Civil court partially allowed environmental damage claim against state, dismissing invalid portion and splitting costs.
Legislator summary
AI generatedThe court partially granted the plaintiff's claim for environmental damage compensation against the State Treasury, awarding 64,700 PLN while dismissing the remaining 17,600 PLN portion. The plaintiff initially sought 82,700 PLN but withdrew the invalid claim regarding property value reduction, leading the court to treat that specific amount as lost. Consequently, the court allocated litigation costs based on the 78% success rate of the remaining valid claims.
Legislator headnote
AI generatedArt. 355 § 1 k.p.c. w zw. z art. 203 § 1 k.p.c.; Art. 100 k.p.c.; Art. 113 ust. 1, 2 k.k.s.: Withdrawal of a claim renders the plaintiff a loser in that portion, necessitating cost allocation proportional to the success of the remaining valid claims.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygnatura akt I C 384/17
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 27 września 2019 r. Sąd Okręgowy w Sieradzu – Wydział I Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia Dagmara Kos Protokolant: sekr. sąd. Justyna Raj po rozpoznaniu w dniu 20 września 2019 roku w Sieradzu na rozprawie sprawy z powództwa K. W. przeciwko Skarbowi Państwa – Szefowi (...) Zarządu (...) w B. o ochronę naturalnego środowiska człowieka 1. zasądza od pozwanego Skarbu Państwa – Szefa (...) Zarządu (...) w B. na rzecz powódki K. W. kwotę 64.700,00 (sześćdziesiąt cztery tysiące siedemset) złotych z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 9 lutego 2017 r. do dnia zapłaty, 2. umarza postępowanie w zakresie kwoty 17.600,00 (siedemnaście tysięcy sześćset) złotych, 3. w pozostałym zakresie powództwo oddala, 4. zasądza od pozwanego Skarbu Państwa – Szefa (...) Zarządu (...) w B. na rzecz powódki K.
W. kwotę 3.349,26 (trzy tysiące trzysta czterdzieści dziewięć złotych dwadzieścia sześć groszy) tytułem zwrotu kosztów procesu, 5. zasądza od powódki K. W. na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Okręgowego w Sieradzu kwotę 1.831,63 (jeden tysiąc osiemset trzydzieści jeden złotych sześćdziesiąt trzy grosze) tytułem częściowego zwrotu kosztów procesu wyłożonych tymczasowo przez Skarb Państwa i kwotę tę nakazuje ściągnąć z zasądzonego od pozwanego Skarbu Państwa – Szefa (...) Zarządu (...) w B. na rzecz powódki K.
W. roszczenia, 6. zasądza od pozwanego Skarbu Państwa – Szefa (...) Zarządu (...) w B. na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Okręgowego w Sieradzu kwotę 3.580,68 (trzy tysiące pięćset osiemdziesiąt złotych sześćdziesiąt osiem groszy) tytułem zwrotu części wydatków. Sygn. akt I C 384/17
UZASADNIENIE
W pozwie z dnia 7 grudnia 2017 r. powódka K. W. wniosła o zasądzenie na jej rzecz od pozwanego Skarbu Państwa – Szefa (...) Zarządu (...) w B. kwoty 66.000,00 zł z odsetkami za opóźnienie od dnia 8 lutego 2017 r. do dnia zapłaty tytułem odszkodowania za ograniczenie sposobu korzystania i zmniejszenie wartości należących do niej nieruchomości: oznaczonej numerem działki (...) położonej w L., gmina B., objętej księgą wieczystą KW nr (...) prowadzoną przez Sąd Rejonowy w Łasku, oznaczonej numerem działki (...) położonej w L., gmina B., objętej księgą wieczystą KW nr (...) prowadzoną przez Sąd Rejonowy w Łasku oraz oznaczonej numerem działki (...) położonej w L., gmina B., objętej księgą wieczystą KW nr (...) prowadzoną przez Sąd Rejonowy w Łasku, które znajdują się na terenie obszaru ograniczonego użytkowania wprowadzonego uchwałą sejmiku Województwa (...) nr (...) z dnia 25 października 2016 r. a także kwoty 10.000,00 zł wraz z odsetkami za opóźnienie od dnia 8 lutego 2017 r. do dnia zapłaty tytułem odszkodowania w wysokości koniecznych kosztów rewitalizacji akustycznej i zapewnienia należytego klimatu akustycznego pomieszczeń budynku mieszkalnego posadowionego na nieruchomości położonej w L., gmina B., oznaczonej numerem działki (...) objętej księgą wieczystą KW nr (...) prowadzoną przez Sąd Rejonowy w Łasku oraz zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych wraz z opłatą od pełnomocnictwa. (pozew- k.2-6) W odpowiedzi na pozew pozwany wniósł o oddalenie powództwa w całości i zasądzenie od powódki na jego rzecz kosztów postępowania według norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa procesowego. (odpowiedź na pozew- k.43-51) Na rozprawie w dniu 23 lutego 2018 r. pełnomocnik powoda popierał powództwo a w imieniu pozwanego nikt się nie stawił. (protokół rozprawy z dnia 23 lutego 2018 r. na płycie CD 00:00:21 – 00:03:41- koperta k.339) Pismem procesowym z dnia 4 czerwca 2019 r. powódka żądała zasądzenia od pozwanego na jej rzecz kwoty 48.400,00 zł tytułem odszkodowania za ograniczenie sposobu korzystania i zmniejszenie wartości należących do niej nieruchomości oraz kwoty 16.700,00 zł tytułem odszkodowania w wysokości koniecznych kosztów rewitalizacji akustycznej i zapewnienia należytego klimatu akustycznego pomieszczeń budynku mieszkalnego posadowionego na jej nieruchomości. (pismo procesowe powódki- k.313) Na rozprawie w dniu 9 sierpnia 2019 r. pełnomocnik powódki popierał powództwo w kształcie sformułowanym pismem procesowym z dnia 4 czerwca 2019 r. i cofnął powództwo w zakresie kwoty 17.600,00 zł z tytułu odszkodowania za ograniczenie sposobu korzystania i zmniejszenie wartości należących do powódki nieruchomości bez zrzeczenia się roszczenia a w imieniu pozwanego nikt się nie stawił. (protokół rozprawy z dnia 9 sierpnia 2019 r. na płycie CD 00:02:23 – 00:06:56- koperta k.339) W piśmie procesowym z dnia 26 sierpnia 2019 r. pozwany nie wyraził zgody na częściowe cofnięcie powództwa bez zrzeczenia się roszczenia i wnosił o zasądzenie od powódki na jego rzecz zwrotu kosztów procesu w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych od cofniętej części pozwu. (pismo procesowe pozwanego- k.326-327) W piśmie procesowym z dnia 17 września 2019 r. powódka wnosił o zasądzenie od pozwanego na jej rzecz kwoty 48.400,00 zł z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 8 lutego 2017 r. do dnia zapłaty tytułem odszkodowania za ograniczenie sposobu korzystania i zmniejszenie wartości należących do niej nieruchomości a także kwoty 16.700,00 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 8 lutego 2017 r. do dnia zapłaty tytułem odszkodowania w wysokości koniecznych kosztów rewitalizacji akustycznej i zapewnienia należytego klimatu akustycznego pomieszczeń budynku mieszkalnego na jej nieruchomości a w pozostałym zakresie cofnęła powództwo ze zrzeczeniem się roszczenia. (pismo procesowe powódki- k.329) Na rozprawie w dniu 20 września 2019 r. pełnomocnik powódki popierał powództwo w zakresie kwot 48.400,00 zł i 16.700,00 zł jak w piśmie procesowym z dnia 17 września 2019 r. i cofnął powództwo w pozostałym zakresie ze zrzeczeniem się roszczenia a w imieniu pozwanego nikt się nie stawił. (protokół rozprawy z dnia 20 września 2019 r. na płycie CD 00:00:19 – 00:08:26- koperta k.339) Sąd Okręgowy ustalił, co następuje:
Powódka K. W. jest właścicielką nieruchomości: - oznaczonej numerem działki (...) o powierzchni 1,53 ha położonej w L., gmina B., objętej księgą wieczystą KW nr (...) prowadzoną przez Sąd Rejonowy w Łasku, - oznaczonej numerem działki (...) o powierzchni 1,38 ha położonej w L., gmina B., objętej księgą wieczystą KW nr (...) prowadzoną przez Sąd Rejonowy w Łasku, - oznaczonej numerem działki (...) o powierzchni 0,51 ha położonej w L., gmina B., objętej księgą wieczystą KW nr (...) prowadzoną przez Sąd Rejonowy w Łasku Na działce numer (...) występuje zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna, natomiast działki numer (...) są niezabudowane. (bezsporne, uproszczone wypisy z rejestru gruntów- k.16, k.17, k.18, odpisy z ksiąg wieczystych- k.13, k.14, k.15, opinia biegłego K.
N. k.115-279, uzupełniająca opinia pisemna biegłego K. N.- k.302-305) W zakresie zagospodarowania przestrzennego dla miejsca położenia nieruchomości nie ma aktualnie opracowanego planu miejscowego, a istniejący uprzednio przestał obowiązywać. Dla gminy B. opracowane jest studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy, przyjęte uchwałą Rady Gminy w B. nr (...) z dnia 15 lutego 2007 r. Pomimo, że studium nie jest źródłem prawa miejscowego, z uwagi na brak planu dla obszaru usytuowania nieruchomości informacje w nim zawarte są źródłem danych dotyczących zagospodarowania przestrzennego terenu, gdyż przy sporządzaniu planu ustalenia zawarte w studium są wiążące dla organów gminy.
Z informacji przedstawionych w studium oraz z zaświadczenia Wójta Gminy B. z dnia 13 stycznia 2017 r. ( (...). (...).16.2017) wynika, że działka numer (...) – obszar od drogi stanowiącej wschodnią granicę działki w kierunku zachodnim do około 80 m w głąb działki to teren zabudowy mieszkaniowej z towarzyszącymi usługami nieuciążliwymi (w tym usługami publicznymi) oraz zabudowy letniskowej i zabudowy zagrodowej – oznaczony symbolem Mr, dalej do około 500 m od drogi grunty rolne – oznaczone symbolem R, następnie od około 540 m od drogi łąki i pastwiska – oznaczone symbolem Rz a pozostałą część stanowią lasy – symbol ZI przy czym obszar działki od około 80 m od drogi stanowiącej wschodnią granicę działki (poza obszarem Mr) stanowią grunty zmeliorowane a działka (...) – obszar od drogi stanowiącej wschodnią granicę działki w kierunku zachodnim do około 80 m w głąb działki to teren zabudowy mieszkaniowej z towarzyszącymi usługami nieuciążliwymi (w tym usługami publicznymi) oraz zabudowy letniskowej i zabudowy zagrodowej – oznaczony symbolem Mr, dalej do około 140 m od drogi łąki i pastwiska – oznaczone symbolem Rz, następnie do około 500 m od drogi grunty rolne – oznaczone symbolem R, pozostałą część stanowią łąki i pastwiska – trwałe użytki zielone oznaczone symbolem Rz, do około 540 m od drogi łąki i pastwiska o trwałe użytki zielone oznaczone symbolem Rz, pozostałą część stanowią lasy – symbol ZI, przy czym obszar działki od około 80 m od drogi stanowiącej wschodnią granicę działki (poza obszarem Mr) stanowią grunty zmeliorowane.
Z informacji przedstawionych w studium oraz z zaświadczenia Wójta Gminy B. z 5 grudnia 2016 r. ( (...). (...).196.2016) wynika, że działka numer (...) – obszar od drogi stanowiącej wschodnią granicę działki w kierunku zachodnim do około 70 m w głąb działki to teren zabudowy mieszkaniowej z towarzyszącymi usługami nieuciążliwymi (w tym usługami publicznymi) oraz zabudowy letniskowej i zabudowy zagrodowej – oznaczony symbolem Mr, dalej do około 200 m od drogi łąki i pastwiska – oznaczone symbolem Rz a pozostałą część stanowią grunty rolne – oznaczone symbolem R.
Obszar działki stanowi grunty zmeliorowane. (bezsporne, uproszczone wypisy z rejestru gruntów- k.16, k.17, k.18, odpisy z ksiąg wieczystych- k.13, k.14, k.15, zaświadczenia Wójta Gminy B.- k.20, k.21, opinia biegłego K. N. k.115-279, uzupełniająca opinia pisemna biegłego K. N.- k.302-305) W dniu 25 października 2016 roku Sejmik Województwa (...) podjął nową uchwałę nr (...) w sprawie utworzenia obszaru ograniczonego użytkowania dla lotniska wojskowego Ł., w której nastąpiło przesunięcie granic poszczególnych podobszarów oznaczonych wyodrębnionymi izoliniami, która to uchwała uchyliła jednocześnie poprzednią uchwałę w tym przedmiocie z dnia 9 lutego 2010 r. w sprawie utworzenia obszaru ograniczonego użytkowania dla lotniska wojskowego Ł..
Zgodnie z § 8 powołanej uchwały w obszarze ograniczonego użytkowania wprowadza się następujące ograniczenia w zakresie przeznaczenia terenu:
1) w podobszarze A:
a) zakaz przeznaczania terenu pod zabudowę mieszkaniową jedno-i wielorodzinną, zagrodową i zamieszkania zbiorowego, a także mieszkaniowo – usługową, b) zakaz tworzenia terenów rekreacyjno- wypoczynkowych, c) zakaz tworzenia stref ochronnych „A” uzdrowisk, d) zakaz przeznaczania terenu pod budowę: szpitali, domów opieki społecznej, obiektów związanych ze stałym lub czasowym pobytem dzieci i młodzieży.
2) w podobszarze B:
a) zakaz tworzenia stref ochronnych „A” uzdrowisk, b) zakaz przeznaczania terenu pod budowę: szpitali, domów opieki społecznej, obiektów związanych ze stałym lub czasowym pobytem dzieci i młodzieży, działających w porze nocy. W myśl § 9 tej uchwały w obszarze ograniczonego użytkowania wprowadza się następujące ograniczenia w zakresie korzystania z terenu:
1) w podobszarze A:
a) zakaz budowy budynków jedno- i wielorodzinnych oraz zamieszkania zbiorowego, zagrodowego, mieszkaniowo – usługowego, szpitali, domów opieki społecznej, a także obiektów związanych ze stałym lub czasowym pobytem dzieci i młodzieży, b) zakaz zmiany sposobu użytkowania obiektów budowlanych w całości lub części na budynki mieszkalne jedno- i wielorodzinne oraz zamieszkania zbiorowego, zabudowę zagrodową, mieszkaniowo – usługowe, szpitale, domy opieki społecznej, a także obiekty związane ze stałym lub czasowym pobytem dzieci i młodzieży, c) dopuszcza się rozbudowę, odbudowę oraz nadbudowę istniejących szpitali, domów opieki społecznej i obiektów związanych ze stałym lub czasowym pobytem dzieci i młodzieży, d) dopuszcza się zmianę sposobu użytkowania budynków w całości lub części na cele mieszkaniowe oraz budowę nowych budynków mieszkalnych jednorodzinnych jako towarzyszących innym funkcjom, na warunkach określonych w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku planu miejscowego, na warunkach określonych w decyzji o warunkach zabudowy.
2) w podobszarze B:
a) zakaz budowy szpitali, domów opieki społecznej, obiektów związanych ze stałym lub czasowym pobytem dzieci i młodzieży, działających w porze nocy, b) zakaz zmiany sposobu użytkowania obiektów budowlanych w całości lub części na szpitale, domy opieki społecznej oraz obiekty związane ze stałym lub czasowym pobytem dzieci i młodzieży, działających w porze nocy, c) dopuszcza się rozbudowę, odbudowę oraz nadbudowę istniejących szpitali, domów opieki społecznej i obiektów związanych ze stałym lub czasowym pobytem dzieci i młodzieży. Zgodnie z § 10 uchwały w obszarze ograniczonego użytkowania wprowadza się następujące wymagania techniczne dotyczące budynków:
1) w podobszarze A:
a) w budynkach istniejących oraz nowoprojektowanych należy zapewnić właściwy klimat akustyczny w pomieszczeniach wymagających ochrony akustycznej, zgodnie z obowiązującymi normami, poprzez zastosowanie przegród budowlanych o odpowiedniej izolacyjności akustycznej, 2) w podobszarze B:
a) w budynkach szpitali, domów opieki społecznej i budynkach związanych ze stałym lub czasowym pobytem dzieci i młodzieży należy zapewnić właściwy klimat akustyczny w pomieszczeniach wymagających ochrony akustycznej, zgodnie zobowiązującymi normami, poprzez zastosowanie przegród budowlanych o odpowiedniej izolacyjności akustycznej, (bezsporne, uchwała nr (...) Sejmiku Województwa (...) z dnia 25 października 2016 r.- k.22-23) (...) powódki znajdują się w całości w podobszarze A. Miejscowość L. usytuowana jest w południowo – zachodniej części gminy B..
Działki powódki znajdują się w południowej części miejscowości L.. Niezabudowana działka nr (...) jest nieogrodzona i nieuzbrojona i jest ona obecnie wykorzystywana rolniczo. Działka nr (...) jest niezabudowana (na działce znajdują się pozostałości po budynku murowanym mieszkalnym oraz gołębnik), jest częściowo ogrodzona siatką ogrodzeniową na podmurówce z bramą uchylną stalową bez automatyki, występują miejscami zadrzewienia i zakrzewienia. Jest ona uzbrojona w energię elektryczną i wodociąg, sąsiaduje od strony północnej z działką zabudowaną nr (...), bez wygrodzonej granicy między działkami a działki te są użytkowane łącznie.
Zabudowana działka nr (...) uzbrojona jest w energię elektryczną i sieć wodociągową oraz ekologiczną przydomową oczyszczalnię ścieków. W sąsiedztwie występuje zabudowa mieszkaniowa a także grunty rolne. Nieruchomość ogrodzona jest częściowo siatką a częściowo płotem betonowym z bramą wjazdową bez automatyki o przęsłach stalowych. Zabudowę stanowi jednorodzinny budynek mieszkalny dwukondygnacyjny z 1982 r., niepodpiwniczony. Budynek mieszkalny jest ocieplony i otynkowany. Ogrzewany jest piecem na paliwo stałe oraz pompą ciepła.
Ciągi komunikacyjne są nieutwardzone. Powierzchnia użytkowa budynku wynosi 153,30 m 2 a powierzchnia zabudowy 128,00 m 2. Fundamenty budynku są betonowe, mury wykonane z cegły silikatowej i suporexu, stropy są monolityczne, betonowe. Dach jest jednospadowy pokryty papą termozgrzewalną, rynny są z (...). Elementy wykończeniowe stanowią okładziny ścienne – farba dyspersyjna, posadzki i podłogi – panele, parkiet, terekota zaś stolarka okienna – drewniana, częściowo po wymianie. Zabudowę na działce uzupełniają murowane budynki gospodarczo – garażowe o powierzchni zabudowy około 70,00 m 2 i 96,00 m 2 oraz murowana stodoła o powierzchni zabudowy 179 m 2. (wydruk z geoportalu- k.25, mapa ewidencyjna- k.19, opinia biegłego K.
N. k.115-279, uzupełniająca opinia pisemna biegłego K. N.- k.302-305) (...) stanowiące własność powódki położone są w obszarze ograniczonego użytkowania i zlokalizowane są w podobszarze A. Wartość rynkowa zabudowanej działki nr (...) położonej w L. została określona w oparciu o średnią arytmetyczną skorygowanych cen transakcyjnych i wynosi 240.100,000 zł. (267.700,00 + 239.100,00 + 178.800,00 + 274.800,00) : 4 = 240.100,00 zł). Przyjmując w ujęciu procentowym średnią cenę nieruchomości poza strefą oddziaływania lotniska na 100 %, wartość w strefie stanowi A 90,9 % oszacowanej kwoty, co oznacza spadek wartości o 9,1 %.
Utrata wartości, wyrażona jako spadek wartości nieruchomości o podobnej funkcji ze względu na położenie w strefie uciążliwości, bądź poza strefą, jest jednym z elementów oceny wysokości szkody. Mając na uwadze obliczony dla podobszaru A wskaźnik wynoszący 9,1 % – utrata wartości rynkowej nieruchomości powódki stanowi kwotę 21.800,00 zł (240.100,00 zł x 9,1%). W tej sytuacji aktualna wartość nieruchomości powódki oznaczonej jako działka nr (...) z uwzględnieniem uciążliwości w następstwie wprowadzenia obszaru ograniczonego użytkowania wynosi 218.300,00 zł. (240.100,00 – 21.800,00 = 218.300,00 zł).
Dla części działki powódki położonej w L. oznaczonej numerem 632/2 współczynnik korygujący wynosi 1,08, co przy średniej cenie transakcyjnej 22,65 zł/m 2 daje wartość 1 m 2 powierzchni gruntu w wysokości 24,46 zł. Końcowy wynik oszacowania został zaokrąglony do pełnych setek z uwagi na przeliczenia kwot pośrednich. Określona na tej podstawie wartość rynkowa części działki nr (...) bez uwzględniania ograniczeń wynosi 2000 m 2 x 24,46 zł/m 2 = 48.900,00 zł. W tym przypadku głównym czynnikiem determinującym wysokość szkody jest utrata funkcji mieszkaniowej w związku z wprowadzeniem obszaru ograniczonego użytkowania.
Praktycznie przy braku popytu na inny rodzaj zabudowy na obszarach wiejskich na rynku lokalnym grunt objęty zakresem opinii traci walory działki budowlanej. W następstwie degradacji funkcji mieszkaniowej do określenia utraty wartości rynkowej zastosowany został określony uprzednio współczynnik wynoszący w odniesieniu do tego rodzaju gruntów w podobszarze A 36 %. Określony na tej podstawie łączny wymiar utraty wartości w odniesieniu do działki nr (...) po uwzględnieniu zaokrągleń wynosi 48.900,00 zł x 36 % = 17.600,00 zł. Dla części działki powódki położonej w L. oznaczonej numerem 658 współczynnik korygujący wynosi 0,98, co przy średniej cenie transakcyjnej 22,65 zł/m 2 daje wartość 1 m 2 powierzchni gruntu w wysokości 22,20 zł.
Końcowy wynik oszacowania został zaokrąglony do pełnych setek z uwagi na przeliczenia kwot pośrednich. Określona na tej podstawie wartość rynkowa części działki nr (...) bez uwzględniania ograniczeń wynosi 1120 m 2 x 22,20 zł/m 2 = 24.900,00 zł. W tym przypadku głównym czynnikiem determinującym wysokość szkody jest utrata funkcji mieszkaniowej w związku z wprowadzeniem obszaru ograniczonego użytkowania. Praktycznie przy braku popytu na inny rodzaj zabudowy na obszarach wiejskich na rynku lokalnym grunt objęty zakresem opinii traci walory działki budowlanej.
W następstwie degradacji funkcji mieszkaniowej do określenia utraty wartości rynkowej zastosowany został określony uprzednio współczynnik wynoszący w odniesieniu do tego rodzaju gruntów w podobszarze A 36 %. Określony na tej podstawie łączny wymiar utraty wartości w odniesieniu do działki nr (...) po uwzględnieniu zaokrągleń wynosi 24.900,00 zł x 36 % = 9.000,00 zł. Utrata wartości wszystkich działek powódki wynosi zatem 48.400,00 zł. (21.800,00 zł + 17.600,00 zł + 9.000,00 zł = 48.400,00 zł). (opinia biegłego K. N. k.115-279, uzupełniająca opinia pisemna biegłego K.
N.- k.302-305) Jak wynika z przeprowadzonych obliczeń, ściany konstrukcyjne oraz stropy budynku mieszkalnego powódki na parterze nie wymagają dodatkowej izolacji, wymagana jest ona natomiast dla otworów okiennych, co wiąże się jednocześnie z koniecznością zapewnienia właściwej wentylacji. Budynek spełnia wymogi akustyczne dla normalnych warunków eksploatacji. W celu uzyskania pożądanego efektu podwyższonej izolacyjności akustycznej wzięta została pod uwagę konieczność przeprowadzenia prac ponadstandardowych, wykraczających poza przewidziane dla danego typu obiektów w okresie ich budowy.
W tym przypadku zastosowane zostało podejście kosztowe, w ramach którego stosuje się metodę kosztów otworzenia lub metodę kosztów zastąpienia. W niniejszym przypadku zastosowana została technika szczegółowa, a wynikiem obliczeń jest wartość odtworzeniowa nakładów bez uwzględniania stopnia zużycia. Wynik końcowy uwzględniający koszt wymiany stolarki okiennej, montaż wentylatorów osiowych (sufitowych oraz wentylacji – nawiewników okiennych ciśnieniowych oraz wartość robót mających zapewnić właściwy klimat akustyczny budynku mieszkalnego został oszacowany na kwotę 16.300,00 zł.
Wartość prac dostosowawczych została ustalona z wykorzystaniem bazy cenowej e - (...) za III kwartał 2018 r. a także innych publikacji branżowych oraz informacji uzyskanych od producentów, dostawców i wykonawców robót oraz w placówkach handlowych i serwisowych, z uwzględnieniem lokalnych cen rynkowych. (opinia biegłego K. N. k.115-279, uzupełniająca opinia pisemna biegłego K. N.- k.302-305) W dniu 2 lutego 2017 r. pełnomocnik powódki wystosował do pozwanego Skarbu Państwa – Szefa (...) Zarządu (...) w B. wezwanie do zapłaty, w którym wezwał go do zapłaty na rzecz powódki w terminie 7 dni od doręczenia wezwania łącznej kwoty 400.000,00 zł tytułem odszkodowania w związku ze zmniejszeniem wartości nieruchomości oraz tytułem odszkodowania obejmującego koszty konieczne do wygłuszenia budynków na nich się znajdujących w związku z ustanowieniem obszaru ograniczonego użytkowania na mocy uchwały nr (...) Sejmiku Województwa (...) z dnia 25 października 2016 r.
Pismem z dnia 8 lutego 2017 r. pozwany nie uznał roszczeń powódki za zasadne i odmówił wypłaty żądnych kwot. (bezsporne, kserokopia pisma pełnomocnika powódki- k.26, kserokopia pisma pozwanego- k.27) Ustaleń stanu faktycznego w przedmiotowej sprawie Sąd dokonał w oparciu o dokumenty złożone przez powódkę. Złożone przez nią dokumenty urzędowe sporządzone były w odpowiedniej formie przez uprawnione do tego organy i w ramach ich kompetencji. Zgodnie natomiast z treścią art. 244 § 1 kpc dokumenty urzędowe, sporządzone w przepisanej formie przez powołane do tego organy władzy publicznej i inne organy państwowe w zakresie ich działania, stanowią dowód tego, co zostało w nich urzędowo zaświadczone.
Autentyczność tych dokumentów oraz ich prawdziwość nie była przy tym kwestionowana przez pozwanego. Podstawą ustaleń stanu faktycznego były także złożone przez powódkę kserokopie dokumentów prywatnych w postaci korespondencji stron wymienionej przez nie przed wszczęciem postępowania w przedmiotowej sprawie. Dokument prywatny w myśl art. 245 kpc stanowi dowód tego, że osoba, która go podpisała, złożyła oświadczenie zawarte w dokumencie. Autentyczność dokumentów prywatnych złożonych przez powódkę także nie była kwestionowana przez pozwanego.
Okoliczność, że żadna ze stron nie kwestionowała treści kserokopii dokumentów znajdujących się w aktach sprawy, pozwoliła na potraktowanie tych kopii jako dowodów pośrednich istnienia dokumentów o treści im odpowiadającej. Ustalenia faktyczne w sprawie Sąd poczynił także w oparciu o opinię biegłego sądowego K. N.. Biegły ten w wydanej opinii oszacował utratę wartości nieruchomości powódki wskutek utworzenia strefy ograniczonego użytkowania oraz wyliczył koszt nakładów niezbędnych do rewitalizacji akustycznej budynku mieszkalnego znajdującego się na nieruchomości powódki położonej w miejscowości L..
W ocenie Sądu opinia sporządzona została w sposób jasny, rzeczowy i przejrzysty. Biegły wskazał przy tym szczegółowo na czym oparł się wydając opinię, z jakich korzystał źródeł i jaką posłużył się metodologią. W sposób zrozumiały przedstawił też wnioski oraz sposób, w jaki do nich doszedł. Sąd nie miał przy tym wątpliwości co do tego, że biegły posiada kompetencje i doświadczenie potrzebne do wydania opinii w tego rodzaju sprawie. Biegły sądowy K. N. sporządzał bowiem opinie w wielu zbliżonych rodzajowo sprawach dotyczących obniżenia wartości nieruchomości w związku z utworzeniem strefy ograniczonego użytkowania dla lotniska Ł., co pozwala uznać, że posiada on doświadczenie i wiedzę w przedmiocie objętym zakresem opinii w niniejszej sprawie.
W tej sytuacji opinię biegłego sądowego K. N. w zakresie szacującym spadek wartości nieruchomości wskutek utworzenia strefy ograniczonego użytkowania oraz szacującym koszty nakładów niezbędnych do rewitalizacji akustycznej budynku mieszkalnego należało uznać za w pełni wiarygodną.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 129 ust. 2 ustawy Prawo ochrony środowiska z dnia 27 kwietnia 2001 r. (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 1396) w związku z ograniczeniem sposobu korzystania z nieruchomości jej właściciel może żądać odszkodowania za poniesioną szkodę. Szkoda obejmuje również zmniejszenie wartości nieruchomości. Przesłankami odpowiedzialności za szkodę w myśl powyższego przepisu są zatem: wejście w życie rozporządzenia lub aktu prawa miejscowego powodującego ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości, szkoda poniesiona przez właściciela nieruchomości, jej użytkownika wieczystego lub osobę, której przysługuje prawo rzeczowe do nieruchomości i związek przyczynowy między wprowadzonym ograniczeniem sposobu korzystania z nieruchomości a szkodą.
Z art. 129 ust. 2 p.o.ś. wynika przy tym, iż szkodą jest także zmniejszenie wartości nieruchomości, co koresponduje z pojęciem straty w rozumieniu art. 361 § 2 kc, przez którą rozumie się, między innymi zmniejszenie aktywów. Zastosowanie art. 129 ust. 2 p.o.ś. jako podstawy roszczenia odszkodowawczego właściciela nieruchomości z tytułu obniżenia jej wartości w związku z ograniczeniem sposobu korzystania z niej w następstwie ustanowienia obszaru ograniczonego użytkowania było przedmiotem obszernego orzecznictwa. W judykaturze funkcjonuje pogląd, w świetle którego, mówiąc o obszarze ograniczonego użytkowania trzeba dostrzegać z jednej strony związane z jego utworzeniem ograniczenia w zakresie sposobu korzystania z nieruchomości, z drugiej natomiast przyczyny, które legły u podstaw utworzenia tego obszaru.
Wspomniane ograniczenia są związane z nieruchomością położoną na obszarze ograniczonego użytkowania i dotyczą każdego jej właściciela. Dopóki bowiem będzie istniał obszar ograniczonego użytkowania, dopóty będą obowiązywały wprowadzone na jego terenie ograniczenia w zakresie przeznaczenia terenów, wymagań technicznych dotyczących budynków oraz sposobu korzystania z gruntów. Obszar ograniczonego użytkowania ingeruje w prawo własności i w sferę wolności właściciela wobec czego wyszczególnienie sytuacji, w których dojdzie do utworzenia go, jest wyczerpujące i wymaga uprzednio stwierdzenia, że zastosowanie najlepszych dostępnych metod i środków nie doprowadziło do utrzymania dopuszczalnych warunków środowiska.
Konieczność utworzenia obszaru wynika z tego, iż jest to jedyny sposób uzyskania efektu w postaci ochrony zasobów środowiska, która uwzględnić powinna wyczerpanie dostępnych środków i zasadę proporcjonalności przewidzianą w art. 31 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Samo już zatem utworzenie obszaru ograniczonego użytkowania wskazuje na negatywne oddziaływanie lotniska na środowisko w stopniu wymagającym wprowadzenia ograniczeń w wykonywaniu prawa własności. Ograniczenia te musi respektować każdy właściciel nieruchomości (patrz: wyrok Sądu Najwyższego z dnia 25 lutego 2009 r., II CSK 565/08, wyrok Sądu Najwyższego z dnia 25 lutego 2009 r., II CSK 546/08, niepubl., LEX nr 528219).
W przedmiotowej sprawie powódka wskutek wprowadzenia obszaru ograniczonego użytkowania, obejmującego stanowiące jej własność nieruchomości, poniosła szkodę polegającą na ograniczeniu w sposobie korzystania z nich, a w konsekwencji na zmniejszeniu ich wartości. Dla nieruchomości powódki brak jest aktualnego planu zagospodarowania przestrzennego. Przeznaczenie nieruchomości wynika ze studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy. Wynika z niego, że działka numer (...) – obszar od drogi stanowiącej wschodnią granicę działki w kierunku zachodnim do około 80 m w głąb działki to teren zabudowy mieszkaniowej z towarzyszącymi usługami nieuciążliwymi (w tym usługami publicznymi) oraz zabudowy letniskowej i zabudowy zagrodowej, dalej do około 500 m od drogi grunty rolne, następnie od około 540 m od drogi łąki i pastwiska a pozostałą część stanowią lasy przy czym obszar działki od około 80 m od drogi stanowiącej wschodnią granicę działki (poza obszarem Mr) stanowią grunty zmeliorowane, działka (...) – obszar od drogi stanowiącej wschodnią granicę działki w kierunku zachodnim do około 80 m w głąb działki to teren zabudowy mieszkaniowej z towarzyszącymi usługami nieuciążliwymi (w tym usługami publicznymi) oraz zabudowy letniskowej i zabudowy zagrodowej, dalej do około 140 m od drogi łąki i pastwiska, następnie do około 500 m od drogi grunty rolne, pozostałą część stanowią łąki i pastwiska – trwałe użytki zielone, do około 540 m od drogi łąki i pastwiska a pozostałą część stanowią lasy, przy czym obszar działki od około 80 m od drogi stanowiącej wschodnią granicę działki (poza obszarem Mr) stanowią grunty zmeliorowane a działka numer (...) – obszar od drogi stanowiącej wschodnią granicę działki w kierunku zachodnim do około 70 m w głąb działki to teren zabudowy mieszkaniowej z towarzyszącymi usługami nieuciążliwymi (w tym usługami publicznymi) oraz zabudowy letniskowej i zabudowy zagrodowej, dalej do około 200 m od drogi łąki i pastwiska a pozostałą część stanowią grunty rolne a obszar działki stanowi grunty zmeliorowane.
Z załączników graficznych wynika, że wszystkie te działki znajdują się w całości w podobszarze A. Wskutek ustanowienia obszaru ograniczonego użytkowania uchwałą Nr (...) Sejmiku Województwa (...) z dnia 25 października 2016 r. w podobszarze A, na terenie którego usytuowane są działki powódki w całości, wprowadzono ograniczenia dotychczasowego sposobu korzystania z tych działek. Powódka nie może skutecznie dochodzić zaniechania immisji hałasu przez lotnisko, w związku z czym doszło do zawężenia przysługujących jej a wynikających z prawa własności uprawnień związanych z podejmowaniem działań ochronnych wobec swojej własności.
Ponadto z § 9 uchwały wynika między innymi zakaz przeznaczania terenu pod zabudowę mieszkaniową jedno- i wielorodzinną, zagrodową i zamieszkania zbiorowego oraz mieszkaniowo – usługową. Podkreślenia przy tym wymaga, że wbrew twierdzeniom pozwanego, w przedmiotowej sprawie nie można oceniać zasadności dochodzonego przez powódkę roszczenia odszkodowawczego przez pryzmat ograniczeń w sposobie dotychczasowego korzystania ze stanowiących jej własność nieruchomości. Nieruchomości powódki należy badać więc pod kątem utraty zdolności swobodnego wykorzystania ich na cele na przykład budownictwa i poddawać ocenie pod kątem spadku ich wartości.
Niewątpliwie wskutek uszczuplenia zakresu i sposobu dotychczasowego korzystania z nieruchomości oraz zmuszenia właściciela do zmiany dotychczasowego ich przeznaczenia, co wynika z utworzenia obszaru ograniczonego użytkowania, w obrębie którego usytuowane są stanowiące własność powódki nieruchomości, powódka doznała szkody polegającej na obniżeniu ich wartości. Nieruchomość jest dobrem inwestycyjnym i o ile nie jest wyłączona spod obrotu podlega regułom rynkowym, a jej wartość jest weryfikowana przez wolny rynek, niezależnie od tego czy jej właściciel zamierza zbyć swoją własność, czy też nie poczynił w tym zakresie żadnych kroków. (patrz wyrok Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z dnia 30 września 2009 r., I ACa 484/09, LEX nr 756606, wyrok Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z dnia 17 czerwca 2010 r., I ACa 772/09, LEX nr 756717).
W orzecznictwie przyjmuje się, iż obniżenie wartości nieruchomości generuje stratę niezależnie od tego, czy właściciel ją zbył, czy też nie zamierza podjąć w tym kierunku żadnych działań. Przesłanką roszczenia odszkodowawczego przewidzianego w art. 129 ust. 2 p.o.ś. nie jest bowiem jej zbycie. Odszkodowanie nie jest też ograniczone do rzeczywistej straty, gdyż obowiązuje zasada pełnej odpowiedzialności odszkodowawczej za wprowadzenie ograniczeń w korzystaniu z nieruchomości (patrz wyrok Sądu Najwyższego z dnia 25 lutego 2009 r., II CSK 546/08, niepubl., LEX nr 503415).
Wartość należących do powódki nieruchomości uległa obniżeniu z uwagi na położenie w okolicach lotniska wojskowego Ł. i na skutek hałasu związanego z jego funkcjonowaniem, niewątpliwie negatywnie postrzeganego przez potencjalnych nabywców nieruchomości. Zainteresowanie nabyciem nieruchomości w okolicach lotniska spadło, a potencjalni nabywcy mogą być skłonni do kupna nieruchomości położonych w obszarze ograniczonego użytkowania, ale za odpowiednio niższą cenę. Do zakresu szkody podlegającej naprawieniu na podstawie art. 129 ust. 2 p.o.ś. należy więc obniżenie wartości nieruchomości wynikające z faktu, że jej właściciel będzie musiał znosić dopuszczalne na tym obszarze immisje np. hałas (patrz wyrok Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z dnia 18 listopada 2010 r., I ACa 884/10, LEX nr 756735).
Wobec powyższego oraz mając na uwadze opinię biegłego rzeczoznawcy K. N., uwzględniając obliczony dla podobszaru A współczynnik utraty wartości Sąd Okręgowy ustalił, że wartość rynkowa należących do powódki nieruchomości uległa obniżeniu o kwotę 48.400,00 zł. Oceny zasadności drugiego z dochodzonych przez powódkę roszczeń – żądania zwrotu nakładów potrzebnych na rewitalizację akustyczną stanowiącego jej własność budynku mieszkalnego, Sąd Okręgowy dokonał na podstawie regulacji przewidzianej w art. 136 ust. 1 i 3 w zw. z art. 129 ust. 2 p.o.ś.
Zgodnie z art. 136 ust. 3 p.o.ś. w razie określenia na obszarze ograniczonego użytkowania wymagań technicznych dotyczących budynków, szkodą, o której mowa w przepisie art. 129 ust. 2 ustawy, są także koszty poniesione w celu wypełnienia tych wymagań przez istniejące budynki, nawet w przypadku braku obowiązku podjęcia działań w tym zakresie. W judykaturze przyjmuje się, że obowiązek naprawienia szkody przez wypłatę odpowiedniej sumy pieniężnej powstaje z chwilą jej wyrządzenia i nie jest uzależniony od tego, czy poszkodowany dokonał naprawy rzeczy i czy w ogóle zamierza ją naprawić.
Odszkodowanie bowiem ma wyrównać uszczerbek majątkowy powstały w wyniku zdarzenia wyrządzającego szkodę, istniejący w chwili jej wyrządzenia do czasu, gdy zobowiązany wypłaci poszkodowanemu sumę pieniężną odpowiadającą szkodzie ustalonej w sposób prawem przewidziany (patrz uchwała Sądu Najwyższego z dnia 15 listopada 2001 r., III CZP 68/01, OSNC z 2002 r., z 6., poz. 74). Obowiązek strony pozwanej naprawienia szkody polegający na uiszczeniu odpowiedniej sumy pieniężnej powstał z chwilą wyrządzenia tej szkody powodowi, to jest z chwilą wejścia w życie uchwały Nr (...) Sejmiku Województwa (...) z dnia 25 października 2016 r. kształtującej zakres koniecznych do wykonania nakładów rewitalizacyjnych i obligującej do ich poczynienia.
Poniesienie nakładów pozwala zaś na uniknięcie hałasu przekraczającego poziomy normatywne i przyczynia się do zwiększenia atrakcyjności nieruchomości, jednak nie wpływa na podniesienie jej ceny z uwagi na lokalizację w strefie ograniczonego użytkowania (porównaj wyrok Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z dnia 30 września 2009 r., I ACa 484/09, LEX nr 756606). Koszty związane z zapewnieniem w budynku mieszkalnym powódki właściwego klimatu akustycznego są bezpośrednim uszczerbkiem związanym z ustanowieniem strefy ograniczonego użytkowania.
Budynek przeznaczony na potrzeby mieszkaniowe wymaga ochrony akustycznej, podlegając tym samym ochronie przed hałasem na podstawie przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (tekst jedn. Dz.U. z 2019 r., poz. 1065). Usytuowany na należącej do powódki działce budynek mieszkalny nie spełnia obowiązujących wymogów, nie zapewniając należytego klimatu akustycznego. W celu ochrony akustycznej konieczne jest zatem poczynienie nakładów, których łączne koszty biegły określił na kwotę 16.300,00 zł.
Koszty te mają zapewnić właściwy klimat akustyczny obiektu i odzwierciedlają zakres nakładów, których powódka dotychczas nie poczyniła, co jednak nie stoi na przeszkodzie w dochodzeniu odszkodowania, ponieważ zgodnie z funkcjonującym w doktrynie i judykaturze poglądem, roszczenie o zasądzenie kosztów potrzebnych do rewitalizacji akustycznej budynku nie jest uzależnione od uprzedniego poniesienia wydatków (patrz wyrok Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z dnia 10 kwietnia 2008r., I ACa 2/2008, LEX nr 580137). Budynek powódki był wzniesiony w tradycyjnej technologii i przy użyciu dostosowanych do niej materiałów budowlanych.
Trzeba także mieć na względzie, że zakres koniecznych do wykonania w tej mierze prac wynikał bezpośrednio z opinii biegłego K. N., który określając jedynie następczo wartość prac koniecznych do zapewnienia właściwego klimatu akustycznego w odniesieniu do budynku mieszkalnego usytuowanego na działce nr (...) przyjął rozwiązania uwzględniające stan istniejący w dacie sporządzania opinii, zapewniając spełnienie wymagań akustycznych, wynikających z opinii przy optymalizacji kosztów. Koszt rewitalizacji akustycznej będącego własnością powódki budynku biegły określił na kwotę 16.300,00 zł.
Jak wynika z powyższych rozważań w przedmiotowej sprawie zachodzi związek przyczynowy pomiędzy ustanowieniem obszaru ograniczonego użytkowania a szkodą poniesioną przez powódkę w postaci zmniejszenia wartości jej nieruchomości oraz konieczności poniesienia przez nią nakładów na utrzymanie prawidłowego klimatu akustycznego w budynku mieszkalnym. Sąd zasądził zatem od pozwanego na rzecz powódki odszkodowanie w łącznej kwocie 64.700,00 zł, na które składa się kwota 48.400,00 zł, o którą zmniejszyła się wartość nieruchomości powódki na skutek utworzenia strefy ograniczonego użytkowania wokół lotniska wojskowego Ł. oraz kwota 16.300,00 zł stanowiąca koszt nakładów, jakie powódka ma obowiązek poczynić w celu rewitalizacji akustycznej budynku mieszkalnego posadowionego na jednej z tych nieruchomości.
W pozostałym natomiast zakresie powództwo o zasądzenie odszkodowania w wysokości koniecznych kosztów rewitalizacji akustycznej i zapewnienia należytego klimatu akustycznego pomieszczeń budynku mieszkalnego oddalił jako bezzasadne. O odsetkach od zasądzonego roszczenia Sąd orzekł na podstawie art. 481 § 1 kc zasądzając je od dnia 9 lutego 2017 r. to jest od dnia następnego po dniu, w którym pozwany zajął ostateczne stanowisko w sprawie i poinformował powódkę, iż odmawia uznania zgłoszonych mu roszczeń a w pozostałym zakresie żądanie zasądzenia odsetek Sąd oddalił jako niezasadne.
Ponieważ powódka po wydaniu opinii przez biegłego cofnęła powództwo ze zrzeczeniem się roszczenia w zakresie kwoty 17.600,00 zł na podstawie art. 355 § 1 kpc w zw. z art. 203 § 1 kpc Sąd umorzył postępowanie w zakresie tej kwoty. Powódka początkowo dochodziła w przedmiotowym procesie zasądzenia kwoty 76.000,00 zł. Rozszerzając powództwo dochodziła ona dodatkowo zasądzenia kwoty 6.700,00 zł z tytułu odszkodowania w wysokości koniecznych kosztów rewitalizacji akustycznej i zapewnienia należytego klimatu akustycznego pomieszczeń budynku mieszkalnego.
Łącznie zatem powódka żądała w tym procesie zasądzenia kwoty 82.700,00 zł. Powódka cofnęła jednocześnie powództwo ze zrzeczeniem się roszczenia w zakresie kwoty 17.600,00 zł z tytułu odszkodowania za ograniczenie sposobu korzystania i zmniejszenie wartości należących do niej nieruchomości. Sąd zasądził na rzecz powódki kwotę 64.700,00 zł a oddalił je w zakresie kwoty 400,00 zł. Ponieważ powódka cofnęła powództwo w zakresie kwoty 17.600,00 zł z uwagi na to, iż okazało się ono niezasadne, także w tym zakresie należało uważać ją za przegrywającą sprawę.
Żądania powódki zatem uwzględnione zostały w 78 %. Zgodnie z art. 100 kpc w takiej też proporcji Sąd rozdzielił koszty procesu. Na poniesione przez powódkę koszty procesu złożyły się: część opłaty od pozwu w kwocie 400,00 zł, wynagrodzenie pełnomocnika powódki w kwocie 5.400,00 zł ustalone stosownie do treści § 2 pkt 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (tekst jedn. Dz.U. z 2018 r., poz. 265) oraz opłata skarbowa od pełnomocnictwa w kwocie 17,00 zł.
W sumie powódka poniosła koszty procesu w wysokości 5.817,00 zł. Poniesione przez pozwanego koszty procesu to wynagrodzenie pełnomocnika pozwanego w kwocie 5.400,00 zł ustalone stosownie do treści § 2 pkt 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (tekst jedn. Dz.U. z 2018 r., poz. 265). Łącznie zatem koszty postępowania poniesione przez strony wyniosły 11.217,00 zł. Powódka powinna ponieść 22 % tych kosztów a więc kwotę 2.467,74 zł. Ponieważ poniosła ona wyższe koszty Sąd zasądził na jej rzecz od pozwanego kwotę 3.349,26 zł tytułem częściowego zwrotu poniesionych przez nią kosztów procesu.
W sprawie pozostała nie pokryta część opłaty od pozwu w kwocie 3.735,00 zł i koszty opinii biegłego w kwocie 4.590,61 zł. Łącznie koszty te wyniosły 8.325,61 zł. Co do nie pokrytych kosztów procesu to Sąd na podstawie 113 ust. 2 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (tekst jedn. Dz.U. z 2019, poz. 785) zasądził od powódki na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Okręgowego w Sieradzu przypadającą na nią część opłaty w kwocie 821,70 zł, która stanowi 22 % należnej opłaty oraz 22 % pozostałych niepokrytych kosztów w kwocie 1.009,93 zł czyli łącznie kwotę 1.831,63 zł i kwotę tą nakazał ściągnąć z zasądzonego od pozwanego na jej rzecz roszczenia a na podstawie art. 113 ust. 1 powołanej ustawy zasądził od pozwanego na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Okręgowego w Sieradzu kwotę 3.580,68 zł, która stanowi 78 % nie pokrytych wydatków i odpowiada stosunkowi, w jakim pozwany przegrał sprawę.