Legislator Case Law & Legislation
I C 212/19 AI generated

Bank dismissed for failing to prove contract termination and debt maturity date under Civil Code.

Case Number I C 212/19
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The court dismissed the bank's claim for payment against the defendant due to insufficient evidence regarding the contract's termination and the specific date the debt became due. The defendant argued the contract was invalid, while the bank failed to demonstrate that the required two-month notice period for termination had expired or that the debt was immediately enforceable. Consequently, the court ruled that without proof of the debt's maturity date and supporting documents like the account regulations, the claim could not be verified or upheld.

Legislator headnote

AI generated

Art. 6 k.c.; Art. 245 k.p.c.: A creditor must prove the exact date a debt becomes enforceable and the legal basis for its calculation; failure to do so, particularly when a contract requires a notice period before becoming due, results in the dismissal of the claim.

Keywords

AI generated
contract termination notice debt maturity date banking contract dispute civil code burden of proof private document evidence enforceable debt notice period expiry

Cited Legislation

AI generated
Art. 6 k.c.
Powód nie wykazał faktu, na który powołał się w uzasadnieniu pozwu, a to, że wypowiedział przedmiotową umowę, a w konsekwencji nie udowodnił daty wymagalności roszczenia (art. 6 kc).
Art. 245 k.p.c.
Przedłożony przez powoda wyciąg z ksiąg banku, jako dokument prywatny (art. 245 kpc), nie stanowi domniemania prawdziwości zawartych w nim twierdzeń.
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I C 212/19

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 16 lipca 2019 roku Sąd Rejonowy w Kłodzku Wydział I Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Daria Ratymirska Protokolant: p.o. prot. sąd. Marta Kąkol po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 lipca 2019 roku w Kłodzku sprawy z powództwa (...) Banku S.A. w W. przeciwko A. G. o zapłatę kwoty 1380,32 zł oddala powództwo. (...)

UZASADNIENIE

(...) Bank S.A. w W. wniósł pozew przeciwko A. G. o zapłatę kwoty 1380,32 zł z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia wniesienia pozwu, tj. 7.08.2018r., do dnia zapłaty. W uzasadnieniu wskazał, że w dniu 30.01.2015r. strony zawarły umowę limitu odnawialnego w (...) nr (...), na podstawie której pozwana zobowiązała się do spłaty określonej sumy pieniężnej na rzecz powoda. W związku z brakiem terminowego regulowania wpłat, w dniu 17.07.2018r. roszczenie stało się wymagalne. Podał, że na kwotę, objętą pozwem, składa się: kwota 1291 zł – niespłacony kapitał, kwota 85,12 zł – odsetki umowne, kwota 4,20 zł – opłaty umowne.

Pozwana złożyła sprzeciw od nakazu zapłaty, wydanego w dniu 23.10.2018r., w sprawie o sygn. akt (...). Zarzuciła brak wypowiedzenia umowy przez powoda oraz nieważność dokumentu, w postaci wyciągu z ksiąg banku. Sąd ustalił: W dniu 30.01.2015r. strony zawarły umowę limitu odnawialnego w (...), nr (...), na podstawie której Bank przyznał pozwanej kredyt odnawialny w rachunku oszczędnościowo – rozliczeniowym w wys. 900 zł. Umowa została zawarta na czas nieokreślony, pod warunkiem zawieszającym wydania pozytywnej decyzji kredytowej.

W przypadku niespełnienia warunków do uruchomienia limitu w terminie 30 dni, umowa traciła moc (§ 1 umowy). W momencie uruchomienia limitu saldo dostępne rachunku zostawało powiększone o kwotę przyznanego limitu – posiadacz mógł rozliczać transakcje nawet w przypadku, gdy nie miały one pokrycia w saldzie księgowym – do kwoty, na jaką limit został udzielony. Każda wpłata na rachunek miała obniżać lub likwidować powstałe zadłużenie (§3 umowy). W przypadku, gdy w wyniku wpłat na rachunek dostępne saldo zostałoby przekroczone, powstałe zadłużenie traktowane miało być jako zadłużenie przeterminowane.

Bank mógł obciążyć posiadacza odsetkami oraz opłatami za czynności windykacyjne zgodnie z Taryfą Opłat i Prowizji (§7). Umowa mogła być rozwiązana m.in. przez Bank, na piśmie z zachowaniem 2-miesięcznego okresu wypowiedzenia – w przypadkach określonych w §6 pkt 2 umowy, lub za porozumieniem stron. Od następnego dnia po upływie okresu wypowiedzenia całe zobowiązanie z tytułu z tytułu umowy stawało się wymagalne i traktowane jako zadłużenie przeterminowane (§6 pkt 5 umowy). Dowód: umowa (k-16-18) W piśmie z dnia 19.07.2018r. powód wezwał pozwaną do zapłaty kwoty 1373,67 zł, tytułem zadłużenia z w.w. umowy.

Dowód: wezwanie do zapłaty (k-19-20) W dniu 7.08.2018r. powód stwierdził, że w jego księgach pozwana posiada wymagalne zadłużenie w wys. 1380,32 zł, z tytułu umowy limitu odnawialnego w (...) nr (...) z dnia 30.01.2015r. Dowód: wyciąg z ksiąg banku (k-12)

Sąd zważył, co następuje:

Powództwo podlegało oddaleniu. Powód nie wykazał faktu, na który powołał się w uzasadnieniu pozwu, a to, że wypowiedział przedmiotową umowę, a w konsekwencji nie udowodnił daty wymagalności roszczenia (art. 6 kc). Umowa mogła być rozwiązana przez Bank – w przypadkach określonych w § 6 pkt 2 umowy, na piśmie z zachowaniem 2-miesięcznego okresu wypowiedzenia. Dopiero po upływie tego okresu całe zobowiązanie z tytułu umowy stawało się wymagalne i mogło być traktowane jako zadłużenie przeterminowane (§ 6 pkt 5 umowy).

Pomimo doręczenia powodowi odpisu sprzeciwu od nakazu zapłaty, wyznaczony przez Sąd termin do złożenia pisma procesowego, w którym powoła on wszelkie wnioski, twierdzenia i dowody, minął bezskutecznie. Niewykazanie przez powoda daty wymagalności roszczenia uzasadniało oddalenie powództwa. Przedłożony przez powoda wyciąg z ksiąg banku, jako dokument prywatny (art. 245 kpc), nie stanowi domniemania prawdziwości zawartych w nim twierdzeń. Jest to jedynie dowód na fakt, że osoba, która podpisała ten dokument, złożyła oświadczenie danej treści.

Niezależnie od tego powód nie przedstawił Regulaminu rachunków, o którym mowa w § 1 umowy, ani Taryfy Opłat i Prowizji, nie przedstawił pozytywnej decyzji kredytowej, od której uzależnione było zawarcie umowy i uruchomienie limitu. Nie wyjaśnił także sposobu obliczenia kwoty 85,12 zł, żądanej, tytułem odsetek umownych, jak również nie wskazał podstaw obciążenia pozwanej kwotą 4,20 zł, tytułem „opłat umownych”. Powyższe uchybienia uniemożliwiają Sądowi weryfikację twierdzeń powoda, co do zasady i wysokości żądanej kwoty, i w konsekwencji nie pozwalają na uwzględnienie powództwa.