Social security court dismisses disability pension appeal due to missing contribution period before 2003. Claimant failed to prove required insurance history. Court rejects appeal based on established medical facts.
Legislator summary
AI generatedThe Social Security Court in Rzeszove dismissed the applicant's appeal against the Social Insurance Institution's refusal to grant a disability pension. The applicant argued for recognition of total disability, but the court found he failed to meet the mandatory contribution period requirement established by law. The court relied on prior expert opinions confirming the disability did not arise before the statutory cutoff date of January 30, 2003, rendering the claim inadmissible.
Legislator headnote
AI generatedArt. 57 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych; Art. 477 § 14 k.p.c.: A claim for a disability pension is denied if the applicant cannot prove the disability arose within the legally prescribed contribution periods, even if current disability is medically confirmed.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt IV U 418/19
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 25 lipca 2019 r. Sąd Okręgowy w Rzeszowie IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSO Jolanta Krzywonos Protokolant: st. sekr. sądowy Maria Misiuda po rozpoznaniu w dniu 25 lipca 2019 r. sprawy M. N. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. o rentę na skutek odwołania M. N. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. z dnia 11 lutego 2019 znak : (...) oddala odwołanie Sygn. akt: IV U 418/19
UZASADNIENIE
wyroku z dnia 25 lipca 2019r. Decyzją z dnia 11.II.2019r. znak: (...) Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. po rozpatrzeniu wniosku M. N. odmówił przyznania prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy, powołując się na orzeczenie Komisji Lekarskiej ZUS z dnia 7.II.2019r., zgodnie z którym wnioskodawca nie został uznany za niezdolnego do pracy, lecz zarówno w 10-leciu liczonym na dzień złożenia wniosku jak i na dzień powstania niezdolności do pracy nie udowodnił żadnego okresu ubezpieczenia . Od powyższej decyzji odwołanie złożył wnioskodawca M.
N. , podnosząc, że jest niezdolny do pracy . Organ rentowy w odpowiedzi na odwołanie wniósł o jego oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny: M. N. urodził się w dniu (...) W dniu 7.XII.2015r. złożył ponowny wniosek w sprawie ustalenia prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy przyznawanej na podstawie przepisów ustawy z dnia 17.XII.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. W dziesięcioleciu przed zgłoszeniem wniosku o rentę z tytułu niezdolności do pracy nie udowodnił żadnego okresu składkowego.
Orzeczeniem Lekarza Orzecznika ZUS z dnia 16.I.2019r. wnioskodawca został uznany za trwale częściowo niezdolnego do pracy. Takie samo stanowisko zajęła Komisja Lekarska ZUS w orzeczeniu z dnia 7.II.2019r. Aby wnioskodawca spełnił wszystkie warunki niezbędne do przyznania prawa do renty jego niezdolność do pracy musiałaby powstać przed 30.I.2003r. (dowód: dokumentacja w aktach ZUS) W celu ustalenia stanu zdrowia wnioskodawcy, a w szczególności, czy jest on częściowo niezdolny do pracy, zgodnej z poziomem posiadanych kwalifikacji i czy niezdolność ta ma charakter trwały czy okresowy, zwłaszcza czy powstała niezdolność do pracy przed 30.I.2003r Sąd dopuścił i przeprowadził dowód z opinii biegłych sądowych w sprawie IV.U.469/16.
Biegli sądowi w opinii z dnia 19.X.2016r.stwierdzili ,że niezdolność do pracy wnioskodawcy nie powstała przed 30.I.2003r . Wyrok Sądu Okręgowego w Rzeszowie uprawomocnił się 8.I.2017r. Sąd Okręgowy ustalił powyższy stan faktyczny w oparciu o wskazane dowody z dokumentów, które jako sporządzone w przepisanej formie, przez powołane do tego organy, uznano za w pełni wiarygodne.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Odwołanie jest nieuzasadnione. Przedmiot sporu w niniejszej sprawie stanowiło ustalenie, czy wnioskodawca spełnił przesłani uprawniające do nabycia prawa do renty. Stosownie do treści art. 57 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z FUS – renta z tytułu niezdolności do pracy przysługuje ubezpieczonemu, który spełnił łącznie warunki:
1) jest niezdolny do pracy;
2) ma wymagany okres składkowy i nieskładkowy;
3) niezdolność do pracy powstała w okresach, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1 i 2, pkt 3 lit. b, pkt 4, 6, 7 i 9, ust. 2 pkt 1, 3-8 i 9 lit. a, pkt 10 lit. a, pkt 11-12, 13 lit. a, pkt 14 lit. a i pkt 15-17 oraz art. 7 pkt 1-4, 5 lit. a, pkt 6 i 12, albo nie później niż w ciągu 18 miesięcy od ustania tych okresów. Z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika, że wnioskodawca jest niezdolny do pracy częściowo na trwale od 2014r. Nie spełnia jednak pozostałych warunków niezbędnych do uzyskania prawa do renty - art. 57 ust.1 pkt.2 i 3 ustawy .
Aby te warunki mogły być spełnione jego niezdolność do pracy musiałaby powstać przed 30.I.2003r. Sąd w sprawie nie dopuszczał dowodu z opinii biegłych sądowych , gdyż to , czy niezdolność wnioskodawcy do pracy powstała przed 30.I.2003r było przedmiotem badania przez biegłych sądowych w sprawie z odwołania wnioskodawcy od decyzji odmawiającej mu prawa do renty o syg. akt IV.U.496/16. Skoro ten przedmiot sporu został przez biegłych ustalony , a wyrok się uprawomocnił się , tym samym należy przyjąć za biegłymi , że przed 30.I.2003r wnioskodawca nie był niezdolny do pracy .
Skoro wnioskodawca nie spełnił wszystkich łącznie warunków opisanych w art. 57 ust.1 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych , tym samym odwołanie należało oddalić zgodnie z art. 477 14 § 1 k.p.c