Court convicts elderly woman of animal cruelty for neglecting cat with hernia, applying reduced penalty due to limited capacity.
Legislator summary
AI generatedThe court convicted the defendant, M. J., of animal cruelty for neglecting a cat with a congenital hernia by failing to seek medical treatment despite having financial means. Although the defendant denied the charges and claimed limited capacity to understand her actions, the court found the evidence sufficient based on veterinary testimony and witness statements. Consequently, the court imposed a daily fine, credited her detention time, ordered restitution to an animal welfare association, and confiscated the cat.
Legislator headnote
AI generatedUstawa o ochronie zwierząt art. 35 ust. 1a; Kodeks karny art. 31 § 2; znęcaniem się nad zwierzęciem jest świadome dopuszczanie do zadawania bólu lub cierpień, a czyn popełniony przez osobę z ograniczoną zdolnością rozpoznania znaczenia czynu wymaga oceny szkodliwości w świetle jej dysfunkcji.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt II K 453/18
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 14 stycznia 2019r. Sąd Rejonowy w Kaliszu w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący SSR Agnieszka Wachłaczenko Protokolant st. sekr. sądowy Agnieszka Dębowa w obecności Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Kaliszu K. R. po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14.01.2019r sprawy M. J., córki J. i H. z domu P., ur. (...) w msc. L. oskarżonej o to, że: w dniu 19 lipca 2017r w K., woj. (...), w miejscu zamieszkania znęcała się nad kotem maści czarnej w ten sposób, że utrzymywała go w niewłaściwych warunkach bytowania, w stanie rażącego zaniedbania i niechlujstwa, a w szczególności w stanie nieleczonej wady wrodzonej w postaci przepukliny, nie podejmując żadnych działań w celu jego leczenia i złagodzenia cierpienia tj. o czyn z art. 35 ust. 1a Ustawy o Ochronie Zwierząt 1. uznaje oskarżoną M.
J. za winną tego, że w dniu 19 lipca 2017r w K. woj. (...), w miejscu zamieszkania znęcała się nad kotem maści czarnej posiadającego wadę wrodzoną w postaci przepukliny, w ten sposób, że utrzymywała go w stanie rażącego zaniedbania poprzez zaniechanie udzielenia pomocy medycznej i złagodzenia cierpienia, przy czym czynu tego dopuściła się mając znacznie ograniczoną zdolność rozpoznania znaczenia czynu i pokierowania swoim postępowaniem tj. czynu wypełniającego dyspozycję art. 35 ust. 1a Ustawy o Ochronie Zwierząt w zw. z art. 31 § 2 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. i za ten czyn na podstawie art. 35 ust. 1a Ustawy o ochronie zwierząt w zw. z art. 31 § 2 k.k. przy zastosowaniu art. 60 § 6 pkt 4 k.k. wymierza jej karę 50 (pięćdziesięciu) stawek dziennych grzywny ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 10 (dziesięć) złotych, 2. na podstawie art. 63 § 1 k.k. na poczet orzeczonej kary grzywny zalicza okres zatrzymania M.
J. od dnia 12 kwietnia 2018r g. 20.30 do 12 kwietnia 2018r godz. 21.10, 3. na podstawie art. 35 ust. 5 Ustawy o ochronie zwierząt orzeka od oskarżonej na rzecz (...) Stowarzyszenia Pomocy (...) w K. nawiązkę w kwocie 500 (pięćset) złotych, 4. na podstawie art. 35 ust. 3 Ustawy o ochronie zwierząt orzeka przepadek na rzecz Skarbu Państwa kota maści czarnej odebranego oskarżonej w dniu 17 lipca 2017r, 5. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. M. W. kwotę 420 (czterystu dwudziestu) złotych podwyższoną o 23% podatku Vat od towarów i usług tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonej z urzędu, 6. zwalnia oskarżoną od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych.
SSR Agnieszka Wachłaczenko II K 453/18
UZASADNIENIE
Oskarżona M. J. mieszka samotnie. W mieszkaniu trzyma zwierzęta, tj. 6 kotów. Jedna z tych kotek miał przepuklinę. Guz ten ograniczał kotkę ruchowo oraz zagrażał życiu kotki. Nadto kot był lekko niedożywiony. Podczas wizyty przedstawicielek Stowarzyszenia (...) w dniu 17 lipca 2017 r. oskarżona oświadczyła, że kotka miała przepuklinę od urodzenia oraz że posiada fundusze pozwalające na skorzystanie z porady weterynarza. Nie powiedziała jednak dlaczego tego nie zrobiła (dowód: zdjęcia – k. 3-4, zeznania świadka I. M. – k. 10-11, A.
M. – k. 13-14, P. L. – k. 17-18). M. J. ma 66 lat. Ma wykształcenie podstawowe. Utrzymuje się z emerytury. Nie ma majątku większej wartości. Nie ma nikogo na swoim utrzymaniu. Nie była karana w czasie popełnienia zarzucanego jej czynu. W okresie objętym zarzutem, oskarżona miała znacznie ograniczoną możliwość pokierowania swoim postępowaniem (dane osobowe – k. 42, karta karna – k. 24, wyrok w aktach II K 218/16 – k. 638, 666, opinia – k. 72-76). Oskarżona M. J. nie przyznała się do popełnienia zarzucanego jej czynu i odmówiła składania wyjaśnień.
Sąd dał wiarę zgromadzonym w sprawie pozostałym dowodom a przede wszystkim zeznaniom lekarza weterynarii. Zgodnie z art. 35 ust. 1a ustawy o ochronie zwierzą karze podlega ten, kto znęca się nad zwierzęciem. Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 2 cyt. ustawy znęcaniem się nad zwierzęciem jest świadome dopuszczanie do zadawania bólu lub cierpień. Oskarżona M. J. posiadała zwierzęta, tj. koty, z których jeden z nich miał przepuklinę. Jak wynika z opisu świadków kot urodził się z przepukliną, guz był duży – ograniczający kota ruchowo, a nadto zagrażał jego życiu.
Wedle oświadczenia złożonego przedstawicielom Stowarzyszenia (...) oskarżona posiadała środki pieniężne, by skorzystać z pomocy weterynarza jednak z niewiadomych przyczyn tego nie zrobiła. Oskarżona dopuściła się zarzucanego jej czynu mając znacznie ograniczoną zdolność rozpoznania swoich czynów i pokierowania swoim postępowaniem – art. 31 § 2 k.k. Należy wziąć pod uwagę, iż stwierdzone zaniedbania są stosunkowo niewielkie w porównaniu z zaniedbaniami opisanymi w sprawie II K 218/16. Dlatego Sąd skorzystał z dobrodziejstwa nadzwyczajnego złagodzenia kary wymierzonej oskarżonej i wymierzył jej karę 50 stawek dziennych grzywny po 10 zł każda stawka.
Stopień społecznej szkodliwości czynu oskarżonej jest średni. Oskarżona w swoim środowisku ma opinię, osoby która nie zawsze radzi sobie z opieką nad zwierzętami, wtedy zawiadamiane są stosowne organizacje. Podkreślić również należy, iż z uwagi na stwierdzone dysfunkcje u oskarżonej warunki bytowe zapewnione trzymanym zwierzętom nie odbiegają od warunków w jakich przebywa sama oskarżona. Na podstawie art. 63 § 1 k.k. Sąd zaliczył oskarżonej na poczet kary grzywny okres jej zatrzymania. Orzeczenia o nawiązce – art. 35 ust. 5 oraz o przepadku na rzecz Skarbu Państwa odebranego zwierzęcia – art. 35 ust. 3 były orzeczeniami obligatoryjnymi.
O wynagrodzeniu obrońcy ustanowionego z urzędu orzeczono w myśl § 17 ust. 2 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu. Oskarżona M. J. utrzymuje się jedynie z niewielkiej emerytury dlatego Sąd na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. zwolnił oskarżoną od ponoszenia kosztów sądowych. SSR Agnieszka Wachłaczenko