Legislator Case Law & Legislation
IV U 1065/18 AI generated

Social security court dismissed pension appeal; medical experts found claimant capable of work despite psychiatric symptoms.

Case Number IV U 1065/18
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Regional Court in Rzeszowie dismissed the appellant's appeal against the Social Insurance Institution's refusal to grant a disability pension. The court relied on expert opinions from psychiatry and occupational medicine which concluded the claimant was capable of work, despite the appellant's argument that psychiatric symptoms prevented employment. The court determined the medical evidence was sufficient and logical, rejecting the appellant's personal assessment of their health status.

Legislator headnote

AI generated

Art. 57 ust. 1, art. 12 ust. 1 i 3, art. 477 § 14 pkt 1 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych; The court must evaluate expert opinions on work capacity based on medical evidence, and a claimant's subjective assessment of their health does not override professional medical findings.

Keywords

AI generated
disability pension entitlement work capacity assessment expert medical opinion occupational medicine psychiatric diagnosis social insurance appeal partial work incapacity

Cited Legislation

AI generated
Art. 57 ust. 1 of the Act on pensions and allowances from the Social Insurance Fund
Stosownie do treści art. 57 ust.
Art. 12 ust. 1 and 3 of the Act on pensions and allowances from the Social Insurance Fund
Z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika, że wnioskodawca nie spełnia warunku określonego w treści przepisu art. 12 ust.
Art. 477 § 14 pkt 1 of the Code of Civil Procedure
Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 477 14 § 1 k.p.c oddalił odwołanie .
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IV U 1065/18

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 16 kwietnia 2019 r. Sąd Okręgowy w Rzeszowie IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSO Jolanta Krzywonos Protokolant: st. sekr. sądowy Maria Misiuda po rozpoznaniu w dniu 16 kwietnia 2019 r. sprawy A. H. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. o rentę na skutek odwołania A. H. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. z dnia 21 czerwca 2018 znak : (...) oddala odwołanie Sygn. akt: IV U 1065/18

UZASADNIENIE

wyroku z dnia 16 kwietnia 2019r. Decyzją z dnia 21.VI.2018r. znak:(...) Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. po rozpatrzeniu wniosku A. H. odmówił przyznania prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy, powołując się na orzeczenie Komisji Lekarskiej ZUS z dnia 18.VI.2018r., zgodnie z którym wnioskodawca nie został uznany za niezdolnego do pracy. Od powyższej decyzji odwołanie złożył wnioskodawca A. H. , podnosząc, że w dalszym ciągu się leczy i jest niezdolny do pracy . Organ rentowy w odpowiedzi na odwołanie wniósł o jego oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.

Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny: A. H. urodził się w dniu (...) W dniu 20.III.2018r. złożył wniosek w sprawie ustalenia prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy przyznawanej na podstawie przepisów ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. Orzeczeniem Lekarza Orzecznika ZUS z dnia 17.V.2018r. wnioskodawca został uznany za zdolnego do pracy. Takie samo stanowisko zajęła Komisja Lekarska ZUS w orzeczeniu z dnia 18 .VI.2016r. (dowód: dokumentacja w aktach ZUS) W celu ustalenia stanu zdrowia wnioskodawcy , a w szczególności, czy jest on częściowo niezdolny do pracy, zgodnej z poziomem posiadanych kwalifikacji i czy niezdolność ta ma charakter trwały czy okresowy, oraz od kiedy powstała niezdolność do pracy czy w okresie zatrudnienia , Sąd dopuścił i przeprowadził dowód z opinii biegłych sądowych : psychiatry i specjalisty medycyny pracy .

Biegła sądowa z zakresu psychiatrii w opinii z dnia 1.X.2018r. rozpoznała u wnioskodawcy ograniczone zaburzenia somatyzacyjne .Biegła wskazała ,że wnioskodawca w chwili obecnej prezentuje dolegliwości uniemożliwiające wykonywanie mu pracy zgodnie z kwalifikacjami na otwartym rynku pracy z przyczyn schorzeń psychiatrycznych. Do powyższej opinii zarzuty złożył pełnomocnik wnioskodawcy / k. 26/. W opinii uzupełniającej z 15.I.2019r biegła psychiatra podtrzymała swoje stanowisko i również wniosła o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego z zakresu medycyny pracy / k. 27 -28 /.

Biegły specjalista medycyny pracy w opinii z dnia 7.III.2019r nie stwierdził niezdolności do pracy wnioskodawcy / k. 38-40 /. Biegły wziął pod uwagę wykształcenie wnioskodawcy i wykonywaną pracę i zaopiniował ,że stan zdrowia nie upośledza sprawności organizmu w sposób, który uniemożliwiałby podjęcie mu pracy. Sąd Okręgowy ustalił powyższy stan faktyczny w oparciu o wskazane dowody z dokumentów, które jako sporządzone w przepisanej formie, przez powołane do tego organy, uznano za w pełni wiarygodne. W ocenie Sądu, walorem wiarygodności można obdarzyć opinie biegłych .

Wspomniane opinie zawierają wszystkie konieczne elementy opiniowania, a więc wywiad uzyskany od wnioskodawcy i z zapisu dokumentacji medycznej, rezultaty własnych badań, wskazanie dokumentacji medycznej będącej przedmiotem analizy, rozpoznanie lekarskie i wniosek końcowy dotyczący niezdolności do pracy, w tym odnosi się również do dokumentacji lekarskiej zgromadzonej w sprawie. Merytoryczna analiza również pozwala na przyznanie opiniom biegłych waloru wiarygodności. Sąd podzielił zatem powyższe opinie i wnioski końcowe przedstawione przez biegłych, uznając je za spójne i logiczne.

W kontekście natomiast całokształtu materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie Sąd uznał zarzuty złożone przez pełnomocnika wnioskodawcy do opinii biegłej psychiatry za nieuzasadnione. Zarzuty bowiem zawierają jedynie własną ocenę stanu zdrowia wnioskodawcy .

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Odwołanie jest nieuzasadnione. Przedmiot sporu w niniejszej sprawie stanowiło ustalenie, czy wnioskodawca spełnił przesłanki uprawniające do nabycia prawa do renty . Stosownie do treści art. 57 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z FUS – renta z tytułu niezdolności do pracy przysługuje ubezpieczonemu, który spełnił łącznie warunki:

1) jest niezdolny do pracy;

2) ma wymagany okres składkowy i nieskładkowy;

3) niezdolność do pracy powstała w okresach, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1 i 2, pkt 3 lit. b, pkt 4, 6, 7 i 9, ust. 2 pkt 1, 3-8 i 9 lit. a, pkt 10 lit. a, pkt 11-12, 13 lit. a, pkt 14 lit. a i pkt 15-17 oraz art. 7 pkt 1-4, 5 lit. a, pkt 6 i 12, albo nie później niż w ciągu 18 miesięcy od ustania tych okresów. Zgodnie z art. 12 ust. 1 i 3 ustawy emerytalnej, niezdolną do pracy jest osoba, która całkowicie lub częściowo utraciła zdolność do pracy zarobkowej z powodu naruszenia sprawności organizmu i nie rokuje odzyskania zdolności do pracy po przekwalifikowaniu, przy czym częściowo niezdolną do pracy jest osoba, która w znacznym stopniu utraciła zdolność do pracy zgodnie z poziomem posiadanych kwalifikacji.

Przy ocenie stopnia i trwałości niezdolności do pracy oraz rokowania co do odzyskania zdolności do pracy uwzględnia się z jednej strony stopień naruszenia sprawności organizmu oraz możliwości przywrócenia niezbędnej sprawności w drodze leczenia i rehabilitacji, z drugiej zaś możliwość wykonywania dotychczasowej pracy lub podjęcia innej pracy oraz celowość przekwalifikowania zawodowego, biorąc pod uwagę rodzaj i charakter dotychczas wykonywanej pracy, poziom wykształcenia, wiek i predyspozycje psychofizyczne. Z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika, że wnioskodawca nie spełnia warunku określonego w treści przepisu art. 12 ust. 1 i 3 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.

Sąd w celu ustalenia tych okoliczności dopuścił i przeprowadził dowód z opinii biegłych z zakresu psychiatrii i medycyny pracy . Biegła psychiatra w sporządzonej opinii jednoznacznie wskazała , że obecny stan zdrowia wnioskodawcy nie uzasadnia orzeczenia wobec niego częściowej niezdolności do pracy . Opinię biegłej psychiatry potwierdził biegły medycyny pracy . Materiał zebrany w sprawie w postaci opinii biegłych oraz zebrany w aktach organu rentowego jest wystarczający do uznania ,iż wnioskodawca nie jest niezdolny do pracy zgodnie z poziomem swoich kwalifikacji .

Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 477 14 § 1 k.p.c oddalił odwołanie .