Appeal dismissed; heavy truck driving not qualifying as special conditions work for bridge pension. 15 years requirement not met.
Legislator summary
AI generatedThe court dismissed the insured's appeal against the Social Insurance Institution's refusal to grant a bridge pension. The insured argued that his tenure as a heavy truck driver from 1983 to 2008 constituted fifteen years of work in special conditions, but the court found this employment did not meet the specific closed list of qualifying jobs under the Bridge Pension Act. Consequently, the court ruled that the statutory requirements for the pension were not satisfied, leading to the rejection of the appeal.
Legislator headnote
AI generatedUstawa o emeryturach pomostowych z dnia 19 grudnia 2008 r.; Ustawa o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 17 grudnia 1998 r. Praca kierowcy ciężarówki powyżej 3,5 tony nie stanowi pracy w szczególnych warunkach ani o szczególnym charakterze; brak 15-letniego stażu w tych warunkach uniemożliwia nabycie prawa do emerytury pomostowej.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt IV U 339/19
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 16 września 2019r. Sąd Okręgowy w Siedlcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący SSO Katarzyna Antoniak Protokolant st. sekr. sądowy Marzena Mazurek po rozpoznaniu w dniu 16 września 2019 r. w Siedlcach na rozprawie odwołania S. F. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. z dnia 11 kwietnia 2019 r. Nr (...) w sprawie S. F. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. o prawo do emerytury pomostowej oddala odwołanie.
UZASADNIENIE
Decyzją z 11 kwietnia 2019r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S., działając na podstawie ustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych oraz ustawy z 19 grudnia 2008r. o emeryturach pomostowych odmówił S. F. prawa do emerytury pomostowej wskazując, że ubezpieczony nie udowodnił okresu pracy w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze wynoszącego co najmniej 15 lat, po dniu 31 grudnia 2008r. nie wykonywał prac w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze w rozumieniu art.3 ust.1 i 3 ustawy o emeryturach pomostowych, a ponadto pobiera świadczenie rehabilitacyjne.
Organ rentowy wskazał, że do stażu pracy w szczególnych warunkach w rozumieniu art.4 ustawy o emeryturach pomostowych zaliczono okres pracy ubezpieczonego od 1 grudnia 1994r. do 31 grudnia 2008r., co po odliczeniu zwolnień lekarskich stanowi 14 lat i 21 dni. Nadto organ rentowy podniósł, że do stażu pracy w szczególnych warunkach nie zaliczono okresu zatrudnienia ubezpieczonego od 1 stycznia 2009r. do 30 czerwca 2018r., gdyż zakład pracy nie zgłosił ubezpieczonego do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych jako pracownika zatrudnionego w szczególnych warunkach.
Wskazano, że że ubezpieczony udowodnił łącznie staż ubezpieczeniowy w wymiarze 42 lata, 8 miesięcy i 24 dni, z czego okresy składkowe wynoszą 41 lat, 7 miesięcy i 2 dni, a okresy nieskładkowe 1 rok, 1 miesiąc i 22 dni (decyzja z 11 kwietnia 2019r. k.24 akt emerytalnych). Odwołanie od w/w decyzji złożył S. F., reprezentowany przez pełnomocnika, wnosząc o jej zmianę i ustalenie mu prawa do emerytury pomostowej. Decyzji zarzucono błędne ustalenie, że ubezpieczony nie wykazał 15 lat pracy w szczególnych warunkach w sytuacji, gdy do stażu pracy w szczególnych warunkach zaliczyć należy okres zatrudnienia od października 1983r. do 31 października 2008r. w Zakładach (...) w W., w tym w OSM w W., w (...) w S. Zakładzie (...), w Zakładzie (...) w W., (...) Sp. z o.o.
Zakładzie (...) w W. oraz w PHU (...) w W. na stanowisku kierowcy samochodu ciężarowego o dopuszczalnej masie całkowitej powyżej 3,5 tony (odwołanie k.2-3 akt sprawy) W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie powołując się na przepisy prawa i uzasadnienie zawarte w zaskarżonej decyzji (odpowiedź organu rentowego na odwołanie k.5-6 akt sprawy). Sąd ustalił, co następuje: Ubezpieczony S. F. w dniu 27 marca 2019r. ukończył (...) rok życia. W dniu 12 marca 2019r. wystąpił do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w S. z wnioskiem o ustalenie prawa do emerytury pomostowej (wniosek o emeryturę pomostową z 12 marca 2019r. k.19-20 akt emerytalnych).
Był to drugi wniosek ubezpieczonego o emeryturę pomostową – pierwszy zgłoszony w dniu 18 lipca 2018r. (k.1 akt emerytalnych) został załatwiony odmownie decyzją z 17 sierpnia 2018r. m.in. z uwagi na na nieukończenie przez ubezpieczonego 60. roku życia (decyzja z 17 sierpnia 2018r. k.8 akt emerytalnych). Po rozpoznaniu w/w wniosku z 12 marca 2019r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S., zaskarżoną decyzją z 11 kwietnia 2019r. odmówił ubezpieczonemu prawa do emerytury pomostowej z przyczyn wskazanych na wstępie uzasadnienia (zaskarżona decyzja z 11 kwietnia 2019r. k.24 akt emerytalnych).
Ubezpieczony był zatrudniony w (...) Spółdzielni (...) w W. w okresie od 18 marca 1981r. do 31 grudnia 1985r. w pełnym wymiarze czasu pracy (świadectwo pracy z 31 grudnia 1985r. k.25 akt o ustalenie kapitału początkowego). W początkowym okresie zatrudnienia ubezpieczony wykonywał pracę na stanowisku kierowcy samochodu osobowo-dostawczego (umowa o pracę z 16 marca 1981r. - w aktach osobowych). Następnie od 1 listopada 1984r. pracodawca powierzył ubezpieczonemu stanowisko kierowcy samochodu ciężarowego – cysterny (pismo pracodawcy z 21 listopada 1984r. o zmianie warunków wynagradzania od 1 listopada 1984r. w związku z powierzeniem pracy na stanowisku kierowcy samochodu ciężarowego – w aktach osobowych).
Pracę kierowcy samochodu ciężarowego – cysterny o dopuszczalnej masie całkowitej powyżej 3,5 tony ubezpieczony wykonywał od w/w zmiany stanowiska ,tj. od 1 listopada 1984r. do zakończenia stosunku pracy z OSM w W. ,tj. 31 grudnia 1985r. Od 1 stycznia 1986r. na zasadzie porozumienia między zakładami pracy – w związku z reorganizacją transportu mleczarskiego, ubezpieczony przeszedł do pracy w (...) S. Zakład (...) w W., gdzie kontynuował ją do 7 grudnia 1989r. Przez cały okres tego zatrudnienia ubezpieczony wykonywał pracę kierowcy samochodu ciężarowego o dopuszczalnej masie całkowitej powyżej 3,5 tony (świadectwo pracy z 12 stycznia 1990r. wystawione przez (...) S. Zakład (...) k.39 akt o ustalenie kapitału początkowego – w świadectwie omyłkowa data początkowa zatrudnienia ,tj. 1 stycznia 1989r. zamiast 1 stycznia 1986r. i błędnie wskazane stanowisko - kierowca samochodu Ż.).
Od 8 grudnia 1989r. - w związku z kolejną reorganizacją transportu mleczarskiego, ubezpieczony ponownie zatrudniony został w (...) Spółdzielni (...) w W. na stanowisku kierowcy samochodu ciężarowego o dopuszczalnej masie całkowitej powyżej 3,5 tony i zatrudnienie to kontynuował do 30 listopada 1994r., kiedy to Spółdzielnia rozwiązała z nim umowę o pracę w związku z powstaniem Spółki (...) (umowa o pracę z 8 grudnia 1989r. zawarta między ubezpieczonym i OSM w W. na czas do 31 grudnia 1989r. i kolejna z 1 stycznia 1990r. zawarta na czas nieokreślony oraz pismo OSM w W. z 29 listopad 1994r. o rozwiązaniu umowy o pracę z dniem 30 listopad 1994r. - w aktach osobowych).
Po rozwiązaniu umowy o pracę z OSM w W., od 1 grudnia 1994r. ubezpieczony został zatrudniony w nowo powstałej Spółce – (...) - (...) Sp. z o.o. W. na takim samym stanowisku jak w poprzednim zakładzie pracy ,tj. na stanowisku kierowcy samochodu ciężarowego o dopuszczalnej masie całkowitej powyżej 3,5 tony (umowa o pracę z 1 grudnia 1994r. - w aktach osobowych złożonych w skoroszycie). Następnie z dniem 1 stycznia 2002r. na skutek przejścia zakładu pracy w trybie art.23.1 kp na nowego pracodawcę, ubezpieczony stał się pracownikiem (...) Sp. z o.o. w K.
Zakładu (...) w W. (pismo z 27 grudnia 2001r. o przejściu zakładu pracy na innego pracodawcę - w aktach osobowych złożonych w skoroszycie), a następnie na skutek kolejnego przejścia zakładu pracy w trybie art.23.1 kp na innego pracodawcę, od 1 października 2004r. ubezpieczony stał się pracownikiem Przedsiębiorstwa Handlowo-Usługowego (...) w W. (pismo z 16 września 2004r. o przejściu zakładu pracy na innego pracodawcę - w aktach osobowych złożonych w skoroszycie). Pracę w przedsiębiorstwie (...) ubezpieczony kontynuował nieprzerwanie do 30 czerwca 2018r. (świadectwo pracy z 30 czerwca 2018r. k.4 akt emerytalnych).
Przez cały okres zatrudnienia we wszystkich kolejnych wyżej wymienionych zakładach pracy poczynając od 1 listopada 1984r. (data powierzenia stanowiska kierowcy samochodu ciężarowego) do 30 czerwca 2018r. ,tj. do chwili zakończenia stosunku pracy w Firmie (...), ubezpieczony nieprzerwanie wykonywał pracę kierowcy samochodu ciężarowego o dopuszczalnej masie całkowitej powyżej 3,5 tony. Ubezpieczony kierował samochodem typu cysterna, którym przewoził mleko z okolicznych zlewni do (...) Spółdzielni (...) w W., a następnie do spółek (...) i H., dodatkowo jeździł z tzw. przerzutami ,tj. przewoził nadwyżki mleka do innych spółdzielni mleczarskich.
Pracę te wykonywał stale i w pełnym wymiarze czasu. Po 30 czerwca 2018r. ubezpieczony nie kontynuował zatrudnienia (zeznania świadków: W. W. i K. M. k.21v-22 akt sprawy oraz zeznania ubezpieczonego k.20v-21 akt sprawy). W okresie od 27 grudnia 2018r. do 24 czerwca 2019r. ubezpieczony był uprawniony do świadczenia rehabilitacyjnego (decyzja z 10 stycznia 2019r. o przyznaniu świadczenia rehabilitacyjnego k.4 akt o świadczenie rehabilitacyjne). Ubezpieczony nie występował o ustalenie prawa do świadczenia rehabilitacyjnego na dalszy okres (zeznania ubezpieczonego k.20v akt sprawy).
Sąd zważył, co następuje:
Odwołanie S. F. podlegało oddaleniu. Zgodnie z art.4 ustawy z 19 grudnia 2008r. o emeryturach pomostowych (t.j.: Dz.U. z 2015r., poz.965 ze zm.) prawo do emerytury pomostowej przysługuje pracownikowi, który spełnia łącznie następujące warunki:
1) urodził się po dniu 31 grudnia 1948r., 2) ma okres pracy w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze wynoszący co najmniej 15 lat, 3) osiągnął wiek wynoszący co najmniej 55 lat dla kobiet i co najmniej 60 lat dla mężczyzn, 4) ma okres składkowy i nieskładkowy, ustalony na zasadach określonych w art.5-9 i art.11 ustawy o emeryturach i rentach z FUS, wynoszący co najmniej 20 lat dla kobiet i co najmniej 25 lat dla mężczyzn, 5) przed dniem 1 stycznia 1999r. wykonywał prace w szczególnych warunkach lub prace w szczególnym charakterze w rozumieniu art.3 ust.1 i 3 ustawy lub w art.32 i art.33 ustawy o emeryturach i rentach z FUS, 6) po dniu 31 grudnia 2008r. wykonywał pracę w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze, w rozumieniu art.3 ust.1 i 3, 7) nastąpiło z nim rozwiązanie stosunku pracy.
Analizując okoliczności sprawy w świetle powyższego uregulowania Sąd doszedł do przekonania, że ubezpieczony nie spełnia wszystkich określonych w nim warunków nabycia prawa do emerytury pomostowej. W ocenie Sądu przeprowadzone w sprawie dowody wykazały słuszność twierdzenia ubezpieczonego, że legitymuje się on co najmniej 15 letnim okresem pracy w szczególnych warunkach w rozumieniu art.32 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych w zw. z rozporządzeniem Rady Ministrów z 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, który w wykazie A załącznika do tego rozporządzenia w dziale VIII poz.2 stanowi, że do pracy w szczególnych warunkach zaliczana jest praca kierowcy samochodu ciężarowego o dopuszczalnej masie całkowitej powyżej 3,5 tony.
Przypomnieć należy, że organ rentowy do stażu pracy w szczególnych warunkach zaliczył okres pracy ubezpieczonego na stanowisku kierowcy samochodu ciężarowego o dopuszczalnej masie całkowitej powyżej 3,5 tony od 1 grudnia 1994r. do 31 grudnia 2008r. W świetle przeprowadzonych w sprawie dowodów z dokumentów zgromadzonych w aktach osobowych oraz ze spójnych zeznań świadków i zeznań samego ubezpieczonego nie może być wątpliwości, że pracę w szczególnych warunkach ,tj. jako kierowca samochodu ciężarowego o dopuszczalnej masie całkowitej powyżej 3,5 tony ubezpieczony wykonywał znacznie wcześniej niż przyjął to organ rentowy, gdyż już od 1 listopada 1984r.
Tym samym staż pracy ubezpieczonego w warunkach szczególnych jest znaczne dłuższy, niż przyjęty przez organ rentowy, gdyż obejmuje czas od 1 listopada 1984r. do 31 grudnia 2008r. (ponad 24 lata). Okoliczność ta, podobnie jak fakt, że od 25 czerwca 2019r. ubezpieczony nie korzysta już ze świadczenia rehabilitacyjnego nie przesądza jednak o zasadności odwołania ubezpieczonego, gdyż organ rentowy słusznie stwierdził, że ubezpieczony nie spełnia przesłanki określonej w pkt 6 powyższego uregulowania ,tj. wymogu wykonywania po 31 grudnia 2008r. pracy w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze w rozumieniu art.3 ust.1 i 3 ustawy o emeryturach pomostowych.
Należy wskazać, że art.3 ust.1 i 3 ustawy o emeryturach pomostowych zawiera autonomiczną (w stosunku do ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych oraz rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze) definicję prac wykonywanych odpowiednio w szczególnych warunkach i prac o szczególnym charakterze, a zamknięty katalog tych prac zamieszczony został w załączniku nr 1 i nr 2 do powyższej ustawy. Z przedstawionych wyżej ustaleń Sądu wynika, że po 31 grudnia 2008r. do 30 czerwca 2018r. ,tj. do chwili ustania stosunku pracy z firmą (...) ubezpieczony wykonywał tego samego rodzaju pracę co przed 31 grudnia 2008r., a zatem pracę kierowcy samochodu ciężarowego o dopuszczalnej masie całkowitej powyżej 3,5 tony przeznaczonego do przewozu mleka.
Praca tego rodzaju nie jest zaś pracą w szczególnych warunkach, ani pracą o szczególnym charakterze w rozumieniu przepisów ustawy o emeryturach pomostowych - vide: zamknięty katalog prac wymienionych w załącznikach nr 1 i nr 2 do ustawy o emeryturach pomostowych. Analizując dalej okoliczności sprawy Sąd doszedł do przekonania, że ubezpieczony nie spełnia również przesłanek nabycia prawa do emerytury pomostowej na podstawie art.49 w zw. z art.4 ustawy o emeryturach pomostowych. I tak zgodnie z art.49 ustawy o emeryturach pomostowych prawo do emerytury pomostowej przysługuje również osobie, która:
1) po dniu 31 grudnia 2008r. nie wykonywała pracy w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze, w rozumieniu art.3 ust.1 i 3, 2) spełnia warunki określone w art.4 pkt 1-5 i 7 i art.5-12, 3) w dniu wejścia w życie ustawy (1 stycznia 2009r.) miała wymagany w przepisach, o których mowa w pkt 2, okres pracy w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze, w rozumieniu art.3 ust.1 i 3. Powyższe uregulowanie nie stawia już wymogu, aby osoba ubiegająca się o emeryturę pomostową wykonywała po 31 grudnia 2008r. pracę w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze, w rozumieniu art.3 ust.1 i 3 ustawy o emeryturach pomostowych.
Wymaga natomiast, aby praca wykonywana przed tą datą spełniała przesłanki pracy w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze w rozumieniu art.3 ust.1 i 3 przedmiotowej ustawy. W przypadku ubezpieczonego warunek ten nie jest spełniony. W okresie od 1 listopada 1984r. do 31 grudnia 2008r. ubezpieczony wykonywał pracę kierowcy samochodu ciężarowego o dopuszczalnej masie całkowitej powyżej 3,5 tony zaliczaną – jak już podniesiono - do pracy w szczególnych warunkach na gruncie art.32 ustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, ale praca ta nie mieści się w katalogu prac w szczególnych warunkach lub o szczególnym charakterze w rozumieniu art.3 ust.1 i 3 ustawy o emeryturach pomostowych, która jak wskazano wyżej zawiera własną definicję tego rodzaju prac i ustanawia zamknięty katalog tych prac określony w załączniku nr 1 i 2 do ustawy.
Praca kierowcy samochodu ciężarowego o dopuszczalnej masie całkowitej powyżej 3,5 tony nie mieści się w katalogu tak prac w szczególnych warunkach, jak i prac o szczególnym charakterze w rozumieniu ustawy o emeryturach pomostowych – w załączniku nr 2 do tej ustawy zawierającym wykaz prac o szczególnym charakterze spośród kierowców pojazdów do pracy o szczególnym charakterze zaliczono prace wyłącznie kierowców autobusów, trolejbusów oraz motorniczych tramwajów w transporcie publicznym, prace kierowców pojazdów uprzywilejowanych oraz prace kierowców pojazdów przewożących towary niebezpieczne wymagające oznakowania pojazdu tablicą ostrzegawczą barwy pomarańczowej, zgodnie z przepisami Umowy europejskiej dotyczącej międzynarodowego przewozu drogowego towarów niebezpiecznych (ADR), sporządzonej w G. dnia 30 września 1957r. (vide: załącznik nr 2 poz.8, 9 i 10 do ustawy o emeryturach pomostowych).
Ubezpieczony nie był kierowcą żadnego z wymienionych pojazdów. Z przedstawionych względów na podstawie art.477 14§1 kpc Sąd odwołanie ubezpieczonego oddalił.