Plaintiff's claim dismissed for lack of evidence proving the specific loan contract date and consumer contract abuse review.

Sygn. akt I C 453/19

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 17 czerwca 2019 roku Sąd Rejonowy w Kłodzku, I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Izabela Kosińska-Szota Protokolant: stażysta Kamila Kupiec po rozpoznaniu 17 czerwca 2019 roku w Kłodzku na rozprawie sprawy z powództwa K. z siedzibą w W. przeciwko M. D. o zapłatę 3 383,26 zł oddala powództwo. (...)

UZASADNIENIE

Strona powodowa K. z siedzibą w W. wniósł o zasądzenie od pozwanej M. D. kwoty 3 383,26 z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia wniesienia pozwui zasądzenie kosztów procesu podnosząc, że nabyła wierzytelność wobec pozwanej od poprzedniego wierzyciela. Od nakazu wydanego w elektronicznym postępowaniu upominawczym pozwana wniosła sprzeciw zaskarżając go w całości. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 8 września 2016 r. (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością i pozwana M. D. zawarły umowę pożyczki V. (...) nr (...), na mocy której udzielona została pozwanej pożyczka w kwocie 1 600 zł na 30 dni z terminem spłaty 8 października 2016 r.

Dowód: umowa pożyczki z dnia 8.09.2016 r. – k.56 – 58 W dniu 6 października 2016 r. (...) sp. z o.o. przekazała na rachunek pozwanej kwotę 1 600 zł tytułem umowy pożyczki (...), a w dniu 20 października 2016 r. kwotę 1 000 zł tytułem umowy kwoty dodatkowej (...). Dowód: potwierdzenie wykonania operacji z dnia 20.10.2016 r. i z 06.10.2016 r. – k.59 i 60 W dniu 12 kwietnia 2018 r. (...) sp. z o.o. z siedzibą w W. i strona powodowa zawarły umowę przelewu wierzytelności w ramach transakcji sekurytyzacji. Wśród wierzytelności wymieniona została należność wobec pozwanej dotycząca umowy pożyczki z 6 października 2016 r. o numerze (...).

Dowód: umowa przelewu wierzytelności z dnia 12.04.2018 r. z załącznikiem nr 3 – k. 32 – 38, 39 - 41 wyciąg z rejestru funduszy inwestycyjnych – k.20 - 23 odpisy KRS – k.24 – 31, 48 - 55 akt notarialny z 9.01.2018 r. – k.42 - 43 pełnomocnictwa – k.45 - 47 W bliżej nieokreślonym dniu strona powodowa sporządziła zawiadomienie pozwanej o przelewie wierzytelności i pismem z dnia 19 kwietnia 2018 r. wezwała pozwaną do zapłaty należności wynikającej z umowy z dnia 6 października 2016 r. w wysokości 3 268,08 zł. Dowód: zawiadomienie dłużnika o przelewie i wezwanie do zapłaty – k.61 i 62 wyliczenie odsetek należnych na dzień 13.12.2018 r.

– k.63

Sąd zważył, co następuje:

Powództwo okazało się bezzasadne. Przedłożone przez stronę powodową dokumenty jednoznacznie wskazują, że strona powodowa miała nabyć od pierwotnego wierzyciela, którym był (...) Sp. z o.o. wierzytelność przysługującą z umowy z dnia 6 października 2016 r. o numerze (...), jednak tej umowy nie dołączyła. Strona powodowa dołączyła umowę z dnia 8 września 2016 r. z terminem spłaty do 8 października 2016 r. o numerze – jak można wnioskować z zapisów pod kodem kreskowym – (...), a więc zupełnie innym niż wskazany w załączniku do umowy przelewu wierzytelności.

Rzeczą strony powodowej było udowodnienie zgodnie z wymogami art. 6 k.c. i art.232 zd. 1 k.p.c. zawarcia umowy pożyczki między pierwotnym wierzycielem a pozwaną w dniu 6 października 2016 r. Nie można pominąć, że pozwana jest konsumentem, a rzeczą Sądu jest zbadanie, po pierwsze, kwestii legitymacji procesowej, po drugie, postanowień umowy pożyczki z 6 października 2016 r., o ile taka łączyła strony, w kontekście abuzywności. Strona powodowa nie wykazała swej legitymacji procesowej, bowiem nie przedłożyła umowy z 6 października 2016 r., a powoływała się na nabycie wierzytelności z niej wynikającej.

Potwierdzenia dokonania operacji z dnia 6 i 20 października 2016 r. nie stanowią dowodu na tę okoliczność. Zdaniem Sądu, budzą one dodatkowe wątpliwości, ponieważ w potwierdzeniu wykonania operacji z 20 października 2016 r. r. mowa jest o umowie dodatkowej. Ani umowy pierwotnej z 6 października 2016 r., ani z 20 października 2016 r. strona powodowa nie dołączyła do żadnego z pism procesowych. Zwrócić należy uwagę, że pozwana kwestionowała wydany nakaz zapłaty, ale dodatkowo wskazać należy, że Sąd bada kwestie abuzywności postanowień umownych z urzędu, na co zwracał wielokrotnie uwagę Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

W tym kontekście nie sposób uwzględnić powództwo w oparciu o zaoferowane dowody. Na marginesie, wskazać należy, że potwierdzenia wpłat dokonanych przez pozwaną nie mają znaczenia, ponieważ wpłynęły one po wydaniu wyroku, a nadto dotyczą sprawy o numerze (...), a więc o odmiennych numerach niż wskazane w powołanych wyżej umowach.