Legislator Case Law & Legislation
II K 719/13 AI generated

Court acquitted defendant of threats after rejecting victim's conflicting witness testimony regarding a verbal threat.

Case Number II K 719/13
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The court acquitted the defendant of the charge of threats based on a finding that the victim's version of events was unreliable. While the victim and one witness claimed the defendant uttered specific threatening words, the court found their testimony contradictory to the defendant's account and the police officer's report. The court determined that the defendant's words, which referenced a prior physical altercation, did not constitute a threat of a crime and thus ruled in his favor.

Legislator headnote

AI generated

Art. 17 ust. 1 k.k.; Art. 17 ust. 2 k.k.: The court must evaluate witness credibility based on consistency with other reliable evidence; statements referencing a past physical conflict without intent to commit a new crime do not constitute criminal threats.

Keywords

AI generated
threats criminal code witness credibility assessment conflicting witness testimony acquittal of threats police report reliability verbal threat definition prior physical conflict

Cited Legislation

AI generated
Art. 17 ust. 1 k.k.
Art. 17 ust. 2 k.k.
Art. 632 pkt 2 k.p.k.
Orzeczenie o kosztach uzasadnia treść art. 632 pkt 2 kpk .

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II k 719/13

UZASADNIENIE

Sąd ustalił następujący stan faktyczny A. B. jest współwłaścicielem mieszkania pod adresem L. ul. (...) wraz z żoną .Tam też mieszkają córka E. B. , syn M. G. i pokrzywdzony M. S.- konkubent córki. Na ulicy (...) pod adresem (...)zamieszkuje zaś oskarżony Z. S. wraz z żoną I. S.. Pomiędzy rodzinami istnieje już od dłuższego czasu konflikt , podłożem którego jest spór o prawo własności do znajdującej się tam piwnicy . W dniu 16.08.2013 roku około godziny 13.45 pokrzywdzony M. S. wraz z A. B. chcieli zanieść do piwnicy ziemniaki .

W tym celu M. S. odsunął ławkę , która zagradzała wejście do piwnicy , a która była tam postawiona przez małżeństwo S. . Gdy po raz drugi chcieli udać się z workami ziemniaków zauważyli , że na ławce ponownie zastawiającej wejście do piwnicy siedzi oskarżony Z. S. . M. S. zwrócił się do oskarżonego z zapytaniem , dlaczego zastawia wejście do piwnicy , która nie jest jego własnością . Oskarżony odpowiedział wówczas , że to jest jego własność i ma pokrzywdzony nie podchodzić do niego . M. S. mimo tych słów podszedł do ławki , chwycił ją i podniósł .

Oskarżony poleciał wówczas w kierunku stolika chwycił za stojący a zamontowany w stoliku parasol ogrodowy . Na widok tego pokrzywdzony wycofał się , mówiąc do oskarżonego :” no uderz mnie , uderz” oświadczył również , iż wzywa policję , co też uczynił . Po przybyciu policji na skutek złożenia zgłoszenia przez M. S. dotyczącego konfliktu sąsiedzkiego o piwnicę , na miejscu M. S. w rozmowie z funkcjonariuszem poinformował ,iż ma problem z sąsiadem , który uniemożliwia mu skorzystanie z jego piwnicy zagradzając wejście .

Z. S. zaś podniósł przy interweniującym , że jego sąsiad powinien tak przebudować piwnicę aby mieć wejście od swojej posesji . Oskarżony podniósł również , iż wcześniej w tym dniu doszło do nieporozumienia w czasie którego poszarpali się. W trakcie interwencji funkcjonariusz łagodził strony , które kierowały się emocjami . Następnie w obecności funkcjonariusza , oskarżony w trakcie rozmowy wypowiedział słowa :„ jakby mnie przewrócił to bym go pierdolnął” tłumacząc przy tym , iż jest to w związku z sytuacją jaka miała miejsce przed przyjazdem policji .

W odpowiedzi na te słowa pokrzywdzony zwracając się do funkcjonariusza powiedział „słyszał pan jak mi groził”. Inne słowa , w tym słowa groźby, wówczas nie padły . Dowód : zeznania świadka K. P. k. 9,66 zeznania świadka P. Ł. k. 84 zeznania świadka I. S. k.11,12,83 wyjaśnienia oskarżonego k. 17, 22-23 dokumentacja fotograficzna k. 63 Zarówno w toku postępowania przygotowawczego jak i w postępowaniu sądowym oskarżony nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu , wyjaśniając iż nie kierował gróźb pod adresem pokrzywdzonego .Wcześniej zaś chwycił jedynie za parasol po tym jak pokrzywdzony podniósł ławkę na której siedział , inaczej bowiem przewróciłby się .

Nie wyciągał natomiast parasola . Dowód : wyjaśnienia oskarżonego k. 17,22-23,64 Oskarżony z zawodu jest kierowcą , żonaty , nie ma nikogo na utrzymaniu , emeryt- 878 zł , nie leczony psychiatrycznie . Nie był karany Dowód : karta karna k.19 wyjaśnienia oskarżonego k. 64

Sąd zważył co następuje

Materiał dowodowy zebrany w sprawie oraz jego analiza prowadzą do uwolnienia oskarżonego od stawianego mu zarzutu gróźb karalnych . Ustalenia w sprawie Sąd poczynił w oparciu o zeznania K. P. , P. Ł. , wyjaśnienia oskarżonego oraz relację świadka I. S. . Tym samym w istotnych kwestiach odmówił waloru wiarygodności relacji pokrzywdzonego M. S. oraz A. B.. Posiłkował się również dokumentacją fotograficzną . Nie budzi wątpliwości , patrząc przez pryzmat całego zebranego materiału , iż pomiędzy stronami istnieje konflikt podłożem , którego pozostaje spór o piwnicę i na tym tle wciąż to dochodzi do nieporozumień -nie kwestionuje tego żadna ze stron .

Tak też było w dniu 16.08.2013 roku . Z uwagi właśnie na trwający konflikt , ustalenia przede wszystkim sąd budował w oparciu o relację interweniujących funkcjonariuszy , w tym przede wszystkim K. P., słuchanego kilka dni po zdarzeniu - w obecności których ,według relacji pokrzywdzonego , miało dojść do wypowiedzenia słów objętych przedmiotem postępowania. I w oparciu o te zeznania organ orzekający dokonał weryfikacji prawdziwości relacji stron konfliktu . Jak wynika natomiast z relacji interweniujących , zgłoszenie M. S. dotyczyło jedynie konfliktu sąsiedzkiego o piwnicę, pokrzywdzony nie wspominał natomiast na etapie zgłaszania , o poprzedzającym rzekomo zdarzeniu z parasolem ogrodowym a o czym zeznał słuchany w charakterze świadka .

Również później po przybyciu już na miejsce interweniujących rozmowa dotyczyła jedynie kwestii zastawiania wejścia do piwnicy . Sam oskarżony natomiast wskazał , iż doszło między nimi do „szarpaniny” . Rozmowy o parasolu ogrodowym nie przypomina sobie również drugi z interweniujących P. Ł. . Jak podniósł dalej funkcjonariusz P. , w czasie jego obecności z ust oskarżonego jedynie padły słowa o treści : „ jakby mnie przewrócił to bym go pierdolnął” i przy tych słowach oskarżony jednocześnie miał nawiązać do sytuacji jaka miała miejsce przed ich przyjazdem .

W odpowiedzi zaś właśnie na te słowa pokrzywdzony zwrócił się do funkcjonariusza słowami „słyszał pan jak mi groził ”. Funkcjonariusz nie słyszał natomiast – wbrew twierdzeniom pokrzywdzonego – żadnych gróźb o jakich zeznał M. S. . Następujące po sobie wypowiedzi oskarżonego i pokrzywdzonego niewątpliwie świadczą, iż zawiadomienie dotyczy tej właśnie wypowiedzi. Również P. Ł. , tej treści wypowiedzi na jaką wskazuje pokrzywdzony nie przypomina sobie . Relacje wiarygodnych w ocenie sądu świadków – funkcjonariuszy – osób obcych dla stron i nie mających żadnych powodów aby kreować fałszywy obraz zdarzeń — stoją zaś w sprzeczności z tym co zeznał sam M.

S. oraz A. B. . Tym samych relacje te nie zasługują na wiarę , tym bardziej jeśli spojrzymy przez pryzmat trwającego konfliktu który podważa również wiarygodność relacji , skłania do wyrażenia poglądu ,iż wersja jaką złożyli wykreowana jest na potrzeby trwającego konfliktu . Dlatego też sąd nie przyjął za odpowiadające prawdzie twierdzenia świadków jakoby miały wówczas być wypowiedziane przez oskarżonego pod adresem pokrzywdzonego słowa „ jak następny raz podejdzie to jak pierdolnę to mózg będzie na ścianie” .

Z wersją funkcjonariuszy koreluje natomiast wersja oskarżonego oraz jego żony – która na etapie postępowania sądowego wyjaśniła wcześniejsze nieprecyzyjne fragmenty wypowiedzi . I na tej podstawie Sąd dokonał oceny wiarygodności tych relacji, przyjmując iż w przeciwieństwie do relacji poprzednio opisanych świadków, te odpowiadają prawdzie . Oskarżony oraz jego żona zaprzeczyli natomiast aby doszło do wypowiedzenia słów o jakich mowa w zarzucie , jak również zdarzenia z parasolem ogrodowym , który rzekomo oskarżony miał wyciągnąć ze stolika a następnie zamachnąć się na pokrzywdzonego .

Zresztą również treść zgłoszenia oraz przebieg późniejszej rozmowy z funkcjonariuszami koreluje właśnie z wersją oskarżonego . Wypowiedziane natomiast słowa przez oskarżonego – jak przyjęto w ustaleniach – w ocenie sądu nie noszą znamion groźby . Nawiązujące do zdarzenia poprzedzającego przyjazd policji ( do zdarzenia z ławką ,wówczas gdy M. S. podniósł ją , na skutek czego oskarżony poleciał na stolik chwytając za parasol) – słowa „ jakby mnie przewrócił to bym go pierdolnął” nie stanowią groźby . Oskarżony wypowiadając te słowa nie groził popełnieniem przestępstwa , słowa te nie stanowią zapowiedzi popełnienia przestępstwa .

Niezależnie od powyższego , już tylko na marginesie sąd wskazuje , iż patrząc przez pryzmat sytuacji panującej między sąsiadami , osób konfliktu , nieprawdziwe w ocenie sądu są również twierdzenia pokrzywdzonego , jakoby bał się osoby oskarżonego , tym bardziej , że jak podniósł sam pokrzywdzony , nigdy oskarżony krzywdy mu nie zrobił , a „agresja” pokrzywdzonego – jak zeznał – ogranicza się jedynie do wyzwisk, obelżywych sformułowań i gróźb kierowanych do teścia. Z powyższych względów należało uniewinnić oskarżonego od stawianego mu zarzutu .

Orzeczenie o kosztach uzasadnia treść art. 632 pkt 2 kpk .