Court shortens probation period from two to one year for drunk cycling offense under Polish Criminal Code.
Legislator summary
AI generatedThe Court of Appeal partially overturned the lower court's sentence, reducing the probation period for a suspended sentence from two years to one year. The defendant was convicted of drunk cycling, and the prosecutor appealed, arguing the statutory maximum for probation was one year. The court agreed, noting that the Criminal Code explicitly limits probation for suspended prison sentences to a maximum of one year, rendering the original two-year term legally invalid.
Legislator headnote
AI generatedArt. 42 § 2 k.k.; Art. 87 § 1a k.w.: The probation period for a suspended sentence of imprisonment under the Criminal Code cannot exceed one year; a two-year period is legally invalid and must be corrected to the statutory maximum.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt II Ka 11/14
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 12 lutego 2014 r. Sąd Okręgowy w Łomży w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSO Jolanta Małachowska Protokolant: Artur Matejkowski przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Łomży - L. Z. po rozpoznaniu w dniu 12 lutego 2014 r. sprawy W. S. oskarżonego o czyn z art. 178a§2kk. na skutek apelacji wniesionej przez oskarżyciela publicznego od wyroku Sądu Rejonowego w Zambrowie VII Zamiejscowy Wydział Karny w W. Mazowieckiem z dnia 28 listopada 2013 r. sygn. akt VII K 498/13 I. Zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że w pkt II okres próby skraca do 1(jednego) roku. II. W pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy. III. Zwalnia W. S. od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.
UZASADNIENIE
W. S. został oskarżony o to, że w dniu 06 sierpnia 2013 roku, na ul. (...) w C., woj. (...) na drodze publicznej w ruchu lądowym prowadził rower będąc w stanie nietrzeźwości /I 1,26 mg/l, II 1,35mg/l, alkoholu w wydychanym powietrzu/ tj. o czyn z art.178a § 2 kk. Sąd Rejonowy w Zambrowie, VII Zamiejscowy Wydział karny w W. Mazowieckiem wyrokiem z dnia 28 listopada 2013roku uznał oskarżonego W. S. za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu stwierdzając, iż stanowi on wykroczenie z art. 87§1a kw i za to na mocy art. 87§1a kw w zw. z art. 4§1kk w zw. z art. 19 kw skazał go i wymierzył mu karę 20 dni aresztu.
Na mocy art. 42 § 1i2 kw wykonanie orzeczonej w pkt I sentencji kary aresztu warunkowo zawiesił oskarżonemu W. S. na okres 2 lat próby. Na mocy art. 87§4kw, art. 29§1i2 kw orzekł wobec oskarżonego W. S. środek karny zakazu prowadzenia w ruchu lądowym rowerów przez okres 2 lat. Zwolnił oskarżonego W. S. od ponoszenia kosztów postępowania obciążając nimi Skarb Państwa. Apelację od tego wyroku wywiódł prokurator. Na podstawie art. 425 § 1 i2 k.p.k., art. 444 k.p.k. zaskarżył powyższy wyrok w części dotyczącej orzeczenia o warunkowym zawieszeniu wykonania orzeczonej kary na korzyść oskarżonego W.
S.. Na podstawie art. 427§2kpk oraz art. 438pkt1kpk wyrokowi temu zarzucił: - obrazę przepisów prawa materialnego, tj art. 42§2kk poprzez warunkowe zawieszenie wykonania orzeczonej wobec oskarżonego kary 20 dni aresztu na okres próby wynoszący 2 lata, podczas gdy w/w przepis stanowi, iż okres próby nie może przekroczyć roku. Stawiając powyższy zarzut prokurator na podstawie art. 427§1kpk i art.437 § 1i2kpk wniósł o zmianę pkt II zaskarżonego wyroku poprzez warunkowe zawieszenie wykonania orzeczonej wobec oskarżonego kary 20 dni aresztu na okres próby wynoszący rok.
Oskarżony W. S. nie stawił się na rozprawę apelacyjną i nie zajął stanowiska.
Sąd Okręgowy zważył co następuje:
Apelacja Prokuratora domagająca się wnioskowanej zmiany zaskarżonego wyroku zasługiwała na uwzględnienie i w tym zakresie odniosła oczekiwany rezultat. W pierwszej kolejności wskazać należy - czego nie kwestionował też skarżący, iż w pełni na aprobatę zasługują ustalenia faktyczne jak i ocena prawna zachowania oskarżonego W. S. zaprezentowane zaskarżonym wyrokiem, które są poprawne i oparte na nie budzącej wątpliwości, tak z logicznego, jak i życiowego punktu widzenia, ocenie prawidłowo zgromadzonego materiału dowodowego.
Zważywszy, że czyn zarzucony oskarżonemu W. S. został zakwalifikowany z art. 87§1a kw to w sytuacji orzeczenia kary aresztu, okres próby na który można warunkowo zawiesić tę karę stosownie do treści art. 42§2 kw nie może być krótszy niż 6 miesięcy i nie może przekroczyć 1 roku. Tym samym zawieszenie orzeczonej wobec oskarżonego W. S. kary 20 dni aresztu na okres 2 lat próby było błędne, do czego de facto przyznał się sam Sąd merytorycznie rozpoznający sprawę, dając temu wyraz w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia.
W związku z powyższym Sąd Okręgowy dokonał wnioskowanej przez oskarżyciela publicznego korekty kontestowanego wyroku w pkt II w ten sposób, że ustalony w nim okres próby, na który zawieszono orzeczoną karę aresztu skrócił do 1 roku. Jednocześnie nie dopatrując się przesłanek do ewentualnego wzruszenia zaskarżonego wyroku z innych przyczyn w pozostałym zakresie utrzymano zaskarżony wyrok w mocy. Kierując się powyższymi względami na podstawie art. 437§1i2kpk orzeczono jak w ferowanym wyroku. O kosztach Sąd Okręgowy orzekł na podstawie art. 634 k.p.k. w zw. z art. 624 § 1 k.p.k. zwalniając W.
S. od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze uznając, że względy słuszności przemawiały za tym, by poniósł je Skarb Państwa, a nie oskarżony, który w żaden sposób nie przyczynił się do błędu sądu orzekającego.