Legislator Case Law & Legislation
I C 44/19 AI generated

Court dismissed claim for contractual penalty as device was returned before the 30-day deadline expired.

Case Number I C 44/19
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The court dismissed the plaintiff's claim for a contractual penalty of 397.05 zł against the defendant. The defendant argued the penalty was invalid because the decoder was returned before the 30-day deadline and that the clause was an unfair term. The court ruled that since the device was returned within the contractual period, the condition for the penalty was not met, rendering the claim baseless.

Legislator headnote

AI generated

Art. 483 § 1 kc; The court established that a contractual penalty is only due if the debtor fails to perform or performs improperly, and since the defendant returned the device within the agreed timeframe, the penalty was not triggered.

Keywords

AI generated
contractual penalty unfair contract terms consumer protection telecommunications contract return of equipment performance of obligation civil liability

Cited Legislation

AI generated
Art. 483 § 1 kc
Treścią zastrzeżenia kary umownej jest zobowiązanie się dłużnika do zapłaty wierzycielowi określonej kwoty pieniężnej w razie niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania (art. 483 § 1 kc).

Cited Case Law

AI generated
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I C 44/19

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 2 lipca 2019 roku Sąd Rejonowy w Kłodzku Wydział I Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Daria Ratymirska Protokolant: p.o. prot. sąd. Marta Kąkol po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 lipca 2019 roku w Kłodzku sprawy z powództwa (...) z siedzibą w W. przeciwko J. P. o zapłatę kwoty 397,05 zł oddala powództwo. (...)

UZASADNIENIE

(...) w W. wniósł pozew przeciwko J. P. o zapłatę kwoty 397,05 zł z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia wniesienia pozwu, tj. 4.09.2018r., do dnia zapłaty. W uzasadnieniu podał, że dochodzona wierzytelność wynika z braku zapłaty przez pozwanego należności z umowy za świadczenie usług telekomunikacyjnych z dnia 23.03.2011r. Powód wyjaśnił, że nabył wierzytelność na podstawie umowy z dnia 2.12.2016r. Pozwany wniósł o oddalenie powództwa, zarzucił, że po wypowiedzeniu umowy w dniu 20.01.2016r. otrzymał od powoda potwierdzenie przyjęcia wniosku o rozwiązanie umowy i w dniu 20.04.2016r. zdał dekoder w punkcie C.

P. w N.. Podniósł, że żądanie zapłaty kary umownej jest bezzasadne, skoro sprzęt został zwrócony po zakończeniu umowy. Zarzucił nadto, że obowiązek zwrotu sprzętu na koszt i ryzyko abonenta na adres C. P. w W. jest niedozwoloną klauzulą umowną i nie wiąże pozwanego, jako konsumenta. Ponadto, wysokość kary w kwocie 340 zł jest nieekwiwalentna do stopnia zawinienia, znacząco przewyższa wartość sprzętu (dekodera), który został zwrócony, a w chwili zwrotu nie przedstawiał żadnej wartości. Stan faktyczny: W dniu 23.03.2011r. pozwany zawarł z (...) S.A. umowę abonencką nr (...), na okres podstawowy 29 miesięcy.

Na podstawie tej umowy udostępniono pozwanemu dekoder (...) (...), niezbędny do odbioru świadczonych usług. Zgodnie z umową w przypadku niezwrócenia przez abonenta udostępnionego dekodera w terminie 30 dni od rozwiązania umowy, abonent zobowiązany był do uiszczenia kary umownej w wysokości określonej w cenniku (§ 6 pkt 9, 11 Regulaminu Świadczenia Usług). Pozwany był uprawniony do rozwiązania umowy z zachowaniem trzymiesięcznego okresu wypowiedzenia, ze skutkiem na koniec okresu rozliczeniowego (§ 16 pkt 2 Regulaminu). Dowód: umowa abonencka, Protokół odbioru sprzętu, Regulamin Świadczenia Usług, Cennik (k-48 i nast., 76) W dniu 20.01.2016r. pozwany wypowiedział umowę, składając wniosek o rozwiązanie umowy przedstawicielowi (...) S.A.

Dowód: potwierdzenie przyjęcia wniosku o rozwiązanie umowy abonenckiej (k-61) W dniu 20.04.2016r. pozwany zwrócił przedstawicielowi (...) S.A. kompletny dekoder (...) (...), bez braków i uszkodzeń, z typowymi śladami użytkowania. Dowód: protokół zwrotu sprzętu po rozwiązaniu umowy o świadczenie usług (k-62). W dniu 28.03.2016r. (...) S.A. wystawił Notę obciążeniową nr (...), obciążając pozwanego karą umowną „z tytułu braku zwrotu sprzętu (...) (...)” w kwocie 340 zł, płatnej do dnia 11.04.2016r. Dowód: Nota obciążeniowa nr (...) (k-54) W dniu 2.12.2016r. (...) S.A. zawarł ze stroną powodową umowę przelewu wierzytelności, w tym wierzytelności przysługującej wobec pozwanego w kwocie 340 zł.

Strona powodowa, pismem z dnia 2.12.2016r., zawiadomiła pozwanego o nabyciu wierzytelności oraz, pismem z dnia 4.01.2017r., wezwała pozwanego do zapłaty. Dowód: umowa przelewu wierzytelności, zawiadomienie, wezwanie do zapłaty (k-18 i nast., 45-47).

Sąd zważył, co następuje:

Powództwo nie zasługiwało na uwzględnienie. Treścią zastrzeżenia kary umownej jest zobowiązanie się dłużnika do zapłaty wierzycielowi określonej kwoty pieniężnej w razie niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania (art. 483 § 1 kc). Zapłata kary umownej stanowi niejako automatyczną sankcję, przysługującą wierzycielowi w stosunku do dłużnika, w wypadku niewykonania przez niego lub nienależytego wykonania zobowiązania z przyczyn, za które dłużnik odpowiada. W rozpoznawanej sprawie, umowa abonencka, zawarta przez pozwanego z poprzednikiem prawnym powoda, uległa rozwiązaniu na skutek wypowiedzenia pozwanego.

Zgodnie z umową, pozwany był uprawniony do rozwiązania umowy z zachowaniem trzymiesięcznego okresu wypowiedzenia, ze skutkiem na koniec okresu rozliczeniowego (§ 16 pkt 2 Regulaminu Świadczenia Usług). Jak ustalono, w dniu 20.01.2016r. pozwany wypowiedział umowę, składając wniosek o rozwiązanie umowy przedstawicielowi (...) S.A. (k-61). Zgodnie z umową, pozwany był zobowiązany do zwrotu dekodera w terminie 30 dni od rozwiązania umowy – i dopiero w przypadku uchybienia temu obowiązkowi, mógł być obciążony karą umowną (§ 6 pkt 9, 11 Regulaminu Świadczenia Usług).

Tymczasem, jak ustalono, pozwany zwrócił wymagany sprzęt przed upływem tego terminu, tj. w dniu 20.04.2016r., bez braków i uszkodzeń – co wykazał za pomocą protokołu zwrotu sprzętu po rozwiązaniu umowy o świadczenie usług (k-62). Zgodnie ponadto ze stanowiskiem pozwanego, zawartym w sprzeciwie od nakazu zapłaty - postanowienie wzorca umowy, zawarte w § 6 pkt 11 Regulaminu Świadczenia Usług, iż „ W przypadku rozwiązania bądź wygaśnięcia Umowy Abonenckiej, Abonent jest zobowiązany do zwrotu, na własny koszt i ryzyko, udostępnionego mu Urządzenia Dekodującego i Karty w terminie do 30 (trzydziestu) dni od rozwiązania/wygaśnięcia Umowy Abonenckiej na adres C.

P. (...), chyba że C. P. wskaże inne dodatkowe miejsce zwrotu". zostało uznane za niedozwolone mocą wyroku Sądu Okręgowego - Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia 16 stycznia 2013 r., XVII AmC 5453/11 (art. 385 ( 1) kc). Na uwzględnienie zasługiwał także zarzut pozwanego, iż wysokość kary umownej przewyższała wartość samego dekodera w chwili zwrotu, biorąc pod uwagę stopień jego zużycia i rozwój technologii. Jest to więc rażąco wygórowana kara umowna, której zastrzeżenie narusza interes konsumenta (por. wyrok SN z dnia 25.05.2007r., I CSK 484/06).