Court grants conditional sentence and fine for animal cruelty via poor farm management in Poland.
Legislator summary
AI generatedThe court convicted the defendant of animal cruelty based on his failure to properly manage livestock at a cooperative farm. The prosecution detailed severe neglect, including poor hygiene, lack of veterinary care, and conditions causing suffering to pigs, horses, and sheep. The court found the social harm and defendant's guilt were not significant, resulting in a one-year probationary sentence and a monetary fine.
Legislator headnote
AI generatedUstawa o ochronie zwierząt z dnia 21.08.1997 r., art. 35 ust. 1a; Kodeks karny, art. 66, 67: Neglect of animals through poor management and lack of veterinary care constitutes animal cruelty, punishable by a conditional sentence and fine when the social harm is not significant.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt II K 647/16
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 24 stycznia 2017 r. Sąd Rejonowy w Tczewie Wydział II Karny w składzie: Przewodniczący: SSR Agnieszka Długosz-Zglinicka Protokolant: sek. sąd. D. T. Przy udziale prokuratora --- po rozpoznaniu na rozprawie w dniach: 13 października 2016r., 6 grudnia 2016r. i 10 stycznia 2017r. sprawy z oskarżenia Prokuratury Rejonowej w Tczewie przeciwko J. W. synowi L. i W. z d. F. ur. (...) w T. S. oskarżonemu o to, że : w okresie od 23 kwietnia 2014 roku do 22 czerwca 2016 roku w miejscowości R. i O. jako prezes Rolniczej Spółdzielni Produkcyjnej (...) znęcał się nad zwierzętami hodowanymi przez spółdzielnię w ten sposób, że poprzez złą organizację pracy i niewłaściwy proces hodowli doprowadził w miejscowości R. do złej kondycji stada świń w ilości 343 sztuki, powodując słaby przyrost masy świń, które były bez energii, wyciszone, w większości stado było leżące, w którym ujawniono trzy sztuki skrajnie wychudzone, dwie sztuki kulejące, dwie sztuki w stanie agonalnym, dwie sztuki z przepukliną o znacznej wielkości, a w jednym z pomieszczeń pomieszczeniu gospodarskim stwierdzono obecność dwóch zwłok w znacznym stadium rozkładu oraz zwłoki prosięcia leżące w korytarzu gnojowym, pomimo obowiązku ich utylizacji, niezapewnienie izolacji świń chorych, charłaczych i w agonii oraz wymagających zabiegów weterynaryjnych usunięcia przepukliny, niezapewnienia sztukom chorym pomieszczeń ze ściółką, osobistego dokonywania zabiegów kastracji u świń, dopuszczanie w stadzie świń do kanibalizmu polegającego na obgryzaniu przez zwierzęta nawzajem ogonów, nie zapewnienie świniom przedmiotów absorbujących ich uwagę, niezapewnienie lochom wysoko prośnym w kojcach ściółki uniemożliwiającym im budowę gniazda oraz właściwej czystości kojców dla loch i prosiąt, niezapewnienie odpowiedniej czystości budynków, w którym utrzymywane są zwierzęta z gatunku świnie przez zaniechanie ich czyszczenia i dezynfekcji na co wskazują między innymi brudne przegrody w kojcach i korytach, koryta zabrudzone odchodami, tolerowanie obecności szczurów w jednym z pomieszczeń, w którym utrzymywane są świnie, a w pozostałych martwych szczurów i myszy, umożliwił wychodzenie prosiętom z kojców od macior w wyniku czego prosięta te miały swobodny dostęp do wyłożonej trutki na szczury, nieusunięcie w pomieszczeniach, w których utrzymywane są świnie znacznych ubytków podłogi betonowej oraz niewstawienie wybitych szyb, w stadzie pięciu koni u jednego kuca oraz jednego konika polskiego nie podjął czynności korekcji kopyt co doprowadziło do nadmiernego wzrostu rogu puszki kopytowej utrudniającego jego poruszenie się, niepodjęcia leczenia sztuki bydła o nr (...) wymagającego opieki lekarza weterynarii z uwagi na zmiany skórne, wychudzenie, z niebezpiecznie wrastającym rogiem w okolice oczodołu, utrzymywanie ośmiu cieląt o nr (...), (...), (...), (...), (...), (...), (...), PL (...), będących poniżej 6 miesiąca życia, na stanowiskach na uwięzi, a w miejscowości O. utrzymywał na wybiegu razem: ogiery i klacze oraz źrebięta doprowadzając do walk w stadzie, w wyniku czego konie mają ślady pogryzień, w wyniku zaniechania czynności korekcji i pielęgnacji kopyt, u kilku koni doprowadził do pęknięć puszki kopytowej, nie zapewnił kojców do proszenia dla loch z wydzieloną przegrodą zapobiegającą przygnieceniu prosiąt w taki sposób aby umożliwić lochom naturalne proszenie się, nie odizolował knura od loch oraz prosiąt, przez co nie zapewnił lochom karmiącym i prosiętom swobody poruszania się i karmienia, nie dokonał u jednej sztuki bydła korekcji rogu, który niebezpiecznie wrasta w okolicę oczodołu zwierzęcia, w stadzie owiec doprowadził do zabrudzonego i skundlonego runa oraz zaniechał strzyżenia runa doprowadzając do samoistnej wylinki, dopuścił do wychudzenia i osłabienia kilku owiec, powodując w okresie do czerwca 2015 roku upadek 86 sztuk owiec, nie zapewnił nadzoru lekarza weterynarii wolnej praktyki nad stadem kóz w wyniku czego zaniechano procesu leczenia jednej sztuki z wyraźnymi utrudnieniami w poruszaniu się, nie zapewnił w budynkach gospodarczych, w pomieszczeniach zamkniętych, w których utrzymywane są konie, kozy oraz świnie dostępu do światła naturalnego, przez co utrzymywał zwierzęta w niewłaściwych warunkach bytowania, w tym utrzymywał je w stanie rażącego zaniedbania i niechlujstwa i stosował okrutne metody hodowli zwierząt; tj. o czyn z art. 35 ust. 1a Ustawy o ochronie zwierząt z dnia 21.08.1997 roku I. ustalając, iż oskarżony J.
W. dopuścił się popełnienia zarzucanego mu oskarżeniem czynu, który kwalifikuje z art. 35 ust. 1a ustawy o ochronie zwierząt z dnia 21 sierpnia 1997 roku (t.j. Dz. U. z 2013r. poz. 856) oraz uznając, że stopień społecznej szkodliwości czynu oraz stopień winy oskarżonego nie są znaczne, na podstawie art. 66 § 1 i § 2 kk oraz art. 67 § 1 kk postępowanie karne warunkowo umarza na okres próby wynoszący 1 (jeden) rok; II. na mocy art. 67 § 3 kk orzeka od oskarżonego na rzecz (...) Schroniska (...) w T. ul. (...) w T. kwotę 5.000 zł (pięć tysięcy złotych) tytułem nawiązki;
III. na mocy art. 626 § 1 kpk, art. 627 kpk, art. 629 kpk, art. 1, art. 7 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych (t.j. Dz. U. z 1983 r. Nr 49, poz. 223 z późn. zm.) zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w tym 40 zł (czterdzieści złotych) tytułem wydatków oraz 60,00 zł (sześćdziesiąt złotych) tytułem opłaty.