Legislator Case Law & Legislation
III AUa 871/13 AI generated

Social Security Court allows pension recalculation by including specific 1970-1971 earnings based on employment records.

Case Number III AUa 871/13
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The Social Security Court partially allowed the appellant's request to recalculate their pension, specifically ordering the inclusion of earnings from 1970 and 1971. The court found that the pension agency had incorrectly excluded these periods and failed to account for the appellant's role as a senior inspector with a stable salary. Consequently, the court modified the decision to include the correct wage amounts while dismissing the remaining claims as unfounded.

Legislator headnote

AI generated

Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych; The court must recalculate pension benefits when the social security agency fails to include relevant earnings periods based on verifiable employment records and stable salary evidence.

Keywords

AI generated
pension recalculation social security contributions employment earnings agricultural work periods stable salary evidence pension base determination social insurance fund

Cited Legislation

AI generated
Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2009 r., Nr 153, poz. 1227 z późn. zm.)
art. 233 § 1 k.p.c
naruszenie prawa procesowego art. 233 § 1 k.p.c.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt: III AUa 871/13

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 12 lutego 2014 r. Sąd Apelacyjny w Łodzi, III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSA Anna Szczepaniak-Cicha Sędziowie: SSA Janina Kacprzak SSA Lucyna Guderska (spr.) Protokolant: st. sekr. sądowy Aleksandra Słota po rozpoznaniu w dniu 12 lutego 2014 r. w Łodzi sprawy B. W. przy udziale Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego Oddziału (...) w Ł. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych I Oddziałowi w Ł. o wysokość emerytury, na skutek apelacji wnioskodawcy od wyroku Sądu Okręgowego w Łodzi z dnia 12 marca 2013 r., sygn. akt: VIII U 363/12;

1. zmienia zaskarżony wyrok oraz poprzedzającą go decyzję z 26 stycznia 2012 roku i ustala, że do wyliczenia wysokości emerytury B. W. uwzględnieniu podlega wynagrodzenie z tytułu zatrudnienia w Przedsiębiorstwie (...) w Ł. stanowiące podstawę wymiaru składek w kwocie 10 605 ( dziesięć tysięcy sześćset pięć ) złotych za okres od 1 września 1970 roku do 31 grudnia 1970 roku i w kwocie 21 210 ( dwadzieścia jeden tysięcy dwieście dziesięć ) złotych za okres od 1 stycznia 1971 roku do 31 sierpnia 1971 roku – począwszy od 8 września 2011 roku;

2. oddala apelację w pozostałej części. Sygn. akt III AUa 871/13

UZASADNIENIE

Decyzją z 22 grudnia 2011 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w Ł. przeliczył B. W. emeryturę od 8 września 2011 r., tj. od nabycia uprawnień, z uwzględnieniem danych zawartych w kartach wynagrodzeń i angażach. Nie uwzględniono lat 1981 – 1984, ponieważ ubezpieczony nie figurował w tym okresie w ewidencji płatników składek. Do ustalenia podstawy wymiaru emerytury przyjęto przeciętną podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne z 20 lat kalendarzowych wybranych z całego okresu ubezpieczenia. Wskaźnik wysokości podstawy wymiaru wyniósł 67,93%.

Do ustalenia wysokości emerytury ZUS uwzględnił 21 lat i 4 miesiące okresów składkowych, rok i 6 miesięcy okresów nieskładkowych oraz 2 lata i jeden miesiąc okresów pracy w gospodarstwie rolnym. Wysokość świadczenia wyniosła 1.215,97 zł. Decyzją z 26 stycznia 2012 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w Ł. przeliczył B. W. od 8 września 2011 r. emeryturę. Do ustalenia podstawy wymiaru emerytury przyjęto przeciętną podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne z 20 lat kalendarzowych wybranych z całego okresu ubezpieczenia.

Wskaźnik wysokości podstawy wymiaru wyniósł 69,66%. Do ustalenia wysokości emerytury ZUS uwzględnił 21 lat i 4 miesiące okresów składkowych, rok i 6 miesięcy okresów nieskładkowych oraz 2 lata i jeden miesiąc okresów pracy w gospodarstwie rolnym. Decyzją uwzględniono wynagrodzenie za okres od 1 października 1974 r. do 31 grudnia 1974 r. w oparciu o przedłożone angaże oraz w roku 1975 doliczono kwoty premii za III i IV kwartał wypłacone w 1976 r., natomiast w 1978 r. uwzględniono kwotę wynagrodzenia za okres od 1 stycznia 1978 r. do 15 października 1978 r. w oparciu o legitymację ubezpieczeniową.

Organ rentowy nie uwzględnił lat 1981 – 1984, ponieważ dokumenty znajdujące się w ZUS nie potwierdziły ubezpieczenia w tych latach. Nie uwzględniono także kwoty 31.815 zł. wykazanej w legitymacji ubezpieczeniowej, ponieważ obejmuje ona okres od 1 września 1970 r. do 31 sierpnia 1971 r. Wysokość świadczenia wyniosła 1.230,00 zł. W odwołaniu od decyzji z 22 grudnia 2011 r. B. W. wniósł o jej zmianę poprzez uwzględnienie okresu pracy w gospodarstwie rolnym, a w podstawie wymiaru emerytury – składek opłacanych z tytułu pracy w gospodarstwie rolnym na fundusz ubezpieczenia społecznego rolników.

W odwołaniu od decyzji z 26 stycznia 2012 r. B. W. wniósł o uwzględnienie w podstawie wymiaru emerytury wynagrodzeń z roku 1970 w kwocie 31.871,00 zł. oraz z roku 1971 według zapisu z legitymacji ubezpieczeniowej. Zaskarżonym wyrokiem z 12 marca 2013 r. Sąd Okręgowy w Łodzi oddalił odwołania. Sąd I instancji ustalił, że decyzją z 22 grudnia 2011 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w Ł. przeliczył B. W. emeryturę od 8 września 2011 r., tj. od nabycia uprawnień. Przeliczono podstawę wymiaru z uwzględnieniem kart wynagrodzeń i angaży.

Nie uwzględniono lat 1981 – 1984, ponieważ ubezpieczony nie figurował w tym okresie w ewidencji płatników składek. Do ustalenia podstawy wymiaru emerytury przyjęto przeciętną podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne z 20 lat kalendarzowych wybranych z całego okresu ubezpieczenia. Wskaźnik wysokości podstawy wymiaru wyniósł 67,93%. Do ustalenia wysokości emerytury ZUS uwzględnił 21 lat i 4 miesiące okresów składkowych, rok i 6 miesięcy okresów nieskładkowych oraz 2 lata i jeden miesiąc okresów pracy w gospodarstwie rolnym.

Wysokość świadczenia wyniosła 1.215,97 zł. B. W. podlegał ubezpieczeniu społecznemu rolników w okresie od 1 października 1991 r. do 31 marca 1994 r. i od 3 lipca 2006 r. do 30 czerwca 2011 r. jako właściciel gospodarstwa rolnego położonego na terenie gminy A.. Kasa Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego Oddział (...) w Ł. wskazała w piśmie z 30 maja 2012 r., że B. W. nie podlegał ubezpieczeniu społecznemu rolników w latach 1981 – 1984. Decyzją z dnia 26 stycznia 2012 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w Ł. przeliczył B.

W. emeryturę od 8 września 2011 r., przyjmując do ustalenia podstawy wymiaru przeciętną podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne z 20 lat kalendarzowych (1969 – 1979, 1985 – 1988, 1990 – 1991, 1999, 2004 – 2005) wybranych z całego okresu ubezpieczenia. Wskaźnik wysokości podstawy wymiaru wyniósł 69,66%. Do ustalenia wysokości emerytury ZUS uwzględnił 21 lat i 4 miesiące okresów składkowych, rok i 6 miesięcy okresów nieskładkowych oraz 2 lata i 1 miesiąc okresów pracy w gospodarstwie rolnym. Uwzględniono wynagrodzenie za okres od 1 października 1974 r. do 31 grudnia 1974 r. w oparciu o przedłożone angaże oraz w roku 1975 doliczono kwoty premii za III i IV kwartał wypłacone w 1976 r., natomiast w 1978 r. uwzględniono kwotę wynagrodzenia za okres od 1 stycznia 1978 r. do 15 października 1978 r. w oparciu o legitymację ubezpieczeniową.

Organ rentowy nie uwzględnił lat 1981 – 1984, ponieważ dokumenty znajdujące się w ZUS nie potwierdziły ubezpieczenia w tych latach. Nie uwzględniono także kwoty 31.815 zł. wykazanej w legitymacji ubezpieczeniowej, ponieważ obejmuje ona okres od 1 września 1970 r. do 31 sierpnia 1971 r. Wysokość świadczenia wyniosła 1.230,00 zł. Decyzją z 24 sierpnia 2012 r. ZUS przeliczył wysokość emerytury B. W. od 1 maja 2012 r., tj. od miesiąca, w którym zgłoszono wniosek, uwzględniając dokumentację osobową za okres zatrudnienia wnioskodawcy w (...) i angaży z wykazaną stawką miesięczną od 25 października 1968 r.

– 2.100 zł. miesięcznie, od 1 stycznia 1970 r. – 2.200 zł. miesięcznie. Przeliczenie spowodowało wzrost wskaźnika wysokości podstawy wymiaru emerytury z 69,66% do 77,58% (z 20 lat 1968 – 1979, 1985 – 1987, 1990 – 1991, 1999, 2004 – 2005). B. W. podlegał ubezpieczeniu społecznemu rolników w okresie od 1 stycznia 1983 r. do 30 czerwca 1984 r. Składka opłacana przez wnioskodawcę na ubezpieczenie społeczne rolników indywidualnych wynosiła w 1983 r. – 23.217 zł., natomiast za I półrocze 1984 r. – 17.900 zł. Decyzją z 12 grudnia 2012 r.

ZUS dokonał doliczenia okresu od 1 stycznia 1983 r. do 30 czerwca 1984 r. z tytułu ubezpieczenia społecznego rolników w oparciu o załączone zaświadczenie KRUS Oddział (...) w Ł. z 6 listopada 2012 r. Obliczając wysokość świadczenia ponownie ustalono cześć składkową świadczenia rolniczego za okres pracy w gospodarstwie rolnym od 1 stycznia 1983 r. do 30 czerwca 1984 r., od 1 października 1991 r. do 31 marca 1994 r., od 3 lipca 2006 r. do 30 września 2009 r., tj. za 7 lat, 3 miesiące (łącznie 87 miesięcy), która wyniosła 57,94 zł. miesięcznie.

Wyrównanie świadczenia wypłacono od 8 września 2011 r. W oparciu o powyższe ustalenia Sąd Okręgowy uznał, że odwołania nie zasługiwały na uwzględnienie. Przywołując treść art. 114 ust. 1, art. 6 ust. 1, art. 10, art. 15 ust. 1 i ust. 2a ustawy z 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych Sąd wskazał, że odwołujący wybrał ubezpieczenie pracownicze i podlega ubezpieczeniu społecznemu na podstawie ustawy o emeryturach i rentach z FUS. Skorzystanie z ubezpieczenia pracowniczego powoduje, że obowiązujące przepisy nie przewidują możliwości uwzględnienia do podstawy wymiaru i wyliczenia wysokości emerytury z ZUS kwot składki opłaconej na ubezpieczenie rolnicze.

Sąd podniósł, że okres pracy w gospodarstwie rolnym został zaliczony przez ZUS. Nie można zaliczyć tych okresów, które zostały uwzględnione do przyznania świadczeń emerytalno rentowych na podstawie innych przepisów. Sąd Okręgowy zauważył, że decyzją z 12 grudnia 2012 r. ZUS dokonał doliczenia okresu od 1 stycznia 1983 r. do 30 czerwca 1984 r. z tytułu ubezpieczenia społecznego rolników w oparciu o załączone zaświadczenie KRUS Oddział (...) w Ł. z 6 listopada 2012 r. Obliczając wysokość świadczenia ponownie ustalono cześć składkową świadczenia rolniczego za okres pracy w gospodarstwie rolnym od 1 stycznia 1983 r. do 30 czerwca 1984 r., od 1 października 1991 r. do 31 marca 1994 r., od 3 lipca 2006 r. do 30 września 2009 r., tj. za 7 lat i 3 miesiące (łącznie 87 miesięcy), która wynosi 57,94 zł. miesięcznie.

Wyrównanie świadczenia wypłacono od 8 września 2011 r. Odnosząc się do kwestii zaliczenia zarobków z okresu pracy w (...), Sąd podzielił stanowisko organu rentowego, że brak jest możliwości uwzględnienia kwoty 31.815 zł. wykazanej w legitymacji ubezpieczeniowej, gdyż obejmuje ona okres od 1 września 1970 r. do 31 sierpnia 1971 r., tj. okresu dwóch lat łącznie, a zatem nie ma możliwości ustalenia faktycznego wynagrodzenia wnioskodawcy oddzielnie za każdy rok 1970 i 1971. W tym stanie rzeczy Sąd Okręgowy na podstawie art. 477 14 § 1 k.p.c. oddalił odwołania.

Apelację od powyższego rozstrzygnięcia złożył B. W., zarzucając:

1) naruszenie prawa materialnego wskutek błędnej wykładni i niewłaściwego zastosowania przepisów art. 10 ust. 3 oraz art. 15 ust. 2a ustawy z 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych;

2) naruszenie prawa procesowego art. 233 § 1 k.p.c. – poprzez nie dokonanie przez Sąd Okręgowy wszechstronnej analizy całego materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie poprzez pominięcie zapisów z legitymacji ubezpieczeniowej. Wskazując na powyższe ubezpieczony wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku oraz zasądzenie od organu rentowego kwoty 30 zł. tytułem poniesionych kosztów sądowych, ewentualnie o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez Sąd I instancji. Zdaniem skarżącego, obowiązujące przepisy – art. 10 ust. 3 ustawy o emeryturach i rentach z FUS – przewidują możliwość wliczenia składki KRUS–owskiej do podstawy wymiaru i wyliczenia wysokości emerytury, gdyż w jego przypadku okresy ubezpieczenia społecznego rolników nie zostały zaliczone do okresów, od których zależy prawo do emerytury lub renty, na podstawie przepisów o ubezpieczeniu społecznym rolników.

Nadto zarzucił, że wprawdzie decyzją z 12 grudnia 2012 r. ZUS doliczył okres od 1 stycznia 1983 r. do 30 czerwca 1984 r. z tytułu ubezpieczenia społecznego rolników, jednak obliczając wysokość świadczenia ustalił zbyt małą wysokość części składkowej świadczenia rolniczego za w/w okresy pracy. Zdaniem skarżącego Sąd Okręgowy błędnie przyjął, że nie można uwzględnić do podstawy wymiaru składek w okresie wrzesień 1970 – sierpień 1971 zarobków wpisanych do legitymacji ubezpieczeniowej. Skoro z wpisu w legitymacji wynika, że odwołujący się w tym okresie osiągnął zarobek brutto 31.815 zł., co przekładało się na miesięczny przeciętny zarobek w wysokości 2.651 zł., to krzywdzące jest przyjęcie do ustalenia podstawy wymiaru składek minimalnego wynagrodzenia za pracę w w/w okresie.

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:

Apelacja zasługuje na uwzględnienie w części dotyczącej żądania uwzględnienia w wysokości emerytury skarżącego wynagrodzenia za okres od 1 września 1970 r. do 31 sierpnia 1971 r. w wysokości wynikającej z wpisu w legitymacji ubezpieczeniowej. Poza sporem jest, że skarżący ubiegając się o przyznanie emerytury załączył do złożonego w dniu 24 sierpnia 2011 r. wniosku o to świadczenie legitymację ubezpieczeniową, w której na karcie 82 – 83 znajduje się zapis, iż B. W., będąc zatrudniony w Przedsiębiorstwie (...) w Ł. od 25.10.1968 r. do 25.09.1971 r. na stanowisku starszego inspektora ds. inwentaryzacji, osiągnął w okresie od 1.09.1970 r. do 31.08.1971 r. zarobek brutto w wysokości 31.815 zł., a przeciętny miesięczny zarobek wyniósł 2.651 zł.

Wpis ten opatrzony został pieczątką tego pracodawcy oraz datą „25.9.71” i podpisem osoby, która go dokonała (k. 49 akt rentowych). Z zebranego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności z treści umowy o pracę z 30.10.1968 r. oraz angaży z 19.02.1970 r. i 30.09.1970 r. wynika nadto, że w okresie zatrudnienia w (...) w Ł. skarżący – oprócz stawki miesięcznego wynagrodzenia wynoszącej od 25 października 1968 r. – 2.100 zł., a od 1 stycznia 1970 r. – 2.200 zł. – otrzymywał również premię (kserokopie umowy o pracę i angaży k. 220 – 224 akt ZUS).

Nie ulega wątpliwości, że środkiem dowodowym potwierdzającym wysokość zarobku albo dochodu stanowiącego podstawę wymiaru świadczeń emerytalno – rentowych w poszczególnych latach jest zaświadczenie zakładu pracy (sporządzone w stosownej formie: druk Rp–7) albo legitymacja ubezpieczeniowa zawierająca wpisy dotyczące okresów zatrudnienia i wysokości osiąganych zarobków (§ 20 rozporządzenia Rady Ministrów z 7 lutego 1983 r. w sprawie postępowania o świadczenia emerytalno – rentowe i zasad wypłaty tych świadczeń – Dz.

U. Nr 10, poz. 49 z późn. zm.). Dla celów obliczenia wysokości emerytury/renty organ rentowy musi bowiem dysponować pewnymi danymi, co do wysokości dochodów ubezpieczonego. W ocenie Sądu Apelacyjnego, rzetelność i autentyczność wpisu w legitymacji ubezpieczeniowej skarżącego dotycząca wysokości jego zarobków za okres od 1.09.1970 r. do 31.08.1971 r. nie budzi wątpliwości. Organ rentowy nie zakwestionował również tego wpisu, a jedynie odmówił uwzględnienia wpisanej kwoty wynagrodzenia z uwagi na brak wyszczególnienia w nim wysokości zarobków uzyskanych przez skarżącego odrębnie w 1970 r. i w 1971 r.

Istotnie z wpisu w legitymacji nie wynika w sposób jednoznaczny, jaka kwota z łącznej sumy zarobków 31.815 zł. została wypłacona ubezpieczonemu w 1970 r., a jaka w 1971 r. Nie ulega wątpliwości, że podana w legitymacji kwota 31.815 zł. obejmuje okres od 1.09.1970 r. do 31.08.1971 r., czyli 12 pełnych miesięcy. Zdaniem Sądu Apelacyjnego, w okolicznościach przedmiotowej sprawy, w szczególności z uwagi na brak innej, poza angażami z 19.02.1970 r. i 30.09.1970 r., dostępnej dokumentacji dotyczącej wysokości wynagrodzenia B. W. z tego okresu zatrudnienia w Przedsiębiorstwie (...) w Ł., należy uwzględnić przy wyliczaniu wysokości emerytury ubezpieczonego, wysokość zarobków wynikających z w/w wpisu w legitymacji ubezpieczeniowej proporcjonalnie do wskazanego okresu na przestrzeni 1970 i 1971 r., tj. przyjmując za okres od 1 września do 31 grudnia 1970 r. kwotę 10.605 zł. (jako iloczyn przeciętego zarobku z 12 miesięcy – 2.651,25 zł. i 4 miesięcy), zaś za okres od 1 stycznia do 31 sierpnia 1971 r. kwotę 21.210 zł. (2.651,25 zł. x 8 miesięcy).

Łącznie w/w kwoty dają kwotę 31.815 zł. wpisaną w legitymacji ubezpieczeniowej skarżącego jako suma zarobków uzyskanych w tym okresie. Należy w tym miejscu podkreślić, że skarżący w w/w okresie był zatrudniony na stanowisku starszego inspektora ds. inwentaryzacji, a jego wynagrodzenie określone było w stałej stawce miesięcznej wynoszącej wówczas 2.200 zł. miesięcznie plus premia. Ponieważ nie był on pracownikiem produkcyjnym, zatrudnionym w akordzie czy wynagradzanym według stawek godzinowych, wysokość jego miesięcznego wynagrodzenia z pewnością nie ulegała znacznym wahaniom na przestrzeni kilku miesięcy w przedziale jednego roku, przeciwnie – wysoce prawdopodobne jest, że była to wartość stała, oscylująca w granicach przeciętnego miesięcznego zarobku wskazanego w legitymacji ubezpieczeniowej.

Skoro zaś uprawniony pracownik (...) w Ł. dokonał w legitymacji ubezpieczeniowej skarżącego wpisu kwoty 31.815 zł. jako sumy zarobków za okres 1.09.1970 r. do 31.08.1971 r. i kwoty 2.651 zł. jako kwoty przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w tym okresie, należy przyjąć takie wartości jako podstawę wymiaru składek ubezpieczonego w spornym okresie. Z powyższych względów Sąd Apelacyjny, na podstawie art. 386 § 1 kpc, zmienił zaskarżony wyrok i orzekł, jak w punkcie pierwszym sentencji. W pozostałej części apelacja, jako bezzasadna, podlega oddaleniu z mocy art. 385 kpc.

Poza sporem jest, że w decyzji z 22 grudnia 2011 r. do ustalenia podstawy wymiaru emerytury skarżącego organ rentowy uwzględnił 21 lat i 4 miesiące okresów składkowych, 1 rok i 6 miesięcy okresów nieskładkowych oraz 2 lata i 1 miesiąc pracy w gospodarstwie rolnym. Dodatkowo, do emerytury ZUS przyznał część składkową świadczenia rolniczego za okres pracy w gospodarstwie rolnym, tj. za 5 lat i 9 miesięcy (69 miesięcy). Organ rentowy nie uwzględnił wówczas okresu prowadzenia działalności rolniczej w latach 1981 – 1984 r., gdyż ubezpieczony nie złożył dowodu potwierdzającego opłacanie składek w tym okresie.

Okoliczność podlegania przez skarżącego ubezpieczeniu społecznemu rolników w okresie od 1 stycznia 1983 r. do 30 czerwca 1984 r. została potwierdzona przez KRUS w toku niniejszego postępowania, wobec czego organ rentowy prawidłowo decyzją z 12 grudnia 2012 r. doliczył B. W. ten okres 18 miesięcy pracy w gospodarstwie rolnym przy ustalaniu wysokości części składkowej świadczenia rolniczego, który uległ zwiększeniu do 7 lat i 3 miesięcy (87 miesięcy) – z wyrównaniem wysokości świadczenia od 8 września 2011 r., tj. od osiągnięcia wieku emerytalnego.

W świetle powyższych okoliczności należy uznać, że organ rentowy ostatecznie prawidłowo uwzględnił okresy pracy ubezpieczonego w gospodarstwie rolnym i okresy opłacania składak na ubezpieczenie rolnicze tak przy ustaleniu podstawy wymiaru emerytury, jak i jej wysokości. Za bezpodstawne i nie mające oparcia w treści obowiązujących przepisów ustawy z 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (jednolity tekst: Dz. U. z 2009 r., Nr 153, poz. 1227 z późn. zm.) należy uznać żądanie skarżącego, by kwoty składek, które uiścił na fundusz ubezpieczenia społecznego rolników zostały uwzględnione (zaliczone) przy ustalaniu wysokości podstawy wymiaru świadczenia, a w konsekwencji do wysokości emerytury przyznanej z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.

Mając na uwadze powyższe Sąd orzekł, jak w sentencji.