Legislator Case Law & Legislation
I C 450/19 AI generated

Plaintiff's claim dismissed due to failure to prove debt existence and amount in default judgment.

Case Number I C 450/19
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The court dismissed the plaintiff's claim for payment in a default judgment because the defendant did not appear at the hearing. Although the plaintiff presented a transfer agreement and a fund statement, the court found these documents insufficient to prove the existence or specific amount of the underlying debt. Consequently, the burden of proof remained with the plaintiff, who failed to provide evidence establishing the principal sum and accrued interest.

Legislator headnote

AI generated

Art. 339 k.p.c.; Art. 509 k.c.; Art. 510 k.c.; Art. 511 k.c.; Art. 720 k.c.; Art. 232 k.p.c.; Art. 244 k.p.c. The presumption of truth in default judgments applies only to factual circumstances, not substantive law; a transfer agreement alone does not prove the existence of the underlying debt if the plaintiff fails to substantiate the principal claim and interest calculations.

Keywords

AI generated
default judgment procedure burden of proof allocation assignment of claims substantive law presumption evidence of debt existence interest capitalization proof civil procedure rules

Cited Legislation

AI generated
Art. 339 k.p.c.
Zgodnie z normą art. 339 k.p.c. jeżeli pozwany nie stawił się na posiedzenie wyznaczone na rozprawę albo mimo stawienia się nie bierze udziału w rozprawie, sąd wyda wyrok zaoczny.
Art. 509 § 1 k.c.
Zgodnie z art. 509 § 1 k.c. wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na osobę trzecią (przelew), chyba że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albo właściwości zobowiązania.
Art. 509 § 2 k.c.
Po myśli art. 509 § 2 k.c. wraz z wierzytelnością przechodzą na nabywcę wszelkie związane z nią prawa, w szczególności roszczenie o zaległe odsetki.
Art. 510 § 1 k.c.
Jak stanowi art. 510 § 1 k.c. umowa sprzedaży, darowizny lub inna umowa zobowiązująca do przeniesienia wierzytelności przenosi wierzytelność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że strony inaczej postanowiły.
Art. 511 k.c.
Zgodnie z treścią art. 511 k.c. jeżeli wierzytelność jest stwierdzona pismem, przelew tej wierzytelność powinien być również pismem stwierdzony.
Art. 232 k.p.c.
w sprawie IACa 652/12) Stosownie do art. 232 k.p.c. to strony są obowiązane wskazywać dowody dla stwierdzenia faktów, z których wywodzą skutki prawne.
Art. 244 § 1 k.p.c.
Art. 720 k.c.
Z powyższych przyczyn, wobec braku dowodów na istnienie wierzytelności dochodzonej pozwem, na podstawie art. 720 k.c. powództwo zostało oddalone.
art. 339 k.p.c
Zgodnie z normą art. 339 k.p.c.
art. 339 § 2 k.p.c
Przewidziane w art. 339 § 2 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated
Wyrok SN z dnia 31.03.1999 r. (...) 176/97
Wyrok SN z dnia 31.03.1999 r. (...) 176/97) Powyższy stan faktyczny został ustalony w oparciu o dokumenty przedłożone przez stronę powodową.
Wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 11.12.2012 r. w sprawie IACa 652/12
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt: I C 450/19 upr. WYROK ZAOCZNY W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 11 czerwca 2019 r. Sąd Rejonowy w Szczytnie I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Sylwia Staniszewska Protokolant: St.sekr.sąd Dorota Cichorz – Dąbrowska po rozpoznaniu w dniu 11 czerwca 2019 r. w Szczytnie na rozprawie sprawy z powództwa(...)Niestandaryzowanego Sekurytyzacyjnego Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego we W. przeciwko A. D. o zapłatę oddala powództwo. Sygn. akt I C 450/19

UZASADNIENIE

Powód(...)Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty we W. wniósł o zasądzenia od pozwanej A. D. kwoty 941,99 zł z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty oraz kosztami procesu według norm przepisanych. W uzasadnieniu wskazano, że pozwana zawarła z (...) S.A. w dniu 25.10.2018 r. umowę pożyczki, na podstawie, której otrzymał określoną w umowie kwotę i zobowiązał się do jej spłaty. Pozwana z przyjętego zobowiązania nie wywiązał się. Ostatecznie wierzytelność z powyższej umowy została przelana na powoda na mocy umowy z dnia 29.10.2018 r.

Na kwotę dochodzoną pozwem składa się należność główna w wysokości 700 zł oraz skapitalizowane odsetki w wysokości 49,73 zł, ewentualne należności uboczne naliczone przez wierzyciela pierwotnego w kwocie 192,26 zł. Pozwana nie złożyła odpowiedzi na pozew, nie stawiła się na termin rozprawy, nie ustosunkowała się do żądań pozwu. Sąd ustalił, co następuje: Powód Prokura Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty we W. w dniu 29.10.2018 r. zawarł z (...) S.A. z siedzibą w O. umowę przelewu wierzytelności w ramach transakcji sekurytyzacji opisanych w załączniku nr 7 do umowy, w tym wierzytelność w stosunku do pozwanej wynikającą z umowy pożyczki z dnia 25.01.2018 r. (dowód: umowa sprzedaży wierzytelności k.11-16) Dnia 21.03.2019 r. powód sporządził wyciąg z ksiąg rachunkowych funduszu sekurytyzacyjnego nr (...)/ (...), w którym stwierdził, że w dniu 29.10.2018 r. nabył od (...) S.A. wierzytelność przysługującą mu względem pozwanej.

W wyciągu wskazano także, że na dzień wystawienia wyciągu należność wynosi 941,99 zł. (dowód: wyciąg z ksiąg funduszu k.

10)

Sąd zważył, co następuje:

Zgodnie z normą art. 339 k.p.c. jeżeli pozwany nie stawił się na posiedzenie wyznaczone na rozprawę albo mimo stawienia się nie bierze udziału w rozprawie, sąd wyda wyrok zaoczny. W tym przypadku przyjmuje się za prawdziwe twierdzenia powoda o okolicznościach faktycznych przytoczonych w pozwie lub w pismach procesowych doręczonych pozwanemu przed rozprawą, chyba, że budzą one uzasadnione wątpliwości albo zostały przytoczone w celu obejścia prawa. Przewidziane w art. 339 § 2 k.p.c. domniemanie prawdziwości twierdzeń powoda dotyczy wyłącznie strony faktycznej wyroku i nie obowiązuje w zakresie prawa materialnego.

Domniemanie to zastępuje jedynie postępowanie dowodowe i to tylko wówczas gdy twierdzenia powoda nie budzą uzasadnionych wątpliwość. Wobec tego, że działanie z art. 339 § 2 k.p.c. nie rozciąga się na dziedzinę prawa materialnego, obowiązkiem sądu rozpoznającego sprawę w warunkach zaoczności jest rozważenie, czy w świetle przepisów prawa materialnego twierdzenia strony powodowej uzasadniają uwzględnienie żądania. (por. Wyrok SN z dnia 31.03.1999 r. (...) 176/97) Powyższy stan faktyczny został ustalony w oparciu o dokumenty przedłożone przez stronę powodową.

W świetle przedstawionych przez powoda dowodów jego twierdzenia o okolicznościach przytoczonych w pozwie budzą wątpliwości. Zgodnie z art. 509 § 1 k.c. wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na osobę trzecią (przelew), chyba że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albo właściwości zobowiązania. Po myśli art. 509 § 2 k.c. wraz z wierzytelnością przechodzą na nabywcę wszelkie związane z nią prawa, w szczególności roszczenie o zaległe odsetki. Jak stanowi art. 510 § 1 k.c. umowa sprzedaży, darowizny lub inna umowa zobowiązująca do przeniesienia wierzytelności przenosi wierzytelność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że strony inaczej postanowiły.

Zgodnie z treścią art. 511 k.c. jeżeli wierzytelność jest stwierdzona pismem, przelew tej wierzytelność powinien być również pismem stwierdzony. Powództwo podlega oddaleniu, ponieważ powód nie udowodnił, by przysługiwała mu względem pozwanej wierzytelność dochodzona pozwem. Do pozwu załączona została wprawdzie umowa sprzedaży wierzytelności, jednak brak jest jakichkolwiek danych świadczących o istnieniu wierzytelności dochodzonej pozwem. Powód nie przedstawił żadnych dowodów, z których wynikałaby wysokość należności dochodzonej pozwem, jak i termin jej płatności.

Nie ma zatem żadnej możliwości zweryfikowania zarówno kwoty należności głównej, jak i skapitalizowanych odsetek. Dowodem na istnienie wierzytelności nie jest zaś wyciąg z ksiąg funduszu sekurytyzacyjnego. Domniemanie prawne z art.244 § 1 k.p.c. w stosunku do wyciągu z ksiąg funduszu sekurytyzacyjnego odnosić się może co najwyżej do faktu nabycia przez fundusz wierzytelności, nie obejmuje zaś samego faktu istnienia tej wierzytelności. (por. Wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 11.12.2012 . w sprawie IACa 652/12) Stosownie do art. 232 k.p.c. to strony są obowiązane wskazywać dowody dla stwierdzenia faktów, z których wywodzą skutki prawne.

Oznacza to, że obowiązek wskazania dowodów obciąża przede wszystkim strony. Powyższy przepis wyrażą zasadę kontradyktoryjności postępowania sądowego, z którą wiąże się przerzucenie na strony procesowe odpowiedzialności za wynik procesu cywilnego. W procesie ciężar dowodu stanowi wymaganie dostarczenia sądowi dowodów potwierdzających przytoczone fakty. To strona ma obowiązek wyraźnego powołania konkretnego środka dowodowego. Z powyższych przyczyn, wobec braku dowodów na istnienie wierzytelności dochodzonej pozwem, na podstawie art. 720 k.c. powództwo zostało oddalone.