Court dismissed disability claim for recurrent depression as it did not meet legal thresholds for any disability level.
Legislator summary
AI generatedThe Regional Court in Świdnica dismissed the plaintiff's appeal against the regional disability assessment board's decision. The plaintiff argued that her recurrent depression prevented her from being classified as disabled, while the board found no evidence of significant impairment. The court upheld the board's finding that her condition did not meet the statutory criteria for any level of disability.
Legislator headnote
AI generatedArt. 4 ust. 1-4 ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych; The court established that a diagnosis of recurrent depression alone is insufficient to qualify for disability status unless it causes significant impairment in work capacity or inability to live independently.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt IV U 270/18
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 15 kwietnia 2019 roku Sąd Rejonowy w Świdnicy IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie : Przewodniczący: SSR Magdalena Piątkowska Protokolant : Karolina Nowicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 kwietnia 2018 roku w Ś. sprawy z odwołania T. L. od orzeczenia Wojewódzkiego Zespołu ds. Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie (...) we W. w sprawie (...). (...) z dnia 16.07.2018 roku o ustalenie stopnia niepełnosprawności oddala odwołanie.
UZASADNIENIE
Powódka T. L. wniosła odwołanie od orzeczenia Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie (...) we W. z dnia 16 lipca 2018 roku . W uzasadnieniu wskazała, iż cierpi na depresję nawracającą, jej stan psychiczny nie ulega poprawie i z tego względu powinna zostać zaliczona do osób niepełnosprawnych. W odpowiedzi na odwołanie strona pozwana wniosła o oddalenie odwołania. Wskazano, iż nie było podstaw do zaliczenia powódki do jednego ze stopni niepełnosprawności. W ocenie organu odwoławczego stopień naruszenia sprawności organizmu powódki kwalifikuje ją do żadnego stopnia niepełnosprawności.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Powódka T. L. cierpi z powodu zaburzeń depresyjno- lękowych o lekkim nasileniu. Stan zdrowia powódki nie narusza jednak sprawności organizmu w takim stopniu, aby zaliczyć ją do któregokolwiek ze stopni niepełnosprawności. U powódki nie występuje obniżona zdolność do wykonywania pracy, jest prawidłowo zorientowana w otaczającej ją rzeczywistości, zdolna jest do nabywania nowych informacji i umiejętności, do komunikowania się z otoczeniem w różny sposób, dbania o swoje potrzeby życiowe, jest zdolna do samoobsługi.
Dowód: ⚫ opinia biegłego sądowego psychiatry k. 20-26 ⚫ akta (...) ( w załączeniu) ⚫ dokumentacja lekarska powódki ⚫ Przy tak ustalonym stanie faktycznym sąd zważył: Odwołanie podlegało oddaleniu. Zgodnie z art. 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (tekst jednolity Dz.U. z 2018r. , poz. 511 ) do znacznego stopnia niepełnosprawności zalicza się osobę z naruszoną sprawnością organizmu, niezdolną do pracy albo zdolną do pracy jedynie w warunkach pracy chronionej i wymagającą, w celu pełnienia ról społecznych, stałej lub długotrwałej opieki i pomocy innych osób w związku z niezdolnością do samodzielnej egzystencji.(1. ) Do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności zalicza się osobę z naruszoną sprawnością organizmu, niezdolną do pracy albo zdolną do pracy jedynie w warunkach pracy chronionej lub wymagającą czasowej albo częściowej pomocy innych osób w celu pełnienia ról społecznych.(2. ) Do lekkiego stopnia niepełnosprawności zalicza się osobę o naruszonej sprawności organizmu, powodującej w sposób istotny obniżenie zdolności do wykonywania pracy, w porównaniu do zdolności, jaką wykazuje osoba o podobnych kwalifikacjach zawodowych z pełną sprawnością psychiczną i fizyczną, lub mająca ograniczenia w pełnieniu ról społecznych dające się kompensować przy pomocy wyposażenia w przedmioty ortopedyczne, środki pomocnicze lub środki techniczne.(3. ) Niezdolność do samodzielnej egzystencji oznacza naruszenie sprawności organizmu w stopniu uniemożliwiającym zaspokajanie bez pomocy innych osób podstawowych potrzeb życiowych, za które uważa się przede wszystkim samoobsługę, poruszanie się i komunikację.(4. ) Jak wynika ze stanu faktycznego stan zdrowia powódki nie wyczerpuje przesłanek żadnego z opisanych stopni niepełnosprawności.
Sąd w tym zakresie oparł się na opinii biegłego sądowego stanowiącej wnikliwą analizę stanu zdrowia powódki, rzeczowo i przekonująco uzasadnioną, do której żadna ze stron nie wniosła zastrzeżeń. Mając powyższe na względzie, na podstawie powołanych przepisów, w oparciu o art. 477 14 § 1 kpc Sąd oddalił odwołanie.