Legislator Case Law & Legislation
I C 1267/18 AI generated

Court allows claim against bankrupt debtor after insolvency proceedings were terminated, permitting creditor to step into administrator's shoes.

Case Number I C 1267/18
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Allowed / Granted

Legislator summary

AI generated

The court granted the plaintiff's claim for 200,000 PLN against the defendant, who had previously been subject to insolvency proceedings. Although the defendant initially contested jurisdiction and raised bankruptcy defenses, the insolvency proceedings were later terminated, allowing the defendant to re-enter the case as the debtor. The court ruled that the plaintiff's claim was valid under both the bill of exchange and loan contract, and since the defendant admitted liability, the judgment became immediately enforceable.

Legislator headnote

AI generated

Art. 333 ust. 1 Prawa restrukturyzacyjnego; Art. 333 § 1 pkt 2 k.p.c.: Upon termination of insolvency proceedings, the creditor may step into the administrator's place to pursue actions initiated by the administrator, and a defendant's admission of debt results in immediate enforceability of the judgment.

Keywords

AI generated
insolvency proceedings termination creditor stepping into administrator's place bill of exchange validity immediate enforceability admission of debt restructuring law civil procedure code

Cited Legislation

AI generated
art. 333 ust. 1 Prawa restrukturyzacyjnego
Zgodnie z art. 333 ust 1.
art. 333 § 1 pkt 2 k.p.c.
Pozwany uznał roszczenie powoda w całości, co na podstawie art. 333 § 1 pkt 2 k.p.c. skutkuje nadaniem rozstrzygnięciu rygoru natychmiastowej wykonalności.
art. 98 § 1 i 3 k.p.c.
Podstawą zaś rozstrzygnięcia o kosztach procesu jest art. 98 § 1 i 3 k.p.c. oraz złożony spis kosztów – k.
art. 720 i n. k.c.
Zasadność powództwa nie budzi wątpliwości i nie jest kwestionowana, zarówno w oparciu o zobowiązanie wekslowe, jak i stanowiące jego podstawę umowy pożyczki – art. 720 i n. k.c. Pozwany uznał roszczenie powoda w całości, co na podstawie art.
art. 174 § 1 pkt 4 k.p.c
Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim zawiesił postępowanie na podstawie art. 174 § 1 pkt 4 k.p.c.
art. 333 § 1 pkt 2 k.p.c
Pozwany uznał roszczenie powoda w całości, co na podstawie art. 333 § 1 pkt 2 k.p.c.
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygnatura akt I C 1267/18

UZASADNIENIE

W pozwie, skierowanym do Sądu Okręgowego w Piotrkowie Trybunalskim, w postępowaniu nakazowym z weksla w dniu 31 lipca 2017 r. powód R. G. wniósł o zasądzenie od pozwanego M. F. (1) kwoty 200 000 zł z odsetkami ustawowymi od dnia 1 sierpnia 2014 r. (od 1 stycznia 2016 r. ustawowymi odsetkami za opóźnienie) do dnia zapłaty oraz zwrot kosztów procesu. (pozew – k. 3-4) W dniu 12 września 2017 r. Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim w sprawie I NC 210/17 wydał nakaz zapłaty zgodnie z żądaniem pozwu. (nakaz – k.

14) Pozwany skutecznie wniósł zarzuty od nakazu zapłaty podnosząc niewłaściwość sądu i brak legitymacji procesowej biernej, gdyż w dniu 18 kwietnia 2016 r. w sprawie V GR 1/16 Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim otworzył postępowania sanacyjnego wobec dłużnika w osobie M. F. (2) prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą Zakład (...) w K.. (zarzuty – k. 23-27, postanowienie – k.

39) Postanowieniem z dnia 27 listopada 2017 r. Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim zawiesił postępowanie na podstawie art. 174 § 1 pkt 4 k.p.c. i podjął zawieszone postępowanie wzywając do udziału w sprawie w trybie ar. 194 § 1 k.p.c. Zarządcę Masy Sanacyjnej M. F. (2) prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą Zakład (...) w restrukturyzacji. Jednocześnie sąd uchylił nakaz zapłaty z dnia 12 września 2017 r. oraz stwierdził swoją niewłaściwość miejscową i przekazał sprawę do rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Łodzi (postanowienie – k.

69) W dniu 8 marca 2018 r. postępowanie sanacyjne wobec dłużnika M. F. (2) prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą Zakład (...) w K. zostało umorzone. Postanowienie to uprawomocniło się w dniu 19 października 2018 roku (postanowienie – k. 197) Zgodnie z art. 333 ust 1. ustawy z dnia 15 maja 2015 r. Prawo restrukturyzacyjne (Dz.U. 2015 poz. 978), po umorzeniu postępowania sanacyjnego wierzyciel w terminie trzydziestu dni od dnia wydania postanowienia o umorzeniu tego postępowania może wstąpić w miejsce zarządcy do wszczętych przez zarządcę postępowań o uznanie za bezskuteczną czynności dokonanej przez dłużnika z pokrzywdzeniem wierzycieli.

Wstąpienie jest skuteczne pod warunkiem uprawomocnienia się postanowienia o umorzeniu postępowania sanacyjnego. Zgodnie zaś z ust. 2 w innych postępowaniach niż określone w ust. 1 dłużnik wstępuje w miejsce zarządcy. Przepis ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio. Pozwany M. F. (2), który w oparciu o powołany wyżej przepis ponownie wstąpił do postępowania z dniem 19 października 2018 r. uznał powództwo w całości. (skrócony protokół rozprawy z dnia 24 kwietnia 2019 r. – k. -207)

Sąd ustalił i zważył co następuje:

Pozwany wraz z żoną byli przyjaciółmi powoda. Powód wielokrotnie pożyczał pozwanemu pieniądze. Pierwsza większa pożyczka to było około 70 000 zł, przekazane w euro około 2007-2008. Z tej kwoty pozwany oddał powodowi 20 000 zł i zaoferował zwrot pozostałych 50 000 zł, alternatywnie prosząc jednak o przedłużenie pożyczki na 15% procent. Pozwany zgodził się oraz dodatkowo pożyczył pozwanemu kolejne 50 000 zł. Kolejna pożyczka gotówkowa to było 88 000 zł na zakup kostki. W dniu 15 kwietnia 2014 roku sam pozwany zaproponował, że w związku z zaciągniętymi u powoda pożyczkami podpisze mu weksel za 200 000 zł.

Pieniądze miał oddać po sprzedaży działki pod halę sportową, jednak działka została sprzedana, a pieniądze nie wpłynęły. Pozwany przestał natomiast odbierać telefony, tłumacząc, że na razie nie ma pieniędzy i że się odezwie jak będzie miał. Powód wystąpił do sądu w lipcu 2017 ponieważ dowiedział się, że weksel może się przedawnić. Pozwany nie zgłosił wierzytelności powoda w postępowaniu sanacyjnym. Z tego powodu toczy się przeciwko niemu postepowanie karne, w którym przyznaje się do winy. Tłumaczy się, że prawnicy mieli wątpliwości co do weksla.

Kwota z weksla nie została w żadnej części zwrócona. Termin i miejsce płatności były przez strony ustalone wspólnie. Pozwany przyznaje, że jest winny powodowi 200 000 zł. Prowadził działalność gospodarczą pod nazwą (...). Działalność nadal prowadzi, ale w niewielkim zakresie. Są to usługi polegające na budowie kanalizacji i dróg. Sytuacja na rynku budowlanym pogorszyła się, dlatego wystąpił o otwarcie postępowania sanacyjnego. W trakcie 2 lat trwania postępowania nie udało się zrealizować jego założeń z uwagi na zła sytuację na rynku.

Według pozwanego, obecnie sytuacja poprawiła się i gdyby można było wrócić do restrukturyzacji, firma mogłaby funkcjonować i spłacać zadłużenia. Postanowienie o umorzeniu jest prawomocne, ale trwa postępowania zainicjowane wnioskiem pozwanego o przywrócenie terminu. (zgodne zeznania stron na rozprawie 24 kwietnia 2019 r., weksel – k.

9) Zasadność powództwa nie budzi wątpliwości i nie jest kwestionowana, zarówno w oparciu o zobowiązanie wekslowe, jak i stanowiące jego podstawę umowy pożyczki – art. 720 i n. k.c. Pozwany uznał roszczenie powoda w całości, co na podstawie art. 333 § 1 pkt 2 k.p.c. skutkuje nadaniem rozstrzygnięciu rygoru natychmiastowej wykonalności. Podstawą zaś rozstrzygnięcia o kosztach procesu jest art. 98 § 1 i 3 k.p.c. oraz złożony spis kosztów – k. 206.