Legislator Case Law & Legislation
VIII Ca 652/13 AI generated

Court allows compulsory mortgage entry up to 150% of debt when judgment amount is unclear.

Case Number VIII Ca 652/13
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The Court of Appeal reversed the lower court's refusal to record a compulsory mortgage, ruling that the creditor could claim up to 150% of the debt since the judgment did not specify the total secured amount. The creditor sought a mortgage for 12,000 PLN based on a payment order totaling approximately 6,900 PLN plus interest and costs. The court held that because the judgment lacked a specific mortgage sum, the creditor was obligated to declare the amount, which was then validated as compliant with the 150% statutory limit.

Legislator headnote

AI generated

Art. 110 ust. 1 ustawy o księgach wieczystych i hipotece; When a judgment establishing a debt does not specify the mortgage amount, the creditor may request a compulsory mortgage up to 150% of the debt and ancillary claims declared in the request.

Keywords

AI generated
compulsory mortgage notary deed entry payment order basis debt security limit ancillary claims court of appeal real property security

Cited Legislation

AI generated
Art. 110 ust. 1 ustawy o księgach wieczystych i hipotece
Zgodnie zaś z art. 110 1 w/w ustawy wierzyciel może żądać wpisu hipoteki przymusowej na sumę nie wyższą niż wynikająca z treści dokumentu stanowiącego podstawę jej wpisu do księgi wieczystej.
Art. 398 ust. 22 kpc
Mając na uwadze powyższe Sąd Rejonowy stwierdził, że brak jest podstaw dla dokonania wpisu hipoteki i w związku z tym na podstawie art. 398 22 §1, §2 i §3 kpc oddalił wniosek o wpis w powyższym względzie.
Art. 386 §1 kpc
Zatem wobec potwierdzenia się zarzutów apelacyjnych Sąd Okręgowy na podstawie art. 386 §1 kpc w zw.
Art. 520 §1 kpc
Natomiast o kosztach postępowania za I instancję oraz o kosztach postępowania apelacyjnego orzeczono na podstawie art. 520 §1 kpc.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt VIII Ca 652/13 POSTANOWIENIE Dnia 31 stycznia 2014 r. Sąd Okręgowy w Toruniu VIII Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący: SSO Jadwiga Siedlaczek (spr.) Sędziowie: SSO Włodzimierz Jasiński, SSO Marek Lewandowski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 31 stycznia 2014 r. sprawy z wniosku Spółdzielczej Kasy Oszczędnościowo – Kredytowej im. Z. C. w L. z udziałem A. M. o wpis hipoteki przymusowej na skutek apelacji wniesionej przez wnioskodawcę od postanowienia Sądu Rejonowego w Toruniu z dnia 17 października 2013 r. sygn. akt Dz. Kw 11528/13 p o s t a n a w i a :

1. zmienić zaskarżone orzeczenie w całości w ten sposób, że: a/wpisać w dziale IV księgi wieczystej Kw nr (...) na rzecz Spółdzielczej Kasy Oszczędnościowo – Kredytowej im. Z. C. w L. hipotekę przymusową do kwoty 12.000 zł -na podstawie nakazu zapłaty wydanego w postępowaniu upominawczym przez Sąd Rejonowy Lublin- Zachód w Lublinie sygn. akt VINc-e 1874556/12 -zgodnie z wnioskiem Spółdzielczej Kasy Oszczędnościowo – Kredytowej im. Z. C. w L. z dnia 15 lipca 2013 r.; b/ ustalić, iż każdy z uczestników ponosi koszty związane ze swoim udziałem w sprawie, 2. ustalić iż każdy z uczestników ponosi koszty związane ze swoim udziałem w sprawie w postępowaniu apelacyjnym.

UZASADNIENIE

Sąd Rejonowy w Toruniu postanowieniem z dnia 17 października 2013 r. w sprawie z wniosku Spółdzielczej Kasy Oszczędnościowo – Kredytowej im. Z. C. w L. przy uczestnictwie A. M. o wpis hipoteki przymusowej – w drodze rozpoznania skargi wnioskodawcy na orzeczenie referendarza sądowego w Sądzie Rejonowym w Toruniu z dnia 18 września 2013 r. - oddalił wniosek o dokonanie wpisu. Sąd Rejonowy wskazał, że Spółdzielcza kasa Oszczędnościowo – Kredytowa im. Z. C. w L. wniosła o wpisanie w Dziale IV Kw. Nr (...) hipoteki przymusowej do kwoty 12.000 zł na swoją rzecz, dołączając do wniosku nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym przeciwko dłużnikowi A.

M. z dnia 15 listopada 2012 r. wydany przez Sąd Rejonowy Lublin – Zachód w Lublinie, sygn. akt VI Nc-e 1874556/12 wraz z klauzulą wykonalności. Sąd I instancji zauważył, że z art. 109 ust. 1 ustawy o księgach wieczystych i hipotece wynika, iż wierzyciel którego wierzytelność jest stwierdzona tytułem wykonawczym określonym w przepisach o postępowaniu egzekucyjnym, może na podstawie tytułu uzyskać hipotekę na wszystkich nieruchomościach dłużnika. Zgodnie zaś z art. 110 1 w/w ustawy wierzyciel może żądać wpisu hipoteki przymusowej na sumę nie wyższą niż wynikająca z treści dokumentu stanowiącego podstawę jej wpisu do księgi wieczystej.

Z załączonego do wniosku nakazu zapłaty w postępowaniu upominawczym wynika, że zasądzona na rzecz wierzyciela kwota to suma 6.902,58 zł wraz z odsetkami. Natomiast wierzyciel domaga się wpisania hipoteki przymusowej na kwotę 12.000 zł powołując się na w/w nakaz zapłaty jako podstawę wpisu. Mając na uwadze powyższe Sąd Rejonowy stwierdził, że brak jest podstaw dla dokonania wpisu hipoteki i w związku z tym na podstawie art. 398 22 §1, §2 i §3 kpc oddalił wniosek o wpis w powyższym względzie. Apelację od powyższego postanowienia złożył wnioskodawca, zarzucając mu naruszenie art. 110 1 ustawy o księgach wieczystych i hipotece poprzez błędną wykładnię poprzez przyjęcie, że suma hipoteki została przez wnioskodawcę wskazana w sposób sprzeczny z tym przepisem, gdyż nakaz zapłaty dołączony do wniosku wierzyciela określa wysokość sumy hipoteki.

Wskazując na powyższe wnioskodawca wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia i uwzględnienie wniosku oraz zasądzenie od uczestniczki na rzecz wnioskodawcy kosztów postępowania apelacyjnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Skarżący powołał tu treść przepisu art. 110 1 zd. 2 u.k.w.h., który w jego ocenie ma zastosowanie w wypadku sprawy niniejszej, a zgodnie z którym to jeśli dokument stanowiący podstawę wpisu hipoteki przymusowej nie określa jej wysokości, wierzyciel może żądać wpisu hipoteki przymusowej na sumę nie wyższą niż 150 % wysokości wierzytelności podlegającej zabezpieczeniu, wliczając w to świadczenia uboczne, które miałyby podlegać zabezpieczeniu hipoteką.

Biorąc zaś pod uwagę, że z treści załączonego przez wnioskodawcę orzeczenia stanowiącego podstawę wpisu hipoteki przymusowej w postaci nakazu zapłaty w postępowaniu upominawczym nie wynika suma zabezpieczenia, wierzyciel był zobowiązany ją podać, co też uczynił, określając ją na kwotę 12.000 zł. Suma zabezpieczenia została zaś określona w sposób zgodny z przepisem art. 110 1 u.k.w.h.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Apelacja podlegała uwzględnieniu. Zgodnie z przepisem art. 110 1 ustawy o księgach wieczystych i hipotece (obowiązującym od dnia 20 lutego 2011 r.) wierzyciel może żądać wpisu hipoteki przymusowej na sumę nie wyższą niż wynikająca z treści dokumentu stanowiącego podstawę jej wpisu do księgi wieczystej. Jeżeli z dokumentu tego nie wynika wysokość sumy hipoteki, suma hipoteki nie może przewyższać więcej niż o połowę zabezpieczonej wierzytelności wraz z roszczeniami o świadczenia uboczne określonymi w dokumencie stanowiącym podstawę wpisu hipoteki na dzień złożenia wniosku o wpis hipoteki.

Przepis art. 110 1 u.k.w.h. wyraźnie rozróżnia sytuację gdy podstawą wpisu hipoteki przymusowej jest dokument, z którego wynika wysokość sumy hipoteki od sytuacji, w której ze stanowiącego podstawę wpisu dokumentu wysokość sumy hipoteki nie wynika. Jeśli zaś wnioskodawca wnosi o wpisanie hipoteki przymusowej na podstawie orzeczenia (np. wyroku sądu/nakazu zapłaty) zasądzającego oznaczoną kwotę wraz z ustawowymi odsetkami i kosztami postępowania, to nie można uznać, że z orzeczenia tego wynika wysokość sumy hipotecznej.

Zasądzone odsetki mogą bowiem w takim wypadku narastać do dnia zapłaty. W takiej też sytuacji zastosowanie ma zdanie drugie cytowanego przepisu art. 110 1 u.k.w.h. Powyższy stan rzeczy, jak słusznie zauważył wnioskodawca, ma miejsce także w sprawie niniejszej. Podzielić należało stanowisko skarżącego, że z dołączonego do wniosku o wpis nakazu zapłaty nie wynika suma zabezpieczenia, w związku z czym wierzyciel był zobowiązany podać ją we wniosku. Podana zaś we wniosku suma hipoteki przymusowej nie przewyższa 150 % sumy wierzytelności i świadczeń ubocznych wynikających z nakazu zapłaty z dnia 15 listopada 2012 r. (VI Nc-e 1874556/12).

Z nakazu zapłaty wynikała bowiem: należność główna w wysokości 6.902,58 zł, odsetki od tej kwoty w wysokości 24% w skali roku od dnia 23 października 2012 r. do dnia zapłaty oraz koszty postępowania w kwocie 87 zł. Zatem 150 % sumy wierzytelności i świadczeń ubocznych wynosiło 12.254,46 zł (6.902,58 zł + 1180,06 zł /odsetki za okres od 23.10.2012 r. do 10.07.2013 r. + 87 zł), natomiast wierzyciel domagał się wpisania hipoteki przymusowej do kwoty 12.000 zł. Zatem wobec potwierdzenia się zarzutów apelacyjnych Sąd Okręgowy na podstawie art. 386 §1 kpc w zw. z art. 13 §2 kpc zmienił zaskarżone postanowienie jak w sentencji.

Natomiast o kosztach postępowania za I instancję oraz o kosztach postępowania apelacyjnego orzeczono na podstawie art. 520 §1 kpc.