Court allows pension claim by extending special conditions work period using employer records and witness testimony.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe court granted the pensioner's appeal, ordering the Social Insurance Institution to recognize the right to an early retirement pension starting July 1, 2013. The applicant failed to provide direct employer certificates for the final period of work in special conditions but successfully presented witness testimony and internal personnel records proving continuous employment in hazardous industrial repairs. The court ruled that the applicant's testimony was credible and consistent with existing documents, allowing the extension of the qualifying work period to meet the statutory fifteen-year threshold.
Legislator headnote
AI generatedUstawa o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych; Rozporządzenie Rady Ministrów w sprawie wieku emerytalnego: When an insured person cannot provide direct employer certificates for a specific period of work in special conditions but offers credible witness testimony corroborated by internal personnel records proving the same nature of work, the court may extend the qualifying period to meet statutory requirements.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt IX U 2069/13
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 15 stycznia 2014 r. Sąd Okręgowy___________________ w Gliwicach Wydział IX Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Ośrodek Zamiejscowy w Rybniku w składzie: Przewodniczący: SSO Mariola Łącka Protokolant: Joanna Metera przy udziale: ./. po rozpoznaniu w dniu 15 stycznia 2014 r. w Rybniku sprawy z odwołania J. M. (M.) przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. o emeryturę na skutek odwołania J. M. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. z dnia 29 października 2013 r. Znak (...) zmienia zaskarżoną decyzję w ten sposób, że przyznaje ubezpieczonemu prawo do emerytury począwszy od dnia 1 lipca 2013r. Sędzia Sygn.akt IX U 2069/13
UZASADNIENIE
Decyzją z dnia 29.10.2013 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. odmówił J. M. (M.) przyznania emerytury gdyż udokumentował on na dzień 01.01.1999 r. 14 lat 2 miesiące i 13 dni pracy wykonywanej stale i w pełnym wymiarze czasu pracy w warunkach szczególnych zamiast wymaganych 15 lat. Ubezpieczony odwołał się od tej decyzji i wniósł o jej zmianę i przyznanie mu emerytury od daty złożenia wniosku zarzucając, że obecnie może przedstawić jedynie dokumenty wydane przez archiwum, z których wynika, że wykonywał pracę w warunkach szczególnych w spornym okresie.
Organ rentowy w odpowiedzi na odwołanie wniósł o jego oddalenie podtrzymując stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji. Podniósł, że zaliczył ubezpieczonemu do okresów pracy w warunkach szczególnych na podstawie złożonej dokumentacji okresy zatrudnienia od 01.08.1975 r. do 15.03.1982 r., od 04.08.1983 r. do 30.06.1987 r. i od 01.07.1987 r. do 28.02.1991 r. Innych okresów pracy w warunkach szczególnych ubezpieczony nie udowodnił poprzez złożenie zaświadczenia pracodawcy stwierdzającego charakter i stanowisko pracy w poszczególnych okresach.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny. J. M. urodzony (...) w dniu 01.07.2013 r. złożył wniosek o emeryturę. Nie jest on członkiem otwartego funduszu emerytalnego. W sposób niesporny między stronami udokumentował on na dzień 01.01.1999 r. 28 lat 9 miesięcy i 12 dni okresów składkowych i nieskładkowych w tym 14 lat 2 miesiące i 13 dni pracy wykonywanej stale i w pełnym wymiarze czasu pracy. W okresie od 04.08.1983 r. do 28.02.1991 r. ubezpieczony był zatrudniony stale i w pełnym wymiarze czasu pracy w (...) Przedsiębiorstwie (...) w B. na stanowisku montera i za ten okres przedstawił on świadectwo wykonywania pracy w warunkach szczególnych na stanowisku wymienionym w dziale XIV poz. 10 pkt. 2 Zarządzenia Ministra Budownictwa i Przemysłu Materiałów Budowlanych z dnia 01.08.1983 r. (akta rentowe).
Z dniem 01.03.1991 r. ubezpieczony został przeniesiony na swój wniosek na mocy porozumienia między zakładami do (...) SA w B.. Nadal wykonywał pracę na stanowisku montera i w dalszym ciągu od 30.06.1987 r. świadczył pracę w Zakładzie (...) w R.. Nie miał w czasie tego zatrudnienia, które trwało do 25.10.1997 r. urlopów bezpłatnych oraz nieusprawiedliwionych nieobecności (akta osobowe). Praca ubezpieczonego w spornym okresie polegała na naprawie na gorąco pieców przemysłowych a konkretnie baterii koksochemicznych. J. M. w trakcie napraw tych pieców dokonywał jako monter wymiany osprzętu tych pieców, metalowych elementów konstrukcyjnych i prace te były wykonywane z murarzami, którzy wymienione elementy zabudowywali lub uzupełniali elementy ceramiczne pieca.
Prace te były wykonywane w wygaszonej komorze, jeszcze gorącej a w sąsiednich komorach pieca odbywał się proces produkcyjny wypalania koksu. Ubezpieczony otrzymywał za tę pracę dodatek za pracę w warunkach szkodliwych oraz mleko. Wspólnie z nim pracę w okresie spornym wykonywał J. S. jako murarz zaś E. R. (1) był w tym czasie jego bezpośrednim przełożonym jako mistrz (zeznania św. J. S. od 11 min. 38 s. do 16 min. 21 s. oraz E. R. od 17 min. 9 s. do 23 min. 25 s. oraz zeznania ubezpieczonego od 25 min.20 s. do 29 min. 50 s.). Sąd uznał zeznania świadków i ubezpieczonego za wiarygodne.
Są one konsekwentne i znajdują potwierdzenie w aktach osobowych z okresu zatrudnienia ubezpieczonego w spornym okresie. W oparciu o powyższe Sąd zważył, co następuje. Odwołanie zasługuje na uwzględnienie. J. M. na dzień złożenia wniosku spełniał warunki z art. 184 ustawy z dnia 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U. z 2013r. poz. 1440 jednolity tekst). Miał bowiem ukończone 60 lat, nie jest członkiem otwartego funduszu emerytalnego oraz udokumentował na dzień 01.01.1999 r ponad 25 lat okresów składkowych i nieskładkowych w tym 14 lat 2 miesiące i 13 dni okresów pracy wykonywanej stale i w pełnym wymiarze czasu pracy w warunkach szczególnych.
W oparciu o zebrane w sprawie dowody do okresu pracy w warunkach szczególnych należy mu zaliczyć także okres zatrudnienia w (...) SA w B. od 01.03.1991 r. do 25.10.1997 r. Wykonywał bowiem nadal tę samą pracę w tych samych warunkach przy remontach na ciepło pieców przemysłowych to jest baterii koksowniczych, a pracę taką organ rentowy zaliczył mu do pracy w szczególnych warunkach na podstawie świadectwa wykonywania pracy w warunkach szczególnych wydanego przez (...) Przedsiębiorstwo (...) w B.. (...) SA uległ likwidacji ubezpieczony obecnie nie jest w stanie przedstawić świadectwa wykonywania pracy w warunkach szczególnych za sporny okres.
Skoro jednak ubezpieczony jako monter, a nie jako murarz stale i w pełnym okresie czasu pracy od 01.03.1991 r. do 25.10.1997 r. wykonywał prace przy remoncie na gorąco pieców koksochemicznych w trakcie trwania produkcji w koksowni to wykonywał prace na stanowisku wymienionym w Dziale XIV poz. 25 wykazu A stanowiącego załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 07.02.1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz.U z 1983 r. Nr 8 poz. 43 ze zm.). Zatem po doliczeniu tego okresu do uznanego w zaskarżonej decyzji okresu pracy w warunkach szczególnych J.
M. na dzień 01.01.1999 r. ma znacznie ponad wymaganych 15 lat takiej pracy. Dlatego też Sąd , na mocy art. 477 14 § 2 kpc zmienił zaskarżoną decyzję orzekając jak w sentencji wyroku. Sędzia: