Legislator Case Law & Legislation
II S 34/19 AI generated

Appeal court dismisses delay complaint in execution proceedings as statutory law excludes such claims for probation cases.

Case Number II S 34/19
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The defendant filed a complaint against the length of proceedings regarding his conditional early release from prison. The appellate court ruled that the specific statute governing delay complaints does not apply to cases under the Execution of Criminal Law Code. Consequently, the court left the complaint without examination and exempted the defendant from filing fees.

Legislator headnote

AI generated

Art. 2 ust. 1 ustawy o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym; Art. 1 § 1 Kodeksu karnego wykonawczego: The complaint for delay in proceedings is inapplicable to cases governed by the Execution of Criminal Law Code, except those concerning compensation for damages or victim's rights.

Keywords

AI generated
execution proceedings delay complaint conditional release procedural delay Kodeks karny wykonawczy

Cited Legislation

AI generated
art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki
Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (tekst jednolity: Dz.U.
art. 2 ust. 1b ustawy z dnia 17 czerwca 2004r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki
Jednak przepis art. 2 ust.
art. 1 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny wykonawczy
1 tej ustawy nie stosuje się w sprawach, o których mowa w art. 1 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny wykonawczy (Dz.
art. 429 § 1 in fine k.p.k.
art. 430 § 1 k.p.k.
akt V Kow 455/19/wzna podstawie art. 430 § 1 k.p.k. oraz art.
art. 623 § 1 k.p.k.
oraz art. 623 § 1 k.p.k. w zw.
art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki
z art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (tekst jednolity: Dz.U.
art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki
od obowiązku uiszczenia stałej opłaty w wysokości 200 zł, przewidzianej w art. 17 ust.
art. 430 § 1 k.p.k
akt V Kow 455/19/wzna podstawie art. 430 § 1 k.p.k.
art. 623 § 1 k.p.k
oraz art. 623 § 1 k.p.k.
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II S 34/19 POSTANOWIENIE Dnia 26 czerwca 2019r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSA Robert Zdych (spr) Sędziowie: SA Edyta Gajgał SA Stanisław Rączkowski po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 26 czerwca 2019r. skargi wniesionej przez skazanego D. D. (1) na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym prowadzonym przez Sąd Okręgowy we Wrocławiu sygn. akt V Kow 455/19/wzna podstawie art. 430 § 1 k.p.k. oraz art. 623 § 1 k.p.k. w zw. z art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (tekst jednolity: Dz.U. z 2018r. poz.

75) p o s t a n o w i ł : I. pozostawić bez rozpoznania skargę skazanego D. D. (1) na przewlekłość postępowania ; II. zwolnić D. D. (1) od opłaty, obciążając Skarb Państwa kosztami postępowania w sprawie.

UZASADNIENIE

W dniu 20 maja 2019r. do Sądu Okręgowego we Wrocławiu wpłynęła, sporządzona przez skazanego D. D. (1) skarga na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki, w której wniósł on o stwierdzenie przewlekłości postępowania prowadzonego przez Sąd Okręgowy we Wrocławiu sygn. akt V Kow 455/19/wz. Uzasadniając swoją skargę D. D. wskazał na długotrwałość toczącego się postępowania w przedmiocie złożonego przez niego wniosku o udzielenie mu warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności. Wniósł jednocześnie o zasądzenie na jego rzecz zadośćuczynienia w kwocie 20.000 zł.

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (tekst jednolity: Dz.U. z 2018r. poz. 75), strona może wnieść skargę o stwierdzenie, że w postępowaniu, którego skarga dotyczy, nastąpiło naruszenie jej prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, jeżeli postępowanie zmierzające do wydania rozstrzygnięcia kończącego postępowanie w sprawie trwa dłużej niż to konieczne dla wyjaśnienia istotnych okoliczności faktycznych i prawnych albo dłużej niż to konieczne do załatwienia sprawy egzekucyjnej lub innej dotyczącej wykonania orzeczenia sądowego (przewlekłość postępowania).

Jednak przepis art. 2 ust. 1b cytowanej ustawy jednoznacznie stwierdza, że przywołanego przepisu art. 2 ust. 1 tej ustawy nie stosuje się w sprawach, o których mowa w art. 1 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny wykonawczy (Dz. U. z 2017 r. poz. 665, 666, 768, 1452 i 2217), chyba że dotyczą one obowiązku naprawienia szkody, zadośćuczynienia za doznaną krzywdę lub nawiązki orzeczonej na rzecz pokrzywdzonego. Przyjęte uregulowanie ustawowe oznacza, że przepisów dotyczących skargi na przewlekłość postępowania nie stosuje się do wszelkich spraw prowadzonych na podstawie Kodeksu karnego wykonawczego, w tym także spraw o udzielenie skazanemu warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności.

Wspomnianą skargę na przewlekłość postępowania wykonawczego można złożyć tylko wówczas, gdy chodzi o sprawy, które dotyczą obowiązku naprawienia szkody, zadośćuczynienia za doznaną krzywdę lub nawiązki orzeczonej na rzecz pokrzywdzonego. Nie ma zatem podstaw prawnych do wniesienia skargi na przewlekłość postępowania w sprawie wskazanej przez D. D.. Ponieważ w sprawach skargi na przewlekłość dotyczącej postępowania karnego stosuje się odpowiednio przepisy procedury karnej, przeto środek, który okazuje się być niedopuszczalnym winien spotkać się z odmową przyjęcia przez prezesa sądu, do którego ją złożono (art. 429 § 1 in fine k.p.k.), a jeżeli – tak jak w niniejszej sprawie – został on jednak przyjęty, sąd pozostawia go bez rozpoznania (art. 430 § 1 k.p.k.).

Z powyższych względów należało pozostawić bez rozpoznania skargę skazanego D. D. (1) na przewlekłość postępowania w przedmiocie udzielenia warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary pozbawienia wolności. Na podstawie art. 623 § 1 k.p.k. w zw. z art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (tekst jednolity: Dz.U. z 2016r. poz. 1256) zwolniono skazanego D.

D. od obowiązku uiszczenia stałej opłaty w wysokości 200 zł, przewidzianej w art. 17 ust. 1 cyt. wyżej ustawy, gdyż ze względu na jego sytuację rodzinną, majątkową i wysokość dochodów wyłożenie jej byłoby dla niego zbyt uciążliwe. Mając powyższe na uwadze, postanowiono jak na wstępie. SSA Edyta Gajgał SSA Robert Zdych (spr.) SSA Stanisław Rączkowski