Legislator Case Law & Legislation
III U 753/13 AI generated

Social court dismisses early pension appeal as witness testimony failed to prove 15 years of special conditions work.

Case Number III U 753/13
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The court dismissed the appellant's appeal against the Social Insurance Institution's decision denying early retirement. The appellant argued that witness testimony could prove two years of work in special conditions between 1976 and 1990, while the institution only recognized one year and two months. The court found the witness testimony credible but determined it did not meet the strict statutory requirement of continuous full-time work in special conditions, as the appellant's actual duties involved general mechanical repairs rather than the specific channel repair work required.

Legislator headnote

AI generated

Ustawa o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych; Rozporządzenie Rady Ministrów w sprawie wieku emerytalnego: The court established that witness testimony alone is insufficient to prove special conditions work if the evidence does not confirm continuous full-time employment in the specific tasks mandated by the relevant official list.

Keywords

AI generated
early retirement pension special conditions work witness testimony evidence continuous full-time employment Social Insurance Institution pension eligibility criteria burden of proof

Cited Legislation

AI generated
Ustawa z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych
Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 7.02.1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt III U 753/13

WYROK W IMIENIU

RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 17 grudnia 2013r. Sąd Okręgowy w Suwałkach III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: SSO Danuta Poniatowska Protokolant: sekr. sądowy Marta Majewska-Wronowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 grudnia 2013r. w Suwałkach sprawy T. D. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. o emeryturę w związku z odwołaniem T. D. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. z dnia 26 września 2013r. i 22 października 2013 r. znak (...) oddala odwołania od obu decyzji.

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 26.09.2013r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O., powołując się na przepisy ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (t.j. Dz. U. z 2013r. poz.1440) oraz rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7.02.1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz.U. Nr 8 poz. 43 ze zm.) odmówił T. D. prawa do wcześniejszej emerytury z uwagi na niewykazanie 15 lat pracy w warunkach szczególnych. T. D. złożył odwołanie od tej decyzji, domagając się uwzględnienia okresu pracy w (...) Zakładach (...) w E. od 01.04.1976r. do 19.07.1990r. wskazując, iż może go udowodnić jedynie zeznaniami świadków.

Do odwołania dołączył świadectwo pracy w warunkach w warunkach szczególnych z (...) w S. za okres od 17.01.1975r. do 31.03.1976r. Po rozpatrzeniu nowych dowodów dołączonych do odwołania, organ rentowy w dniu 22.10.2013r. wydał kolejną decyzję odmawiającą wnioskodawcy prawa do wcześniejszej emerytury. ZUS ustalił, iż udowodniony staż pracy w warunkach szczególnych wynosi 1 rok 2 miesiące 15 dni. Organ rentowy przekazał do Sądu odwołanie złożone przez wnioskodawcę od decyzji z dnia 26.09.2013r. W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie.

Podtrzymał podstawy skarżonej decyzji. Wnioskował o przeprowadzenie dowodu z akt osobowych dotyczących zatrudnienia wnioskodawcy w (...) w E. oraz w Przedsiębiorstwie (...) S.A. w upadłości. Sąd ustalił, co następuje: T. D. (ur. (...)) w dniu 13.09.2013r. wystąpił z wnioskiem o emeryturę. Na dzień 01.01.1999r. organ rentowy uwzględnił 28 lat 4 miesiące 3 dni okresów składkowych i nieskładkowych. Do stażu pracy w warunkach szczególnych zaliczył 1 rok 2 miesiące 15 dni dot. zatrudnienia wnioskodawcy w (...) S. od 17.01.1975r. do 31.03.1976r. na stanowisku mechanika napraw pojazdów samochodowych (świadectwo pracy w warunkach szczególnych k. 16 akt ZUS).

W okresie od 01.04.1976r. do 19.07.1990r. odwołujący był zatrudniony stale i w pełnym wymiarze czasu pracy w (...) Zakładach (...) w E.. W świadectwie pracy wskazano, iż zajmował stanowiska ślusarza remontowego i mechanika samochodowego. Z akt osobowych (koperta k.

12) wynikało, iż został zatrudniony na stanowisku ślusarza remontowego, następnie od 01.08.1978r. został przeniesiony na stanowisko mechanika samochodowego, a od 01.08.1979r. awansował na brygadzistę. W kolejnych angażach zamiennie były wskazywane stanowiska mechanika i ślusarza remontowego. Przez sporny okres wnioskodawca pracował w warsztacie samochodowym, w którym były 2-3 kanały remontowe. Były to długie kanały, mieszczące 2-3 pojazdy. W warsztacie pracowało średnio 5 osób. Przedsiębiorstwo miało na stanie ok. 50 jednostek ciężarowych w tym koparek, dźwigów etc. Odwołujący wykonywał wszystkie prace związane z naprawą i konserwacją maszyn należących do przedsiębiorstwa.

Standardem było, iż w okresie wiosennym wykonywano kompleksowe przegląd całego taboru wraz zmalowaniem. Przegląd trwał do 2 miesięcy i uczestniczyli w nim wszyscy pracownicy warsztatu oraz kierowcy. Do obowiązków wnioskodawcy należało wykonywanie wszystkich prac zleconych pracownikom warsztatu, począwszy od blacharskich i lakierownie, po przeglądy techniczne, naprawę elektryki i naprawy w kanałach remontowych. Zdarzało się również, że naprawy maszyn budowanych były wykonywane w terenie, np. gdy sprzęt uległ awarii na budowie.

Rodzaj prac wykonywanej przez mechaników był uzależniony od rodzaju awarii. W zakładzie nie występował podział na mechaników pracujących stale w kanałach i poza kanałami. Powyższych ustaleń dokonano na podstawie zeznań świadków: S. O. (15:43-21:22), który był kierownikiem bazy sprzętowej i Z. W. (21:40-24:40), pracującego wówczas na stanowisku kierowcy. Powyższego okresu nie uwzględniono do stażu pracy w warunkach szczególnych. W okresie od 23.07.1990r. do 25.10.1996r. odwołujący pracował stale i w pełnym wymiarze czasu pracy w Przedsiębiorstwie (...) S.A. w E. na stanowisku montera samochodowego.

Za ten okres odwołujący przedłożył dwa świadectwa pracy w warunkach szczególnych. Pierwsze uzyskał od pracodawcy w dniu 25.10.1996r. (k. 7 akt ZUS), z którego wynikało, iż w spornym okresie pracował w warunkach szczególnych wykonując prace w kanałach remontowych przy naprawie pojazdów mechanicznych. Organ rentowy zakwestionował przepisy resortowe powołane w tym świadectwie. Drugie świadectwo wnioskodawca uzyskał od następcy prawego pracodawcy (świadectwo pracy z dnia 09.10.2013r. koperta k. 30), w którym również uwzględniono sporny okres w związku z pracą w kanałach remontowych.

Z akt osobowych (koperta k.

9) wynikało, iż przez cały sporny okres zajmował stanowisko montera samochodowego w Wydziale Mechaniczno – Energetycznym. Powyższy okres w całości uwzględniono do stażu pracy w warunkach szczególnych (6 lat 3 miesiące 4 dni).

Sąd zważył, co następuje:

Prawo do emerytury w obniżonym wieku zgodnie z treścią art. 184 ust.1 i 2 w zw. z art. 32 ust. 1 ustawy z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (t.j. Dz. U. z 2013r. poz.1440) przysługuje ubezpieczonym urodzonym - tak jak wnioskodawca – po 31.12.1948r., jeżeli pracowali w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze, posiadają staż ubezpieczeniowy w wymiarze 25 lat (w przypadku mężczyzn), ukończyli 60 rok życia, nie przystąpili do otwartego funduszu emerytalnego albo złożyli wniosek o przekazanie środków zgromadzonych na rachunku w otwartym funduszu emerytalnym, za pośrednictwem Zakładu, na dochody budżetu państwa.

Ilość lat pracy warunkach szczególnych oraz wymaganych okresów składkowych i nieskładkowych jest badana na dzień wejścia w życie ustawy o emeryturach i rentach z FUS, czyli 01.01.1999r. Zgodnie z dyspozycją art. 32 ust.2 ustawy o emeryturach i rentach z FUS za pracowników zatrudnionych w warunkach szczególnych uważa się osoby, które były zatrudnione przy pracach o znacznej szkodliwości dla zdrowia oraz o znacznym stopniu uciążliwości lub wymagającej wysokiej sprawności psychofizycznej, ze względu na bezpieczeństwo własne lub otoczenia w podmiotach, w których obowiązują wykazy stanowisk ustalone na podstawie przepisów dotychczasowych.

Przepis art. 32 ust. 4 ustawy o emeryturach i rentach z FUS odnośnie wieku, stażu pracy oraz charakteru wykonywanej pracy, uprawnionych do emerytury odsyła do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7.02.1983r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz. U. z 1983r. Nr 8, poz. 43 ze zm.). §3 i 4 rozporządzenia, prawo do emerytury uzależniają od spełniania łącznie następujących warunków: posiadanie 25-letniego okresu zatrudnienia, w tym 15 lat pracy w szczególnych warunkach i ukończenie 60 roku życia.

Zgodnie z §2 ust.1 rozporządzenia w sprawie wieku…, zaliczeniu do okresów pracy w warunkach szczególnych podlegają te, w których praca była świadczona stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku pracy. W oparciu o materiał dowodowy zgromadzony w sprawie do stażu pracy w warunkach szczególnych zaliczyć należało okres zatrudnienia w Przedsiębiorstwie (...) S.A. w E. od 23.07.1990r. do 25.10.1996r., gdzie odwołujący stale i w pełnym wymiarze czasu pracy pracował na stanowisku montera samochodowego.

Sąd uwzględnił w tym zakresie świadectwa pracy w warunkach szczególnych, z których wynikało, iż pracował przy pracach remontowych wykonywanych w kanałach remontowych. Rodzaj zajmowanego stanowiska i okres zatrudnienia potwierdzała dokumentacja pracownicza. Pomimo zastrzeżeń organu rentowego Sąd przyjął, iż w spornym okresie wnioskodawca pracował w warunkach szczególnych w związku z zapisem w Wykazie A Dziale XIV poz. 16 (prace wykonywane w kanałach remontowych przy naprawie pojazdów mechanicznych lub szynowych). Udowodniony przez odwołującego okres pracy w warunkach szczególnych wyniósł w sumie, łącznie z okresem uwzględnionym przez organ rentowy, 7 lat 5 miesięcy 19 dni.

Do stażu pracy w warunkach szczególnych nie można było zaliczyć okresu pracy w (...) Zakładach (...) w E., gdyż odwołujący nie wykazał, aby stale i w pełnym wymiarze czasu pracy pracował przy pracach wykonywanych w kanałach remontowych (Wykaz A dział XIV poz. 16). Z akt osobowych wynikało, iż w spornym okresie zajmował stanowisko mechanika samochodowego lub ślusarza remontowego. Ponieważ nie zachowały się zakresy obowiązków, dlatego w oparciu o zeznania świadków ustalono rodzaj prac rzeczywiście wykonywanych przez odwołującego.

Potwierdzili oni, iż był pracownikiem warsztatu samochodowego, zajmującego się kompleksową obsługą i naprawą maszyn i sprzętu będącego na stanie zakładu. Zeznający świadkowie pracowali w zakładzie spornym okresie, co prawda nie bezpośrednio z odwołującym, ale z uwagi na zajmowane stanowiska posiadali wiedzę na temat prac, jakie wykonywali pracownicy warsztatu, w tym i odwołujący. Zeznania oceniono jako wiarygodne i uwzględniono w całości. W spornym okresie odwołujący wykonywał wszystkie prace związane z naprawą sprzętu.

Czynności jakie wykonywał nie ograniczały się tylko do pracy w kanałach remontowych. Rodzaj napraw, czy przeglądów był uzależniony od rodzaju i miejsca awarii sprzętu. Konkludując, udowodniony przez wnioskodawcę staż pracy w warunkach szczególnych był niższy od wymaganych 15 lat i tym samym nie pozwalał na uwzględnienie odwołania i przyznania prawa do wcześniejszej emerytury. W związku z powyższym, na podstawie art. 477 14 §1 kpc orzeczono, jak w sentencji. mt