.2008r. wykonywał prace w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze, - nie udowodnił rozwiązania stosunku pracy z pracodawcą.

Ubezpieczony w odwołaniu od decyzji wskazał, że łącznie przepracował ponad 20 lat w szczególnych warunkach. W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie z przyczyn jak w zaskarżonej decyzji. Rozpoznając sprawę Sąd ustalił, co następuje: Ubezpieczony urodzony (...), (...) złożył wniosek o emeryturę pomostową. W rozpoznaniu wniosku organ rentowy wydał zaskarżoną decyzję odmowną z 28 marca 2019r. Organ rentowy uznał, iż ubezpieczony legitymuje się łącznym ogólnym stażem pracy – okresami składkowymi i nieskładkowymi w wymiarze 37 lat, 5 miesięcy i 22 dni, w tym 13 lat, 6 miesięcy i 23 dni pracy w warunkach szczególnych oraz 7 lat, 7 miesięcy i 9 dni stażu pracy górniczej.

Ubezpieczony od 23 października 1995r. do nadal zatrudniony jest w (...) S.A. KWK (...)-J. (...) w J.. Powyższe Sąd ustalił na podstawie akt emerytalno - rentowych ubezpieczonego i dane w nich zawarte uznał za wystarczające do rozstrzygnięcia sprawy. Mając na uwadze powyższe ustalenia

Sąd zważył, co następuje:

Odwołanie ubezpieczonego nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 4 i art. 4 w zw. z art. 49 ustawy z 19 grudnia 2008r. o emeryturach pomostowych (j.t. Dz.U. z 2018r., poz. 1924) prawo do emerytury pomostowej, z uwzględnieniem art.5-12, przysługuje pracownikowi, który spełnia łącznie następujące warunki: ⚫ urodził się po dniu 31.12.1948r.; ⚫ ma okres pracy w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze wynoszący co najmniej 15 lat; ⚫ osiągnął wiek wynoszący co najmniej 55 lat dla kobiet i co najmniej 60 mężczyzn;

⚫ udowodnił okres składkowy i nieskładkowy w łącznym wymiarze co najmniej 20 lat dla kobiet i 25 lat dla mężczyzn; ⚫ przed dniem 01 stycznia 1999r. wykonywał prace w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze w rozumieniu art.3 ust.1 i 3 ustawy lub art.32 i art.33 ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z FUS; ⚫ po dniu 31 grudnia 2008r. wykonywał prace w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, w rozumieniu art.3 ust.1 i 3; ⚫ nastąpiło z nim rozwiązanie stosunku pracy. Zgodnie z treścią art. 49 ustawy o emeryturach pomostowych prawo do emerytury pomostowej przysługuje również osobie, która:

⚫ po dniu 31 grudnia 2008 r. nie wykonywała pracy w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze, w rozumieniu art. 3 ust. 1 i 3; ⚫ spełnia warunki określone w art. 4 pkt 1-5 i 7 i art. 5-12; ⚫ w dniu wejścia w życie ustawy miała wymagany w przepisach, o których mowa w pkt 2, okres pracy w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze, w rozumieniu art. 3 ust. 1 i 3. Dla uzyskania prawa do emerytury pomostowej koniecznym jest łączne spełnienie wymienionych powyżej warunków, gdyż brak spełnienia któregokolwiek z nich uniemożliwia przyznanie prawa do świadczenia.

Okolicznością bezsporną w sprawie jest, iż ubezpieczony urodził się po 31.12.1948r., 60 lat ukończył (...), legitymuje się co najmniej 25 - letnim okresem składkowym i nieskładkowym. Ubezpieczony jednakże nie spełnił warunku prawa do emerytury pomostowej wymienionego w art.4 pkt 7, a także w art.49 pkt 2 w postaci rozwiązania stosunku pracy,w sytuacji gdy, jak wynika z dokumentacji akt organu rentowego i co przyznał ubezpieczony na rozprawie przed tut. Sądem, i co wynika z zaświadczenia pracodawcy znajdującego się w aktach organu rentowego (k. 5 a.r.) od 23.10.1995r. do nadal pozostaje w zatrudnieniu w (...) S.A. w J. na podstawie umowy o pracę.

W takiej sytuacji Sąd nie prowadził postępowania dowodowego na okoliczność czy ubezpieczony w podanym okresie spornym wykonywał pracę w warunkach szczególnych, gdyż i tak ich ewentualne uwzględnienie do takiej pracy pozostawałoby bez znaczenia dla rozpoznania sprawy, bo ubezpieczonemu i tak nie przysługiwałoby prawo do dochodzonego świadczenia wobec braku rozwiązania stosunku pracy. Stąd Sąd pominął dowód z przesłuchania stron. Zauważyć należy, że w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych zakres rozpoznania i rozstrzygnięcia sądu wyznacza treść decyzji organu rentowego.

Natomiast istota decyzji organu rentowego polega na rozstrzygnięciu o prawie do konkretnego świadczenia (lub o jego wysokości) jako całości, a nie o poszczególnych elementach składających się na to prawo. Sąd stwierdzający spełnienie przez ubezpieczonego jednego lub więcej warunków powstania prawa do świadczenia, nie może ustalić tego w sentencji wyroku, przy jednoczesnym oddaleniu odwołania ubezpieczonego od niekorzystnej dla niego decyzji organu rentowego (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 15.12.2000 r., II UKN 147/00, OSNP 2002/16/389, wyrok Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie z dnia 10.09.2015r.

III AUa 399/15 LEX nr 1934423). Nadto Sąd Apelacyjny w Szczecinie, w wyroku z 10 września 2015r. sygn. akt III AUa 911/14 stwierdził, że skoro ubezpieczony bezspornie nie rozwiązał umowy o pracę przed wystąpieniem o emeryturę pomostową, to sąd pierwszej instancji nie był zobowiązany do badania, czy ubezpieczony spełnia kolejne przesłanki do nabycia wnioskowanego prawa. Takie postępowanie sądu jest zgodne z postulatem szybkiego i sprawnego orzekania. Niespełnienie choćby jednego z warunków, tak jak w niniejszej sprawie, było wystarczające, aby rozstrzygnąć spór i stwierdzić, że decyzja organu rentowego, odmawiająca przyznania świadczenia, była w pełni zasadna i prawidłowa (także Sąd Apelacyjny w Szczecinie wyrok z 11 marca 2010 r., III A Ua 19/10, OSA Szczecin 2011/7/99-106).

Mając powyższe na uwadze Sąd z mocy art.477 14 § 1 kpc oddalił odwołanie ubezpieczonego nie znajdując podstaw do jego uwzględnienia. sędzia del. Renata Stańczak