Court allows partial claim for loan debt but dismisses capitalization of interest due to lack of evidence for contract termination.
Legislator summary
AI generatedThe court partially allowed the plaintiff's claim for a loan debt, awarding a reduced principal amount while dismissing the request for capitalized interest. The plaintiff argued that the loan contract was terminated, but failed to provide evidence of such termination before the statute of limitations expired. Consequently, the court determined the debt became due only after the standard 62-week term, invalidating the plaintiff's calculation of accrued interest and costs.
Legislator headnote
AI generatedArt. 455 § 1 k.c.; Art. 118 k.c.; Art. 720 k.c.; Art. 353 § 1 k.c.; Art. 354 § 1 k.c.; Art. 481 k.c.; Art. 482 k.c.; Art. 98 § 1, 3 k.p.c.: Where a creditor fails to prove the early termination of a loan contract, the debt remains subject to the original repayment schedule, and claims for interest calculated from an earlier date or based on capitalized amounts without proof of termination are inadmissible.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt I C 430/19
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 20 maja 2019 roku Sąd Rejonowy w Kłodzku, I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Izabela Kosińska-Szota Protokolant: stażysta Kamila Kupiec po rozpoznaniu w dniu 20 maja 2019 roku w Kłodzku na rozprawie sprawy z powództwa (...) z siedzibą w K. przeciwko L. J. o zapłatę 4 385,50 zł I. zasądza od pozwanej L. J. na rzecz strony powodowej (...) z siedzibą w K. kwotę 4 080,26 zł (cztery tysiące osiemdziesiąt złotych 26/100) z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 26 listopada 2018 roku; II. oddala dalej idące powództwo; III. zasądza od pozwanej na rzecz strony powodowej kwotę 945,81zł (dziewięćset czterdzieści pięć złotych 81/100) tytułem kosztów procesu. (...)
UZASADNIENIE
Strona powodowa (...) w K. wniosła o zasądzenie od pozwanej L. J. kwoty 4 385,50 zł z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia wniesienia pozwu i zasądzenie kosztów procesu wg norm przepisanych wskazując w uzasadnieniu pozwu, że działając przez (...) Towarzystwo F. S.A. z/s w K. nabyła na podstawie umowy cesji z dnia 13 kwietnia 2018 r. od (...) Finanse Sp. Z o.o. w W. wierzytelność przysługującą od pozwanej. Strona powodowa wskazała, że (...) Finanse Sp. Z o.o. i pozwana związane były umową pożyczki gotówkowej z dnia 23 lutego 2017 r., z której pozwana nie wywiązała się i umowa została wypowiedziana.
Strona powodowa podała, że datą wymagalności przypadła na 22 kwietnia 2018 r. tj. dzień skutecznego wypowiedzenia umowy, a na zadłużenie składają się: 3 300,81 zł należności głównej wynikającej z niespłaconego kapitału, 195,34 zł skapitalizowane odsetki umowne liczone od 13 kwietnia 2018 r. do dnia poprzedzającego złożenie pozwu od należności głównej, 281,43 odsetek umownych i karnych naliczonych przez zbywcę do 1 marca 2018 r. zgodnie z umową 607,92 zł z tytułu opłat związanych z realizacją umowy. W dniu 18 grudnia 2018 r. referendarz sądowy w Sądzie Rejonowym w Kłodzku wydał nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym, od którego pozwana wniosła sprzeciw zaskarżając go w całości i podniosła zarzut nieudowodnienia roszczenia w całości, przedwczesność powództwa, a z ostrożności zarzut przedawnienia roszczenia.
Pozwana wskazała, że nie uznaje roszczenia ani co do wysokości, ani co do zasady. Pozwana zaprzeczyła, by doszło do wypowiedzenia umowy, a ponadto, by zaszły podstawy do wypowiedzenia umowy. Pozwana podniosła także, iż wyciąg z listy dłużników powoda nie stanowi dowodu na okoliczność istnienia roszczenia, a jest wyłącznie dowodem prywatnym oraz że powód nie zrealizował ciężarów procesowych. W piśmie procesowym z dnia 30 kwietnia 2019 r. strona powodowa podtrzymała swoje dotychczasowe stanowisko wskazując dodatkowo, ze nawet brak wypowiedzenia umowy nie oznacza braku możliwości dochodzenia niezapłaconych rat.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 23 lutego 2017 r. pozwana L. K. – (...) Sp. z o.o. z/s w W. zawarły umowę pożyczki gotówkowej, zgodnie z którą pozwanej udzielono pożyczki w kwocie 3 875 zł, prowizja za udzielenie pożyczki wyniosła 775 zł, opłata za Pakiet przyjazny klientowi 1108,56 zł. Całkowity koszt pożyczki wyniósł 2 155,87 zł, stopa rocznego oprocentowania ustalona została na 10 %. Umowa została zawarta na 62 tygodnie, a pożyczka miała być spłacana w ratach tygodniowych po 84,77 zł. Dowód: umowa pożyczki gotówkowej z dnia 23.02.2017 r.
– k.19 verte regulamin pożyczek – k.20 harmonogram spłat pożyczki – k.52 – 57 Pozwana tytułem spłaty przedmiotowej pożyczki spłaciła łącznie 1 170 zł. Dowód: historia spłat pożyczki - k.58 Strona powodowa R. z siedzibą w K. w dniu 13 kwietnia 2018 r. nabyła od (...) Finanse Sp. z o.o. z siedzibą w W. wierzytelność przysługującą od pozwanej L. J. z tytułu pożyczki z dnia 23 lutego 2017 r. Strona powodowa wezwała pozwaną do zapłaty kwoty 4 245,33 zł do dnia 23 czerwca 2018 r., przy czym kwota 3 300,81 zł stanowiła należność główną, a 944,52 zł odsetki naliczone na dzień 13 czerwca 2018 r.
Dowód: umowa przelewu wierzytelności z 13.04.2018 r. z wydrukiem z KRS dotyczącym pierwotnego wierzyciela oraz (...) S.A. i (...) S.A i odpisami pełnomocnictwa - k.8 – 9, 7, 10 - 17 wyciąg z listy dłużników - k.18 wykaz niezapłaconych dokumentów księgowych – k.5 verte potwierdzenie wykonania operacji z dnia 23 kwietnia 2018 r. – k.51 wezwanie do zapłaty z dnia 9.04.2018 r. - k.6
Sąd zważył, co następuje:
Powództwo zasługiwało na uwzględnienie w przeważającej części, a podniesione przez pozwana zarzuty okazały się w większości chybione. Strona powodowa wykazała, że pozwaną L. J. z pierwotnym wierzycielem (...) Finanse Sp. z o.o. w W. łączył stosunek zobowiązaniowy wynikający z umowy pożyczki z dnia 23 lutego 2017 r. i w tym zakresie strona powodowa przedłożyła umowę pożyczki i regulamin pożyczek, z których jednoznacznie wynikały określone postanowienia umowne. Strona powodowa udowodniła też, że nabyła wierzytelność od (...) Finanse Sp. z o.o. w W. i przedłożyła na tę okoliczność umowę sprzedaży wierzytelności oraz m. in. wyciąg z listy dłużników i potwierdzenie wykonania operacji.
W związku z tym niezrozumiałe są twierdzenia pozwanej kwestionującej zasadę swej odpowiedzialności za zobowiązanie. (...) Finanse Sp. z o.o. przeniosła na stronę powodową wierzytelność przysługującą od pozwanej na podstawie umowy pożyczki z dnia 23 lutego 2017 r., to obecnie strona powodowa może dochodzić tą należność od pozwanej, również z odsetkami wynikającymi z umowy, co wynika z art.509 § 2 k.c. stanowiącym o tym, że wraz z wierzytelnością przechodzą na nabywcę wszelkie związane z nią prawa, w szczególności roszczenie o zaległe odsetki.
Pozwana nie wskazała, jakim dowodem strona powodowa winna wykazać przejście wierzytelności na swoją rzecz, natomiast w ocenie sądu, zarówno umowa cesji, jak i wyciąg z listy dłużników i potwierdzenie zapłaty ceny z umowy sprzedaży wierzytelności są w tym zakresie wystarczające. Strona powodowa wskazała w uzasadnieniu pozwu co składa się na należność dochodzoną pozwem i podała, że kwota 3 300,81 zł to należność główna wynikająca z niespłaconego kapitału, 195,34 zł - skapitalizowane odsetki umowne liczone od 13 kwietnia 2018 r. do dnia poprzedzającego złożenie pozwu od należności głównej, 281,43 odsetek umownych i karnych naliczonych przez zbywcę do 1 marca 2018 r. zgodnie z umową 607,92 zł z tytułu opłat związanych z realizacją umowy.
Wskazać jednak należy, że wbrew twierdzeniom strony powodowej zawartych w uzasadnieniu pozwu nie wykazała ona, iż umowa pożyczki została wypowiedziana przez pierwotnego wierzyciela przed upływem okresu, na jaki została zawarta. W piśmie procesowym z dnia 30 kwietnia 2019 r. strona powodowa w istocie wycofała się z tych twierdzeń. Zatem uznać należało, wobec braku dowodu potwierdzającego wypowiedzenie umowy, że należność z umowy pożyczki stała się wymagalna po upływie 62 tygodni od daty jej zawarcia, a więc 10 maja 2018 r.
Tym samym strona powodowa nabyła wierzytelność niewymagalną. Skoro strona powodowa w piśmie z 30 kwietnia 2019 r. uznała, że jednak nie doszło do wypowiedzenia, bądź nie jest w stanie tej okoliczności udowodnić, to powinna zmodyfikować w tym zakresie swoje żądanie i określić od których poszczególnych rat i w jakiej wysokości domaga się odsetek od jakiego dnia, nie zaś przerzucać ten obowiązek na Sąd. Sąd mając zaś na względzie dowody zawnioskowane w powołanym piśmie oraz umowę pożyczki wraz z regulaminem pożyczek uznał, że roszczenie strony powodowej jest zasadne co do kwoty 4 080,26 zł.
Zasądzona należność stanowi różnicę między kwotą 5 250,26 zł określoną w harmonogramie spłat pożyczki (k.57 akt), a wpłaconą łącznie przez pozwaną kwotą 1 170 zł (k.57 i 58 akt). Sąd w związku z brakiem wykazania wypowiedzenia uznał, że wyliczenia skapitalizowanych odsetek zawarte w uzasadnieniu pozwu są błędne, ponieważ obliczone w bliżej nieokreślony sposób, a więc nieweryfikowalne. Ponadto, nie wiadomo, ile z kwoty 281,43 zł wynoszą odsetki umowne, Oczywistym jest, że nie doszło do przedawnienia roszczenia, ponieważ umowa pożyczki została zawarta w dniu 23 lutego 2017 r., a termin wymagalności upłynął 10 maja 2018 r., a więc termin 3 - letni z art.118 k.c. upływa dopiero 10 maja 2021 r.
Mając na względzie powyższe, wobec braku dowodów przeciwnych, na mocy przepisów art.720 k.c. i art.353 § 1 k.c. oraz art.354 § 1 k.c. mając na względzie przepisy art.481 k.c. i art.482 k.c. Sad zasądził kwotę 4080 ,26 zł z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od daty wniesienia pozwu. O kosztach procesu orzeczono na mocy art.98 § 1 i 3 k.p.c. zasądzając je w kwocie 945,81 zł jako 93 % z kosztów procesu poniesionych przez stronę powodową w łącznej wysokości 1017 zł (900 zł koszty zastępstwa procesowego ustalone zgodnie z § 2 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych, 17 zł opłata skarbowa od pełnomocnictwa i 100 zł opłata sądowa od pozwu).