Legislator Case Law & Legislation
V U 350/19 AI generated

Court allows pre-retirement benefit by recognizing employment continuity across related companies despite short gap.

Case Number V U 350/19
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Allowed / Granted

Legislator summary

AI generated

The Social Insurance Institution denied pre-retirement benefits due to a short employment gap, but the court granted the claim. The applicant argued her roles in two related companies were continuous, which the court confirmed based on identical duties and ownership ties. Consequently, the court ruled the employment period met the six-month requirement and awarded the benefit.

Legislator headnote

AI generated

Art. 23 § 1 par. 1 Kodeksu pracy; Art. 2 ust. 3 ustawy o świadczeniach przedemerytalnych: Employment continuity is legally established when a new employer assumes obligations from a related entity, preventing the interruption of service required for pre-retirement benefits.

Keywords

AI generated
pre-retirement benefits employment continuity related companies social insurance labor law continuity

Cited Legislation

AI generated
Art. 23 § 1 par. 1 Kodeksu pracy
W ocenie Sądu w rozpoznawanej sprawie doszło do przejęcia zakładu w trybie art. 23 1 par.1 kodeksu pracy przez nowego pracodawcę, na co wskazuje jednoznacznie treść porozumienia z dnia 30.03.2018r.
Art. 2 ust. 3 ustawy o świadczeniach przedemerytalnych
W ocenie Sądu w rozpoznawanej sprawie doszło do przejęcia zakładu w trybie art. 23 1 par.1 kodeksu pracy przez nowego pracodawcę, na co wskazuje jednoznacznie treść porozumienia z dnia 30.03.2018r.
Art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o świadczeniach przedemerytalnych
Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o świadczeniach przedemerytalnych prawo do świadczenia przedemerytalnego ustala się na wniosek osoby zainteresowanej, od następnego dnia po dniu złożenia wniosku wraz z dokumentami, o których mowa w art.
Art. 477 § 14 pkt 2 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated
SN z 19.10.2010r. IIPK 91/10
umowy zawartej między dotychczasowym i nowym pracodawcą.(patrz wyrok SN z 19.10.2010r. IIPK 91/10) W efekcie należy przyjąć, że stosunek pracy L.
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt V U 350/19

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 28 czerwca 2019 r. Sąd Okręgowy w Kaliszu V Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSO Ewa Nowakowska Protokolant: st.sekr.sądowy Alina Kędzia po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2019 r. w Kaliszu odwołania L. W. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. z dnia 11 kwietnia 2019 r. Nr (...)- (...) w sprawie L. W. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. o świadczenie przedemerytalne Zmienia decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. z dnia 11 kwietnia 2019 r. znak (...)- (...) w ten sposób, że przyznaje L. W. prawo do świadczenia przedemerytalnego od 12 marca 2019r.

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 11.04.2019r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. odmówił L. W. prawa do świadczenia przedemerytalnego, gdyż w ostatnim zakładzie pracy była zatrudniona przez okres krótszy niż 6 miesięcy. Odwołanie od tej decyzji wniosła do Sądu L. W. domagając się jej zmiany i przyznania świadczenia przedemerytalnego, powołując się na to, że jej ostatnie zatrudnienie w spółce (...) S.A. od 03.04.2018r. do 26.07.2018r, jest kontynuacją zatrudnienie w Firmie (...) S.A trwającej od 06.10.2016r. do 31.03.2018r., a firmy choć nosiły różne nazwy były tożsame ze sobą, w obu pracowała przy tym samym biurku i miała ten sam zakres obowiązków.

W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie. Sąd ustalił, co następuje: Do wniosku o świadczenie przedemerytalne złożonego w dniu 13.03.2019r. L. W. przedłożyła świadectwo pracy z dnia 03.04.2018r., z którego wynika, że stosunek pracy z (...) Spółka Akcyjna w W. trwający od 06.10.2016r. do 31.03.2018r. rozwiązał się za porozumieniem stron z przyczyn ekonomicznych zakładu pracy bez winy pracownika (k 20 akt ZUS) Przedłożyła też świadectwo pracy 27.07.2018r. z którego wynika, że w okresie od 03.04.2018r. do 26.07.2018r. zatrudniona była w (...) S.A w W., a stosunek pracy rozwiązał się za wypowiedzeniem przez pracownika w trybie art.30.1.3.k.p. oraz art. 55. 1 1 k.p. (k 25 akt ZUS) W pierwszym przypadku, czyli co do zatrudnienia w (...) odwołująca się miała zawartą umowę o pracę na czas od 06.10.2017r. do 05.10.2018r., ale umowa została rozwiązana za porozumieniem stron i od 1.04.2018r. odwołująca się zawarła umowę o pracę z (...) S.A. (umowy k 15 i k 4-5), W obu firmach odwołująca się zatrudniona była jako specjalista ds. administracyjno-biurowych i w obu zakresy obowiązków odwołującej się są jednakowe, a nawet jednakowo sformułowane. (k 6 i k 10) Zmiana pracodawcy wynikała z problemów (...) spółki (...), dla której został ustanowiony tymczasowy nadzorca sądowy, a komornik zajął urządzenia produkcyjne.

Odwołująca się pracowała w biurze w L. jako jedyny pracownik administracyjny, pozostałe osoby to laborantka, magazynier i osoby pracujące przy linii produkcyjnej. Firma produkowała innowacyjną technologią obudowy do bezpieczników na słupy elektryczne. Zmiana pracodawcy dotyczyła wszystkich osób pracujących w L.. Wszystkich ich zapewniono o tym, że będą kontynuować produkcję pod nową nazwą zakładu. Nowy podmiot miał przejąć produkcję pierwszego, a nie doszło do tego tylko dlatego, że przedłużało się oczekiwanie na dotacje przeznaczone dla podmiotów pracujących w innowacyjnych technologiach.

Wszyscy pracownicy w lipcu 2018r. rozwiązali stosunki pracy z winy pracodawcy, gdyż od nowego podmiotu nie otrzymywali wynagrodzenia za pracę. ( dowód- zeznania odwołującej się z rozprawy 26.06.2019r) Z danych w Krajowym Rejestrze Sądowym wynika, że (...) to spółka akcyjna, której jedynym akcjonariuszem jest (...) Spółka Akcyjna. Adresy obu firm są tożsame: W., ul (...). J. B. był prezesem zarządu obu spółek: spółki (...) od 06.12.2017r., a spółki (...) s.a od 13.02.2018r. (Wydruki z KRS k 19-36) To właśnie J. B. zawarł z odwołującą się umowę o pracę z 1.04.2018r. i porozumienie z 30.03.2018r. reprezentując obydwa podmioty.

W dniu 30.03.2018r. zostało bowiem zawarte porozumienie między odwołującą się i obiema spółkami. Z powołaniem na zawarcie umowy o pracę w dniu 06.10.2017r. z (...) (która została formalnie rozwiązana na zasadzie porozumienia stron w dniu 30.03.2018r.) a następnie umowy z (...) od 1.04.2018r. ustalono, że (...) Spółka Akcyjna określana w skrócie jako (...) przejmuje od (...) S.A zobowiązania dotyczące udzielania urlopu. Określono przy tym ilość dni urlopu wypoczynkowego przysługującego odwołującej się za rok 2017 i za rok 2018. ( porozumienie z 30.03.2018r. k 9) .

Poza sporem jest, że stosunek pracy z (...) S.A został rozwiązany bez wypowiedzenia z winy pracodawcy, z uwagi na niedopełnienie obowiązku zapłaty wynagrodzenia za pracę za miesiące od kwietnia do czerwca 2018r. Odwołująca się od dnia 06.08.2018r. do chwili obecnej jest zarejestrowana w Powiatowym Urzędzie Pracy w L. jako bezrobotna z prawem do zasiłku w okresie od 06.08.2018r. do 31.10.2018r. (Dowód- zaświadczenie k 34akt ZUS) Z wyliczeń ZUS wynika, że na dzień rozwiązania stosunku pracy odwołująca się wykazała łącznie 35 lat, 9 miesięcy i 6 dni okresów składkowych i nieskładkowych ( wykaz -akta organu rentowego).

Sąd zważył, co następuje:

Zgodnie z art.2 ust 1 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o świadczeniach przedemerytalnych (Dz.U Nr 120, poz. 1252) prawo do świadczenia przedemerytalnego przysługuje osobie, która:

1. do dnia rozwiązania stosunku pracy lub stosunku służbowego z powodu likwidacji pracodawcy lub niewypłacalności pracodawcy, w rozumieniu przepisów o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy, u którego była zatrudniona lub pozostawała w stosunku służbowym przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy, ukończyła co najmniej 56 lat - kobieta oraz 61 lat - mężczyzna i posiada okres uprawniający do emerytury, wynoszący co najmniej 20 lat dla kobiet i 25 lat dla mężczyzn, lub 2. do dnia rozwiązania stosunku pracy lub stosunku służbowego z przyczyn dotyczących zakładu pracy, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz.

U. Nr 99, poz. 1001), zwanej dalej "ustawą o promocji zatrudnienia", w którym była zatrudniona przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy, ukończyła co najmniej 55 lat - kobieta oraz 60 lat - mężczyzna oraz posiada okres uprawniający do emerytury, wynoszący co najmniej 30 lat dla kobiet i 35 lat dla mężczyzn. W niniejszej sprawie spór nie dotyczył trybu rozwiązania umowy o pracę, natomiast zarzutem wobec odwołującej się jest, że zatrudniona była u ostatniego pracodawcy przez okres krótszy niż 6 miesięcy. W ocenie Sądu w rozpoznawanej sprawie doszło do przejęcia zakładu w trybie art. 23 1 par.1 kodeksu pracy przez nowego pracodawcę, na co wskazuje jednoznacznie treść porozumienia z dnia 30.03.2018r.

Zgodnie z tym przepisem w razie przejścia zakładu pracy lub jego części na innego pracodawcę staje się on z mocy prawa stroną w dotychczasowych stosunkach pracy. O tym, że taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie świadczy też fakt, że pierwsza umowa o pracę była zawarta na czas określony od 06.10.2017r. do 06.05.2018r., a została rozwiązana za porozumieniem stron i w to miejsce została zawarta w dniu 1.04.2018r. umowa o pracę z drugim podmiotem, na takie samo stanowisko, z takim samym zakresem obowiązków i z takim samym wynagrodzeniem.

Odwołująca się wykonywała tę samą pracę, w tym samym miejscu, na tych samych warunkach płacowych, z takim samym zakresem obowiązków, a nowy podmiot przejął wobec niej wszelkie zobowiązania związane z urlopem nie wykorzystanym w pierwszym. Należy zwrócić przy tym uwagę na bliskie relacje między obiema spółkami, gdyż jedna z nich jest jedynym akcjonariuszem drugiej, obie mają tożsamą siedzibę, obie reprezentowane były przez te samą osobę przy zawarciu porozumienia z 30.03.2018r. Cytowany art. 23 1 par.1 KP jest normą bezwzględnie obowiązującą i przejęcie w tym trybie pracowników przez nowego pracodawcę następuje z mocy prawa.

Nie jest też możliwe uchylenie się od skutków prawnych działania tego przepisów wyniku czynności prawnej np. umowy zawartej między dotychczasowym i nowym pracodawcą.(patrz wyrok SN z 19.10.2010r. IIPK 91/10) W efekcie należy przyjąć, że stosunek pracy L. W. trwał od 06.10.2017r. do 26.07.2018r. i uległ rozwiązaniu za wypowiedzeniem przez pracownika z winy pracodawcy. Zgodnie z art. 2 ust. 3 ustawy o świadczeniach przedemerytalnych świadczenie przysługuje po upływie co najmniej 6 miesięcy pobierania zasiłku dla bezrobotnych, o którym mowa w ustawie o promocji zatrudnienia, jeżeli uprawniony spełnia ponadto łącznie następujące warunki: 1)nadal jest zarejestrowany jako bezrobotny; 2)w okresie pobierania zasiłku dla bezrobotnych nie odmówił bez uzasadnionej przyczyny przyjęcia propozycji odpowiedniego zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, w rozumieniu ustawy o promocji zatrudnienia, albo zatrudnienia w ramach prac interwencyjnych lub robót publicznych; 3)złoży wniosek o przyznanie świadczenia przedemerytalnego w terminie nieprzekraczającym 30 dni od dnia wydania przez powiatowy urząd pracy dokumentu poświadczającego 6-miesięczny okres pobierania zasiłku dla bezrobotnych.

Ze stanowiska ZUS wynika, że odwołująca się spełnia te warunki. Skoro ponadto legitymuje się ponad 6 miesięcznym okresem zatrudnienia u pracodawcy o jakim mowa wyżej oraz ukończyła 55 lat i wykazała ponad 30 lat okresów składkowych i nieskładkowych to spełniła wszystkie warunki do uzyskania świadczenia przedemerytalnego. Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o świadczeniach przedemerytalnych prawo do świadczenia przedemerytalnego ustala się na wniosek osoby zainteresowanej, od następnego dnia po dniu złożenia wniosku wraz z dokumentami, o których mowa w art. 7 ust.

3. Odwołująca się wniosek wraz z kompletem dokumentów, o którym mowa w art. 7 ust. 3 ustawy złożyła w dniu 11.03.2019r., dlatego też Sąd przyznał jej świadczenie przedemerytalne od dnia następnego czyli od 12.03.2019r. Zaskarżona decyzja podlegała więc zmianie i zgodnie z art.477 14 § 2 k.p.c. orzeczono jak w wyroku.