Bank claim dismissed due to failure to prove service of termination notice and demand letters to cardholder.
Legislator summary
AI generatedThe court dismissed the bank's claim for unpaid credit card transactions because the plaintiff failed to prove the service of termination and demand letters. Although the bank sent letters via registered mail, Polish law requires proof of actual receipt by the addressee or an adult household member for such notices to be effective. Consequently, the court ruled the lawsuit premature as the statutory 14-day payment period could not be established without confirmed delivery.
Legislator headnote
AI generatedArt. 6 k.c.; Art. 232 § 1 k.p.c.: A party must prove actual delivery of termination or demand letters to the debtor or an adult household member; mere sending via registered mail without proof of receipt does not establish the start of the payment period or the right to terminate the contract.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt I C 558/19
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 24 czerwca 2019 roku Sąd Rejonowy w Kłodzku, I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Izabela Kosińska-Szota Protokolant: stażysta Kamila Kupiec po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 2019 roku w Kłodzku na rozprawie sprawy z powództwa (...) Banku S. A. we W. przeciwko L. J. o zapłatę 5 967,70 zł oddala powództwo. (...)
UZASADNIENIE
Strona powodowa (...) Bank S.A. z siedzibą we W. wniosła o zasądzenie od pozwanej L. K. kwoty 5 967,70 zł z odsetkami umownymi w wysokości 10 % w stosunku rocznym od kwoty 2 799,34 zł od dnia 5 grudnia 2017 r., odsetkami umownymi w wysokości 9 % w stosunku rocznym od kwoty 2 077,74 zł od dnia 5 grudnia 2017 r., odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia wniesienia pozwu oraz zasądzenie kosztów procesu. W uzasadnieniu pozwu wskazała, że zawarła z pozwaną umowę o przyznanie limitu kredytowego 5 000 zł i wydanie karty, a pozwana zobowiązała się do dokonywania spłat kwot transakcji wraz z należnymi odsetkami oraz opłatami i prowizjami.
Strona powodowa podała, że pozwana dokonała przy pomocy karty transakcji gotówkowych na kwotę 2 799,34 zł i 2 077,74 zł transakcji bezgotówkowych, lecz pozwana nie uregulowała ciążącego na niej zobowiązania. Następnie strona powodowa sprecyzowała jednoznacznie nazwisko pozwanej na K. – J.. Od wydanego przez referendarza sądowego nakazu zapłaty w postępowaniu upominawczym pozwana wniosła sprzeciw zaskarżając go w całości i podniosła zarzut nieudowodnienia roszczenia w całości, przedwczesność powództwa, a z ostrożności zarzut przedawnienia roszczenia.
Pozwana wskazała, że nie uznaje roszczenia ani co do wysokości, ani co do zasady. Pozwana zaprzeczyła, by doszło do wypowiedzenia umowy, a ponadto, by zaszły podstawy do wypowiedzenia umowy. Zakwestionowała otrzymywanie korespondencji od powódki. Pozwana podniosła także, iż powód nie zrealizował ciężarów procesowych. W piśmie procesowym z dnia 10 maja 2019 r. strona powodowa podtrzymała dotychczasowe stanowisko, zaś pozwana ustosunkowując się do niego zaprzeczyła, by otrzymała korespondencję od strony powodowej, w tym wypowiedzenie umowy podnosząc, że nigdy nie została jej skutecznie ani prawidłowo doręczona.
Strona powodowa otrzymała odpis pisma pozwanej 14 czerwca 2019 r. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 26 czerwca 2014 r. strona powodowa (...) Bank S.A. we W. i pozwana L. K. zawarli umowę o przyznanie limitu kredytowego i wydanie karty (...) nr (...). Dowód: umowa o przyznanie limitu kredytowego i wydanie karty z 26.06.2014 r. – k.20 – 22 regulamin umowy o przyznanie limitu kredytowego i wydanie karty – k.23 – 25 tabela opłat i prowizji dla kart kredytowych – k.26 - 28 wniosek o przyznanie limitu i wydanie karty kredytowej - k.84 W okresie od 18 lipca 2014 r. do 15 lutego 2017 r. pozwana dokonała transakcji gotówkowych kartą na kwotę 2 820 zł, zaś w okresie od 13 sierpnia 2014 r. do 17 marca 2017 r. transakcji bezgotówkowych na kwotę 2 077,74 zł Dowód: wykaz operacji na rachunku karty – k.17 – 19 Strona powodowa sporządzał informacje o blokadzie rachunku karty kredytowej oraz ostateczne wezwanie do zapłaty z 21.08.2017 r..
Pismem z dnia 14 września 2017 r. strona powodowa wypowiedziała umowę zawartą w dniu 26 czerwca 2014 r. z powodu naruszenia warunków umowy poprzez brak spłaty zaległości na rachunku karty kredytowej wezwała do uregulowania kwoty 1 355,83 zł. Jednocześnie strona powodowa wskazała, że brak spłaty spowoduje po upływie okresu wypowiedzenia wymagalność całego zadłużenia w kwocie 5 300,67 zł. Strona powodowa nadała to pismo przesyłką poleconą w dniu 15 września 2017 r. Dowód: informacja o blokadzie rachunku karty kredytowej z 6.06.2017 r. - k.85 informacje z 19.04.2017 r., 30.10.2017 r., 13.11.2017 r. - k.86, 87 i 88 ostateczne wezwanie do zapłaty - k. 89 oświadczenie o wypowiedzeniu umowy - k.90 kserokopia książki nadawczej – k.91 – 93
Sąd zważył, co następuje:
Powództwo wobec skutecznego zarzutu pozwanej dotyczącego braku doręczenia jej pisma z dnia 14 o wypowiedzeniu umowy o przyznanie limitu kredytowego i wydanie karty kredytowej uznać należało za przedwczesne. Niewątpliwym jest w sprawie, że strony łączyła umowa bankowa z dnia 26 czerwca 2014 r. oraz, że pozwana nie spłacała należności wynikających z transakcji dokonywanych kartą kredytową. Pozwana nie przedstawiła zgodnie z wymogami art.6 k.c. i art.232 zd. 1 k.p.c. dowodu, czy i ile zadłużenia spłaciła. Rzeczą strony powodowej było jednak wezwanie pozwanej do zapłaty, a następnie wypowiedzenie umowy i przesłanie ich za potwierdzeniem odbioru.
Skoro strona powodowa sporządziła oświadczenie o wypowiedzeniu umowy i nadała je listem poleconym, to jej rzeczą było udowodnienie, że pozwanej pismo o wypowiedzeniu zostało doręczone. Wykazanie przez powodowy Bank, że nadał pismo o wypowiedzeniu umowy listem poleconym, nie stanowi dowodu na okoliczność doręczenia pozwanej lub dorosłemu domownikowi takiego pisma. Strona powodowa powinna była wysłać te pisma przesyłką poleconą z potwierdzeniem odbioru, wszak tylko takie doręczenie w sposób niewątpliwy wykazuje komu i w jakim dniu takie pismo doręczono.
Potwierdzanie odbioru wywołuje daleko idące skutki, po pierwsze, pozwala na uznanie, że adresat wówczas miał możliwość zapoznać się z jego treścią, po drugie, od daty doręczenia biegną terminy wypowiedzenia. Zgodnie z przepisami działu III umowy – Nieterminowa spłata wykorzystanego limitu ust. 5 pkt b bank może wypowiedzieć umowę w przypadku braku spłaty wymagalnego zadłużenia lub jego części, po uprzednim wezwaniu posiadacza karty do zapłaty zaległych spłat lub ich części w terminie ustalonym przez bank, nie krótszym niż 7 dni od daty otrzymania wezwania pod rygorem wypowiedzenia umowy.
Pozwana podniosła, że nie otrzymała w ogóle korespondencji przesyłanej przez bank. Dołączone do pisma procesowego strony powodowej informacje o blokadzie rachunku karty kredytowej z dnia 6 czerwca 2017 r. i pozostałe informacje, ostateczne wezwanie do zapłaty z dnia 21 sierpnia 2017 r., w którym wezwano pozwaną do zapłaty zadłużenia 1 152,30 zł w terminie 14 dni od otrzymania pisma z zagrożeniem wypowiedzeniem umowy oraz oświadczenie o wypowiedzeniu umowy nie zostały przesłane za potwierdzeniem odbioru. Zatem nie sposób określić kiedy ostatecznie wezwanie do zapłaty zostało doręczone pozwanej i czy zostało doręczone w ogóle, a od daty doręczenia biegł pozwanej termin 14 dni na spłatę zadłużenia.
Podobnie w przypadku oświadczenia o wypowiedzeniu, nie sposób określić czy i kiedy doręczono pozwanej to oświadczenie. Skoro powodowy bank wysyłał takie przesyłki bez potwierdzenia odbioru, to powinien wykazać w sposób niewątpliwy daty ich doręczenia pozwanej. Strona powodowa tych okoliczności nie wykazała zgodnie z art. 6 k.c. i art.232 zd. 1 k.p.c., w związku z tym powództwo uznać należało za przedwczesne. Wskazać ponadto należy, że w określonych przypadkach w braku wypowiedzenia określonego stosunku prawnego, wniesienie pozwu traktowane jest jako jego wypowiedzenie.
Jednak w niniejszej sprawie nie może być o tym mowy, wszak brak jest potwierdzenia doręczenia ostatecznego wezwania do zapłaty należności w terminie 14 dni i dopiero po skutecznym doręczeniu takiego wezwaniu, w przypadku braku zapłaty należności strona powodowa zgodnie z powołanym przepisem umowy była uprawniona do wypowiedzenia umowy. Mając na względzie powyższe orzeczono jak w sentencji wyroku.