Creditor successfully establishes marital property separation to enforce debt against joint assets under Polish family law.
Legislator summary
AI generatedThe court granted the creditor's request to establish marital property separation between the defendants to facilitate debt enforcement. The plaintiff alleged a significant debt of 400,000 zlotys, while the defendants claimed repayment without providing evidence. The court rejected the defendants' assertions as unsubstantiated and found that the creditor's claim was valid and necessary for execution.
Legislator headnote
AI generatedArt. 52 § 1a k.r.o.; Art. 98 k.p.c.: A creditor may request marital property separation if they prove enforcement requires division of joint assets, and the separation takes effect on the date specified in the judgment.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt III RC 130/17
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 28 maja 2018 roku Sąd Rejonowy w Kępnie III Wydział Rodzinny i Nieletnich w składzie: Przewodnicząca - SSR Anna Sobolewska-Talaga Protokolant - st. sekr. sąd. Kamila Wąsik po rozpoznaniu w dniu 14 maja 2018 roku w Kępnie na rozprawie sprawy z powództwa A. J. przeciwko J. S. i T. S. (1) o ustanowienie rozdzielności majątkowej małżeńskiej 1. ustanawia z dniem 04 grudnia 2017 roku rozdzielność majątkową pomiędzy pozwanymi J. S. domu S. a T. S. (2) z domu K., którzy zawarli małżeństwo w dniu (...)roku w K. (odpis aktu małżeństwa Urzędu Stanu Cywilnego w K. nr (...));
2. zasądza solidarnie od pozwanych J. S. i T. S. (1) na rzecz powoda A. J. kwotę 959,00 (słownie: dziewięćset pięćdziesiąt dziewięć 00/100) złotych tytułem zwrotu kosztów procesu. SSR Anna Sobolewska Talaga Sygn. akt III RC 130/17
UZASADNIENIE
Powód A. J. działając przez pełnomocnika wystąpił w dniu 04 grudnia 2017 roku z powództwem przeciwko J. i T. małżonkom S. o ustanowienie rozdzielności majątkowej pomiędzy J. i T. S. (1) wynikającej z zawarcia przez nich związku małżeńskiego. W uzasadnieniu pozwu wskazał, że pozwany J. S. jest dłużnikiem powoda na kwotę sięgającą 400 tysięcy złotych łącznie z odsetkami. J. S. nie uregulował tej zaległości. Pozostawanie dłużnika w majątkowej wspólności ustawowej uniemożliwia powodowi wszczęcie wobec majątku dłużnika objętego wspólnością ustawową postępowania egzekucyjnego celem zaspokojenia jego wierzytelności.
Powód wniósł także o zabezpieczenie żądania przez orzeczenie zakazu zbywania i obciążania wskazanych w pozwie nieruchomości wchodzących w skład majątku dorobkowego pozwanych. Nadto wskazał, że w skład majątku dorobkowego J. i T. S. (1) wchodzi kilkadziesiąt nieruchomości. Po wezwaniu do uzupełnienia braków formalnych pozwu – w tym także w odniesieniu do wniosku o zabezpieczenie – pełnomocnik powoda cofnął wniosek o udzielenie zabezpieczenia i podtrzymał powództwo w pozostałym zakresie. (pozew k. 2-3 akt, k. 12 akt) Pozwani J. i T.
S. (1) działając przez pełnomocnika wnieśli o oddalenie powództwa. Pozwani nie stawili się w terminie rozprawy wyznaczonej na 10 kwietnia 2018 roku (pozwany J. S. przedłożył wówczas usprawiedliwienie swojej nieobecności wraz z zaświadczeniem lekarskim o chorobie), w terminie rozprawy wyznaczonej na 14 maja 2018 roku stawił się pozwany J. S. wraz z pełnomocnikiem, T. S. (1) nie stawiła się pomimo prawidłowego wezwania na rozprawę. (k. 27-29 i k. 33, k. 42-43) Strony konsekwentnie podtrzymywały swoje stanowiska w sprawie: powód żądał ustanowienia rozdzielności majątkowej, strona pozwana nie zgadzała się na powyższe i wnosiła o oddalenie powództwa.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Pozwani J. S. i T. S. (1) zawarli związek małżeński w dniu (...) roku w K.. J. i T. S. (1) nie zawierali umów majątkowych małżeńskich. Pomiędzy pozwanymi nie była orzekana separacja. J. i T. S. (1) pozostają we wspólności majątkowej małżeńskiej. Są współwłaścicielami majątku sporej wartości, w tym gospodarstwa rolnego o powierzchni 600 ha. Nieruchomości należące do pozwanych położone są m.in. w S., w B.. Pozwani dysponują także sprzętem rolniczym potrzebnym do obrabiania ziemi, zatrudniają pracowników.
Otrzymują także dopłaty unijne z tytułu posiadania ziemi. Żona pozwanego ma hotel, restaurację i stację benzynową. Pozwani mają też majątek położony w W. oraz nieruchomość zabudowaną domem mieszkalnym w J.. J. S. otrzymuje emeryturę w wysokości 1000 złotych miesięcznie, jego żona T. otrzymuje świadczenie emerytalne w wysokości ok. 800 złotych miesięcznie. (dowód: odpis skrócony aktu małżeństwa J. i T. S. (1) k. 16 akt, zeznania pozwanego J. S. k. 45-47 akt, nagranie przesłuchania w protokole rozprawy z dnia 14 maja 2018 roku -czas: 00:47:37-01:04:08) Przeciwko J.
S. w sprawie prowadzonej pod sygn. akt III K 46/13 zapadł w dniu 5 marca 2014 roku w Sądzie Okręgowym w Kaliszu wyrok karny w którym uznano J. S. za winnego tego, że w dniu 10 lipca 2009 roku w K. działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem A. J.. W wyroku tym zobowiązano J. S. do naprawienia wyrządzonej szkody przez zapłatę na rzecz pokrzywdzonego A. J. kwoty 300 tysięcy złotych w terminie trzech miesięcy od uprawomocnienia się wyroku. Wyrok po rozpoznaniu apelacji wniesionej przez pozwanego J.
S. uprawomocnił się w dniu 17 lipca 2014 roku. (dowód: odpisy wyroków karnych k. 39-40 i k. 41 akt) Powód A. J. posiada wierzytelność w stosunku do pozwanego J. S. wynikającą z prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w Kaliszu wydanego w dniu 7 września 2015 roku w sprawie o sygn. I C 502/15, zmienionego następnie wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Łodzi z dnia 16 września 2016 roku w sprawie o sygn. akt I ACa 1578/15. Z wyroku S.A. w Łodzi wynika, że pozwany J. S. jest zobowiązany do zapłacenia powodowi A. J. kwoty 332.448,64 złotych wraz z odsetkami oraz kwoty 16.661 złotych kwoty 5.688 złotych oraz kwoty 10.528 złotych tytułem zwrotu kosztów procesu. (dowód: odpisy wyroków k. 14 i k. 15 akt) Przeciwko J.
S. toczą się egzekucje komornicze. Jak wynika z zaświadczenia Komornika Sądowego J. B. prowadzone postępowania egzekucyjne na rzecz wierzycieli m.in. Skarbu Państwa Prezydenta Miasta Z., (...) Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego w W., Urzędu Dozoru Technicznego w W., (...) Sp. z o.o. w K. oraz A. J. są w znacznym stopniu bezskuteczne. (dowód: zaświadczenie Komornika Sądowego J. B. k. 17-18 akt) Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie wyżej opisanych dowodów - w tym dokumentów, których prawdziwość co do istoty nie budzi wątpliwości.
Sąd nie dał wiary twierdzeniom pozwanego J. S., co do tego, że nie posiada zadłużenia wobec powoda, w szczególności co do tego, że spłacił zadłużenie. Twierdzenia pozwanego, że przekazał powodowi w oststnim okresie czasu znaczną kwotę (70 tysięcy złotych!) bez pokwitowania w niewyjaśnionych okolicznościach są gołosłowne i absolutnie nieprzekonujące. W ocenie sądu stanowią one wyraz negowania prawomocnych orzeczeń sądu i wynikających z nich zobowiązań, a stanowisko i postawa pozwanego J. S. są wyrazem polemiki z istniejącym stanem prawnym i zmierzają do przedłużenia postępowania w kwestii uregulowania istniejących zadłużeń pozwanego.
Sąd zważył, co następuje:
W myśl art. 52 § 1a kodeksu rodzinnego i opiekuńczego ustanowienia rozdzielności majątkowej może żądać wierzyciel jednego z małżonków, jeżeli uprawdopodobni, że zaspokojenie wierzytelności stwierdzonej tytułem wykonawczym wymaga dokonania podziału majątku wspólnego małżonków. Zgodnie z § 2 w/w przepisu rozdzielność majątkowa powstaje z dniem oznaczonym w wyroku, który ją ustanawia, w wyjątkowych wypadkach, sąd może ustanowić rozdzielność majątkową z dniem wcześniejszym niż dzień wytoczenia powództwa, w szczególności, jeżeli małżonkowie żyli w rozłączeniu.
Mając na uwadze ustalenia poczynione w sprawie i zgromadzone dowody Sąd przyjął wbrew twierdzeniom pozwanego J. S., że istnieją ważne powody uzasadniające w myśl przepisu art. 52 § 1a k.r.o. do ustanowienia pomiędzy J. i T. S. (1) rozdzielności majątkowej. Rozdzielność została ustanowiona z datą od wniesienia pozwu w sprawie – od 4 grudnia 2017 roku. Wbrew stanowisku strony pozwanej nie można przyjąć, że pozwany zaspokoił żądanie wierzyciela. Przeczą temu dokumenty przedstawione przez stronę powodową z których wynika wyraźnie, że pozwany jest dłużnikiem A.
J.. Nadto z okoliczności sprawy wynika, że pozwani dysponują sporym majątkiem, w tym nieruchomościami stanowiącymi majątek wspólny J. i T. S. (1). Egzekucje kierowane pod adresem J. S. przez innych wierzycieli nie są skuteczne. Zatem biorąc pod uwagę powyższe ustalenia, w tym dowody zgromadzone w sprawie orzeczono jak w punkcie 1 wyroku. Zgodnie z zasadą wyrażoną w przepisie art. 98 k.p.c. koszty postępowania w niniejszej sprawie ponoszą solidarne pozwani J. i T. S. (1). Na koszty składa się opłata sądowa uiszczona przez powoda w wysokości 200 złotych (k. 3 akt), nadto z uwagi na fakt, że powód był reprezentowana w sprawie przez pełnomocnika, który złożył wniosek o obciążenie strony przeciwnej kosztami zastępstwa procesowego według norm przepisanych - zasądzono od J. i T.
S. (1) kwotę 737 złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. Na kwotę tę składa się uiszczona w toku postępowania opłata skarbowa od pełnomocnictwa w kwocie 17 złotych oraz kwota 720 złotych ustalona w oparciu o przepis § 4 pkt 7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U., poz. 1800 ze zm.). Do wskazanych wyżej kwot doliczono poniesioną przez stronę powodową opłatę skarbową za uzyskanie aktu małżeństwa pozwanych – 22 złotych. Łącznie zobowiązano pozwanych do zwrócenia powodowi kwoty 959 złotych (pkt 2 wyroku).
SSR Anna Sobolewska-Talaga