Appeal court quashes acquittal due to procedural flaws and selective evidence evaluation by first instance court.
Legislator summary
AI generatedThe appeal court quashed the first instance court's acquittal and remanded the case for retrial. The prosecutor argued the lower court committed a factual error by selectively ignoring witness testimonies and failing to properly evaluate evidence regarding the defendant's financial motives. The court agreed, finding the first instance judgment violated procedural rules by making a selective assessment of evidence that significantly impacted the factual findings.
Legislator headnote
AI generatedArt. 438 pkt 3 k.p.k.; Art. 7 k.p.k.; Art. 182 § 1 k.p.k.; Art. 424 § 1, 2 k.p.k.; Art. 17 ust. 1 k.r.s.: An appeal based on a selective assessment of evidence and violation of procedural rules regarding the evaluation of witness testimony warrants the quashing of the first instance judgment and remittal for a new trial.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt IV Ka 25/14
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 21 lutego 2014 roku. Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący SSO Tadeusz Węglarek (spr.) Sędziowie SO Ireneusz Grodek SO Tomasz Ignaczak Protokolant Dagmara Szczepanik przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Piotrkowie Trybunalskim Janusza Omyły po rozpoznaniu w dniu 14 lutego 2014 roku sprawy P. D. oskarżonego z art.286§1 kk z powodu apelacji wniesionej przez prokuratora od wyroku Sądu Rejonowego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 14 listopada 2013 roku sygn. akt II K 481/13 na podstawie art. 437 § 2 kpk i art. 438 pkt 2 i 3 kpk uchyla w całości zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu w Piotrkowie Trybunalskim do ponownego rozpoznania. Sygn. akt IV Ka 25/14
UZASADNIENIE
P. D.oskarżony został o to, że w maju 2012 roku w P.woj. łodzkie , prowadząc działalność gospodarczą O. z siedzibą w P.przy ul. (...)działając z góry powziętym zamiarem uzyskania korzyści majątkowej , doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w kwocie 1.000 zł. , mając świadomość , że nie wywiąże się z warunków umowy czym działał na szkodę P. M.zam. L. (...)gm. G.pow. (...)woj. (...), tj. o czyn z art. 286§1 kk. Sąd Rejonowy w Piotrkowie Tryb wyrokiem z dnia 14 listopada 2013 r., wydanym w sprawie o sygn akt II K 481/13 uniewinnił oskarżonego P. D. od popełnienia zarzucanego mu czynu i poniesionymi wydatkami obciążył Skarb Państwa.
Powyższy wyrok w całości na niekorzyść oskarżonego zaskarżył Prokurator Rejonowy w Piotrkowie Tryb., który z podstawy art. 438 pkt 3 k.p.k. wyrokowi zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, który miał istotny wpływ na jego treść, a wyrażający się w przekroczeniu przez Sąd I instancji granic swobodnej oceny dowodów , polegający na dowolnej, a nie swobodnej , z uwzględnieniem zasad prawidłowego rozumowania, wiedzy i doświadczenia życiowego, ocenie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego oraz wybiórczego jego potraktowania poprzez odstąpienie od przesłuchania świadków J.
D. i P. T. , bez należytego uwzględnienia całokształtu okoliczności ujawnionych w postępowaniu i uznaniu, że oskarżony nie popełnił zarzucanego mu czynu co w konsekwencji doprowadziło do uniewinnienia oskarżonego , podczas gdy prawidłowe ustalenia stanu faktycznego prowadzą do odmiennego wniosku W konkluzji skarżący wnosił o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w Piotrkowie Tryb. do ponownego rozpoznania.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Apelacja Prokuratora jest zasadna w takim stopniu, że na skutek jej wniesienia zaskarżony wyrok należało uchylić, a sprawę przekazać do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Piotrkowie Tryb. Analiza zebranego w sprawie materiału dowodowego oraz przebiegu dotychczasowego postępowania rozpoznawczego prowadzi do wniosku, iż sąd meriti dopuścił się w procedowaniu obrazy przepisów postępowania mogących mieć wpływ na treść wydanego przezeń rozstrzygnięcia. Przede wszystkim zgodzić się należy z zarzutami oskarżyciela , że sąd I instancji nie przeprowadził wszelkich możliwych dowodów , które w sposób prawidłowy pozwoliłyby na ustalenie, czy w chwili pobrania przez oskarżonego od pokrzywdzonej P. M. kwoty 1.000 zł., miał on rzeczywistą możliwość przeprowadzenia w pełnym zakresie programowego szkolenia w/w jako kandydata na kierowcę, które umożliwiłoby jej przystąpienie do egzaminu wewnętrznego , a następnie państwowego /poza sporem , w ocenie sądu odwoławczego , jest to, że takie było zamierzenie pokrzywdzonej, która zgłosiła się na kurs prawa jazdy. kat B do oskarżonego, co jednoznacznie wynika z jej zeznań/, czy też kilka jazd przeprowadzonych przez oskarżonego było pozorowanym zachowaniem oskarżonego, aby doprowadzić pokrzywdzoną do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w celu ratowania własnej, bardzo złej w tym okresie sytuacji finansowej, która w praktyce wykluczała możliwość przeprowadzenia szkolenia pokrzywdzonej.
Sąd odwoławczy w pełni podziela zarzuty oskarżyciela o pochopnym oddaleniu przez sąd meriti wnioskowanych dowodów o przesłuchanie wskazanych świadków , których zeznania mogłyby być pomocne we wskazanym powyżej zakresie. Budzi nadto zastrzeżenia ocena dowodów dokonana przez sąd I instancji, którą określić należy jako wybiórczą, a przez to zastrzeżenia muszą budzić ustalenia faktyczne poczynione w oparciu o tak dokonaną ocenę dowodów. Sąd meriti opierając się na wyjaśnieniach oskarżonego konstatuje, iż kłopoty finansowe, w jakie popadł oskarżony / przeinwestowanie, kilka kredytów i brak odpowiednich dochodów/ nie były też przenoszone na jego klientów.
P. M. była jedyną osobą, w stosunku do której oskarżony nie wywiązał się w pełni z umowy, z kilku osób, z którymi w tym czasie prowadził kurs. Sąd pomija zupełnie wyjaśnienia oskarżonego ( k. 98v ) , w których stwierdza on , iż w tym czasie tylko z pokrzywdzoną prowadził kurs prawa jazdy. Nie odniósł się sąd w swoich rozważaniach w ogóle do zeznań pokrzywdzonej, która akcentuje problemy z uzyskaniem pokwitowania za przekazane oskarżonemu pieniądze , a nadto wskazuje na to, że dziwnym wydało jej się, że nie dostała do wypełnienia i podpisania żadnych dokumentów i nie otrzymała żadnych materiałów do nauki, że oskarżony nie wspomniał nic o lekarzu i egzaminie wewnętrznym.
Wskazał natomiast na konieczność przeprowadzenia jazd do końca miesiąca czerwca z uwagi na zawieszenie działalności w okresie wakacji. Powyższe rozważania prowadzą do wniosku, że zaskarżony wyrok zapadł z obrazą przepisów prawa procesowego , które rzutują na poczynione w sprawie ustalenia faktyczne i mogły mieć istotne znaczenie dla treści merytorycznego rozstrzygnięcia w sprawie. Nieprawidłowości te powodują , że zaskarżony wyrok należało uchylić i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Piotrkowie Trybunalskim.
Przy ponownym rozpoznaniu sąd I instancji powinien w szczególności: - przeprowadzić ponownie postępowanie dowodowe, również w zakresie dowodów wnioskowanych przez prokuratora -chyba, że J. D. skorzysta z przysługującego jej prawa do odmowy zeznań ( art. 182 § 1 kpk ) - dokona wnikliwej i wszechstronnej oceny dowodów, kierując się wskazaniami logiki, wiedzy i doświadczenia życiowego przy jednoczesnym uwzględnieniu przepisów wykonawczych regulujących wymagania /w okresie zarzutu/ w stosunku do podmiotów prowadzących szkolenia kandydatów na kierowców w zakresie wyposażenia dydaktycznego, warunków lokalowych, placu manewrowego i pojazdów przeznaczonych do szkolenia, prowadzenia ewidencji osób szkolonych , a także innej obowiązkowej dokumentacji jak np. karta prowadzenia zajęć teoretycznych i praktycznych , uwzględniając także powyżej przedstawione rozważania sądu odwoławczego - w ewentualnym pisemnym uzasadnieniu wyroku , które winno odpowiadać wymogom art. 424 § 1 ,2 kpk., sąd winien przedstawić tok rozumowania w taki sposób, żeby można było skontrolować słuszność tego rozumowania i jego zgodność z materiałem dowodowym, odpowiadającym wymogom z art. 7 kpk.