Appeal court quashes first-instance judgment for failure to verify contradictory employment records regarding special conditions work.
Legislator summary
AI generatedThe appeal court quashed the first-instance judgment and remanded the case for retrial due to insufficient evidence verification. The lower court relied solely on witness testimony while ignoring contradictory entries in employment certificates that explicitly stated the applicant did not work under special conditions. The court held that these discrepancies required a comprehensive review of personal files and witness statements to establish the factual basis for the pension claim.
Legislator headnote
AI generatedArt. 233 § 1 k.p.c.; Art. 386 § 4 k.p.c.: When first-instance findings contradict documentary evidence, the court must remand the case for a complete re-evaluation of all materials to ensure factual accuracy before applying legal provisions.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt III AUa 1336/13
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 6 marca 2014 r. Sąd Apelacyjny w Rzeszowie, III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSA Bogumiła Burda Sędziowie: SSA Barbara Gonera SSO del. Jolanta Krzywonos (spr.) Protokolant sekr. sądowy Anna Kuźniar po rozpoznaniu w dniu 6 marca 2014 r. na rozprawie sprawy z wniosku Z. K. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w R. o emeryturę na skutek apelacji wniesionej przez stronę pozwaną od wyroku Sądu Okręgowego w Przemyślu z dnia 30 sierpnia 2013 r. sygn. akt III U 911/13 uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu Sądowi Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Przemyślu pozostawiając temu Sądowi orzeczenie o kosztach w postępowaniu apelacyjnym .
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 9. V.2013r Znak (...) Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. odmówił Z. K. prawa do emerytury . W podstawie prawnej decyzji organ rentowy powołał ogólne przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7. II,.1983r w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze / Dz. U. Nr 8 poz. 43 ze zm./ oraz ustawy z 17.XII.1998r o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych / Dz. U. z 2009 , Nr 153 , poz. 1227 ze zm ./. W uzasadnieniu decyzji organ rentowy wskazał ,iż odmówił wnioskodawcy prawa do emerytury , gdyż do dnia l.I.1999r nie został udowodniony wymagany 15 - letni okres pracy w szczególnych warunkach wykonywanej stale i w pełnym wymiarze czasu pracy .
Zakład Ubezpieczeń Społecznych do stażu pracy w warunkach szczególnych nie zaliczył wnioskodawcy okresu jego zatrudnienia od 1. VIII. 1969r do 27. X.1970r oraz od 25. X.1972r do 30.IX.1976r w GS (...) oraz od 9.XI,.1976r do 1. X.1986r w Fabryce (...) w P. , ponieważ brak jest dowodów w postaci świadectw wykonywania pracy w szczególnych warunkach . Odwołanie od tej decyzji wniósł Z. K. zarzucając zaskarżonej decyzji nieuzasadnione przyjęcie ,że nie udowodnił 15 lat pracy w szczególnych warunkach wykonywanej stale i w pełnym wymiarze czasu pracy przez nie uwzględnienie okresu od 1.
VIII. 1969r do 27.X.1970r oraz od 25.X.1972r do 30.IX.1976r w GS (...) oraz od 9.XI.1976r do l.X.1986r w Fabryce (...) w P. jako zatrudnienia w szczególnych warunkach . Ponadto w okresie od 1. IX.1988r do 31. XII.1992r będąc zatrudnionym w Przedsiębiorstwie (...) inż. P. K. w P. stale i w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywał prace przy spawaniu i wycinaniu elektrycznym i gazowym wymienioną w Dziale XIV poz. 12 wykazu A stanowiącego załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z 7.II.1983r w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnych charakterze.
Wnioskodawca wniósł o zmianę zaskarżonej decyzji i przyznanie mu prawa do emerytury oraz zasądzenie kosztów postępowania. 1 W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o oddalenie odwołania powtarzając argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji . Wyrokiem z dnia 30. VIII. 2013r syg. akt III U 911/13 Sąd Okręgowy w Przemyślu w pkt. I wyroku zmienił zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznaje wnioskodawcy Z. K. prawo do emerytury w ustawowej wysokości , począwszy od 1. IV.2013r tj. od miesiąca zgłoszenia wniosku , a w pkt.
II zasądził od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w R. na rzecz wnioskodawcy Z. K. kwotę 240 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. Sąd Okręgowy ustalił ,że Z. K.urodził się (...)., z zawodu jest ślusarzem - spawaczem. W dniu 18. IV.2013r złożył wniosek o emeryturę zaznaczając ,że jest członkiem Otwartego Funduszu emerytalnego i wniósł po przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w Otwartym Funduszu Emerytalnym za pośrednictwem ZUS na dochody budżetu Państwa . W aktach organu rentowego znajdują się świadectwa pracy potwierdzające ,że wnioskodawca w okresie od 1.
VIII. 1969r do 30.IX.1976r był zatrudniony w (...) w P. na stanowisku ślusarz remontowy , w pełnym wymiarze czasu pracy , od 9.XI.1976r do 1. X.1986r był zatrudniony w Fabryce (...) w P. na stanowisku ślusarz - spawacz gazowy w pełnym wymiarze czasu pracy . W okresie zatrudnienia w (...) w P. wykonywał prace spawalnicze , spawał między innymi wiaty stalowe, kraty , konstrukcje metalowe. Pracę wykonywał w warsztacie lub na terenie budów w Ż. , D. , P. . Spawanie odbywało się metodą elektryczno-gazową . W zakładzie nie było innego spawacza.
Ślusarze przygotowywali mu elementy do spawania . Od 26.IX,.1970r do 14.X.1972r wnioskodawca odbywał zasadniczą służbę wojskową . W okresie od 26.IX.1975r do 15.1,.1976r odbył kurs spawacza gazowego i uzyskał uprawnienia. Od 9. XI,.1976r do 1. X.1986r pracując w Fabryce (...) w P. wykonywał stale i w pełnym wymiarze czasu pracy prace spawalnicze. Wnioskodawca spawał głównie elektrycznie , jednak czasami także metodą gazową , zwłaszcza przy wycinaniu części do pras i nożyc uniwersalnych . Pracę wykonywał na hali w spawalni .Zajmował się spawaniem podzespołów do maszyn , pras , spawaniem nożyc uniwersalnych , korpusów do gwintarek .
Wnioskodawca nie wykonywał prac ślusarskich , gdyż takie wykonywali inni pracownicy tj. ślusarze znajdujący się wyłącznie przygotowywaniem materiału do spawania , czyszczeniem , szlifowaniem itp. W okresie od 2. V. 1988r do 28.11, .1995r wnioskodawca był zatrudniony w Przedsiębiorstwie (...) inż. P. K. w P. , gdzie w okresie od 1. IX.1988r do 31. XII.1992r wykonywał stale i w pełnym wymiarze czasu pracy prace przy spawaniu gazowo-elektrycznym. W większości prace wykonywane były na budowie,. Wnioskodawca jedynie wykonywał prace spawalnicze , zaś prace przygotowawcze wykonywali pomocnicy .
Sąd I instancji stwierdził ,że stan faktyczny ustalił na podstawie dowodów z dokumentów zgromadzonych w aktach rentowych , oraz zeznań świadków i wnioskodawcy . Sąd odmówił wiarygodności świadectwom pracy w zakresie wskazanych tam stanowisk na których pracował wnioskodawca . Sąd uznał za wiarygodne zeznania świadków i wnioskodawcy .Świadkowie bowiem przez wiele lat pracowali z wnioskodawcą w tych zakładach i znali zakres obowiązków Z. K. oraz rzeczywisty rodzaj jego pracy i jej charakter. Ponadto zeznania świadków są zgodne z zeznaniami wnioskodawcy , wzajemnie się potwierdzają i uzupełniają .
W okresie zatrudnienia w Przedsiębiorstwie (...) inż. P. K. w P. zarówno zeznania P. K. , oraz wnioskodawcy potwierdzają ,iż w czasie zatrudnienia w tym zakładzie w okresie od 1. IX.1988r do 31. XII. 1992r na stanowisku montera instalacji sanitarnych stale i w pełnym wymiarze czasu pracy wykonywał pracę przy spawaniu elektryczno-gazowym instalacji co. Sąd Okręgowy w Przemyślu powołując treść art. 184 i 32 ustawy z 17.X.1998r o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych / Dz.U,. z 2009r , Nr 153 , poz. 1227 ze zm./ oraz § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7.
II. 1983r w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze / Dz.U. Nr 8 poz. 43 ze zm. / stwierdził, że wnioskodawca wykazał ponad 15-letni okres pracy w szczególnych warunkach przypadający na dzień l.I.1999r i spełnia wszelkie pozostałe przesłanki do nabycia prawa do emerytury przewidziane w przepisie art. 32 w związku z art. 184 ustawy o emeryturach i rentach z FUS. W podstawie prawnej powołał ponadto art. 477 14 § 1 kpc. Apelację od tego wyroku wniósł Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. zarzucając naruszenie : 1/ przepisów prawa materialnego tj. art. 184 w zw. art. 32 ustawy z dnia 17.XII.1998r o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych w powiązaniu z § 2 pkt. 1 i § 4 ust. 1 pkt. 3 rozporządzenia Rady Ministrów z 7.II,.1983r w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach poprzez przyjęcie ,że wnioskodawca spełnia warunki do emerytury , pomimo ,że nie udowodnił ,iż posiada wymagany co najmniej 15- letni okres zatrudnienia w szczególnych warunkach na dzień 1.1.1999r , 2/ art. 233 § 1 poprzez dokonanie jednostronnej oceny dowodów bez wszechstronnego rozważenia okoliczności sprawy i wbrew zasadom doświadczenia życiowego i logiki i wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku w części pierwszej poprzez oddalenie odwołania.
Sąd Apelacyjny zważył co następuje :
Apelacja organu rentowego jest uzasadniona i skutkuje uchyleniem zaskarżonego wyroku do ponownego rozpoznania . Uzasadniony jest zarzut Zakładu Ubezpieczeń Społecznych podniesiony w apelacji naruszenia przepisu art. 233 § 1 kpc . Należy wskazać ,że Sąd I instancji tylko na podstawie zeznań wnioskodawcy i świadków ustalił, że we wszystkich spornych okresach wnioskodawca pracował stale i w pełnym wymiarze czasu pracy w warunkach szczególnych wykonując prace przy spawaniu odmawiając wiarygodności świadectwom pracy w zakresie określonego w nich zajmowanego przez wnioskodawcę stanowiska pracy .Tymczasem z analizy świadectwa pracy z dnia 1.
X.1976r wystawionego przez (...) Zakład (...) w P. wynika ,że wnioskodawca w okresie zatrudnienia od 1. VIII. 1969r do 30.IX.1976r pracował jako ślusarz remontowy i w okresie tego zatrudnienia uzyskał kwalifikacje mistrza rzemiosła w zakresie ślusarstwa. W okresie zatrudnienia w Fabryce (...) w P. Sąd I instancji przyjmuje ,iż wnioskodawca stale i w pełnym wymiarze czasu pracy pracował w okresie od 9. XI,.1976r do 1. X.1986r przy spawaniu , gdy tymczasem ze świadectwa pracy z dnia 1. X.1986r wynika ,że pracował w tym zakładzie jako ślusarz , oraz przebywał w okresie tego zatrudnienia na urlopie wychowawczym.
Według zaświadczenia o zatrudnieniu i wynagrodzeniu z dnia 26. II. 2001 r wystawionego przez ten zakład urlop wychowawczy trwał od 1. IX.1984r do 1. VIII.1986r . Sąd przyjął w oparciu o zeznanie wnioskodawcy i świadka P. K. ,iż w okresie od 1. IX.1988r do 31. XII.1992r wnioskodawca pracował przy spawaniu . Ze świadectwa pracy z dnia 28.11.1995r wystawionego przez P. K. natomiast wynika ,że wnioskodawca od 3. V.1988r do 28.11.1995r pracował w pełnym wymiarze czasu pracy w Przedsiębiorstwie (...) inż. P. K. w P. na stanowisku monter instalacji sanitarnych , a pkt. 8 tego świadectwa pracy P. K. wpisał ,że wnioskodawca nie wykonywał pracy w warunkach szczególnych .Zapis w tym dokumencie stoi w sprzeczności ze złożonymi przez P. K. zeznaniami w sprawie .
Zeznał on bowiem ,że wnioskodawca pracował w warunkach szczególnych stale i w pełnym wymiarze czasu pracy przy spawaniu . Wszystkie te niejasności i sprzeczności wymagają dokładnego wyjaśnienia . W ponownym postępowaniu Sąd I instancji zgromadzi dokumenty w postaci akt osobowych wnioskodawcy ze wszystkich zakładów , z których wnioskodawca domaga się zaliczenia pracy w warunkach szczególnych , dokona oceny zawartych w nich dokumentów , a zwłaszcza angaży , zakresu czynności , następnie ponownie przeprowadzi dowód z zeznań świadków i wnioskodawcy celem ustalenia rozbieżności między ich zeznaniami , a dowodami z dokumentów np.
świadectw pracy .Wyjaśni rozbieżności między zeznaniami świadka P. K. , a dokonanego przez niego zapisu w świadectwie pracy celem ustalenia jaką pracę wnioskodawca faktycznie wykonywał . Świadectwo pracy wskazuje ,iż nie pracował on w warunkach szczególnych w tym zakładzie tj. w okresie od 1. IX.1984r do 1. VIII.1986r., a świadek zeznaje ,że wnioskodawca pracował w warunkach szczególnych . Po uzupełnieniu postępowania dowodowego we wskazanym kierunku Sąd dokona jego oceny według zasad określonych w art. 233 § 1 kpc . Wszechstronne rozważenie zebranego materiału dowodowego pozwoli na poczynienie prawidłowych ustaleń i w konsekwencji na właściwą ocenę prawną sprawy .
Mając powyższe na uwadze Sąd Apelacyjny stosownie do art. 386 § 4 kpc orzekł jak w sentencji wyroku .