Legislator Case Law & Legislation
VIII U 2822/18 AI generated

Court allows appeal, ruling mandatory social insurance does not apply when a civil partner does not personally conduct business.

Case Number VIII U 2822/18
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The court partially allowed the appeal against the Social Insurance Office's decision to mandate social insurance for the appellant. The appellant argued he was conducting business, but the court found he had not personally managed the civil partnership company for over a decade and was incarcerated during the disputed period. Consequently, the court ruled that mere membership in a civil partnership without active personal conduct of business does not constitute the necessary basis for mandatory social insurance coverage.

Legislator headnote

AI generated

Art. 1 ust. 1 ustawy o ubezpieczeniach społecznych; Art. 1 ust. 2 ustawy o działalności gospodarczej: Mandatory social insurance applies only to individuals personally conducting non-agricultural business, not merely to those holding a passive share in a civil partnership without active management.

Keywords

AI generated
mandatory social insurance civil partnership liability personal business conduct social security obligation business activity definition insurance coverage scope passive partnership role

Cited Legislation

AI generated
Art. 1 ust. 1 ustawy o ubezpieczeniach społecznych
Art. 1 ust. 2 ustawy o działalności gospodarczej
art. 477 § 2 k.p.c.
Stąd Sąd z mocy art. 477 14 §2 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt VIII U 2822/18

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 23 sierpnia 2019 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący Sędzia Grażyna Łazowska Protokolant Anna Krzyszkowska po rozpoznaniu w dniu 9 sierpnia 2019 r. w Gliwicach sprawy B. S. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. o podleganie ubezpieczeniom społecznym na skutek odwołania B. S. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. z dnia 22 sierpnia 2018 r. nr (...) zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że stwierdza, iż ubezpieczony nie podlega obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu, rentowym, wypadkowemu jako osoba prowadząca pozarolniczą działalność poczynając od 4 września 2015 roku. (-) Sędzia Grażyna Łazowska Sygn. akt VIII U 2822/18

UZASADNIENIE

Decyzją z 22 sierpnia 2018r. organ rentowy Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. stwierdził, że B. S. jako osoba prowadząca pozarolniczą działalność gospodarczą podlega obowiązkowo ubezpieczeniom: emerytalnemu, rentowym, wypadkowemu od 4 września 2015r. W uzasadnieniu organ rentowy wskazał, że pismem z 7 lipca 2017r. B. S. został poinformowany, że jako osoba prowadząca od 1 maja 2010r. działalność gospodarczą podlega obowiązkowo: od 1 maja 2010r. do 3 września 2015r. do ubezpieczenia zdrowotnego i od 4 września 2015r. do ubezpieczeń emerytalnego, rentowych, wypadkowego i zdrowotnego.

Nadto z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej wynika, że działalność nie została zawieszona. W tej sytuacji organ rentowy postanowił jak w skarżonej decyzji, pomimo że ww. wskazał, że od 3 czerwca 2015r. do 12 maja 2016r. przebywał w Zakładzie Karnym. W odwołaniu od decyzji B. S. domagał się ustalenia, że w okresie wskazanym decyzji skarżonej nie prowadził działalności gospodarczej i stąd nie podlega w tym czasie ubezpieczeniom jak w tej decyzji. W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie podtrzymując stanowisko zajęte w skarżonej decyzji.

Organ rentowy złożył również wniosek o zasądzenie od odwołującego zwrotu kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Organ rentowy dodał, że fakt przebywania w Zakładzie Karnym nie oznacza, że odwołujący nie prowadził w tym czasie działalności gospodarczej przy uwzględnieniu, że działalność ta była prowadzona w formie spółki cywilnej z innym przedsiębiorcą, a przedmiot działalności: wynajem i zarządzanie nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi nie wymagał osobistej aktywności odwołującego.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny. Odwołujący B. S. w dniu 14 października 1997r. zawarł z M. P. umowę spółki cywilnej pod nazwą: Przedsiębiorstwo (...) U.. Przedmiot działalności określono jako usługi budowlane, instalacyjne, inżynieryjne we wszystkich branżach, produkcja materiałów budowlanych, dzierżawa, najem, usługi projektowe, handel we wszystkich branżach. W (...) odwołujący zgłosił prowadzenie działalności gospodarczej od 7 października 1998r. Brak jest informacji o zawieszeniu, czy też zaprzestaniu wykonywania tej działalności.

Spółka (...) prowadziła działalność gospodarczą do około 2010r. i zajmowała się drobnymi usługami budowlanymi. Miała siedzibę w K. przy ul. (...). W K. odwołujący B. S. i M. P. mieli jeszcze inne firmy, gdzie byli członkami zarządów spółek z ograniczoną odpowiedzialnością. Spółka (...) od około 2010r. do chwili obecnej nie prowadzi działalności gospodarczej w zakresie żadnych usług, nie zatrudnia pracowników, nie zawiera kontraktów, nie ma przychodów, a jedynie wykazuje koszty za media, które są opłacane przez Radio Park.

Spółka ma siedzibę w kamienicy, która należy do odwołującego, jego żony i do M. P.. Kiedy spółka (...) prowadziła działalność gospodarczą, to zawarła umowę o dostawę mediów. W kamienicy obecnie są wynajmowane lokale przez Radio Park i odnośnie tych lokali spółka refakturuje faktury za media na rzecz Radia Park. Z zeznań świadka M. P. wynika, że wspólnikom nie zależało na rozwiązaniu spółki, ponieważ wymagało by to zawarcia nowych umów o media. Przyczyną nieprowadzenia działalności w formie spółki cywilnej jest konflikt pomiędzy odwołującym i M.

P.. Odwołujący od około 10 lat nie pojawia się w siedzibie spółki, nie wykonuje dla niej żadnych prac, w żaden sposób nie uczestniczy w procesie wystawiania faktur na rzecz Radia Park, nie kontaktuje się z M. P.. Odwołujący od 3 czerwca 2015r. do 12 maja 2016r. przebywał w Zakładzie Karnym. Powyższe Sąd ustalił na podstawie akt organu rentowego, umowy spółki cywilnej (...), deklaracji podatkowych spółki, zeznań świadka M. P. ( protokół elektroniczny z rozprawy z 26 czerwca 2019r. czas 00:04:48 – 00:22:03 ). Sąd dał wiarę zeznaniom świadka M.

P., gdyż były one rzeczowe, logiczne, korespondujące ze zgromadzoną w sprawie dokumentacją. Świadek jako jeden z dwóch wspólników spółki cywilnej (...) niewątpliwie ma pewną i bezpośrednią wiedzę czy odwołujący prowadził i do nadal prowadzi działalność gospodarczą w ramach tej spółki. Odwołujący pomimo prawidłowego wezwania nie stawił się na termin rozprawy, gdzie miał być przesłuchiwany w charakterze strony. W tej sytuacji Sąd pominął ten dowód uznając, że zgromadzony w sprawie materiał dowodowy pozwala na wszechstronną i kompleksową ocenę stanu sprawy i dokonanie jej rozstrzygnięcia.

Sąd zważył, co następuje:

Odwołanie B. S. zasługuje na uwzględnienie. Zasady podlegania ubezpieczeniom społecznym, regulują przepisy ustawy z 13 października 1998r. o systemie ubezpieczeń społecznych (t.j. Dz. U. z 2019r., poz.300 ze zm.). Zgodnie z treścią art. 6 ust. 1 pkt. 5 i art. 12 ust., art. 13 pkt.4 1 ustawy, osoby prowadzące pozarolniczą działalność oraz osoby z nimi współpracujące podlegają (z zastrzeżeniem art. 8 i 9) obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu, rentowym i wypadkowemu, od dnia rozpoczęcia wykonywania działalności do dnia zaprzestania wykonywania tej działalności, z wyłączeniem okresu, na który wykonywanie działalności zostało zawieszone na podstawie przepisów o swobodzie działalności gospodarczej.

W art. 8 ust. 6 pkt 1 ustawy wskazano, iż za osobę prowadzącą pozarolniczą działalność gospodarczą uważa się osobę prowadzącą tę działalność na podstawie przepisów o działalności gospodarczej lub innych przepisów szczególnych. Za przedsiębiorców uznaje się także wspólników spółki cywilnej w zakresie wykonywanej przez nich działalności gospodarczej (art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej, obecnie ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców. Z rozpoczęciem działalności gospodarczej łączy się obowiązek wpisu do ewidencji działalności gospodarczej, jednakże wpis ten ma charakter deklaratoryjny, a nie - konstytutywny i nie kreuje bytu prawnego przedsiębiorcy (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 14 września 2007 r., III UK 35/07, LEX nr 483284; wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 grudnia 2007 r., VII SA/Wa 1578/07, LEX nr 496344).

Wpis do ewidencji działalności gospodarczej powoduje istnienie domniemania faktycznego, że z datą tam wskazaną działalność gospodarcza została podjęta i jest prowadzona aż do czasu jej wykreślenia z ewidencji. Domniemanie to może jednak zostać obalone w toku postępowania przed sądem, co ma istotne znaczenie dla rozstrzyganej sprawy, bowiem ubezpieczenie społeczne wspólnika spółki cywilnej zależy od osobistego prowadzenia w tej spółce pozarolniczej działalności gospodarczej (tak Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 26 marca 2008 r., I UK 251/07, OSNP 2009/13-14/poz. 179).

W uzasadnieniu tego orzeczenia, wskazano, że spółka cywilna jest tylko wewnętrznym stosunkiem zobowiązaniowym wspólników, a działalność gospodarczą prowadzą jej wspólnicy i z tego tytułu podlegają ubezpieczeniu. (...) spółki cywilnej staje się przedsiębiorcą, gdy podejmuje i wykonuje działalność gospodarczą, a nie dlatego, że przystępuje do spółki cywilnej. Ubezpieczeniom społecznym wspólnik podlega nie z racji uczestnictwa w spółce, lecz samodzielnie skutkiem prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej na podstawie przepisów o działalności gospodarczej.

Tak więc wspólnik spółki cywilnej, który nie wykonuje działalności gospodarczej nie jest przedsiębiorcą i nie ma podstawy do ubezpieczenia społecznego z braku takiej działalności. Zaprzestanie działalności gospodarczej może być okresowo spowodowane przerwą w jej wykonywaniu. Orzecznictwo akceptuje, że ubezpieczenie społeczne nie zachodzi w okresach nieprowadzenia działalności (por. wyroki Sądu Najwyższego: z 10 grudnia 1997 r., II UKN 392/97, OSNAPiUS 1998 Nr 19, poz. 584; z. 14 kwietnia 1999 r., II UKN 570/1998, OSNAPiUS?000 Nr 13, poz. 518; z 12 stycznia 2000 r., II UKN 302/99, OSNAPiUS 2001 Nr 9, poz. 326; z 31 marca 2000 r., II UKN 457/99, OSNAPiUS 2001 Nr 18, poz. 564; z 3 kwietnia 2003 r., II UK 221/02, OSNP 2004 Nr 9, poz. 161; z 12 maja 2005 r., I UK 275/04, OSNP 2006 nr 3-4, poz. 59).

Odnosząc powyższe do rozpoznawanej sprawy i wyników postępowania dowodowego, Sąd stoi na stanowisku, że ubezpieczony w okresie spornym rzeczywiście nie prowadził działalności gospodarczej w zakresie spółki cywilnej: Przedsiębiorstwa (...).Odwołujący od prawie 10 lat nie kontaktuje się ze wspólnikiem M. P., nie wykonuje żadnych czynności dla spółki cywilnej, nie przebywa w jej siedzibie i nie uczestniczy w jak aktualnym prowadzeniu. Istotnym jest również, że Spółka ta nie generuje żadnych przychodów. Odwołujący od 3 czerwca 2015r. do 12 maja 2016r. przebywał w Zakładzie Karnym.

Sam udział w spółce cywilnej niepołączony z jakimkolwiek prowadzeniem jej spraw, nie stanowi wystarczającej podstawy do zaistnienia przedmiotowego obowiązkowego ubezpieczenia. Taki "czysty" udział, niepołączony z zaangażowaniem się w działalność gospodarczą spółki nie jest "prowadzeniem" działalności gospodarczej – tak Sąd Apelacyjny w Gdańsku z dnia 23 lipca 2014r., III AUa 2326/13, LEX nr 1500750 . Skoro odwołujący w okresie objętym sporem rzeczywiście nie prowadził działalności gospodarczej, to brak podstaw do objęcia go w tym czasie obowiązkowymi ubezpieczeniami jak w decyzji skarżonej.

Stąd Sąd z mocy art. 477 14 §2 k.p.c. zmienił skarżoną decyzję w ten sposób, że stwierdził, iż odwołujący nie podlega obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu, rentowym, wypadkowemu jako osoba prowadząca pozarolniczą działalność gospodarczą od 4 września 2015r. (-) Sędzia Grażyna Łazowska