Court combines three suspended sentences into a total of two years of restriction of liberty with social work obligations.
Legislator summary
AI generatedThe court combined three previously final judgments imposing restriction of liberty into a single total sentence of two years. The defendant, K. P., had been convicted of theft and other offenses, with some sentences converted to suspended terms involving unpaid social work. The court balanced the principle of cumulation against absorption, noting the crimes were of varying types and committed over different periods, ultimately setting a combined term while allowing separate execution of remaining obligations.
Legislator headnote
AI generatedArt. 85, 86 § 1 k.k.; Art. 568a § 1 pkt 2 k.p.k.; Art. 577 k.p.k.; When multiple final judgments impose restriction of liberty, the court may combine them into a total sentence within the limits of the most severe and the sum of individual terms, applying cumulation and absorption principles based on the nature and timing of the offenses.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt V K 989/18 WYROK ŁĄCZNY W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 21 stycznia 2019 r. Sąd Rejonowy Szczecin - Centrum w Szczecinie, Wydział V Karny w składzie: Przewodnicząca: sędzia Joanna Kasicka Protokolant: Karina Drzewiecka przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej Szczecin- Niebuszewo Roberta Rybińskiego po rozpoznaniu w dniu 21 stycznia 2019 r. sprawy: K. P., syna P. i I. z d. W., urodz. (...) w S. skazanego prawomocnymi wyrokami:
1) Sądu Rejonowego Szczecin – Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie z dnia 28 maja 2012 r. (VI K 296/12) za przestępstwo z art. 226 § 1 k.k. na karę 12 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej pracy na cele społeczne w rozmiarze 20 godzin miesięcznie, którą to karę zamieniono na zastępczą karę pozbawienia wolności w rozmiarze 157 dni, która to kara nie została dotychczas wykonana;
2) Sądu Rejonowego Szczecin – Centrum w Szczecinie z dnia 20 grudnia 2012 r. (V K 1299/12) za przestępstwo z art. 226 § 1 k.k. na karę 10 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej pracy na cele społeczne w rozmiarze 30 godzin miesięcznie, którą to karę zamieniono na zastępczą karę pozbawienia wolności w rozmiarze 150 dni, która to kara nie została dotychczas wykonana;
3) Sądu Rejonowego Szczecin – Centrum w Szczecinie z dnia 27 marca 2013 r. (V K 1298/12) za przestępstwa z art. 190 § 1 k.k. i z art. 216 § 1 k.k. na karę łączną 6 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej pracy na cele społeczne w rozmiarze 20 godzin miesięcznie, którą to karę zamieniono na zastępczą karę pozbawienia wolności w rozmiarze 88 dni, która to kara nie została dotychczas wykonana; I. Na podstawie art. 85 i 86 § 1 k.k. oraz art. 568a § 1 pkt 2 k.p.k. łączy orzeczone wyrokami opisanymi w punktach 1) - 3) kary ograniczenia wolności i wymierza karę łączną 2 (dwóch) lat ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w rozmiarze 20 (dwudziestu) godzin w stosunku miesięcznym.
II. Pozostałe obowiązki orzeczone w wyrokach podlegają odrębnemu wykonaniu. III. Na podstawie art. 577 kpk wskazuje okres zaliczony na poczet kary łącznej: - 25 do 27 kwietnia 2012 r. IV. Zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. J. K. kwotę 147,60 (sto czterdzieści siedem i 6/10) złotych z VAT tytułem wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną z urzędu. V. Zwalnia skazanego od ponoszenia na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych w sprawie o wydanie wyroku łącznego. VK 989/18
UZASADNIENIE
K. P. został skazany prawomocnymi wyrokami:
1) Sądu Rejonowego Szczecin – Prawobrzeże i Zachód w Szczecinie z dnia 28 maja 2012 r. (VI K 296/12) za przestępstwo z art. 226 § 1 k.k. na karę 12 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej pracy na cele społeczne w rozmiarze 20 godzin miesięcznie, którą to karę zamieniono na zastępczą karę pozbawienia wolności w rozmiarze 157 dni, która to kara nie została dotychczas wykonana;
2) Sądu Rejonowego Szczecin – Centrum w Szczecinie z dnia 20 grudnia 2012 r. (V K 1299/12) za przestępstwo z art. 226 § 1 k.k. na karę 10 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej pracy na cele społeczne w rozmiarze 30 godzin miesięcznie, którą to karę zamieniono na zastępczą karę pozbawienia wolności w rozmiarze 150 dni, która to kara nie została dotychczas wykonana;
3) Sądu Rejonowego Szczecin – Centrum w Szczecinie z dnia 27 marca 2013 r. (V K 1298/12) za przestępstwa z art. 190 § 1 k.k. i z art. 216 § 1 k.k. na karę łączną 6 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej pracy na cele społeczne w rozmiarze 20 godzin miesięcznie, którą to karę zamieniono na zastępczą karę pozbawienia wolności w rozmiarze 88 dni, która to kara nie została dotychczas wykonana; dowód: odpisy wyroków wraz z danymi o odbyciu kar k.16, 17, 18, 19, 20, 24, 29 Nadto z posiadanych informacji wynika, że w/w był też karany trzykrotnie tj. w dniu 18.01.2013 r. i w dniu 12.06.2013 r. przez sąd w P. za kradzieże, a w dniach 12.03.2014 r., 5.08.2014 r. i 31.10.2014 r. przez sądy w Wielkiej Brytanii za kradzieże i za przestępstwo przeciwko państwu, porządkowi publicznemu, wymiarowi sprawiedliwości. dane o karalności k.5-10 Aktualnie skazany prawdopodobnie przebywa za granicą gdzie utrzymuje się z prac dorywczych.
Deklaruje chęć powrotu do Polski i uregulowania swoich spraw. Werbalnie K. P. jest krytycznie ustosunkowany do popełnionych przestępstw. dowód: wywiad środowiskowy k.25-26 Wszystkie dowody zgromadzone w sprawie zasługują na uwzględnienie, mają one charakter dokumentarny i zostały wytworzone w sposób prawem przewidziany. Dolną granicą kary łącznej jest, zgodnie z art. 86 § 1 kk, kara najsurowsza. Górną granicą kary łącznej jest suma kar jednostkowych. Dlatego też sąd miał możliwość wymierzenia kary łącznej od 12 miesięcy ograniczenia wolności do 2 lat i 4 miesięcy ograniczenia wolności.
Przestępstwa, za które K. P. był skazywany w części są różnorodzajowe, popełnione z różnych pobudek, zaś sam skazany był również karany sądownie za inne czyny. To przemawiało za koniecznością kumulowania kar. Z drugiej jednak strony przestępstwa te, zwłaszcza opisane w punktach 1) i 3), zostały popełnione w bliskim odstępstwie czasowym tj. 15 stycznia 2012 r. i od października 2011 r. do 25 kwietnia 2012 r. oraz od lutego 2012 r. do 25 kwietnia 2012 r., przy czym nie były to przestępstwa o bardzo wysokim stopniu społecznej szkodliwości.
To pozwalało na zastosowanie w części zasady absorpcji. Warto zwrócić uwagę, że z jednej strony opinia o skazanym jest pozytywna, z drugiej jednak wskazuje, że nie wywiązał się on z nałożonych na niego obowiązków, a nadto dopuszczał się przestępstw również poza granicami kraju. Zdaniem sądu w sprawie należy zatem zastosować w części zasadę kumulacji, zaś w części zasadę absorpcji. Dlatego też sąd wymierzył karę łączną 2 lat ograniczenia wolności, z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w rozmiarze 20 godzin w stosunku miesięcznym, uznając jednocześnie, że pozostałe obowiązki orzeczone w wyrokach podlegają odrębnemu wykonaniu.
Na poczet orzeczonej kary łącznej ograniczenia wolności sąd wymienił okres podlegający zaliczeniu 25 do 27 kwietnia 2012 r. Orzeczenie o kosztach sąd wydał na podstawie art. 624 k.p.k. uznając, że skazany nie ma możliwości ich uiszczenia. Orzeczenie o wynagrodzeniu obrońcy za pomoc prawną udzieloną z urzędu sąd podjął na podstawie § 17 ust. 5 w zw. z § 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu nie znajdując podstaw do podwyższenia stawki.
Kierując się wyżej wskazanymi motywami Sąd Rejonowy orzekł, jak w części dyspozytywnej wyroku.