Legislator Case Law & Legislation
VIII Gz 65/19 AI generated

Court allows refund of half filing fee when claim withdrawn after default judgment loses force before public hearing.

Case Number VIII Gz 65/19
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The appellate court modified the first-instance decision to order a refund of 71 zł to the plaintiff for half the filing fee. Although the lower court dismissed the claim because the withdrawal resulted from a private settlement rather than a court agreement, the appellate court found the statutory basis for the refund applicable. The court determined that the 'hearing' referenced in the relevant law refers to the first public session scheduled for trial, which occurred after the default judgment lost effect due to the defendant's objection.

Legislator headnote

AI generated

Art. 79 ust. 1 pkt 3 lit. a) ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych; The court must refund half the filing fee when a claim is withdrawn before the first public hearing scheduled for trial, even if a default judgment was previously issued and lost force.

Keywords

AI generated
civil procedure costs filing fee refund withdrawal of claim default judgment public hearing requirement court costs statute appellate review

Cited Legislation

AI generated
Art. 79 ust. 1 pkt 3 lit. a) ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych
Jednocześnie Sąd ten przyjął, że nie zachodziły podstawy do zwrotu powodowi uiszczonej opłaty od pozwu w związku z zawartą ugodą – na podstawie art. 79 ust.
Art. 355 § 1 w zw. z art. 203 § 1 k.p.c.
Sąd pierwszej instancji ustalił, że powód skutecznie cofnął pozew – powołując się na fakt zawarcia pomiędzy stronami ugody pozasądowej – co uzasadniało umorzenie postępowania w sprawie (art. 355 § 1 w zw. z art. 203 § 1 k.p.c.).
Art. 505 § 1 k.p.c.
i to nawet wówczas jeśli sprawę rozpoznano wcześniej w postępowaniu upominawczym, skoro wydany w takim postępowaniu nakaz zapłaty traci moc na skutek sprzeciwu prawidłowo wniesionego przez pozwanego, a w takim bowiem przypadku sprawa podlega rozpoznaniu na rozprawie (art. 505 § 1 k.p.c.).
Art. 497 § 2 k.p.c.
Jeśli więc sąd wyznaczył posiedzenie niejawne w celu zbadania przesłanek wydania nakazu zapłaty w postępowaniu upominawczym (art. 497 1 § 2 k.p.c.
Art. 498 § 2 k.p.c.
z art. 498 § 2 k.p.c.), a zarazem nie wysłał pozwanemu zawiadomienia o powyższym posiedzeniu wraz z odpisem pozwu, to tego rodzaju posiedzenie nie jest posiedzeniem, o którym stanowi art.
Art. 386 § 1 k.p.c.
Mając na uwadze przytoczone okoliczności Sąd Okręgowy na podstawie art. 386 § 1 k.p.c. w zw.
Art. 397 § 2 k.p.c.
z art. 397 § 2 k.p.c. orzekł jak w sentencji.
Art. 98 § 1 k.p.c.
Nie zachodzą zatem podstawy do uznania pozwanego za stronę przegrywającą także i w niniejszym postępowaniu zażaleniowym (art. 98 § 1 k.p.c. a contrario w zw.
Art. 391 § 1 k.p.c.
Nie zachodzą zatem podstawy do uznania pozwanego za stronę przegrywającą także i w niniejszym postępowaniu zażaleniowym (art. 98 § 1 k.p.c. a contrario w zw. z art. 391 § 1 i art. 397 § 2 k.p.c.).
art. 203 § 1 k.p.c

Cited Case Law

AI generated
III CZP 32/94
uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 29 marca 1994 r., III CZP 32/94, OSNC 1994, nr 10, poz.
III CZP 80/16
Supreme Court rules that withdrawing a claim after transfer to general jurisdiction allows full fee refund under civil costs law.
VIII GC 1944/18
akt VIII GC 1944/18 p o s t a n a w i a:
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt VIII Gz 65/19 POSTANOWIENIE Dnia 2 lipca 2019 r. Sąd Okręgowy w Bydgoszczy, VIII Wydział Gospodarczy, w następującym składzie: Przewodniczący: Sędzia Artur Fornal Sędziowie: Elżbieta Kala Wojciech Wołoszyk po rozpoznaniu w dniu 2 lipca 2019 r. w Bydgoszczy na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa K. S. przeciwko (...) w W. o zapłatę na skutek zażalenia powoda na postanowienie Sądu Rejonowego w Bydgoszczy z dnia 5 grudnia 2018 r., sygn. akt VIII GC 1944/18 p o s t a n a w i a:

1. zmienić zaskarżone postanowienie w punkcie 2. (drugim) w ten sposób, że zwrócić powodowi ze Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Bydgoszczy kwotę 71 zł (siedemdziesiąt jeden złotych) tytułem połowy opłaty uiszczonej od pozwu;

2. oddalić wniosek powoda o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego. Elżbieta Kala Artur Fornal Wojciech Wołoszyk Sygn. akt VIII Gz 65/19

UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy w Bydgoszczy umorzył postępowanie w sprawie z powództwa K. S. przeciwko (...) w W. o zapłatę pozostałej części odszkodowania z tytułu OC – nabytej przez powoda od poszkodowanego na podstawie umowy cesji (punkt 1 postanowienia), a także oddalił wniosek powoda o zwrot połowy opłaty od pozwu (punkt 2 postanowienia). Sąd pierwszej instancji ustalił, że powód skutecznie cofnął pozew – powołując się na fakt zawarcia pomiędzy stronami ugody pozasądowej – co uzasadniało umorzenie postępowania w sprawie (art. 355 § 1 w zw. z art. 203 § 1 k.p.c.). Jednocześnie Sąd ten przyjął, że nie zachodziły podstawy do zwrotu powodowi uiszczonej opłaty od pozwu w związku z zawartą ugodą – na podstawie art. 79 ust. 1 pkt 1 lit.

h) ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, który to przepis dotyczy wyłącznie ugody sądowej oraz ugody zawartej przed mediatorem. Skoro zaś sprawa rozpoznawana była w postępowaniu upominawczym i skierowano ją na posiedzenie niejawne celem wydania nakazu zapłaty, a zatem merytorycznego rozpoznania sprawy, to nie zachodzą także podstawy do rozstrzygnięcia o zwrocie połowy opłaty uiszczonej od pozwu - zgodnie z art. 79 ust. 1 pkt 3 lit a) ww. ustawy. Zażalenie na powyższe postanowienie w punkcie 2. wniósł powód, zarzucając mu naruszenie art. 79 ust. 1 pkt 3 lit a) ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych poprzez błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że przepisu tego nie stosuje się gdy cofnięcie pozwu nastąpiło po utracie mocy przez nakaz zapłaty wydany w postępowaniu upominawczym w związku z wniesieniem sprzeciwu od tego nakazu i przed rozpoczęciem rozprawy.

Skarżący wniósł o zmianę postanowienia w zaskarżonej części poprzez orzeczenie zwrotu powodowi połowy opłaty sądowej od pozwu w kwocie 71 zł, a ponadto o zasądzenie od pozwanego kosztów postępowania zażaleniowego. W uzasadnieniu zażalenia powód podniósł, że w przypadku uprawomocnienia się nakazu w postępowaniu upominawczym sąd z urzędu zwraca powodowi ¾ uiszczonej opłaty od pozwu (art. 79 ust. 1 pkt 2 lit c) ww. ustawy, a zatem za jego wydanie pobiera się ostatecznie jedynie czwartą część ww. opłaty. W konsekwencji przyjęta przez Sąd pierwszej instancji wykładnia – nakładająca na stronę powodową obowiązek poniesienia całości opłaty w przypadku cofnięcia pozwu po wniesieniu sprzeciwu od takiego nakazu – byłaby interpretacją contra legem, co znajduje potwierdzenie także w orzecznictwie sądów powszechnych.

W odpowiedzi na zażalenie pozwany wniósł o oddalenie wniosku powoda o zasądzenie od pozwanego kosztów postępowania zażaleniowego i o zniesienie między stronami tych kosztów. Uzasadniając swoje stanowisko pozwany podniósł, że w treści zawartej pomiędzy stronami ugody – która wyczerpywała wszelkie roszczenia powoda w sprawie – dodatkowo ustalono, że strony nie będą wnosić o dalsze obciążanie się kosztami procesu. Pozwany podkreślił, że nie ma zastrzeżeń co do meritum wniesionego zażalenia, jednak obciążenie go kosztami byłoby sprzeczne z treścią zawartej ugody.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Zażalenie powoda było uzasadnione. W ocenie Sądu drugiej instancji zachodziła w niniejszej sprawie podstawa aby z urzędu zwrócić powodowi ze Skarbu Państwa ½ opłaty sądowej uiszczonej od pozwu w związku z cofnięciem powództwa po wydaniu nakazu zapłaty i przed rozpoczęciem rozprawy – na podstawie przepisu art. 79 ust. 1 pkt 3 lit.

a) ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (tekst jedn. : Dz.U. z 2019 r., poz. 785 – dalej jako „u.k.s.c.”). Zgodnie z tym przepisem sąd z urzędu zwraca stronie połowę uiszczonej opłaty od pozwu cofniętego przed rozpoczęciem posiedzenia na które sprawa została skierowana. Sąd odwoławczy w składzie rozpoznającym przedmiotowe zażalenie podziela bowiem pogląd, iż „posiedzeniem” o którym mowa w tym przepisie będzie pierwsze posiedzenie przeznaczone na rozprawę (zob. uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 29 marca 1994 r., III CZP 32/94, OSNC 1994, nr 10, poz. 189) i to nawet wówczas jeśli sprawę rozpoznano wcześniej w postępowaniu upominawczym, skoro wydany w takim postępowaniu nakaz zapłaty traci moc na skutek sprzeciwu prawidłowo wniesionego przez pozwanego, a w takim bowiem przypadku sprawa podlega rozpoznaniu na rozprawie (art. 505 § 1 k.p.c.).

Wprawdzie pogląd powyższy wyrażono na tle poprzednio obowiązującej regulacji art. 36 ust. 1 pkt 2a ustawy z dnia 13 czerwca 1967 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. Nr 24, poz. 110 ze zm.), zachowuje on aktualność także i w obecnym stanie prawnym. Jeśli więc sąd wyznaczył posiedzenie niejawne w celu zbadania przesłanek wydania nakazu zapłaty w postępowaniu upominawczym (art. 497 1 § 2 k.p.c. w zw. z art. 498 § 2 k.p.c.), a zarazem nie wysłał pozwanemu zawiadomienia o powyższym posiedzeniu wraz z odpisem pozwu, to tego rodzaju posiedzenie nie jest posiedzeniem, o którym stanowi art. 79 ust. 1 pkt 3 lit.

a) u.k.s.c. Oznacza to, że wymieniony przepis odnosi się wyłącznie do posiedzeń, o których zawiadamiane są strony procesu, czyli do posiedzeń jawnych (zob. – jednoznaczne w tej kwestii – uzasadnienie uchwały Sądu Najwyższego z dnia 8 grudnia 2016 r., III CZP 80/16, OSNC 2017, nr 9, poz. 95). Mając na uwadze przytoczone okoliczności Sąd Okręgowy na podstawie art. 386 § 1 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. orzekł jak w sentencji. Brak było natomiast podstaw do zasądzenia od pozwanego na rzecz powoda (skarżącego) kosztów postępowania zażaleniowego, skoro cofnięcie pozwu nastąpiło na skutek zawarcia pomiędzy stronami sporu porozumienia (ugody pozasądowej), a powód oświadczył przed Sądem pierwszej instancji, że w związku z tym nie składa wniosku o przyznanie kosztów procesu od pozwanego ( zob. k. 32 akt), co odpowiadało ponadto postanowieniom ugody, w której – w § 3 ust. 2 – strony postanowiły, że nie będą wnosić o dalsze obciążanie kosztami procesu ( k. 48 akt).

Nie zachodzą zatem podstawy do uznania pozwanego za stronę przegrywającą także i w niniejszym postępowaniu zażaleniowym (art. 98 § 1 k.p.c. a contrario w zw. z art. 391 § 1 i art. 397 § 2 k.p.c.).